ورزش ایران / شناسه خبر: 99704 / تاریخ انتشار : 1398/3/31 16:37
|
سهراب مصدوم شد، کیانوش کمربندش را بست

رکوردگیری یا خودزنی؟

مصدومیت مجددسهراب مرادی در اردوی تیم ملی ثابت کرد که وزنه برداری هم مثل کشتی بیش از اینکه به فکر موفقیت در مسابقات جهانی و المپیک آتی باشد، از بلاتکلیفی رنج می برد!

رضاعباسپور - سهراب مرادی زیر وزنه 200 کیلوگرمی در یکضرب باز هم آسیب دید. این خبری بود که چند روز پیش روی خروجی سایت ایران ورزشی منتشر شد؛ خبری تکان دهنده و باور نکردنی! سهراب مرادی که شانس مسلم طلای کاروان ایران در المپیک توکیو است، به تازگی از آسیب‌دیدگی کمرش رها شده بود و باور کردنی نبود که بار دیگر در فاصله سه ماه مانده تا شروع رقابت‌های حساس و سرنوشت ساز جهانی تایلند بار دیگر با یک حرکت انتحاری خودش را درگیر آسیب‌دیدگی کرده که اگر برای او به خیر نگذرد هم برای سهراب و هم برای ورزش ایران مساوی است با از دست رفتن یک مدال مسجل طلایی رنگ المپیک.

ستاره‌های خود رای

مصدومیت دوباره سهراب مرادی از ناحیه کتف به خاطر رفتن زیر وزنه 200 کیلوگرمی در حرکت یکضرب آن هم در یک تمرین عصرگاهی معمولی که رکوردگیری تیم ملی برای وزنه‌برداران هم به شمار نمی‌رفته نکته ای است که نباید راحت از کنارش گذشت. ابهام اصلی این است که چرا در این مدت که محمدحسین برخواه به عنوان سرمربی تیم ملی هدایت ملی‌پوشان وزنه‌برداری را در دست گرفته، به جز تک ستاره‌های حاضر یا غایب تیم ملی، بلاهای اینچنینی که هرزگاهی به خاطر حرکات انفرادی بر سر وزنه‌برداران نامدار آوار می‌شود، برای سایر ملی‌پوشانی که تحت هدایت کادر فنی تیم ملی و محمدحسین برخواه تمرین می‌کنند، نمی‌آید؟ البته پاسخ این سوال خیلی هم دور از ذهن نیست. چراکه هیچ وقت سرمربی تیم ملی در فاصله زمانی سه ماه مانده به مسابقات سرنوشت ساز جهانی 2019 چنین شرایط تمرینی سنگینی را برای وزنه‌برداری که امید اول تیم است ترسیم نمی کند.

با اینکه سهراب یکی از ستاره‌های خوش اخلاق و دوست داشتنی وزنه‌برداری ایران است و همواره سعی کرده خودش را برخلاف بعضی از هم‌تیمی‌های نامدارش با تغییرات فنی به سرعت وفق دهد، اما در این اتفاق تلخ رخ داد مقصر است و نقش کلیدی دارد. دلیل این ادعا هم روشن است. زیرا اولا در فاصله زمانی 3 ماه مانده تا رقابت‌های جهانی 2019 تایلند، رفتن زیر وزنه 200 کیلوگرمی در حرکت یکضرب برای وزنه‌برداری که در دسته 96 کیلوگرم می‌خواهد عرض اندام کند درست مثل این است که با سرعت 200 کیلومتر در ساعت بخواهی در یک پیچ تند ماشینت را به سلامت حفظ کنی! اگر به تمام مسابقات برگزار شده دسته 96 کیلوگرم با قوانین جدید جهانی در سطح اول دنیا نگاه کنید. متوجه می شوید که هیچ یک از وزنه‌برداران 96 کیلویی در بهترین شرایط خود حتی نزدیک وزنه 200 کیلویی هم نرفتند چون واقعا برای قهرمانی در این وزن نیازی به مهار این وزنه ندارند. حتی در سه وزن بالاتر از 96 کیلوگرم هم، یعنی در دسته 109+ کیلوگرم، علی داودی وزنه‌بردار فوق سنگین کشورمان با مهار وزنه 195 کیلوگرم در یکضرب موفق شد صاحب مدال طلای قاره آسیا در جمع فوق سنگین‌ها شود. مطمئنا کسی منکر توانمندی‌های سهراب مرادی نیست، اما واقعا این حرکت انتحاری او در حرکت یکضرب و حین برگزاری اردوی تیم ملی بیانگر این نکته است که او خیلی هم دل به برنامه تمرینی طراحی شده توسط سرمربی تیم ملی مثل بقیه وزنه‌برداران اردونشین نمی‌دهد. چون سهراب هم امروز تبدیل شده به یک فوق ستاره که ممکن است خیلی وقت‌ها با تفکرات فنی و برنامه‌های طراحی شده کادر فنی در اردو هماهنگ نباشد. او برخلاف برخی هم تیمی های مدعی خود، در اردوی تیم ملی حضور دارد و علاقه‌ای هم به تنهایی تمرین کردن ندارد، اما همین آسیب دیدگی‌هایی که هرزگاهی برایش رخ می‌دهد، بیانگر تفکرات فنی شخصی است چراکه بنیاد فنی ندارد و بعید است سرمربی تیم ملی چنین برنامه ای بچیند. 

