یادداشت / شناسه خبر: 76489 / تاریخ انتشار : 1396/9/18 00:30
|

یک دنیا به‌هم ریختگی برای یک امتیاز بیشتر در جام جهانی؟

محمد قراگزلو / تمام این بی‌نظمی‌ها اصلا برای چیست؟ برای اینکه با ارائه همان فوتبال چهار سال قبل نهایتا یک امتیاز بیشتر در جام جهانی به دست بیاوریم؟

ایران ورزشی آنلاینمحمد قراگزلو / پذیرفتن طرحی که کارلوس کی‌روش برای ریکاوری بازیکنان ملی‌پوش لیگ برتری ارائه داده به همان اندازه که برای مربیان شاغل در لیگ برتر غریب به نظر می‌رسد برای کارشناسان فوتبال و اهالی رسانه هم عجیب و غیر معمول است و حتما متعاقب پیشنهاد ارائه شده پرسش‌های مهمی مطرح می‌شود که سرمربی تیم ملی باید پاسخگوی آنها باشد. به نظر می‌رسد در اجرایی کردن این طرح چالش‌های بزرگی وجود داشته باشد و از چند جهت می‌توان مفید بودن این طرح را زیر سوال برد. البته که در نیت خیر سرمربی تیم ملی - که حتما دنبال نتایج بهتری در جام جهانی است - محل تردیدی نیست اما اگر این طرح برای بازیکنان تیم‌های تهرانی شدنی باشد برای بازیکنان تیم‌های شهرستانی تقریبا غیر ممکن به نظر می‌رسد. تصور کنید احمد عبدا...زاده هافبک دفاعی ملی‌پوش فولاد یک هفته در اهواز به میدان برود. او همراه تیمش چهار یا 5 روز بعد مثلا باید در تبریز بازی کند اما در این میان عبدا...زاده باید یک و نیم روز در تهران باشد و در اردوگاه تیم ملی ریکاوری کند. با در نظر گرفتن تاخیرها و معطلی‌های پرواز داخلی اینکه تصور کنیم خستگی ناشی از مسافرت اثر سویی بر بازیکن مزبور می‌گذارد و احتمالا با تاثیر مثبت ناشی از ریکاوری بهتر و با امکانات‌تر کی‌روش بالانس می‌شود، این طرح بی‌فایده به نظر می‌رسد.

