printlogo


نگرانی بزرگ در خط میانی پرسپولیس
محدود شدن خلاقیت بشار و سروش
محدود شدن خلاقیت بشار و سروش
کد خبر: 79925 تاریخ: 1397/4/30 10:26
هافبک کناری در این سیستم شرح وظایف متفاوتی خواهد داشت و باید بعضا مدافع پشت سر خود را پوشش دهد و در کارهای دفاعی حضوری فعال داشته باشد.کاری که مثلا وحید امیری در جناح مقابل خوب انجامش می داد.

ایران ورزشی آنلاین /محمد قراگزلو/با توجه به سیستم مد نظر برانکو برای پرسپولیس و استفاده از چهار بازیکن در خط میانی روی یک خط،بازیکنان خلاق و پاسور همه به کناره ها خواهند رفت و به نوعی در پست اصلی خودشان بازی نمی کنند.این اتفاق فصل قبل برای محسن مسلمان رخ داد و درست بعد از تغییر سیستم وضعیت او کاملا بهم ریخت.برانکو این تصمیم مهم را بعد از جدایی مهدی طارمی اتخاذ کرد چرا که دیگر مهاجمی با کیفیت او نداشت تا تیم حریف را از جلو تحت فشار بگذارد و به همین خاطر از دو هافبک دفاعی در مرکز زمین و در امتداد هم استفاده کرد.حتی وقتی علیپور در اوج آمادگی بود نیز برانکو تصمیم به بازگشت به سیستم 2-4-4 لوزی نگرفت چرا که اساسا مدل بازی طارمی با علیپور فرق می کرد.به تبع این تغییر سیستم که البته مخالفان زیادی هم در درون و بیرون تیم داشت هافبک های خلاق و پاسور همه باید در جناح چپ و راست بازی می کردند که در مقطع مهم فصل و بیشتر بازی ها این فرشاد احمدزاده و وحید امیری بودند که در ترکیب اصلی به میدان رفتند و به نفراتی مثل رسن،مسلمان،نعمتی وعلوان زاده خیلی کم یا هرگز بازی نرسید.

این مساله در فصل جدید هم می تواند مصداق داشته باشد و حالا دو هافبک بازیساز پرسپولیس یعنی بشار رسن و سروش رفیعی تبدیل به دو هافبک راست شده اند که باید بازیسازی را از کناره های زمین انجام دهند و البته بعضا با شیفت شدن به مرکز زمین همان قدرت رهبری و خلاقیت را بروز دهند.در نیم فصل اول که بشار رسن رقیب قدری برای بازی کردن در این پست ندارد اما در نیم فصل دوم سروش رفیعی وارد بازی می شود و با توجه به علاقه برانکو به این بازیکن،بشار اگر کمی سستی کند به نیمکت دوخته خواهد شد.

با این حال سوال مهم اینجاست که آیا سروش رفیعی می تواند هافبک راست خوبی هم باشد؟او در نیم فصل لیگ شانزدهم در همین پرسپولیس به عنوان هافبک میانی در سیستم 2-4-4 لوزی بازی کرد و نمایش های مثبتی هم ارائه داد اما آیا قادر به تکرار همان بازی های خوب و رها کردن تمام پتانسیلش در کناره زمین هم هست؟همچنین باید این نکته را هم در نظر گرفت که هافبک کناری در این سیستم شرح وظایف متفاوتی خواهد داشت و باید بعضا مدافع پشت سر خود را پوشش دهد و در کارهای دفاعی حضوری فعال داشته باشد.کاری که مثلا وحید امیری در جناح مقابل خوب انجامش می داد و احمدزاده نیز تا حدود زیادی در آن موفق بود اما شاید نه سروش رفیعی نه بشار رسن قابلیت چنین کار مهمی را نداشته باشند.مساله ای که دقیقا در مورد محسن مسلمان نیز صدق می کرد چرا که اساسا او نیز مثل بشار و رفیعی هافبک بازیساز و فوتبالیستی فانتزیست است که در مرکز زمین کارایی بسیار بیشتری خواهد داشت.

واقعیت این است که  از حالا می توان نگران هافبک های خلاق پرسپولیس بود چرا که هم رفیعی هم رسن احتمالا به صورت شخصی نیز از این تغییر پست ضرر خواهند کرد.واقعیت این است که چنانچه سروش رفیعی در مرکز زمین به کار گرفته شود با خیال راحت از فضای پشت سرش می تواند در بازیسازی رل خود را ایفا کند یا حتی به عنوان مهاجم سایه به خط حمله اضافه شود.در این صورت است که او فضای دید بیشتری خواهد داشت و بهترین گزینه را برای ارسال پاس انتخاب خواهد کرد اما در جناح راست کارش سخت می شود و به طورغریزی و ناخوداگاه مدام به مرکز زمین شیفت خواهد شد که این می تواند باعث بروز مشکلاتی برای مدافع پشت سرش شود.

البته شاید در فصل تازه با در نظر گرفتن خصوصیات تدافعی ماهینی و تفاوت های ماهوی این بازیکن با صادق محرمی هافبک راست پرسپولیس تا حدودی زیادی می تواند از فضای پشت سرش آسوده خاطر باشد اما همین نفوذ نکردن های ماهینی هم مشکل تازه ای ایجاد خواهد کرد ومی تواند جریان تهاجمی پرسپولیس را با اختلال مواجه کرده و این تیم را در فاز حمله دچار مشکلاتی کند.یادمان نرود احمدزاده و محرمی در مقاطعی از فصل به درک درست و دقیقی از نوع بازی یکدیگر رسیده بودند و در کارهای تهاجمی هارمونی و هماهنگی بالایی داشتند که تکرار نشدن آن اتفاق با زوج ماهینی – بشار یا ماهینی – سروش می تواند جناح راست پرسپولیس را در فاز حمله به حالت نیمه تعطیل در بیاورد.

لینک مطلب: http://www.iran-varzeshi.com/News/79925/