شیطنت‌های کیانوش دوباره گل کرد

یکی دو روز قبل از اینکه سهراب از ناحیه کتف زیر وزنه 200 کیلویی آسیب ببیند، کیاوش رستمی مثل همیشه که وقتی تهران است در کمپ تیم‌ ملی حاضر می‌شود، در اردوی تیم ملی آفتابی و با برنامه خودش کنار ملی‌پوشان دست به وزنه شد، برخی شنیده‌ها از حاشیه این تمرین حاکی از آن است که باز هم طبق معمول کیانوش که سوای بقیه بچه‌های تیم ملی برای خودش جدا تمرین می‌کرد با انجام یکسری تمرینات اختصاصی اینطور نشان داد که سرحال است. او با این حرکات ضمن به هم ریختن شرایط ذهنی حساس سهراب مرادی، برای رقیب سرسخت و مدعی خود با توسل به شیطنت‌های زیرپوستی که خاص اوست، زیرکانه و هوشمندانه ذهن رقیب قدرتمندش را به چالش کشید؛ شرایطی که چند روز بعد آثار خودش را نشان داد و باز هم کار دست سهراب داد.

سهراب با تاثیر گرفتن از این فضای رقابتی که سالها است بین او و رستمی قرار دارد، احساسی زیر وزنه 200 کیلوگرمی در یکضرب رفت و در نهایت هنوز کمرش خوب نشده کتفش آسیب دید و بازهم کارش به بیمارستان کشیده شد.

نکته جالب توجه در این خصوص حرکت عجیب کیانوش رستمی در فضای مجازی بود. زیرا در شرایطی که تقریبا اغلب هم تیمی‌های سهراب برای تقویت روحیه این قهرمان برای او پست‌های انرژی بخش و مثبت در اینستاگرام و صفحات شخصی خود منتشر کردند، کیانوش در فضای مجازی عکسی قابل تامل را منتشر کرد. کیانوش در این عکس در حالی که با عزمی راسخ مشغول بستن کمربند مسابقه‌ای خود اشت، برای مخاطبانش هم پیام و حرف دارد. کیانوش با انتشار این عکس در حالی که سهراب به خاطر حادثه‌ای که برایش رخ داده در وضعیت روحی خوبی قرار ندارد، اینطور پیامش را منتقل می کند که او در نهایت می‌تواند منجی وزنه‌برداری در بازی‌های المپیک 2020 توکیو برای کسب سهمیه المپیک و صید نشان طلا باشد. در حالیکه کیانوش اگر نیتی غیر از این موضوع داشت می‌توانست برای رفیق و هم تیمی خود در شرایطی که می‌دانست چه اتفاقی برای سهراب رخ داده مثل بهداد سلیمی و سایر هم تیمی‌های مرادی  به او انرژی مثبت تزیرق کند.

 

سهراب به المپیک نرسد، چه کسی پاسخگو است؟

 وقتی بحث از به درازا کشیدن زمان برگزاری مجمع انتخاباتی می‌شود خیلی‌ها معتقدند که خب وقتی سرپرست هست خیلی هم نباید این سوال را پرسید که چرا انتخابات را سریع برگزار نمی‌کنید. اما وقتی یک چنین شرایط حساسی در مجموعه وزنه‌برداری رخ می‌دهد، به این می‌رسیم که اگر مدیریت مجموعه هرچه سریعتر مشخص شود، قطعا می‌شود حداقل در خیلی از این موضوعات جلوی ضرر را گرفت. ساده ترین موضوعی که می‌شود به آن متوسل شد پاسخگو بودن رییس در این قبیل مسایل است. اما حالا اگر حتی یک درصد اتفاق تلخی برای سهراب رخ می‌داد و یا همین حالا اگر شرایط جسمی و آسیب دیدگی او به حدی باشد که دست پرامیدترین وزنه‌بردار ایران را از طلای المپیک دور کند، کدام مسئول پاسخگوی مشکل ایجاد شده است؟ کدام یک از اینها زیر بار این مسئولیت سنگین و کمرشکن می‌روند اگر اتفاقی تلخ برای وزنه‌برداری در راه باشد؟

5/ 1

 

captcha
تازه ها
بیشتر