اما ارائه این طرح از سوی سرمربی تیم ملی نکته‌ای که طی 5 سال گذشته بدان اشاره می‌شد را بار دیگر مورد تایید قرار می‌دهد؛ اینکه کی‌روش به کار فنی مربیان لیگ برتری هرگز اعتقادی ندارد و حتی روش ریکاوری آنها را نمی‌پسندد. او به صراحت و با نام بردن از بهترین بازیکنان لیگ برتر به‌عنوان محصولات درجه یک این لیگ می‌گوید آنها کیفیت لازم برای بازی در جام جهانی را ندارند یا در بهترین حالت 60 دقیقه می‌توانند بازی کنند پس اگر تا این میزان از بی‌اعتمادی نسبت به کار مربیان لیگ برتر و دستپخت‌های‌شان وجود دارد چرا تیم ملی با مجموعه‌ای از بازیکنان لژیونر که به اندازه یک تیم اصلی کفایت می‌کنند به مصاف پرتغال، اسپانیا و مراکش نمی‌رود؟
کی‌روش به مهم‌ترین و باکیفیت‌ترین بازیکنان لیگ برتری اعتماد و اعتقاد ندارد و با نام بردن از آنها در مهم‌ترین و پربیننده‌ترین برنامه تلویزیونی دنبال کمک فنی به آنهاست اما در همان برنامه ذهن آنها را به‌هم می‌ریزد. حالا جلال حسینی، امید ابراهیمی، مهدی طارمی و‌... حتما از خودشان می‌پرسند اگر کیفیت فنی من مورد تایید سرمربی تیم ملی نیست پس چرا و به چه دلیل به روسیه می‌روم؟ در واقع می‌توان این پرسش بزرگ را از سرمربی تیم ملی پرسید که این بازیکنان با پس زمینه ذهنی ایجاد شده برای‌شان در صورت نیاز و در شرایط بحرانی چطور و چگونه به کمک تیم ملی خواهند آمد و اصلا می‌توان روی توانایی‌های‌شان حتی به همان اندازه‌ای که کی‌روش باور دارد حساب باز کرد؟
کی‌روش کیفیت فنی و بدنی بازیکنان شاغل در لیگ برتر را زیر سوال می‌برد در حالی که حداقل می‌دانیم 4 تا 5 نفر از این بازیکنان طی یک تا دو سال اخیر زیر نظر برانکو ایوانکوویچ شرایط بدنی فوق‌العاده‌ای را تجربه کرده‌اند. برانکو که از نظر سواد بدنسازی در بالاترین کلاس جهانی قرار دارد تیمش را به گونه‌ای آماده کرد که پرسپولیس با 9 بازی خارج از خانه تا نیمه نهایی لیگ قهرمانان آسیا پیش رفت و در هیچ‌کدام از این مسابقات مشکل بدنی احساس نشد. اینکه برانکو در مقام مقایسه سطح آمادگی بدنی وحید امیری را بالاتر از اینیستا می‌داند اصلا چیز عجیبی نیست و کاملا درست به نظر می‌رسد پس حتی در صورت به کارگیری برخی بازیکنان لیگ برتری در ترکیب اصلی تیم ملی شرایط بدنی تیم ملی با حریفانش تفاوت زیادی نخواهد داشت و طرح کی‌روش طرح زائد و غیر منطقی به نظر می‌رسد.  کارلوس کی‌روش در حالی طرح ریکاوری یک و نیم روزه بازیکنان ملی‌پوش در لیگ برتر را ارائه می‌کند که باز هم بیشتر از تمام تیم‌های حاضر در جام جهانی فرصت آماده سازی خواهد داشت. اینکه بدانیم برعکس تمام تیم‌های اروپایی که دو هفته تا بیست روز فرصت آماده‌سازی برای این مسابقات را خواهند داشت و کی‌روش می‌تواند 5 هفته تیمش را در دست بگیرد و مهیای مصاف با حریفانش کند به اندازه کافی امیدوار‌کننده است پس ارائه چنین طرحی علاوه بر اینکه فقط لیگ برتر را به‌هم می‌ریزد همچنان حس بی‌اعتمادی به مربیان و بازیکنان لیگ داخلی را تقویت خواهد کرد و این مساله حتما نقش مخربی روی روان بازیکنان لیگ برتری به‌عنوان نیمی از بدنه تیم ملی خواهد داشت.
متاسفانه کارلوس کی‌روش بر خلاف تمام مربیان ملی در دنیا با محدودیت‌ها و مشکلات لیگ آن کشور کنار نمی‌آید و به سبک خود دنبال تغییر شرایطی است که آسیب‌هایش بیشتر از منفعت‌هایش خواهد بود. اینکه از زبان سرمربی تیم ملی بشنویم عملکرد خوب در جام جهانی بیشتر از سه قهرمانی در لیگ قهرمانان آسیا ارزش دارد منطقی نیست. آیا دستاورد اخیر پرسپولیس در آسیا برای هواداران این تیم و فوتبال ایران کم و ناچیز بود؟ چنانچه پیروزی بزرگ در بازی برگشت مقابل الاهلی در تهران به دست می‌آمد شور و شوق ایجاد شده به خاطر صعود به نیمه نهایی کوچک و حقیر بود؟  امروز طرح ارائه شده از سوی کی‌روش توسط برانکو و شفر با چراهای مهمی مواجه شده که حتما از سوی مربیان داخلی هم مطرح می‌شود و نقدهایی اساسی به این مدل از آماده‌سازی وجود دارد. تمام این نقدها و ایرادهایی که به برهم زدن نظم لیگ برتر و احتمال موفقیت نمایندگان فوتبال ایران در لیگ قهرمانان آسیا گرفته می‌شود البته با پرسش‌های مهم‌تری همراه می‌شود که از اساس این شکل آماده‌سازی را زیر سوال می‌برد. اینکه با در نظر گرفتن تفاوت کیفیت فوتبال ایران و رقبایش تمام این بی‌نظمی‌ها اصلا برای چیست؟ برای اینکه با ارائه همان فوتبال چهار سال قبل نهایتا یک امتیاز بیشتر در جام جهانی به دست بیاوریم؟
 

 

 

لیبک کوتاه خبر
http://www.iran-varzeshi.com/76489
ایران ورزشی
captcha
تازه ها
بیشتر