printlogo


انتظار تاریخ‌سازی در جاکارتا / اگر روز آخر، روز ما باشد
انتظار تاریخ‌سازی در جاکارتا / اگر روز آخر، روز ما باشد
کد خبر: 83572 تاریخ: 1397/6/10 02:11
۱۹ طلا تا اینجا در سبد ایران است اما برای گذشتن از سد رکورد ۲۱ طلای دوره قبل، هنوز فرصت باقی‌ست.

ایران ورزشی آنلاینسعید آقایی / آخرین روز بازی‌های آسیایی برای ورزش ایران روز موعود است. یک روز خاص که می‌تواند نام جاکارتا و هجدهمین دوره بازی‌های آسیایی را به تاریخ سنجاق کند. کاروان ایران در این دوره نتایجی آمیخته به بیم و امید داشته. درخشش همیشگی رشته‌های سنتی نظیر کشتی، وزنه‌برداری، رشته‌های رزمی و غافلگیری با کبدی، دوومیدانی و سنگ‌نوردی، سبد ایران را لبالب از مدال کرده اما هنوز برای رسیدن به قله تاریخ چند گام دیگر باقی مانده. گام‌هایی که می‌تواند در واپسین روز هجدهمین دوره، طی شود تا به قله برسیم. 19 طلا تا اینجا در سبد ایران است اما برای گذشتن از سد رکورد 21 طلای دوره قبل، هنوز فرصت باقی‌ست.

امروز ورزش ایران دو فینال فوق حساس پیش رو دارد؛ والیبال برابر کره جنوبی و بسکتبال برابر چین. دو فینالی که می‌تواند یک حسن ختام رویایی در بازی‌های آسیایی برای ما باشد. والیبال و بسکتبال در تمام این سال‌ها به اندازه‌ای پیشرفت کرده‌اند و بالا رفته‌اند که دیگر قاره پهناور برای آنها کوچک شده و قهرمانی بدیهی‌ترین اتفاق برای آنها در قاره محسوب می‌شود اما بازی‌های آسیایی حکایت متفاوتی با تورنمنت‌های قاره‌ای دارد. آنجا که ارزش طلا فراتر از یک قهرمانی است و تاثیر قابل ملاحظه‌ای بر جایگاه کشورها در رده‌بندی خواهد داشت. بنابراین والیبال و بسکتبال برای چنگ زدن به طلا و قهرمانی، کار ساده‌ای پیش رو ندارند. والیبال برای تکرار قهرمانی دوره قبل باید کره را شکست دهد، تیمی که اگرچه روی کاغذ حریف ما نیست اما می‌تواند ما را به دردسر بیندازد، اگر بخواهیم با آسان‌گیری از پیش خود را برنده و قهرمان بدانیم.
بسکتبال اما برای قهرمانی باید به جنگ تاریخ برود. ٤٠ سال است طلای بسکتبال بازی‌های آسیایی یا به چین می‌رسد یا کره جنوبی و این دور باطل باید امروز شکسته شود. در دوره قبلی ما تنها چند ثانیه با شکستن این طلسم دیرپا فاصله داشتیم اما میزبان از لغزش ما و شرایط میزبانی استفاده کرد و طلا را از زیر سبد ایران ربود. تیمی که این بار در نیمه نهایی به سختی تقاص فینال چهار سال قبل را پس داد اما حریف فینال بی‌تردید بهترین تیم رقابت‌هاست؛ چین که با ستاره‌های ریز و درشتش سودای قهرمانی در سر دارد اما بسکتبال تنها به تاریخ‌سازی می‌اندیشد و می‌خواهد کار نیمه تمام دوره قبل را تمام کند.
مبارزه ایران - چین البته نبردی است دوگانه؛ نبردی که امروز در واترپلو نیز تکرار می‌شود. جدال برای کسب مدال برنز، نبردی که البته برای ما باز هم نشانه‌ای از تاریخ را داراست. تیمی که قریب به نیم قرن در حسرت مدال باقی مانده و امروز فرصت دارد تا این حسرت را پایان دهد. واترپلو در چند وقت اخیر رشد محسوسی داشته و حالا این پیشرفت با مدال بازی‌های آسیایی تکمیل خواهد شد تا بعد از 44 سال دوباره واترپلو را روی سکو ببینیم.
در میان تمامی آرزوهای ریز و درشت روز آخر، عاشقانه‌ترین نگاه ما به نوشاد عالمیان دوخته شده؛ نابغه چپ دست بابلی که در رقابت‌های انفرادی شاهکار کرد تا با سه برد تماشایی، تنیس روی میز بعد از نیم قرن مدال بازی‌های آسیایی را در دسترس ببیند. نوشاد برای تکمیل شاهکار خود در نیمه نهایی لین گائو یوان از چین را پیش رو دارد و می‌تواند با یک برد دیگر برای همیشه نام خود را به تاریخ سنجاق کند. تنیس روی میز در بازی‌های آسیایی ۱۹۵۸ توکیو برنز تیمی و در بازی‌های آسیایی۱۹۶۶ بانکوک با بزرگ‌زاده برنز انفرادی را تجربه کرده و حالا نوشاد در لبه تاریخ‌سازی ایستاده. ستاره‌ای که می‌تواند مهم‌ترین مدال تاریخ تنیس روی میز را به سینه بزند اما نوشاد حتی اگر سوم هم شود، برنز او نیز مهم‌ترین برنز تاریخ ورزش ایران در بازی‌های آسیایی خواهد بود.
در روز آخر به تداوم مدال‌های قایقرانی نیز امید داریم، رشته‌ای که در میان مدال‌های رنگارنگش جای یک طلا خالی است و چه خوب اگر در روز آخر یک طلا از آب‌های جاکارتا صید کنیم. جاکارتا جای تاریخ‌سازی برای ورزش ایران است، اگر روز آخر روز ما باشد.
 

 

لینک مطلب: http://www.iran-varzeshi.com/News/83572.html