ورزش ایران / شناسه خبر: 98044 / تاریخ انتشار : 1398/2/15 19:34
|
عبور آسان اساسنامه کمیته ملی المپیک از هیات وزیران

شروع دعوا برای پست دبیر اجرایی/ از مدیران منفعل تا خط قرمز IOC

آزاده پیراکوه - اساسنامه کمیته ملی المپیک عصر یکشنبه در کمیسیون اجتماعی دولت مورد بررسی قرار گرفت تا ظرف چند روز آینده آخرین گام برای تایید نهایی اساسنامه‌ای که تیم مدیریتی فعلی کمیته ملی المپیک نوشته، برداشته شود. دیروز از ساعت 2 تا 4 عصر اساسنامه ای که به تایید کمیته بین المللی المپیک رسیده بود، در جلسه اصلی کمیسیون اجتماعی دولت بررسی شد و با توجه به موقعیت صالحی امیری، مانعی ایجاد نشد و اگر اتفاق خاصی نیفتد، ظرف چند روز آینده، این اساسنامه تایید نهایی هیات دولت را می گیرد. البته چند تغییر کمیته تایید IOC را نگرفته و با حذف این بندها و در نظر گرفتن آنچه مورد نظر کمیته بین المللی المپیک قرار گرفته، اساسنامه جدید، قابلیت اجرا پیدا می‌کند.

آزاده پیراکوه - چند روز قبل خبری روی خروجی سایت کمیته ملی المپیک قرار گرفت با این محور که اساسنامه ارسالی از سوی NOC ایران تایید کمیته بین المللی المپیک را گرفته است. خبری که خلاصه بود و صرفا سندش، انتشار نامه‌ ارسالی از سوی IOC بود اما در مورد جزییات صحبتی مطرح نشد. البته ایران ورزشی در فواصل زمانی مختلف درباره بندهای این اساسنامه مواردی را منتشر کرد. حتی همزمان با برگزاری مجمع کمیته در تاریخ 25 دی ماه 97، در قالب چند گزارش نوشتیم  که محال است دو سه بند مورد نظر برخی مدیران کمیته ملی المپیک، نظر مثبت IOC را بگیرد اما برخی اعضای هیات اجرایی و مشاوران رییس کمیته بر وجود این بندها پافشاری کردند و در نهایت دیدیم که IOC  وجود این بندها را بر خلاف منشور المپیک می‌داند.

از ابتدا واضح بود که افرادی که در قالب دبیر اجرایی و خزانه دار از سوی رییس به هیات اجرایی معرفی می شوند، نمی‌توانند حق رای داشته باشند اما این بند بدون اینکه با مانعی در هیات اجرایی و مجمع مواجه شود، به IOC رفت و همان جا بود که مسوولان بررسی ، روی این بند خط قرمز کشیدند.

مشخص است که کمیته بین المللی المپیک روی توزیع عادلانه قدرت در ورزش تاکید دارد و به هیچ وجه بندی که رییس کمیته را صاحب سه حق رای کند، قبول نمی کند اما مشخص نیست چرا در هیات اجرایی کمیته، هیچ کدام از اعضا این ایراد را مطرح نکردند و اجازه دادند این بند در مجمع مطرح شود. اتفاق تلخ تر در مجمع 25 دی ماه افتاد؛ جایی که بیش از 60 مدیر رده بالای ورزش نشسته بودند، اما هیچ کدام این ایراد بدیهی را مطرح نکردند و در سکوت اعضای مجمع که وظیفه‌شان چیزی جز سکوت است، اساسنامه در این بخش تاییدیه گرفت. در حالیکه مثل روز روشن بود که IOC این بند را قبول نمی کند. این بند می‌گوید از این پس رییس کمیته، دبیر و خزانه دار را به هیات اجرایی معرفی کند و با تصویب هیات اجرایی، این دو فرد می توانند کارشان را اغاز کنند. البته این بخش موضوع عجیب نیست و در خیلی از کشورها انجام می‌شود اما ایراد زمانی وارد می‌شود که بگویند این دو نفر باید در هیات اجرایی حق رای داشته باشند. ایرادی که از دو جهت قابل قبول است. یکی اینکه رییس صاحب سه رای در هیات اجرایی می‌شود و این یعنی اقدامی خلاف تقسیم عادلانه قدرت؛ و دیگر اینکه هیات اجرایی نمی تواند برای فردی از جنس خودش، امتیازی با عنوان حق رای قائل شود.

این دو دلیل انقدر محکم بود که چه در زمان طرح در مجمع و چه هنگام ارسال به کمیته بین المللی المپیک، این سوال وجود داشت که چرا مدیرانی که  چندین سال است در ورزش حضور دارند و مدعی‌اند ورزش بین الملل را می‌شناسند، به رییس کمیته ملی المپیک که از فضایی بیرون از ورزش آمده، مشاوره درست نمی‌دهند و در نهایت IOC  باید این بدیهیات را گوشزد کند.

با بندی که مصوب شده و از روز شنبه هفته جاری در ورزش کشور لازم الاجراست، دبیر کل و خزانه دار، حکم کارمند عالی رتبه را پیدا می‌کنند؛ البته بعد از تغییراتی که اعمال شود.

