فوتبال ایران / شناسه خبر: 99990 / تاریخ انتشار : 1398/4/11 16:50
|

نقل و انتقالات شگفت‌انگیز استقلال: ۳۲ خروجی در ۳ فصل!

استقلال در 3 فصل اخیر یکی از بی‌ثبات‌ترین استقلال‌های تاریخ بوده است. از فصل شانزدهم تا پایان فصل هجدهم استقلال 32 خروجی داشته. 3 سرمربی هم در این باشگاه تغییر کرده‌اند.

درآستانه لیگ نوزدهم تعداد خروجی های استقلال چشم ها را خیره می‌کند. به جز اللهیار صیادمنش که برای استقلال سود آوری مالی داشت و ترانسفرشد، دیگر بازیکنان به دلایل فنی و غیرفنی از استقلال کنار گذاشتند و جدایی آن ها هیچ بهره مالی برای این باشگاه نداشت. تعداد خروجی های استقلال تا کنون به 9 بازیکن رسیده. به این اسامی بنگرید: خسروحیدری، گاوین منشاء، پژمان منتظری، مهدی رحمتی، اسماعیل گونسالوس، امید نورافکن، اللهیارصیادمنش، میثم تیموری و فرشاد محمدی مهر. درنیم فصل نیز الحاجی گرو و مارکوس نویمایر از ترکیب استقلال کنار گذاشته شدند. بازیکنانی که عمر حضورشان در ترکیب استقلال به نیم فصل هم نرسید و به دلیل عملکرد بسیار ضعیف، باشگاه دیگر ادامه همکاری با این دو بازیکن را جایزندانست. در واقع اگر بخواهیم تعبیر درستی از استقلال لیگ هجدهم داشته باشیم به این نتیجه می‌رسیم که به اندازه یک تیم فوتبالش را از دست داده است، یعنی 11 نفر.

این وضعیت در فصل هفدهم هم در فضای نقل و انتقالاتی باشگاه استقلال حاکم بود و بعد از پایان لیگ دیدیم که چهره های خبرسازی این باشگاه را ترک کردند. آن جدایی ها نیز به دلایل متفاوتی رقم خورد تا استقلال ثبات خود را از دست بدهد.

مرور اسامی رفته های آن فصل نیز گویای بی ثباتی هایی است که در سال های اخیر در استقلال رقم خورده است. این اسامی: سرورجبارف، امیدابراهیمی، مجیدحسینی، علی قربانی، حسن بیت سعید، سجادشهباززاده، لئوناردو پادووانی، مامه تیام، بهنام برزای، یعقوب کریمی، بویان، عظیم گوک.

 مجموع بازیکنانی که در پایان لیگ هفدهم از استقلال رفتند نیز عدد 12 را پیش روی مان قرار می‌دهد. از آن کنار رفته ها تنها دلیل جدایی پادووانی پزشکی بود اما باقی نفرات یا به دلیل ضعف فنی خود از استقلال جدا شدند ویا از تیم های دیگر پیشنهاد داشتند. از این حجم از جدایی ها نیز استقلال سود مالی آن چنانی نبرد وفقط مبلغی از کنار ترانسفر مامه تیام به تیم عجمان به جیب زد که شاید ارزشی دربرابر آن همه اعتراض و ناراحتی هواداران را نداشت و شاید اگر این بازیکن در استقلال حفظ می‌شد نتایج بهتری در لیگ هجدهم رقم می‌خورد. جدا شده های لیگ هفدهم به زعم بسیاری زمینه ساز ناکامی استقلال در لیگ بعد شدند اما این داستان برای باشگاه استقلال تکراری است و سردرازی دارد.

از لیگ هجدهم شروع کردیم، به لیگ هفدهم رسیدیم و اگر نگاهی گذرا به لیگ شانزدهم هم بیندازیم در می‌یابیم که در آن فصل هم استقلال کم بازیکن اخراجی  نداشت. کاوه رضایی، رابسون جانواریو، هرائرمگویان، بختیاررحمانی، مجتبی حقدوست، محمدحسین کنعانی زدگان، آرش افشین،میعاد یزدانی و میثم مجیدی. این ها نیز 9جدا شده آن فصل بودند که در ترکیب استقلال آن فصل دیده شدند. هرچند که کنعانی زادگان به دلیل مصدومیت نتوانست برای استقلال بازی های آن چنانی انجام دهد و فقط در یکی، دو بازی ابتدای فصل در ترکیب آبی‌ها حضور داشت اما به هرحال این نام ها جزو گروه جدا شده های استقلال در لیگ شانزدهم محسوب می‌شوند.

