ورزش جهان / شناسه خبر: 97466 / تاریخ انتشار : 1398/2/4 10:26
|

دست‌نوشت برای بارسا / تمپوی قهرمانی

از 29 آپریل 2018 تا 27 آپریل 2019 بارسا می توند قهرمانی مقتدرانه اش در لالیگا را تکرار کند. دبل فوق العاده والورده احتمالا این بار سه هفته زودتر از پایان فصل اتفاق خواهد افتاد.

محمد قراگزلو

یک)برای قهرمان شدن باید قهرمانانه بازی کرد.این جمله ای فلسفی از آن دست جملاتی که در عین سادگی فحوای عمیقی دارد، نیست.این همان رویه بارساست که طی دو دهه اخیر مربی به مربی و بازیکن به بازیکن منتقل شده و حالا باشگاهی که پیش روی شماست برای توضیح این جمله و معنایی که پشت آن وجود دارد تلاش مضاعفی به خرج نمی دهد.حالا جوان‌های بارسا به اندازه ستاره‌های پخته اش دقیقا می دانند از هر مسابقه چه می خواهند و چطور باید پیش بروند تا درصد خطا را به حداقل برسانند و البته از شانس و تصادف‌هایی که به ضررشان عمل می کند دوری بجویند.

2)بارسا شروعی فوق العاده مقابل آلاوس یکی از شگفتی‌سازان این فصل لالیگا داشت.انگار بازی پایاپای با سوسیه داد به تیم والورده برخورده بود و با ترکیبی که سه چهار مهره اصلی  را در خود نداشت از لحظه شروع تا پایان مسابقه  به آلاوس امان نداد و شد همان تیم بی رحمی که  زمانی تا قبل از پایان یک سوم زمان مسابقه کار حریف را تمام کرده بود و بقیه تایم مسابقه اصلا جدی نمی شد.ریتم بارسا این بار از همان دقیقه یک شکل گرفت و به سرعت بالا رفت.انگار تغییرات والورده  و انگیزه بازیکنان درون میدان به هم چفت شده بود تا یکی از بهترین نمایش‌های گروهی بارسا طی نیم فصل دوم و یا شاید کل فصل را ببینیم.مالکیت توپ در ده دقیه ابتدایی شگفت انگیز بود:88به 12.در همین ده دقیقه بارسا دو موقعیت خوب ساخت و ریتمش را لحظه به لحظه بالاتر برد تا هواداران آلاوس با تعجب رد و بدل شدن سریع توپ بین صورتی پوشان بارسا را تماشا کنند.پایان مسابقه آمار مالکیت 76 به 24 را نشان می داد و البته تعداد پاس‌های صحییح و شوت‌هایی که گل نشد در مقابل آمار ضعیف تهاجمی میزبان بیداد می کرد. این خود خود بارسا بود و یک بار دیگر این تیم یادمان آورد در موقع مقتضی به خودش برمی گردد و کار را تمام می کند.

3)تمپوی بارسا در تمام طول این مسابقه بیشتر از هر وقت شبیه قهرمان‌ها بود.آنهایی که از حرکت نمی‌ایستند تا فرمول ریاضی قهرمانی را خم کنند .بارسای بدون مسی، آلبا، راکیتیچ، آرتور و لنگلههم تیم فوق العاده ای به نظر می رسید که سد آلاوس را پشت سر گذاشت و با تمام دشواری‌های این مسابقه از آن سربلند بیرون آمد.اشتیاق البته یک چیز است، اجرا یک چیز دیگر اما گاهی اشتیاق مضاعف تیمی مثل بارسلونا را هل می دهد تا به خودش برگردد و کاری کند تا همه از تماشای فوتبال لذت ببرند و هنوز هم با قاطعیت بگویند این تیم و این باشگاه همواره در حد کمال فوتبال بازی می کند و از فلسفه خود کوتاه نخواهد آمد.

4)سختکوشی تیم آبلاردو فرناندس در فاز دفاع کم کم داشت حوصله والورده را سر می برد که آلنیای جوان قصه را طور دیگری نوشت.بعد از آن با ورود مسی، آلبا و در آخر ملو ریتم بارسا  تا حدودی بهم ریخت اما اشتیاق هرگز از بین نرفت.اشتیاقی که احتمالا شنبه شب در نوکمپ  و دیدار مقال لوانته دقیقه 90 فروکش خواهد کرد  و آنجاست که دیگر کسی نمی تواند زنهار بزند و تیم والورده را از رقبای مادریدی اش و توان آنها برای بازگشت بترساند .آنجا می تواند نقطه پایان باشد ؛اگر همین شور و حال و تمپوی قهرمانی شکل بگیرد و تیم از ریتم نیافتد.

5)درباره آلنیا باید حرف زد.او در این فصل از بین تمام جوان‌های لاماسیا که فرصت داشتند تنها در بازی‌های ابتدایی کوپا دل ری  و یکی دو مسابقه لالیگا به ترکیب برسند به کادر بازیکنان اصلی راه یافت و همواره مورد اعتماد والورده بود.کارلس با همان سبک ژاوی- اینیستایی برخاسته از مکتب بارسا با همان مدل چشم نواز ،نگاه ها را به خود خیره کرد.آلنیا در خیلی از مسابقاتی که گرهی در کار خط میانی بارسا افتاده بود به بازی می‌رفت و والورده تا این حد روی او حساب کرده بود پس عجیب نیست اگر بگوئیم مثلا اگر لوئیز انریکه عاشق فوتبال سرخی روبرتو  و دستور پذیری اش بود والورده هم شیفته بازی آلنیاست هر چند ترافیک خط میانی بارسا به او اجازه نمی دهد از این جوان در میان ستاه‌های چند ده میلیون یورویی اش بیش از این استفاده کند.گلی که زد احتمالا مزد بازی درخشانش بود و حتما اگر این نمایش در نوکمپ ارائه می شد کل ورزشگاه در زمان تعویض برایش کف می زد.آلنیا می تواند اینیستای جدیدی برای بارسا باشد که فعلا اول راه را خوب آمده.

6)درباره آرتورو ویدال  و سیر صعودی اش از ابتدای فصل تا حالا می شود دقایقی طولانی صحبت کرد.اگر بارسای صورتی پوش بامداد یکشنبه تیم با انگیزه و مشتاقی به نظر می رسید به این دلیل بود که یک ویدال همه چیزتمام در میانه زمین دارد.یکی که انگار مکمل تمام ظرافت‌ها و فانتزی سبک مخصوص بارساست و در لحظات سخت شدن هر مسابقه ای ،وسط زمین بارسا را نگه می دارد.ویدال در ادامه نمایش‌های کم نقصش مقابل آلاوس هم فوق العاده بود اما حالا او این سوال را جدی تر به ذهن خواهد آورد که مقابل لیورپول شانسی برای بازی کردن در ترکیب اصلی دارد؟همچنان معتقدم حیف است که نباشد اما انگار او از مثلث اصل خط میانی به اندازه یک اپسیلون دورتر است.

7)حالا دیگر بی تردید می توان گفت جرارد پیکه بهترین مدافع میانی اروپاست و به اصل خودش برگشته.نمی دانم برای چندمین هفته متوالی است اما شاید در این فصل نزدیک به 30 بازی خوب که نه، فوق العاده از او دیده باشیم که در تمامش هیچ اشتباهی نداشته و حتی در فاز حمله مثل یک هافبک موثر و پیش برنده ،بازی کرده است.شاید اگر پیکه زودتر از تیم ملی اسپانیا خداحافظی کرده بود می شد قبل از اینها به سه گانه سوم فکر کرد اما حالا که گذشته ها گذشته بگذارید از تکل‌های جانانه  و بازی هوشمندانه اش در قلب دفاع بلوگرانا لذت ببریم.

8)حتی اگر اتلتی در نبرد دشوار مقابل والنسیا برنده باشد فقط یک برد دیگر امضای قهرمانی بارسا را پای سند این فصل لالیگا خواهد انداخت.فصل گذشته چهار هفته مانده به پایان در خانه دپور سقوط حریف با حلقه شادی قهرمانی بارسا تمام شد.از 29 آپریل 2018 تا 27 آپریل 2019 بارسا می توند قهرمانی مقتدرانه اش در لالیگا را تکرار کند.دبل فوق العاده والورده این بار سه هفته زودتر از پایان فصل اتفاق خواهد افتاد که می توانید این یک هفته تاخیر و امتیازهایی که کمتر جمع شدند را بگذارید پای دشواری های این فصل لالیگا.این البته هشتمین قهرمانی در یازده سال اخیر خواهد بود که می تواند غرورانگیز و فوق العاده باشد.با این وجود باید دید والورده در فاصله کوتاه تا بازی رفت مقابل لیورپول با ترکیبی کامل به میزبانی لوانته خواهد رفت تا کار قهرمانی را تمام کند یا مثل آنچه در خانه آلاوس انجام داد با نیروهایی مثل آلنیا  و سرخی روبرتو هم می توان در نوکمپ جشن قهرمانی را برپا کرد.

captcha
تازه ها
بیشتر