فوتبال ایران / شناسه خبر: 95132 / تاریخ انتشار : 1397/12/10 17:08
|
با ایمان مبعلی از شروع تا خداحافظی از فوتبال

مهندس ایذه‌ای، به آرزویش رسید/ هافبک قرمزی که ناگهان آبی شد

در 12 آذر 61 پسربچه‌ای در ایذه به دنیا آمد که از همان 3،‌4 سالگی عشق و علاقه‌اش به فوتبال مثال‌زدنی بود. پسر بچه ریز اندامی که هیچ چیز به اندازه توپ فوتبال برایش اهمیت نداشت. خانواده او هم مثل خیلی‌های دیگر وقتی می‌دیدند فرزندشان از فوتبال بازی کردن لذت می‌برد، ذوق می‌کردند و از تکنیک و شوت‌های او به وجد می‌آمدند اما فکر نمی‌کردند روزی او بتواند یک فوتبالیست حرفه‌ای و مشهور شود. ایمان مبعلی کم‌کم که به دوره نوجوانی رسید، به خاطر درس خواندن با مخالفت خانواده‌اش برای فوتبال بازی کردن مواجه می‌شد اما او نمی‌توانست از عشق خود دست بکشید. ایمان از همان زمان، عاشق تیم رم و توتی بود و سعی می‌کرد بازی‌های این تیم را دنبال کند. کمی بعد او عاشق کاشته‌های دیوید بکهام شد و سعی می‌کرد مثل او به توپ ضربه بزند. بازی‌های ایمان مبعلی در محله‌شان معروف شده بود. او کم‌کم به تیم آنزان ایذه رفت و از آنجا بود که به فولاد خوزستان رسید. زمانی که باشگاه فولاد در شهرهای مختلف خوزستان به دنبال کشف استعدادها بود.

البته در همان ابتدا که ایمان مبعلی به فولاد رسید، حرف و حدیث‌های زیادی در مورد دلیل حضور او در این تیم به گوش می‌رسید و اینکه یک سری مسئولان سفارش کردند که ایمان به فولاد برسد اما به همه ثابت شد که او فقط بر اساس توانایی‌هایش به فولاد خوزستان رسید. ایمان مبعلی در سال 79 و وقتی که 18 سال بیشتر نداشت توانست به تیم بزرگسالان و اصلی فولاد خوزستان برسد. عملکرد ایمان مبعلی در میانه میدان باعث شد خیلی زود مورد تعریف و تمجید قرار بگیرد. ایمان مبعلی دیگر به یک بازیکن ثابت و اصلی در تیم فولاد تبدیل شده بود که همه روی بازی‌های زیبایش و البته شوت‌های دقیق او حساب باز کرده بودند.

عملکرد ایمان مبعلی آنقدر خوب بود که خیلی زود به او لقب «مهندس» دادند. مهندسی که در میانه زمین با تکنیک نابش و البته شوت‌های زیبا به موفقیت تیمش و البته زیبایی بازی کمک زیادی می‌کرد. مبعلی خیلی زود هم به تیم ملی رسید و توانست در آنجا هم خودی نشان دهد. او با تیم ایران در بازی‌های آسیایی 2002 (1381) توانست به قهرمانی برسد تا اولین خاطره شیرین ورزشی در ذهنش نقش ببندد. ایمان مبعلی آرزوهای بزرگ دیگری را در ذهن داشت که خبر رسید به دلیل اینکه مشمول خدمت سربازی شده، نمی‌تواند در فولاد خوزستان به کار خود ادامه دهد.