تا امروز و با استناد به اساسنامه کمیته ملی المپیک، رییس کمیته پای دبیر کل کمیته و مشکلاتش ایستاده اما از امروز به بعد باید منتظر اتفاق‌های تازه‌ای در این بخش باشیم. شاهرخ شهنازی، بنا به دلایل مختلف که مربوط به بیرون از ورزش است، شرایط ادامه حضور در کمیته ملی المپیک را ندارد اما حاضر به استعفا نیست. تا امروز به خاطر تاکید رییس کمیته به اخلاق مداری، اتفاقی در این زمینه نیفتاد اما از حالا به بعد، گزینه‌ها یک به یک مطرح می شود. البته برخی مدیران هستند که می‌گویند در چند ماه گذشته با آنها برای پست دبیر اجرایی کمیته صحبت شده اما رییس کمیته این موضوع را تکذیب می‌کند. جالب است که تلاش برای نشاندن یکی از نزدیکان بر پست دبیر اجرایی، بین گروه‌های مختلف قدرت در کمیته ملی المپیک هم شکل گرفته و باید دید کدام به نتیجه می‌رسند. طیف دانشگاهی مثل رضا قراخانلو و نصرالله سجادی و ... دنبال معرفی فردی از دانشگاه برای این پست هستند و گروهی دیگر که تعدادی از اعضای هیات اجرایی هم شاملش می‌شوند، تلاش می کنند نگذارند گزینه‌ای مثل دکتر علیزاده یا فردی هم سطح او به عنوان دبیر اجرایی معرفی شود؛ چراکه معتقدند باید فردی از بدنه ورزش که با ورزشی‌ها ارتباط بهتری دارد، در این پست قرارگیرد، نه مدیر دانشگاهی.

البته الزام‌هایی در نظر گرفته شده، مثل آشنایی به زبان انگلیسی و 10 سال مدیریت ورزش قهرمانی که کمی دست مسوولان را برای انتخاب می‌بندد اما به هر حال وقتی برای فردی مثل دکتر علیزاده که بیشتر در حوزه پژوهشی و آکادمی فوتبال فعالیت کرده، رزومه فعالیت در ورزش قهرمانی مهیا می‌شود، حتما می توان گزینه های دیگری را نیز با این سبک و سیاق معرفی کرد.

به هر حال قبل از تایید نهایی اساسنامه، رقابت برای نفوذ در انتخاب گزینه دبیر اجرایی، بین گروه‌های مختلف شکل گرفته و حالا که اساسنامه به هیات وزیران رسیده و ظرف چند روز آینده ابلاغ می شود، این اختلاف بالا می‌گیرد و دراین شرایط باید دید در نهایت رضا صالحی امیری، نظر کدام گروه را تامین می‌کند؟ شاید هم رییس کمیته گزینه‌ای دیگر دارد. چیزی که قطعی است، اینکه شهنازی رفتنی است و باید پیش از اینکه حضورش تبعات بیشتری برای ورزش داشته باشد، خودش استعفا بدهد.

در مورد خزانه دار هم شرایط به گونه ای است که تاکید بر حضور فردی از وزارت اقتصاد است و با این شرایط پیش بینی این است که کیکاووس سعیدی که قید حضور در فدراسیون گلف را به خاطر خزانه داری کمیته زد، باید منتظر معرفی فردی جدید باشد.

 اصرار بر ابقای رییس بازنشسته هندبال در هیات اجرایی

علیرضا رحیمی، پررنگ تر از قبل

نکته دیگری که در اساسنامه کمیته بر خلاف میل اعضای هیات اجرایی به تایید IOC نرسیده، موضوع مدیرانی است که به عنوان نماینده فدراسیون‌های المپیکی عضو هیات اجرایی می‌شوند اما بنا به دلایلی مجبور به کناره‌گیری از فدراسیون‌شان هستند. اساسنامه قبلی کمیته در این مورد سکوت اختیار کرده بود و این سکوت دلیلی بود برای حضور افراد تا پایان دوره چهارساله. این بار اما اعضای هیات اجرایی به دنبال تعیین وضعیت این افراد بودند و به همین خاطر در پیش نویس اساسنامه نوشتند که رییس فدراسیونی که برکنار می‌شود، چون برای چهار سال رای گرفته، دوره چهارساله‌اش را در هیات اجرایی به اتمام برساند. این بند در مجمع هم مورد تایید قرار گرفت اما کمیته بین المللی المپیک با آن مخالفت کرد. از ابتدا هم مشخص بود که این اتفاق می افتد. فلسفه حضور این افراد، ریاست‌شان در فدراسیون المپیکی است و نمایندگی از ورزش قهرمانی. در نتیجه وقتی این اصل وجود ندارد، دیگر دلیلی برای ادامه حضور اعضای هیات اجرایی که ریاست فدراسیونی را بر عهده ندارند، دیده نمی‌شود.

علیرضا رحیمی، عضو هیات اجرایی است که این شرایط را دارد و با وجود اصراری که در بدنه مدیریت کمیته ملی المپیک برای حفظ او وجود دارد، به نظر می‌رسد باید زودتر فکری برایش کرد. چیزی که قطعی است، اینکه او باید با هیات اجرایی خداحافظی کند، مگر اینکه مسوولان کمیته فعلا برای حفظ شان او بخواهند این موضوع را مسکوت نگه دارند. البته اخباری به گوش می‌رسد که قابل تامل است.

رحیمی به خاطر قانون منع بکارگیری بازنشسته‌ها مجبور به کناره‌گیری از فدراسیون هندبال شد اما گویا به خاطر توانمندی که مسوولان کمیته به آن قائل‌اند، صالحی امیری به دنبال گرفتن مجوز برای او است که اگر این اتفاق بیفتد، هیچ بعید نیست او یکی از گزینه‌های دبیرکلی رییس کمیته باشد. البته این احتمالی است که هنوز تکه‌های پازلش جور نیست و صرفا یک گمانه است و باید دید در یکی – دو ماه آینده چه اتفاقی می افتد؟ چیزی که قطعی است اینکه علیرضا رحیمی حتی اگر از هیات اجرایی جدا شود، به عنوان معاون ستاد اعزام کاروان ایران به المپیک توکیو حضور دارد.

 

captcha
تازه ها
بیشتر