جام جهانی / شناسه خبر: 79830 / تاریخ انتشار : 1397/4/27 10:28
|
کشور کوچک، رویاهای بزرگ

کرواسی، الهام‌بخش تیم‌های کوچک

هر کشور فوتبالی از آمریکای لاتین، آفریقا و آسیا می‌تواند از کرواسی الهام بگیرد. می‌توان با بازیکنان بااستعداد، سختکوشی، اتحاد و کمی هم خوش‌شانسی، به هر جایی رسید.

ایران ورزشی آنلاین / جک پیت-بروک / روی اتوبوس تیم کرواسی در جام جهانی نوشته شده بود: «کشور کوچک، رویاهای بزرگ». این شعاری بود که طرفداران کرواسی پیش از آغاز تورنمنت برای تیمشان با آرای خود انتخاب کرده بودند. زمانی که زلاتکو دالیچ پس از فینال جام جهانی در نشست خبری حضور یافت، یک خبرنگار از گرجستان از او پرسید که پیامش برای کشورهای کوچکتری که می‌خواهند پا جای پای کرواسی بگذارند چیست. او گفت: «شعار ما روی اتوبوس ماست. این پیامی خوب برای همه است. سخت تلاش کنید. بازیکنان خوبی داشته باشید. نتیجه بگیرید و باور کنید که ممکن است. خیلی چیزها باید در کنار هم قرار بگیرند اما این پیام عالی است، به‌ویژه برای کشورهای کوچکتر مانند کرواسی و گرجستان. شما باید رویا داشته باشید. باید جاه‌طلب باشید. سپس به دنبال این رویاها و جاه‌طلبی‌ها بروید. یک روز اینها به نتیجه خواهند رسید. در فوتبال یا در زندگی به صورت کلی. هرگز تسلیم نشوید.»

در واقع کرواسی بزرگترین شگفتی تمامی ادوار جام‌های جهانی را رقم زد. آنها با جمعیت تنها چهار میلیون نفر، کوچکترین فینالیست پس از اروگوئه سال 1950 بوده‌اند اما دستاورد آنها در فوتبال مدرن و امروزی رقم خورده است، جایی که پرورش بازیکنان جوان به شکلی صنعتی انجام می‌شود و چند کشور ثروتمند اروپای غربی، کنترل فوتبال را به دست گرفته‌اند، مانند آلمان، فرانسه و اسپانیا.
اینکه کرواسی به فینال رسید برای آنها دستاورد بزرگی است. آنها در این راه آرژانتین، دانمارک، روسیه و انگلیس را بردند. کرواسی در نیمه اول فینال تیم بهتری بود ولی دو بر یک باخت. بازیکنان در نیمه دوم کاملا خسته شده بودند. آنها بدون لوکا مودریچ به این دستاورد نمی‌رسیدند اما فقط مودریچ نبود.
بازیکنان کرواسی ذهنیت قدرتمندی در جام جهانی نشان دادند و دو بار در ضربات پنالتی پیروز شدند و مقابل انگلیس هم در وقت اضافه برنده شدند. دالیچ گفت که تیمش هرگز دست از باور برنداشت: «حتی زمانی که در فینال چهار بر یک عقب بودیم، شکست را باور نداشتیم اما زندگی همین است. باید آن را همینطور بپذیرید. در کل تورنمنتی عالی داشتیم و با قدرت و کیفیت بازی کردیم.»
این پیامی است که طرفداران کرواسی هم آن را بازگو کردند. آنها در دقایق پایانی فینال، بیشتر از همیشه برای تیمشان فریاد زدند و کمک کردند که بازیکنان انرژی از دست‌رفته را بازیابند. پس از سوت پایان، دالیچ تیم را گرد هم جمع کرد و پیامی مهم به آنها داد. او در نشست خبری گفت: «البته که ما همه ناراحت هستیم اما من به بازیکنان گفتم که سرشان را بالا بگیرند. دلیلی ندارد که آنها ناراضی باشند. آنها با تمام وجود تلاش کردند. جایی برای ناراحتی وجود ندارد.»
پیام مثبتی که کرواسی در این جام جهانی به جا گذاشت در دنیا پخش شد. کرواسی نشان داد لزومی ندارد غولی از اروپا یا آمریکای جنوبی باشید تا در جام جهانی موفق شوید. آنها مانند هلند 1974 یا مجارستان 1954 نشان دادند که شاید نایب‌قهرمان‌ها به اندازه قهرمان‌ها در خاطرات بمانند.
هر کشور فوتبالی از آمریکای لاتین، آفریقا و آسیا می‌تواند از کرواسی الهام بگیرد. می‌توان با بازیکنان بااستعداد، سختکوشی، اتحاد و کمی هم خوش‌شانسی، به هر جایی رسید.
این حس وجود دارد که جام جهانی در آینده تحت سلطه کشورهای اروپای غربی خواهد بود که بهترین سیستم پرورش جوانان را دارند. فرانسه، آلمان و اسپانیا سه قهرمان اخیر جام جهانی هستند و انگلیس و بلژیک هم امسال به نیمه‌نهایی رسیدند. انگار که مسائل اقتصادی به اندازه فوتبال باشگاهی در فوتبال ملی هم نقش دارد اما اگر کرواسی می‌تواند به فینال برسد و اینطور بازی کند، بی‌تردید تیم‌های بسیاری هم خواهند توانست همین کار را انجام دهند. جام جهانی بسیار پیش‌بینی‌ناپذیرتر از تصور ماست و اتفاقات کوچک می‌توانند سرنوشت بازی‌ها را رقم بزنند. سایر کشورها باید به کرواسی نگاه کنند و امیدوار باشند که روزی به دستاورد این کشور برسند. کشورهای دیگر هم می‌توانند رویاهای بزرگ داشته باشند.

ایندیپندنت

 

captcha
تازه ها
بیشتر