مجموع بازیکنانی که در 3 فصل اخیر از استقلال رفته اند به عدد 32 می‌رسد. این تعداد جدا شده برای 3 فصل استاندارد نیست وبدون شک یکی از عمده دلایلی که موجب ناکامی آبی‌ها در همین ایام شده برخوردار نبودن از شرایط با ثبات است. وضعیت پیش از این سال های استقلال(3 فصل اخیر) نیز همین اوضاع را تایید می‌کند واصولا تصمیم گیران بخش فنی و مدیریتی این باشگاه نتوانسته است شرایطی را در این باشگاه حاکم کنند که این همه رفت و آمد ثبت نشود. استقلال در حقیقت از سال ها پیش به محله برو و بیایی بدل شده که بیشتر به کام دلال ها بوده تا خودش و این جا به جایی های بی برنامه بر پیکره این باشگاه لطمه های بسیاری وارد کرده است.

درفصول پانزدهم، چهاردهم وسیزدهم نیز استقلال اوضاع رو به راهی از این حیثت نداشت و تعداد ورودی-خروجی هایش سر به فلک می‌زد!

اما بررسی نیمکت استقلال از فصل شانزدهم تا پایان فصل هجدهم نیز وضعیت با ثباتی را پیش روی مان قرار نمی‌دهد. استقلال بعد از برکناری مظلومی امتحان پس داده به علیرضا منصوریان به ظاهر جوان و امیدبخش رسید. علیمنصور اما عمر کوتاهی در استقلال داشت و هرگز نتوانست خودش را با فضای این باشگاه هماهنگ کند به طوری که کارشناسان بعد از برکناری منصوریان متفق القول بر این جمله تاکید داشتند که اساسا منصوریان در جایگاهی نبود که توانایی هدایت استقلال را داشته باشد.

 منصوریان که اخراج شد، وینفرد شفر به جایش روی نیمکت استقلال نشست. پیرمردی که عاملان حضورش در استقلال مدعی بودند می‌تواند استقلال را بربام فوتبال ایران بنشاند اما شفر نیز همچون منصوریان و مظلومی در رسیدن به قهرمانی لیگ ناکام بود وبا چهره ای شکست خورده فوتبال ایران را ترک کرد. در هفته های پایانی لیگ هجدهم اوضاع استقلال به حدی نا امید کننده شد که مسئولان باشگاه استقلال دوباره تصمیم به تغییر سرمربی گرفتند واین فرهاد مجیدی بود که سکان هدایت استقلال را برای 5 هفته در دست گرفت. البته او نیز موقت بود و بعد از پایان لیگ به رغم آنکه تلاش های بسیاری در راستای تصاحب قطعی این پست داشت اما تصمیم گیران در باشگاه استقلال در نهایت آندره استراماچونی را به عنوان سرمربی معرفی کردند.

در این 3 فصل استقلال 4 سرمربی را تجربه کرد که به کارگیری این تعداد سرمربی نشان می‌دهد در حوزه فنی این باشگاه نیز تزلزل موج می‌زده و هیچ یک از گزینه ها در حد و اندازه نام باشگاه استقلال نبوده اند. این همه تغییرات چه در بخش انتخاب بازیکن و چه در بخش انتخاب سرمربی بیانگر این نکته مهم است که اشتباه های بزرگی در اتاق فکر باشگاه استقلال رخ داده و غالب تصمیم ها غلط بوده است.

حال شاید با استخدام استراماچونی این سنت غلط از آسمان باشگاه استقلال رخت بر ببندد وشاهد شرایط با ثبات تری در استقلال های‌ سال های آتی باشیم اما استقلال هارمونی و نظم نخواهد یافت مگر آنکه در جذب بازیکنان دقت بالایی انجام شود و از خریدهای بی رویه و غیرضرروی پرهیز کنند و مهم تر از آن اینکه وضعیت با ثباتی روی نیمکت این باشگاه ایجاد گردد.

اینکه به وینفرد شفر اجازه داده شد هر بازیکن خارجی را تایید و تحت قرارداد با باشگاه استقلال درآورد در واقع ضعف مدیران باشگاه استقلال بود که هزینه های سنگین مالی آن را هم باشگاه پرداخت اما یکی از راه های جلوگیری از این حجم رفت و آمد پرهزینه در استقلال ممانعت با درخواست هایی از این دست است که عموما در قبال جذب بازیکنان خارجی مطرح می‌شود. هرچند که مربیان ایرانی سال های اخیر نیز با جذب بی رویه بازیکنان داخلی نیز به این شرایط بی ثبات کمک کرده اند و فقط این بازیکنان خارجی نبوده اند که استقلال را با درد جانکاه هزینه های بی رویه مواجه ساخته اند و منجر به از دست رفتن جام های پی در پی شده اند.

10

captcha
تازه ها
بیشتر