فوتبال ایران / شناسه خبر: 76867 / تاریخ انتشار : 1396/12/15 16:54
|
نگاه نگران پرسپولیس و تیم ملی به دروازه خودی

بیرانوند؛ از اوج تا نهایت دغدغه

نشانه‌های لغزش او که پیش‌تر در هر فصل از دو سه مورد فراتر نمی‌رفت در هفته‌های اخیر به آمار بالاتر و شکل دغدغه‌آورتری رسیده.

ایران ورزشی آنلاینوصال روحانی / پرسپولیس بازی عصر دیروز خود برابر الوصل امارات را با اندیشه پیروزی و البته با این تفکر جنبی آغاز کرد که برای ترمیم دفاع ناگهان سست شده و دروازه به یک باره لرزان شده خود باید دست به چه کارهایی بزند. از همه نگران‌کننده‌تر شکل کار و بیلان نتایج دروازه‌بانی است که در دو سال اخیر فراتر از رشید مظاهری، حامد لک، علیرضا حقیقی و هر سنگربان دیگری تبدیل به مرد شماره یک دروازه‌های ایران شده و البته دروازه‌بان برجسته‌ای است اما نشانه‌های لغزش او که پیش‌تر در هر فصل از دو سه مورد فراتر نمی‌رفت در هفته‌های اخیر به آمار بالاتر و شکل دغدغه‌آورتری رسیده و حتی این سوال را پیش آورده که آیا باید باز هم به او به چشم دروازه‌بان اول بی‌گفت‌وگوی تیم ملی نگاه کنیم یا وارد این بحث بشویم که به گزینه‌های دیگر میدان بهتر و بیشتری برای ابراز وجود بدهیم تا اگر واقعا بهتر بودند در «روسیه 2018» درون آخرین سنگر تیم کارلوس کی‌روش بایستند.


آنجا که تردید و تهدیدی نیست
تا آنجا که به برانکو ایوانکوویچ مربوط می‌شود، وی کوچک‌ترین تردیدی به صلاحیت علیرضا بیرانوند برای ادامه خدماتش درون دروازه ندارد و اگر اخیرا به بوژیدار رادوشوویچ یک بازی داد، با نیت فرسوده نکردن بیرانوند در آستانه «دربی 86» بود.
آن کار هر فلسفه‌ای داشت اثر معکوس گذاشت زیرا بیرانوند در تک گل خورده پرسپولیس در آن دربی که روی یک توپ ریباند شده حاصل آمد، بی‌تقصیر نبود و پیش از آن طی شکست 3 بر یک مقابل السد قطر در لیگ قهرمانان آسیا هم طوری بازی نکرده بود که در شأن خودش و پرسپولیس باشد.
او اواخر فصل پیش در بازی بی‌تاثیر برابر ذوب‌آهن خروج فاجعه‌باری از دروازه داشت که یکی از سه گل رقیب را رقم زد و در پاییز سال پیش در شش گلی که پرسپولیس در مجموع دو دیدار مقابل الهلال عربستان در لیگ قهرمانان آسیا خورد، همانقدر مقصر بود که دفاع «تقریبا تعطیل شده» پرسپولیس در آن مسابقه تقصیر کار بود.

آمار به سود او حکم می‌دهند
البته بیرانوند در فصل جاری نیز درون دروازه‌ای ایستاده است که کمترین گل خورده فصل (10 مورد) به نامش نوشته شده و صرفنظر از اینکه این توفیق تا چه میزان محصول مشارکت تمام عیار و کمک عالی سیدجلال حسینی، محمد انصاری، شجاع خلیل‌زاده و حسین ماهینی بوده باید پذیرفت که سهم اول را باز هم خود بیرانوند داشته است.
دقیقا به همین سبب است که باید نگران برخی کارهای بیرانوند و بعضی نمایش‌های او در فصلی شد که یکی از یکطرفه‌ترین قهرمانی‌ها در تاریخ برگزاری لیگ به نام سرخ‌ها نوشته خواهد شد و پرسید که آیا برانکو و مربی دروازه‌بان‌های پرسپولیس برای رفع ضعف‌ها و لغزش‌های فنی بیرانوند و درآوردن وی از شرایط مخدوش هفته‌های اخیر کار موثری انجام داده‌اند و یا همه چیز را به امان خدا و تلاش شخصی بیرانوند واگذار کرده‌اند که در آستانه 27 سالگی کوهی از تجربه را به لطف شروع زودهنگامش در فوتبال حرفه‌ای روی دوش‌های خود حمل می‌کند.
پرسپولیس می‌داند که با هر دروازه‌بان دیگری هم به بن‌بست نمی‌رسد زیرا در سایر پست‌ها هم بسیار قوی است و کی‌روش هم ثابت کرده که منتظر هیچکس نمی‌ماند و در اندک مدتی برای کلیدی‌ترین نفرات هم جانشین‌سازی می‌کند.

چه کسی بهتر از او؟
با این حال هر دو تیم ترجیح می‌دهند تغییری صورت نپذیرد و یک بار دیگر بیرانوند حلال مشکلاتی شود که در بعضی دیدارهای اخیر پرسپولیس با لغزش خود وی حاصل آمده است.
اتفاقاتی را که او را از اوج تجلی‌اش دور ساخته و مربیان وی را به نهایت دغدغه رسانده‌ اما هر دو سوی ماجرا نیک می‌دانند علیرضا در ذات خود همچنان سنگربان توانایی است که کافی است لحظات خطیر و معدودی را که موجب برهم ریختن تسلط و آرامش‌اش می‌شوند، برطرف سازد تا باز در قابی ظاهر شود که از سنگربانی با توانایی و سابقه وی توقع آن می‌رود. واقعا چه کسی بهتر از او؟
 

 

لینک کوتاه خبر
http://www.iran-varzeshi.com/76867
captcha
تازه ها
بیشتر