فوتبال ایران / شناسه خبر: 76714 / تاریخ انتشار : 1396/10/29 23:03
|

از استقلال تا شارلروا: وقتی کاوه رضایی تفاوت را نشان می‌دهد

استقلال بلد نیست با استعداد‌ها و سرمایه‌هایش رابطه خوبی برقرار کند. شکل قرارداد و نحوه برخورد با بازیکن به گونه‌ای است که باشگاه و بازیکن را مقابل هم قرار می‌دهد.

ایران ورزشی آنلاینف. گیلکان / «او را ده میلیون دلار هم نمی‌فروشیم.» این جمله‌ چندی پیش مهدی بیات، مالک باشگاه شارلروا است درباره کاوه رضایی. اما آیا واقعا کاوه یک بازیکن ده میلیون دلاری شده؟ رقم ده میلیون دلار وقتی واقعیت پیدا می‌کند که کاوه بتواند به ۱۷ - ۱۸ گل برسد. آن روز حرف زدن از ده میلیون دلار یک ادعای اغراق‌آمیز نخواهد بود اما مساله مهم‌تر این است که باشگاه شارلروا برای بازیکنش ارزشی بزرگ قایل است و او را از حالا بازیکن ده میلیون دلاری می‌داند.

برگردیم به باشگاه استقلال. آنها با کاوه چه برخوردهایی داشتند و برای بازیکن خود چه جایگاهی قایل می‌شدند؟ کاوه رضایی با کمترین قرارداد به بلژیک رفت چون دیدگاه خوبی درباره بازیکنان ایرانی‌ وجود نداشت. کاوه اما رفتن را به ماندن در استقلال ترجیح می‌داد و این شاید یک دلیل مهم داشت، اینکه از نوع رفتارها در استقلال خسته بود.
کاوه در نخستین جلسه گفت و گویش با سرمربی شارلروا گفت که می‌خواهم تلاش کنم، موفق شوم و برای پول به بلژیک نیامده‌ام. تلاش و جدیت و سختکوشی برای کاوه در بلژیک روزهای خوبی رقم زد اما با همین تلاش در استقلال ماجراهای آزاردهنده‌ای برایش ساخته می‌شد. کاوه می‌توانست در تهران بماند و پول خوبی بگیرد و همه نگاه‌ها را نیز جلب کند. او در تهران ستاره بود اما در بلژیک باید همه چیز را از صفر شروع می‌کرد. دو ماه اول در شارلروا واقعا سخت بود، در محیطی فرانسوی زبان و ماجراهای تازه.
کاوه در تمرین‌های ایران همیشه نفر اول بود اما در بلژیک با اتفاقات تازه‌ای در فوتبالش مواجه شد.
 او دید که نسبت به فوتبال فیزیکی آنها عقب است و هفته‌ها زحمت کشید تا فقط تطبیق پیدا کند با نوع تمرین‌ها. این تطبیق تازه دشواری‌های خودش را داشت و کاوه باید سخت کار می‌کرد.
اما پس از آن، یک موضوع باعث شد که کاوه با خیال راحت بازی کند؛ اینجا استقلال با کاوه قرارداد امضا کرد و بعد پندار توفیقی حتی آپشن‌های قرارداد کاوه را قبول نداشت و منکر شد. کار حتی به توهین کشید. در بلژیک اما قرارداد امضا کرد و بعد از چند ماه مهدی بیات گفت که باید قرارداد را اصلاح کنیم و شرایط بهتری برای کاوه بسازیم. برای کاوه نسبت به اوایل احترام و جایگاه بهتری را در نظر گرفتند.
اینکه امروز موضع باشگاه شارلروا این است که کاوه را با ده میلیون دلار نمی‌فروشیم، ادامه همین ماجرای جایگاه و احترام برای بازیکن است، همانچه کاوه رضایی در استقلال تجربه‌اش نکرده بود. دو مثال ساده همه چیز را روشن‌تر می‌کند.
فصل پیش، بعد از بازی استقلال با تراکتورسازی افتخاری گفت چرا باید به کاوه پول بدهیم؟ بازی را یک بر صفر باختند و حرف باشگاه این بود که دیگر از پول خبری نیست یا اظهارنظری دیگر از سوی استقلال، اینکه فصل بعد ۴ ستاره جدید می‌آوریم و کاوه رضایی باید برود و پشت سرش را نگاه نکند.
استقلال بلد نیست با استعداد‌ها و سرمایه‌هایش رابطه خوبی برقرار کند. شکل قرارداد و نحوه برخورد با بازیکن به گونه‌ای است که باشگاه و بازیکن را مقابل هم قرار می‌دهد و کار به جایی می‌رسد که نمی‌توانند به چشم‌های بازیکن خود نگاه کنند اما در قرارداد کاوه رضایی با شارلروا، مجموع پاداش‌های ماهانه بیشتر از حقوق اوست. در استقلال اما نوشتن آپشن برای گمراه کردن سازمان لیگ، به اختلافات عمیق بین بازیکن و باشگاه منجر می‌شد.
 در استقلال بازیکن ده میلیون دلاری ساخته نمی‌شود اما شارلروا می‌داند که می‌تواند بازیکن ده میلیون دلاری بسازد.

 

کلیدواژه
کاوه رضایی
لینک کوتاه خبر
http://www.iran-varzeshi.com/76714
captcha
تازه ها
بیشتر