فوتبال ایران / شناسه خبر: 94542 / تاریخ انتشار : 1397/11/30 16:10
|
چرا حق باشگاه‌ها احصا نمی شود

گرفتن حق فوتبال از دولت با اتحادیه دولتی!

یکی از ارکان فوتبال حرفه ای، خصوصی سازی باشگاه ها و تاسیس یک اتحادیه صنفی است تا بتواند پیگیر منافع باشگاه ها باشد، دولتی بودن باشگاه ها یکی از موانع بزرگ بر سر راه کسب درآمد باشگاه هاست.

گرفتن حق فوتبال از دولت از با اتحادیه دولتی!

پویا جاویدان: اختلاف بین متن قانون و آنچه در عمل روی می دهد، یک اختلاف دیرپا و کلیشه ای است که از دیرباز تا به امروز ادامه داشته. نهادهای هم افزا و صنفی، ناظر، مجری، ضابط قانونی و مراجع رسیدگی به تخلفات بوجود می آیند تا ضامن اجرای قانونی باشند که میثاق عمومی است و مر قانون اجرا شود. اما اگر تمامی نهادهای صنفی، اجرایی و نظارتی زیر پرچم یک نهاد جمع شوند، چه روی خواهد داد؟ این اتفاقیست است که اکنون در فوتبال شاهد هستیم؛ جمع شدن تمامی نهادها زیر پرچم فدراسیونی که اساسنامه اش لبالب از ایراد است و به همین دلیل به تایید فیفا نرسیده. هر چقدر فاصله بین قانون و آنچه در عمل روی می دهد بیشتر باشد، احتمال ناکارآمدی، بروز تخلف و فساد بیشتر خواهد بود.

فدارسیون فوتبال برگزاری مسابقات لیگ درسطوح مختلف را به یک نهاد زیردستی به نام سازمان لیگ واگذار کرده. در پی این واگذاری حق باشگاه ها در بهره برداری از منافع مالی و صنفی پایمال می شود.

در یک سیستم استاندارد برگزاری سطوح مختلف لیگ فوتبال برعهده اتحادیه باشگاه ها است که یک نهاد صنفی است. به این ترتیب این باشگاه هستند که از حق پخش تلویزیونی، حضور سرمایه گذاران بخش خصوصی، سرمایه اسپانسرها، منافع ناشی از بلیط فروشی و در نهایت تقویم مسابقات بهره مند می شوند؛ نه هیات فوتبال استان و سازمان لیگ و در نهایت فدراسیون فوتبال که خود متولی فوتبال و زیرمجموعه دولت هستند و البته ردیف بودجه مصوب و همیشگی دارند.

در ایران "اتحادیه مدیران باشگاه های فوتبال" یکی از اعضای فدراسیون فوتبال است که در ماده 2 اساسنامه تعریف این نهاد چنین ذکر شده است: "اتحادیه فوتبال نهادی است مستقل، عمومی، غیردولتی و غیرانتفاعی متشکل از مدیران باشگاه های فوتبال دارای شخصیت حقوقی"؛ در ماده 3 اساسنامه این نهاد که شامل اهداف می شود هیچ اشاره ای به برگزاری مسابقات لیگ نشده است.

در بند 4 ماده 9 اساسنامه این نهاد "دفاع و تامین حقوق باشگاه های عضو در زمینه معنوی و مادی بویژه درآمدهای فوتبال" ذکر شده است. اما تاکنون این نهاد در احقاق حق باشگاه ها در زمینه برگزاری مسابقات، بهره مندی از منافع بلیط فروشی، درآمد جذب شده از اسپانسرها (قرارداد با ایران نوین) و تنظیم تقویم مسابقات لیگ ناتوان بوده است.

اما چرا این نهاد تا کنون برگزاری مسابقات لیگ را برعهده نگرفته است؟ چرا در بخش درآمدزایی و پیگیری منافع باشگاه ها ناتوان است؟ یکی از ارکان فوتبال حرفه ای، خصوصی سازی باشگاه ها و تاسیس یک اتحادیه صنفی است تا بتواند پیگیر منافع باشگاه ها باشد، دولتی بودن باشگاه ها یکی از موانع بزگ بر سر راه کسب درآمد باشگاه هاست.

ذکر این نکته ضروری است که اتحادیه مدیران باشگاه های ایران یک نهاد صنفی نیست، اعضای آن مدیرانی هستند که از طرف دولت در باشگاه ها منصوب می شوند و ذاتا اهل تعامل با دیگر نهادهای دولتی و دیگر اعضای مورد حمایت دولت در فدراسیون هستند و منافع کلان باشگاه ها را پیگیری نمی کنند.

نکته جالب دیگر درباره این اتحادیه حضور افرادی است که مدیرعامل هیچ باشگاهی نیستند. افرادی مثل مهدی محمدنبی، عزیزالله محمدی و علی آقامحمدی که سالهاست در هیچ باشگاهی مدیریت نمی کنند اما همچنان از اعضای این اتحادیه به حساب می آیند. نکته جالب دیگر اساسنامه این است که اتحادیه مدیران باشگاه عضو فدراسیون فوتبال است و اعضای آن می بایست به اساسنامه فدراسیون فوتبال تمکین کنند. همان اساسنامه ای که سازمان لیگ را مسئول برگزاری مسابقات کرده، همان اساسنامه ای که اعضای هیات رئیسه به نمایندگی از آنها قرارداد بلیط فروشی را واگذار کرده و پیشتر قرارداد تبلیغات محیطی با ایران نوین را بسته است، همان اساسنامه ای که رئیس فدراسیون عاجز از دریافت حق پخش تلویزیونی باشگاه ها از صدا و سیما است، همان اساسنامه ای که به دلایل فراوان به تایید فیفا نرسیده است.

12

captcha
تازه ها
بیشتر