فوتبال ایران / شناسه خبر: 98769 / تاریخ انتشار : 1398/2/31 15:20
|
ورزش جایی برای دست‌های آلوده نیست

هدایت فساد به سوی اوین

حسین هدایتی به 20 سال زندان محکوم شد تا عرصه ورزش دیگر شاهد چنین چهره‌ای نباشد. هدایتی از ورزش ایران رفت اما هدایتی‌های دیگر همچنان کانون ورزش را تهدید می‌کنند.

حمیدرضا عرب/ پولشویی و خیانت در امانت! این مختصری از سلسله جرایم سنگین چهره ای بود که سال ها در ورزش به خصوص فوتبال ایران فعالیت کرد و درهمه این ایام هیچ کس نمی‌دانست در پس مبالغ هنگفتی که او بی حساب و کتاب در تیم های فوتبال وغیرفوتبال خرج می‌کند، چه رازها نهفته است. حالا وقتی دادگاه اعلام می‌کند که حسین هدایتی باید  معادل 4 هزار و 889 میلیارد و 395 میلیون ریال را به بانک سرمایه بازگرداند وعلاوه بر آن 74ضربه شلاق و 20 سال حبس را تحمل کند، مشخص می‌شود که این آقای به ظاهر منجی که روزگاری نقطه امید هواداران پرسپولیس بود، آن مبالغ هنگفت را از چه راه هایی خرج یکی از بزرگ ترین تیم های فوتبال ایران کرده است.

 اگر بخواهیم درست تر به ماجراهای هدایتی بنگریم باید این طور تعبیر کنیم که دست های به ظاهر عاشق او در همه این سال ها در جیب میلیون ها هوادار بوده و همواره از کاسه بیت المال حاتم بخشی کرده است؛ از جیب همین هواداران  میلیونی پرسپولیس که تصور می‌کردند نجات دهنده  تیم شان حاصل دسترنجش را خرج این تیم می‌کند؛ زهی خیال باطل!

 حسین هدایتی حتما بعد از اعلام رای سنگین دادگاه رنگ به رخسار نداشت و قافیه را عمیقا باخته بود اما ما فراموش نمی‌کنیم که او در بدو ورود به پروسه رسیدگی به تخلفات مالی اش با چه ادبیات عوامفریبانه ای می‌کوشید همچنان خودش را مبرا از هر تخلفی نشان دهد تا در دید عوام همان حسین آقای عابر بانک باقی بماند. هدایتی حتی پا را تا آنجا فراتر گذاشت که در نطقی به یادماندنی اعلام کرد اگر علیه اش حکمی صادر شود، میلیون ها هوادارش به خیابان ها خواهند ریخت و خواستار آزادی اش خواهند شد. ظهر سه شنبه اما دادگاه با قاطعیت تمام هدایتی را به 20 سال زندان محکوم کرد و حتی یک نفر هم به حمایت از متخلف بزرگ برنخواست تا او شکست بزرگ دیگری راهم تجربه کند.

حسین هدایتی در همه این روزها که دستبند عدالت را در دستان خود می‌دید در خیالات خود تصور می‌کرد این خان را هم با روابط ناسالم و شاید وعده های مالی پشت سرمی‌گذارد و دوباره به صحنه اقتصاد و ورزش باز می‌گردد اما او سرانجام به حکم قانون راهی اوین شد تا 20 سال آینده زندگی اش را پشت میله های زندان سپری کند.

هدایتی اما بسیار خوش شان بود که به سرنوشت امیرمنصور آریا دچار نشد یا دادگاه در همان حکم اولیه برایش اعدام صادر نکرد، کما اینکه دیدیم برای بابک زنجانی چنین بود و دادگاه این فرد را به اعدام محکوم کرد. شاید برای حسین هدایتی به جهت سوابقی که برای خود در ورزش ایجاد کرده _هرچند ازراه غیر_ دادگاه تخفیفاتی هم قائل شده باشد و گرنه حجم پولشویی و بدهی های او به اندازه بزرگ است که اگر برای او نیز حکم اعدام صادر می‌شد، عدالت هرگز زیر سوال نمی‌رفت وهیچ کس به قانون گذار به جهت صدور چنین حکمی خرده نمی‌گرفت.

از صدور این حکم اگر کسی خوشحال نباشد و به جهت زندانی شدن یک انسان حس شور انگیزی نداشته باشد، اما بدون شک کسی هم ناراحت نیست. حالا حسین هدایتی به دلیل اثبات تخلفات دامنه دارش در عرصه اقتصادی به مرزی رسیده که بود و نبودش اهمیتی ندارد اما صد افسوس که عرصه ورزش به حدی معصوم است که به سادگی گول افرادی از این دست را می‌خورد و عرصه را برای آن ها باز و مهیا می‌گذارد تا کانونش را به پلشتی و آلودگی بکشانند. حسین هدایتی رفت اما ورزش ایران همچنان از سوی حسین هدایتی های دیگر تهدید می شود.

1

 

captcha
تازه ها
بیشتر