ورزش جهان / شناسه خبر: 91116 / تاریخ انتشار : 1397/9/26 10:08
|

دست‌نوشت برای بارسا / از کیفیت لذت ببرید

کیفیت سوارز .این چیزی است که امروز بارسا و والورده باید از آن لذت ببرند.غلو نیست اگر بگویم او نابغه‌ای است که گره‌ها را نه به کمک دندان های معروفش بلکه با ذهن و پاهای هنرمندش باز می کند.

از کیفیت ستاره‌های بارسا لذت ببرید

محمد قراگزلو / یک) 7 ماه قبل بود که خفاش‌های کوچک، اینجا بارسای شکست ناپذیر والورده را به دام انداخته بودند.همان تیمی که تا هفته سی و هفتم(ماقبل پایانی) نمی‌دانست شکست یعنی چه و باختن دقیقا چه مزه‌ای دارد.همان مجموعه‌ای که بدون شکست زودتر از همیشه قهرمانی را در خانه دپور جشن گرفته بود و والورده نیازی نمی‌دید لیونل مسی را در استادیوم کوچکتر بندر والنسیا به زمین بفرستد.آن شب عجیب کوتی ستاره بارسا بود اما بواتنگ و یارانش برای شکستن رکورد بارسا هم قسم شده بودند.هفت ماه بعد نه خبری از آن بارسای قدرتمند فصل قبل بود و خیال جمعش از قهرمانی، نه رکوردی جابجا می‌شد.فقط تیمی بود که می خواست با هنر ستاره هایش به روند صعودی سه چهار هفته اخیرش ادامه دهد  و ظاهرا لوانته با هر آنچه این فصل به خود اضافه کرده بود نمی‌توانست سد راهش باشد.

 

 

2)امروز هر که از خواب بیدار شده و نتیجه  بازی را دیده باشد یاد لالیگای دو قطبی و تیم قدرتمند پپ گواردیولا می افتد که همین لوانته را 8 تایی و شش تایی می کرد و دقیقه 20 مسابقه کار حریف را تمام کرده بود اما واقعیت  لالیگای این فصل را حتی از دل این مسابقه و برتری پرگل بارسا در خانه حریف می توان بیرون کشید.باور کنید ریتم گرفتن در این ورزشگاه و بازی برتر مقابل تیم یکدست پاکو لوپز اصلا کار راحتی نبود.آنها با وجود فقدن نام‌های آشنا در ترکیب شان یکی از شگفتانه‌های این فصل لالیگا هستند که قبل از این مصاف به رتبه هفتم جدول تکیه زده بودند.این برای تیمی که بهترین رتبه‌اش در لالیگا دهم بوده حتما جایگاه رفیعی به حساب می آید پس بیهوده نیست اگر چهره والورده تا دقیقه 30 مسابقه پر از تردید و علامت سوال‌های بی جواب باشد. لوانته شکست اما تیمی که مقابل بارسا به 15 ضربه کرنر رسیده و 45 درصد مالک توپ بوده چطور می تواند بازنده‌ای سرافکنده باشد؟من که می‌گویم فرق بارسا و تیمی که لباس‌هایش بیشتر از هر تیمی به بارسا نزدیک است در این شب یک مسی ، یک سوارز و یک پیکه بود.ستاره های هنرمندی که تعادل را به گونه دلخواهشان خراب کردند  و یادمان رفت این لوانته ، رئال را در خانه‌اش غافلگیر کرده و جزو بالانشین‌های لالیگا بود .

 

 

3)بازی با سه دفاع می‌تواند شروع یک چالش تازه برای بارسا و والورده باشد.اتفاقی که در فصول قبل نیز بعضا تست شده بود و اثر سوئی نداشت.بارسا در غیاب سمدو و روبرتو و بدون حضور حتی یک مدافع راست تخصصی روی نیمکت به این بازی آمد اما تست بازی با سه دفاع جواب داد.این وسط اما باید به شاهکار دنباله دار پیکه اشاره کنم.نمی دانم این چندمین بازی متوالی است که پیکه اینقدر باصلابت و فوق العاده کار می‌کند اما احساس می‌کنم تحول بزرگی در زندگی فوتبالی او رخ داده که بعد از هفته‌های ابتدایی فصل به یکباره به همان فوتبالیست درجه یک چند فصل قبل تبدیل شده  و به اوج خودش برگشته.مدافعی که بهتر از حد تصور لنگله و فرمالن را رهبری کرد و در لحظات پایانی مسابقه آنقدر انگیزه و توان داشت تا گلزنی را به دنیس سوارز یاد بدهد و سهمی از این برد بزرگ برای خود بردارد هر چند حتی اگر گل نمی‌زد نیز ستاره بارسا در این بازی خارج از خانه خود خودش بود.

