تیم ملی ایران / شناسه خبر: 99238 / تاریخ انتشار : 1398/3/17 13:13
|
جهانبخش، انصاری‌فرد و طارمی در نقش ویلموتس

نکته‌ی مثبت در تیم ملی: غل و زنجیرها باز شد

مارک ویلموتس بازی در تمام پست‌های تهاجمی را تجربه کرده و شناخت کاملی روی تک تک این مناطق دارد. همین می‌تواند نکته‌ی مثبتی برای بازیکنان باشد که در فاز تهاجمی تیم ملی حضور دارند.

جهانبخش، انصاری‌فرد و طارمی در نقش ویلموتس

امیر اسدی / مارک ویلموتس یا هیچ مربی دیگری را نمی‌توانیم با یک بازی و یک پیروزی قضاوت کنیم. بخصوص که حریف تیم ملی سوریه باشد، آن‌هم با یک لشگر غایب سرشناس که افتخار ندادند همراه این تیم به تهران بیایند و مقابل ایران بازی کنند. نمونه‌ی واضح آن عمر خریبین که از حضور در تیم ملی سوریه صرف نظر کرد تا روی انتخاب باشگاه جدیدش تمرکز کند.

از این‌ها که بگذریم، نکته‌ی ویژه‌ای را در بازی تیم ملی دیدیم. حتی اگر حریف سوریه باشد، با تیمی دست و پا بسته و کم‌رمق. تفاوت در سبک فوتبال ایران، از زمانی که کارلوس کی‌روش روی نیمکت تیم ملی حضور داشت تا امروز که مارک ویلموتس جانشین او شده، مهمترین نکته‌ای است که پنج‌شنبه در ورزشگاه آزادی دیدیم و از تماشایش لذت بردیم. فوتبال تهاجمی، گمشده‌ای که 8 سال به دنبال آن بودیم و مقابل سوریه به‌دستش آوردیم.

کارلوس کی‌روش سبک ویژه‌ای را برای تیم ملی طرح‌ریزی کرده بود. دفاع چند لایه و استفاده از بازیکنان سرعتی در ضدحمله. همان‌ برنامه‌ای که با تکیه بر آن ایران به 2 جام جهانی 2014 و 2018 صعود کرد و توانست نتایج شگفت‌انگیزی را نیز رقم بزند. برای کی‌روش تبدیل این سبک به روشی تهاجمی، سخت و غیرقابل اجرا بود. او اگر دست به تغییر می‌زد، شاید نقطه‌ی قوت تیم ملی هم از بین می‌رفت. نقطه‌ی قوتی چون موفقیت در دفاع که از ایران یک تیم مقتدر- در این بخش – ساخته بود.

مقابل سوریه، بازیکنان تهاجمی تیم ملی ایران آزاد شدند و نفس راحتی کشیدند. دیگر قرار نبود مثل بازی مقابل پرتغال و اسپانیا در جام جهانی غل و زنجیر شوند، مهاجم هدف مأمور مهار هافبک دفاعی حریف باشد و اجازه‌ی بازیسازی به او ندهد. آن روش، نه تنها در جام جهانی که در برخی بازی‌های ایران در جام ملت‌های آسیا و البته مقدماتی جام جهانی نیز اجرا شد تا حریف به راحتی از دفاع تیم ملی عبور نکند و به دروازه‌ی علیرضا بیرانوند نرسد. هر چند شاید اگر کی‌روش از چنین روشی استفاده نمی‌کرد، تیم ملی آن نتایج درخشان را مقابل پرتغال، مراکش و حتی اسپانیا به‌دست نمی‌آورد.

---

در این چند روز اخیر، صحبت‌های بسیاری درباره‌ی تغییر روش بازی تیم ملی شنیده‌ایم. ویلموتس و بازیکنان ایران از روش هجومی استقبال کرده و گروهی نیز معتقدند استفاده از این برنامه، شاید مقابل تیم‌های مطرح به ضرر ایران هم تمام شود. مارک ویلموتس اما چون علاقه‌مند به بازی هجومی است، زنجیر را از پای مهاجمان باز کرده و آن‌ها را آزاد گذاشته تا به دروازه‌ی حریف یورش ببرند و موقعیت‌های بسیاری خلق کنند. موضوعی که البته برای خط دفاع مشکل‌ساز شده و ویلموتس هم از عملکرد بازیکنان در برگشت‌ها خرده گرفته است.

به سال 1997 برمی‌گردیم. به فینال جام یوفا میان اینترمیلان و شالکه 04. دیداری که 7 می 1997 در جوزپه مه‌آتزا و در حضور 81 هزار هوادار ایتالیایی و آلمانی برگزار شد. شالکه 04 در نوک خط حمله، مارک ویلموتس را در اختیار داشت. هافبک- مهاجمی که تازه یک سال از حضورش در ترکیب آبی‌های گلزن‌کرشن گذشته بود. ویلموتس در حالی به عنوان مهاجم هدف وارد زمین شد که شالکه و هوپ استیونس هلندی، مارتین مکس و یوری مولدر را هم روی نیمکت داشتند اما ترجیح دادند این بلژیکی را در خط حمله به کار بگیرند. ماحصل این برنامه، پیروزی شالکه با گل دقیقه‌ی 70 ویلموتس بود.

مارک ویلموتس سال‌های بعد و با ظهور ابه ساند، کمی عقب‌تر آمد و جای خود را در نوک خط حمله به این مهاجم دانمارکی داد. ویلموتس با حضور ساند، تبدیل به مهاجمی سایه شد و بیشتر در نقش هافبک نفوذی، بال راست و بال چپ بازی کرد. حضوری 4 ساله و موفق در ترکیب شالکه که لقب خوک وحشی را هم برای مارک ویلموتس به همراه داشت.

سرمربی بلژیکی تیم ملی ، به واسطه‌ی بازی در تمام پست‌های تهاجمی شم بالایی در تشخیص توانمندی بازیکنان هجومی دارد. به عنوان نمونه ویلموتس ابتدا از علیرضا جهانبخش در نقش هافبک تهاجمی و نزدیک‌ترین بازیکن به کریم انصاری‌فرد استفاده کرد و سپس این پست را در اختیار مهدی طارمی و حتی وحید امیری قرار داد. جهانبخش در پست‌های دیگر- بال راست و بال چپ – آزمایش شد و طارمی هم در نیمه‌ی دوم تبدیل به تهاجمی‌ترین بازیکن تیم ملی، بعد از کریم انصاری‌فرد.

---

شناخت بالای ویلموتس از پست‌های تهاجمی و آزمایش بازیکنانی که قرار است در این منطقه از زمین بازی کنند، شاید کار ستاره‌هایی چون کریم انصاری‌فرد، علیرضا جهانبخش، مهدی طارمی، اللهیار صیادمنش و حتی سردار آزمون را آسوده کند. آن‌ها کنار مربی جدیدی فعالیت می‌کنند که در تمام پست‌های تهاجمی به میدان رفته و خوب می‌داند بازیکن چه می‌خواهد و چگونه می‌تواند بیشترین کارایی را داشته باشد. این اتفاق مهمی برای بازیکنان هجومی تیم ملی است، یکی آمده که فوتبال تهاجمی را می‌شناسد و با بالا و پایین‌های بازی در پست‌های رو به جلو آشنایی کامل دارد. هر چند باز هم تأکید این است که پیروزی مقابل سوریه نمی‌تواند ملاکی برای قضاوت پیرامون مارک ویلموتس باشد.   

 

3  

 

captcha
تازه ها
بیشتر