فوتبال ایران / شناسه خبر: 77204 / تاریخ انتشار : 1397/2/23 14:41
|

به پاس قهرمانی دختران فوتسال / از قله به ابدیت

قهرمانی تیم فوتسال بانوان، قهرمانی یک نسل و یک جامعه بود. نسلی که با این فتح الفتوح بار دیگر ثابت کرد که چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید و این نسل و این جامعه را باور کرد.

ایران ورزشی آنلاینسعید آقایی / می‌گویند تاریخ دو بار روایت می‌شود؛ بار اول تراژدی و بار دوم کمدی. تاریخ اما این بار یک درام محض بود. مثل یک فیلم سینمایی که قهرمان آن از ناکجاآباد و انتهای فقر، محدودیت، مشکلات و بی‌اعتنایی‌ها ناگهان برمی‌خیزد و دنیا را فتح می‌کند. قهرمانی که می‌جنگد، از سد همه موانع عبور می‌کند و در انتها رستگار می‌شود. قهرمان قصه ما بی‌تردید سرنوشتی عجیب‌تر و تاریخی‌تر از یک فیلم سینمایی دارد. قهرمانی که حالا بر بلندای تاریخ ایستاده و فریاد لیاقت و شایستگی‌اش گوش‌ها را تسخیر کرده. یک قهرمان واقعی و حقیقی. قهرمانی از دل مردم و جامعه. قهرمانی با ستاره‌های ملموس و باورپذیر. قهرمانی که حالا از بام آسیا به ابدیت پل زده و نام خود را به تاریخ سنجاق کرده. قهرمانی که حالا قلب‌ها را فتح کرده؛ یک فتح الفتوح تاریخی. دو سال پیش وقتی بر تارک آسیا ایستادند، بعد از فروکش کردن هیاهوها و قیل و قال‌ها، همه آنها را فراموش کردند و آرام آرام زیر برف نسیان مدفون شدند. گویی کسی باور نداشت که این تیم با شایستگی قهرمان شده. گویی در این قهرمانی نوبرانه، دستی غیبی در کار بوده و جام را به آنها هبه کرده. آنها جامی را بالای سر برده بودند که بی‌تردید ارزشی همپای تمامی جام‌ها و موفقیت تاریخ فوتبال این سرزمین داشت اما در یک جفای تاریخی کسی نخواست یا دوست نداشت آنها را باور کند و برایشان قدمی بر‌دارد. همه چیز خلاصه شد به یک هیاهوی ساده که مثل باران بهاری همه چیز را شست و با خود برد. انگار که هیچ اتفاقی رخ نداده.

این بی‌اعتنایی یک ظلم و جور بی‌رحمانه به تیمی بود که به تاریخ چنگ زده بود اما نگاه‌های بسته آنها را باور نکرد. حتی زمانی که قرار بود برای حضور در رقابت‌های جام‌ جهانی به آن سوی دنیا سفر کنند و قضاوت و بی‌تفاوتی آنجا عیان شد که کسی آنها را جدی نگرفت تا سفر به جام جهانی را بیهوده و اضافی تصور کنند تا تیم قهرمان آسیا سرانجام در دقیقه 90 با دستور رییس جمهوری راهی گواتمالا شود.
ستاره‌های این تیم اما برای ابراز وجود نیاز به یک شاهکار دوباره داشتند. شاهکاری که همانند یک مهر تایید پای امضای قهرمانی نوبرانه را ممهور کند و ثابت کند که آنها شایسته احترام و اعتبار بیشتری هستند. تیمی که باید دوباره برای ذهن‌های بسته و نگاه‌های دریغ شده خود را ثابت می‌کرد تا دیگر کسی آنها را فراموش نکند و نتواند آنها را به جرم جنسیت و محدودیت کنار بگذارد.
قهرمانی در تایلند در کوران تمامی این بی‌اعتنایی‌ها و ناباوری‌ها همان اتفاقی بود که تاریخ را از نو نوشت. تاریخی که این بار نه تراژدی بود و نه کمدی. یک حقیقت محض بود که تاریخ را تکان داد. حقیقتی که به همه تلخ‌اندیشی‌ها و کژتابی‌ها سیلی محکمی زد تا صدای آن گوش فلک را پر کند.
قهرمانی تیم فوتسال بانوان، قهرمانی یک نسل و یک جامعه بود. نسلی که با این فتح الفتوح بار دیگر ثابت کرد که چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید و این نسل و این جامعه را باور کرد.  

 

 

لینک کوتاه خبر
http://www.iran-varzeshi.com/77204
captcha
تازه ها
بیشتر