ورزش ایران / شناسه خبر: 79334 / تاریخ انتشار : 1397/4/13 21:25
|

برای اوشین ساهاکیان / ۱۳ سال درخشش تو را فهمیدیم + ویدئو

محسن آجرلو / خوشبخت بود که در شب گرم اما خانوادگی بسکتبال، اگر خیلی ساده اما یکی از باشکوه ‌ترین خداحافظی‌های تاریخ بسکتبال را تجربه کند.

ایران ورزشی آنلاین / محسن آجرلو / 1- هیچ‌کس انتظارش را نداشت. اصلا در ورزش ایران هر ده سال یک بار بازیکنی در این حد و اندازه، آن هم در دوران اوج، چهار گوشه زمین را می‌بوسد و از تیم ملی خداحافظی می‌کند. کمتر کسی جرات و جسارتش را دارد. اینکه به یک باره، آن هم در زمانی که همه از منتقد و بازیکن و مربی و هوادار معتقدند که باید باشی. باید بمانی و با تجربه‌ات به تیم ملی خدمت کنی. خیلی وقت‌ها همه یکصدا شاکی بوده‌اند از بودن‌ها و تنگ کردن جای جوان‌تر‌ها اما مانده‌اند و به بدترین شکل ممکن کنار گذاشته شده‌اند!

2- هیچ کس انتظارش را نداشت. دقایق آخر بازی بود که برخی بازیکنان بو بردند که اوشین چه تصمیمی دارد. شاید قرار بر همین مراسم ساده و حلقه همبازی‌ها و بوسیدن چهارگوشه زمین هم نبوده اما هم‌تیمی‌هایش نگذاشتند همه چیز به یک خداحافظی خشک و خالی در رختکن خلاصه شود. پس در لحظه‌های آخر و زمانی که بازیکنان در راه رفتن به رختکن بودند، همگی خبر‌دار شدند و دور هم تیمی‌شان را گرفتند.
‌3- اوشین ساهاکیان را تقریبا همه ورزشی‌ها می‌شناسند. حتی آنها که کمتر بسکتبالی هستند و خیلی این رشته را دنبال نمی‌کنند هم حداقل اسمش را شنیده‌اند. هیچ‌گاه به اندازه سه ستاره اصلی تیم ملی یعنی کامرانی و صمد و حدادی سر و صدا و حاشیه‌سازی نکرده اما همیشه یک روند ثابت و خوب را داشت. مثل ساعت کار می‌کرد و با یک بازی ساده، مفید و در خدمت تیم، عصای دست تمام مربیانی بود که با او کار کردند.
4‌- خداحافظی‌اش هم مثل تمام سیزده سال ملی‌پوش بودنش، بی سر صدا، بدون شوآف و بزرگنمایی بود. خیلی سریع با همان استایل خاص خودش، دور تا دور زمین را دوید، چهار‌گوشه زمین را بوسید و برای همیشه پیراهن تیم ملی را از تنش بیرون آورد. می‌گویند قرار بوده همه چیز با یک خداحافظی ساده در رختکن تمام شود. اتفاقی که آرن و حامد نگذاشتند بیفتد و حداقل همان یازده هم‌تیمی اوشین را صدا زدند تا به خاطر سیزده سال زحمت بی‌منت و بدون حاشیه‌اش برای تیم ملی، دوره‌اش کنند و دورش بگردند.
5-   اوشین ساهاکیان، 32 ساله و عضوی از ارامنه استان اصفهان، 13 سال بدون وقفه برای تیم ملی بازی کرد. بازی‌هایی که همه معتقدند تمام وظایف محول شده‌اش را بدون کم و کاست و کار اضافه انجام داده. هیچ‌گاه صدایش را بلند نکرده و حاشیه‌ای هم نساخته. در آخر هم در بهترین شرایط ممکن، بعد از پیروزی تیم ملی، در شبی که خودش هم یکی از خوب‌های ایران بود، مقابل هزاران تماشاگر مرد و زن در تالار بسکتبال آزادی، برای همیشه پیراهن تیم ملی را از تنش بیرون آورد.

6- خوشبخت بود که در شب گرم اما خانوادگی بسکتبال، اگر خیلی ساده اما یکی از باشکوه ‌ترین خداحافظی‌های تاریخ بسکتبال را تجربه کند. به قول آرن شاید یکی از بهترین و آرام‌ترین خواب‌های تمام عمرش را دوشنبه شب تجربه کرده باشد. وقتی می‌بینی 13 سال زحمتت را فهمیده‌اند. وقتی جرات در اوج خداحافظی کردن را به هر دلیلی پیدا می‌کنی و مصمم می‌شوی برای عملی کردنش، همه چیز دست به دست هم می‌دهد تا در عین تلخی و نقش بستن اشک روی صورتت، به بهترین شکل ممکن انجام شود.
7-‌‌ هیچ‌کس فکرش را نمی‌کرد اما اوشین ساهاکیان را دیگر در تیم ملی نمی‌بینیم. در تمام این سال‌ها چندین و چند بازیکن پست چهار در کنارش پرورش پیدا کرده‌اند و شاید از لحاظ فنی مشکل جدی برای جانشینی‌اش پیدا نشود اما برای اخلاق خوب و مفید بودنش برای تیم بعید است به این راحتی‌ها مشابهی پیدا کنیم. او قهرمانی در سه رده آسیا را تجربه کرد. دو جام جهانی را دید و در یک المپیک هم به میدان رفت. حالا هم البته چند سال دیگر در باشگاه‌ها خواهد بود و می‌توانیم دل‌مان را به همین خوش کنیم که می‌بینیمش و دل‌مان خیلی برایش تنگ نخواهد شد.

لینک کوتاه خبر
http://www.iran-varzeshi.com/79334
captcha
تازه ها
بیشتر