مبعلی به دلیل اینکه حدود 6 ماه دیرتر خود را به نظام وظیفه معرفی کرد، برای گذراندن خدمت سربازی‌اش دچار مشکل شد و نمی‌توانست در تیم‌های نظامی لیگ برتر به کار خود ادامه دهد. به همین دلیل با وجود اینکه بازیکن ملی‌پوش بود، به لیگ یک و تیم نیروی زمینی منتقل شد. گفته می‌شود مبعلی در این تیم نه تنها پولی نمی‌گرفت، بلکه در خوابگاه سربازان هم اقامت داشت. با این حال، او هیچ اعتراضی به این مساله نداشت و بهترین بازی‌ها را برای نیروی زمینی انجام داد. بعد از آن و وقتی کارت پایان خدمت ایمان مبعلی صادر شد، او به فولاد خوزستان برگشت تا نشان دهد حضور در لیگ یک نه تنها باعث نشد، افت کند بلکه حتی پیشرفت هم کرده.

ایمان با فولاد کار خود را ادامه داد که در سال 84، تلاش او و دیگر ملی‌پوشان فولاد خوزستان از جمله ابراهیم میرزاپور، حسین کعبی، محمد علوی، علی بداوی و جلال کاملی‌مفرد باعث شد قرمزپوشان اهوازی بتوانند جام قهرمانی را به دست بیاوردند و در چهارمین دوره لیگ برتر قهرمان شوند. این قهرمانی باعث شد تیم‌های داخلی و خارجی زیادی به سراغ بازیکنان فولاد خوزستان بیایند که ایمان مبعلی خواهان بهتر و بیشتری داشت. مبعلی در سال 84 با مبلغ بسیار بالایی به الشباب امارات پیوست. در ابتدا مادر مبعلی تحمل این دوری را نداشت و نمی‌خواست اجازه بدهد پسر آرام و صبورش به امارات برود اما دیگر خواهر و برادرها که پیشرفت مبعلی را در این اتفاق می‌دیدند، سرانجام توانستند مادر را قانع کنند که ایمان به الشباب برود.

ایمان مبعلی در الشباب خیلی خوب درخشید و توانست در همان سال‌های ابتدایی محبوبیت زیادی در این تیم به دست بیاورد. مبعلی در مقطعی هم در الشباب با جواد کاظمیان و مهرداد اولادی هم‌تیمی بود که بعد از آن، به الوصل و النصر رفت. یک مصدومیت از ناحیه کمر باعث شد او دیگر نتواند آنطور که باید و شاید در النصر کار کند. البته همچنان تیم‌های اماراتی خواهان او بودند که ایمان تصمیم گرفت به ایران برگردد. او در ابتدا خیلی دوست داشت در پرسپولیس بازی کند و حتی از سوی مدیرعامل باشگاه هم با پیشنهاد خوبی برای حضور در تیم قرمز پایتخت مواجه شد اما ظاهرا علی دایی سرمربی وقت پرسپولیس، علاقه چندانی به حضور مبعلی در تیمش نداشت. در همان سال‌ها شایعه‌های زیادی در این مورد به وجود آمد که دایی به خاطر خطایی که مبعلی در بازی سوپرجام صبا و فولاد روی او انجام داده بود، اجازه نداد او به پرسپولیس برود اما مبعلی هیچ‌وقت چنین چیزی را باور نکرد یا نمی‌خواست باور کند.

