ورزش ایران / شناسه خبر: 76499 / تاریخ انتشار : 1396/9/18 16:00
|
بازگشت پر سر و صدای کاروان وزنه‌برداری بعد از تاریخ سازی در آمریکا

چالش وزنه‌برداری / توطئه یا توهم توطئه؟

رضا عباسپور / نه می‌توان توطئه و دست‌های پشت پرده موجود را نادیده گرفت و نه می‌توان معتقد بود که همه اتفاق‌های وزنه‌برداری را همین سیستم، پشت صحنه مسابقه و قبل از به میدان رفتن ورزشکاران می‌بندند.

ایران ورزشی آنلاین / رضا عباسپور / کاروان وزنه‌برداری ایران بعد از تاریخ سازی در آمریکا و کسب عنوان قهرمانی جهان برای نخستین بار در رده سنی بزرگسالان با استقبال چشمگیر و گرم علاقه‌مندان به این رشته پرافتخار به کشور بازگشت اما حواشی و برخی شایعه‌هایی که بعد از کسب این عنوان ارزشمند، خصوصا در روز پایانی مسابقات و رقابت دسته 105+ کیلوگرم با اتفاق تلخی که برای بهداد سلیمی مثل المپیک 2016 ریو رقم خورد، باعث شد تا همچنان حتی بعد از اتمام مسابقات و بازگشت تیم ملی وزنه‌برداری به کشور پرونده و تنور حواشی این رویداد معتبر بین‌المللی برای وزنه‌برداری ایران همچنان باز و داغ بماند.

اگر بخواهیم طبق تقویم مسابقات جهانی وزنه‌برداری به این رویداد نگاه کنیم، حالا که این رقابت‌ها تمام شده و پرونده آوردگاه جهانی آناهایم درسال 2017 با قهرمانی تاریخی وزنه‌برداری ایران بسته شده است، ما نیز باید این مسابقات را به یادها سپرده و بیش از هرچیز دیگر به دنبال درس گرفتن از نقاط ضعفمان از لحاظ کمی و کیفی برای تبدیل آن به نقاط قوت و پیشرفتمان در آینده باشیم اما چند موضوع مهم و کلیدی خصوصا در روز پایانی مسابقات (رقابت دسته فوق سنگین) گریبان وزنه‌برداری ایران را همچون بازی‌های المپیک 2016 ریو گرفت و موجب شد تا اگر چه رقابت‌ها روی کاغذ برای ما خاتمه یافته، ولی با وجود برخی شایعه‌ها که با استناد بر شواهد و قراین موجود می‌تواند به واقعیت نزدیک باشد، برای ما همچنان پرونده مسابقات جهانی بازبماند.

روابط ضعیف، یک ضعف بزرگ
وقتی به عقب برمی گردیم و اتفاقات تلخ و شیرینی را ورق می‌زنیم که فراز و فرودهای اجباری را برای چهره‌های شاخص وزنه‌برداری کشورمان رقم زده است، درمی‌یابیم که قطعا دست‌های پشت پرده همواره در این رشته ورزشی (وزنه‌برداری) وجود داشته است. حالا شدت و ضعفش برای وزنه‌برداری ایران همیشه برمی گشته به نوع روابط و دیپلماسی که فدراسیون وزنه‌برداری ایران با سردمداران اصلی فدراسیون جهانی وزنه‌برداری داشته‌اند!
در هر برهه‌ای نیز شرایط و نگاه‌ها در این باب کاملا با یکدیگر متفاوت بوده است اما در بیشتر مواقع این ما بودیم که در شرایط بحرانی باتوجه به گارد غیر اصولی که جلوی این سیستم گرفتیم متضرر شده‌ و ضربه خورده‌ایم. مثال واضح و ملموسش هم همین اتفاق تلخی است که درسال 2016 (المپیک ریو) و 2017 (رقابت‌های جهانی آمریکا) برای بهداد سلیمی وزنه‌بردار فوق سنگین مان در کورس رقابت رخ داد.
قطعا در این مقوله نه می‌توان موضوع توطئه و دست‌های پشت پرده موجود را نادیده گرفت و بی تفاوت از کنارش عبور کرد و نه کلا می‌توان معتقد بود که همه اتفاق‌های وزنه‌برداری را همین سیستم، پشت صحنه مسابقه و قبل از به میدان رفتن ورزشکاران می‌بندند. بی شک در موضوع مربوط به بهداد سلیمی و اتفاقی که در حرکت پایانی دوضرب او برایش رخ داد، شاید بتوانیم بخشی از این حق کشی را به دست‌های پشت پرده و توطئه علیه وزنه‌برداری ایران ربط دهیم اما قطعا خود بهداد هم در دادن بهانه به دست هیات ژوری که مترصد گرفتن یک «گاف» ساده از وزنه‌برداران ما در میدان مسابقه بودند، بی تقصیر نیست زیرا اگر بهداد بعد از گرفتن سه چراغ سفید در حرکت سوم خود بدون انجام هیچ حرکت اضافی تخته را ترک می‌کرد و می‌رفت پشت صحنه و آن وقت یک چنین اتفاقی برایش رخ می‌داد، خیلی راحت‌تر می‌شد به زدوبند‌های سیاسی و دست‌های پشت پرده شک کرد اما اینکه ما به‌خاطر نداشتن دیپلماسی قوی و روابط ایده‌آل با سکانداران اصلی وزنه‌برداری جهان برابر فدراسیون جهانی وزنه‌برداری در حاشیه، قرار داریم و برای گرفتن حق و حقوقمان ضعیف عمل می‌کنیم حرف و نگاهی کاملا درست است که قطعا باید برای تقویت و ترمیمش فکری اساسی کرد و راهکاری منطقی یافت.