4)کیفیت سوارز .این چیزی است که امروز بارسا و والورده باید از آن لذت ببرند.غلو نیست اگر بگویم او نابغه‌ای است که گره‌ها را  نه به کمک دندان های معروفش بلکه با ذهن و پاهای هنرمندش باز می کند.ضربه نهایی او که گل اول بارسا را بعد از سی دقیقه بازی پایاپای و متعادل به ثبت رساند حکم گشودن گره‌ای را داشت که اگر تا پایان نیمه نخست باز نمی شد مشخص نبود چهره لئو و یاران بعد از ترک والنسیا چگونه باشد.باید از کیفیت سوارز لذت برد وقتی آن دریبل فوق‌العاده و پاس بیرون پایش به ویدال قبل از گل چهارم یادمان آورد لوئیزیتو جدا از قدرت بی‌بدیل فینیشینگ ،یک هنرمند اهل امریکای جنوبی است و کنار تمام دغل بازی‌ها و غر زدن‌هایش برای رژه روی اعصاب مدافعان حریف، مثل بسیاری از فوتبالیست‌های اهل این قاره بالذات می‌تواند با هنرنمایی نگاه مخاطبش را نوازش کند.

5)حالا که وقت لذت بردن است بگذارید یک بار دیگر از کاپیتان لئو و نبوغش لذت ببریم.از هت تریکش، استارت‌های فوق العاده اش وقتی که توپ از دست می داد یا برای فشار روی خط دفاع حریف از بالا که لوانته سختکوش را پرس و محکوم به اشتباه می کرد.بگذارید از مخفی کردن خونریزی زانویش هم لذت ببریم وقتی که می‌بینیم با همان پای خونین چه‌ها که نمی‌کند.صادقانه می‌گویم لذت تماشای بازی‌های مسی هر هفته یک بار همان چیزی است که می‌تواند عاشقان فوتبال را به دم و بازدمی همراه با لبخند و رضایت ترغیب کند .و البته این هفته هیچ چیزی برای پله و آنهایی که در مراسم توپ طلا حق رای داشتند، ندارم .

6)دنی آلوس زیر پست اینستاگرامی ایوان راکیتیچ نوشته:«دفاع راست؟یکی دیگر پیدا شده که با من رقابت کند؟نه».این اولین بار بود که تعدد هافبک‌ها کاری کرده تا والورده مجبور به تست یکی از هافبک‌هایش در دفاع راست شود.راکی از این تست سربلند بیرون آمد و به لطف پیکه و مسی فشاری تحمل نکرد اما همین که دنی آلوز حالا با حسرت بازی‌های بارسا را تماشا می کند و البته سمدو این فصل به اندازه کافی درخشیده، غرور باشگاه کاتالان و هوادارانش را زنده نگه داشته است.

7)در شب لذت از کیفیت ستاره‌های بارسا نمی توانم چیزی از ویدال و آرتور نگویم.از سختکوشی جنگجوی شیلیایی که انگار حلقه مفقوده خط میانی بارسا بود،در دل خط هافبکی که با تمام دلنوازی‌هایش زیاد از حد نرم و شکننده به نظر می رسید، تا آرتوری که در همان بیست سی دقیقه حضورش در زمین یادمان آورد چه کیفیتی دارد و پیدا کردن یک گاف، یک توپ لو دادن و یک پاس اشتباه از او حتی در سخت‌ترین شرایط چه کار دشواری است.

8)با حضور ستاره هایی مثل کوتی ،آرتور و دنیس وسارز روی نیمکت،یکشنبه شب نوبت آلنیا،میراندا یا دیگر جوان های بارسا نشد که مثل بازی آخر لیگ قهرمانان هنرنمایی کنند و نشان دهند لاماسیا خاموش نشده و خط تولید بازیکنان با کیفیت نخوابیده است.این را گفتم تا از اعتماد به نفس و هنر جوان‌های لاماسیایی در آن مسابقه اروپایی و مقابل یکی از بهترین تیم های انگلیس یادی کرده باشم.

 

captcha
تازه ها
بیشتر