او در همان سال با پیشنهاد استقلال هم مواجه شد که با مشورت با پژمان منتظری به استقلال رفت. ایمان مبعلی در استقلال آنقدر با تعصب و خوب بازی می کرد که خیلی زود در دل هواداران آبی جا باز کرد. این حضور در استقلال زیاد طولانی نشد که او باز هم به امارات برگشت و راهی الشارجه شد. آنجا بود که روزهای اوج ایمان مبعلی به پایان رسید. مبعلی در الشارجه تنها 8 بازی انجام داد و خیلی زود به ایران برگشت. او راهی پیکان شد اما در آنجا با عبدا... ویسی به مشکل خورد. اگرچه این مساله طولانی نشد اما بدشانسی باعث شد تیمش به لیگ دسته پایین‌تر سقوط کند. از آنجا هم با ویسی راهی استقلال خوزستان شد که بازی‌های خوبش باز هم به چشم آمد تا در نیم فصل به استقلال تهران برگردد و به این تیم در لیگ قهرمانان آسیا کمک کند. در این تیم نمایش خوبی داشت اما نتوانست بماند. نکته جالب این است که او برای فصل بعد از نفت تهران پیشنهاد داشت. از تیمی که علی دایی هدایت آن را به عهده داشت. البته مبعلی قبلا هم در زمانی که دایی سرمربی تیم ملی بود یک بار به اردو دعوت شده بود اما فرصت بازی پیدا نکرد. به هر حال نفت تهران جایی بود که مبعلی می‌توانست تمام دلخوری‌ها را از دل دایی پاک کند. او در آنجا هم خیلی خوب کار کرد و خیلی زود به یکی از بهترین بازیکنان دایی تبدیل شد. مبعلی در نفت تهران هم بدشانسی آورد و فینال جام حذفی را به دلیل مصدومیت از دست داد اما شاهد قهرمانی تیمش بود.

همین مصدومیت باعث شد خیلی زود بحث خداحافظی ایمان مبعلی پیش بیاید. البته مبعلی در نیم فصل همان سالی که در نفت تهران حضور داشت به دلیل مشکلات مالی، قصد داشت از فوتبال خداحافظی کند اما با مخالفت علی دایی مواجه شد. البته بعدها گفته شد تصمیم مبعلی برای خداحافظی جدی نبود و فقط در اعتراض به مشکلات مالی آن صحبت‌ها را بیان و خیلی زود آن را تکذیب کرد اما بعد از آن، وقتی جام حذفی به پایان رسید، این بار جدی‌تر از قبل خبر رسید او می‌خواهد از فوتبال خداحافظی کند. شاید تصمیم مبعلی در آن مقطع کاملا جدی بود اما ظاهرا نتوانست با خود کنار بیاید و کفش‌هایش را آویزان کند. به همین دلیل اعلام کرد باز هم می‌خواهد بازی کند که این بار به فولاد خوزستان برگشت. ظاهرا در صحبتی که در همان ابتدا با سیروس پورموسوی سرمربی وقت فولاد خوزستان داشت، قرار بود سال اول در این تیم بازی و در کنار آن در مسائل فنی هم به کادرفنی کمک کند و در سال دوم دستیار پورموسوی شود.

همه چیز طبق قول و قرارها پیش می‌رفت که مبعلی باز هم نتوانست از فوتبال خداحافظی کند. او می‌خواست بازی کند و در مستطیل سبز حضور داشته باشد که این فصل بعد از اینکه چند هفته از لیگ گذشته بود با پیشنهاد داریوش یزدی برای حضور در استقلال خوزستان مواجه شد. مبعلی می‌دانست شرایط در استقلال خوزستان خوب نیست اما می‌خواست فقط بازی کند. او تا نیم فصل هم با مشکلات زیاد این تیم کنار آمد که با پیشنهاد فولاد خوزستان برای دستیاری افشین قطبی مواجه شد. در آن مقطع هم مسئولان باشگاه استقلال خوزستان فقط به یک شرط با این مساله می‌توانستند موافقت کنند و آن هم بازی نکردن مبعلی در فولاد بود. کنار آمدن با این شرط سخت بود اما مبعلی تا الان به بازی کردن ادامه داد تا در فولاد خوزستان یا استقلال تهران رسما از فوتبال خداحافظی کند.

این فرصت سرانجام به او رسید تا در بازی 2 تیم محبوبش یعنی فولاد و استقلال، این کار را انجام دهد. البته مبعلی وارد زمین نشد اما به خاطر اینکه دیگر تمام تمرکزش را روی مربیگری بگذارد، قبل از شروع این بازی، بالاخره در مراسمی نمادین، رسما از فوتبال خداحافظی کرد. همانطور که آرزویش را داشت. خاطره‌انگیز و در کمال احترام.

9-1

captcha
تازه ها
بیشتر