نگاه طلبکارانه از مسوولان به جای تعامل دوسویه
کاروان وزنه‌برداری ایران با کسب عنوان قهرمانی جهان به کشور بازگشت. تقریبا همه علاقه مندان به تیم ملی و وزنه‌برداران افتخارآفرین کشورمان به فرودگاه امام خمینی(ره) آمده بودند تا به پاس غرورآفرینی پولادمردانشان در آمریکا استقبالی گرم از آنها داشته باشند اما سوای داورزنی معاون قهرمانی وزیر ورزش و جوانان، هیچ یک از مسوولان اصلی ورزش کشور و کمیته ملی المپیک برای استقبال از تیم ملی وزنه‌برداری به فرودگاه نیامدند! همین موضوع هم باعث شد تا علی مرادی رییس فدراسیون وزنه‌برداری بعد از ورود تیم به بخشی که استقبال‌کننده‌ها منتظر آمدن قهرمانانشان بودند، سر گلایه را باز کرده و نسبت به این بی مهری و کم توجهی سکانداران ورزش کشور به وزنه‌برداری واکنش نشان دهد.
مرادی با گلایه از نیامدن وزیر و رییس کمیته المپیک به فرودگاه، معتقد بود: «تیم ملی وزنه‌برداری برای نخستین بار در تاریخ قهرمان جهان شد آن هم در خاک آمریکا اما اینطور ما با بی مهری و کم توجهی مسوولان مواجه می‌شویم! پس مسوولان ورزش کشور چه زمانی می‌خواهند به این بچه‌ها روحیه بدهند و انگیزه برای ادامه موفقیت هایشان؟!»
البته در اینکه حضور مسوولان ورزش کشور و کمیته المپیک می‌توانست باعث بالا رفتن سطح انگیزشی قهرمانان و دست اندرکاران این رشته برای ادامه مسیر موفقیت شود حرفی نیست اما بی تردید داشتن نگاه طلبکارانه از سکانداران اصلی ورزش کشور در حالی‌که این ارتباط در بیشتر مواقع یکطرفه برقرار می‌شود خیلی رفتار حرفه‌ای و نگاه درستی نیست. قطعا همه دوستداران و علاقه مندان به وزنه‌برداری از موفقیت این رشته در رقابت‌های جهانی خوشحال شدند اما اینکه ما توقع داشته باشیم چون قهرمان شدیم باید همه بدون درنظر گرفتن زمان و شرایط موجود، در زمان استقبال بیایند فرودگاه بابت تبریک و تشویق، خیلی جالب نیست. مطمئنا ما هم به‌عنوان رییس فدراسیون باید ببینیم که در تعامل با مسوولان ورزش کشور چطور رفتار و حرکت کردیم، بعد از آن به اندازه تعاملی که داشتیم، توقع متقابل داشته باشیم، نه بیشتر و نه کمتر.

 

کلیدواژه

وزنه‌برداری

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha