فوتبال ایران / شناسه خبر: 76453 / تاریخ انتشار : 1396/9/12 15:31
|
از نادر محمدخانی تا منتظری

پژمان سپر دفاعی کی‌روش برابر اسپانیا و پرتغال

حمیدرضا عرب / یادآوری بازگشت نادر محمدخانی به تیم ملی در جام جهانی 1998فرانسه ناشی از نیاز بسیار امروز تیم ملی به داشتن مدافعانی در این سطح است. بازیکنانی که در اوج پختگی قرار داشته باشند.

ایران ورزشی آنلاینحمیدرضا عرب / تیم ملی در بخش دفاعی یکی از بهترین تیم‌های ممتاز فوتبال آسیا محسوب می‌شود به طوری که تا قبل از بازی با سوریه صعود خود به جام جهانی را بدون گل خورده قطعی کرد. این خط دفاع اما نیاز به تقویت و استحکام بیشتر دارد به این دلیل که اکنون پای رقابت با تیم‌هایی همچون اسپانیا و پرتغال درمیان است. حتی مراکش هم تیم دست و پا بسته‌ای نیست و شاید به لحاظ فنی تیمی باشد شبیه خودمان. برای اینکه تیم ملی با نتایجی آبرومندانه میدان‌های بازی با این تیم‌ها را ترک کند، لازم است که خطوط دفاعی بیش از این تقویت شود که پژمان منتظری می‌تواند یکی از عناصر استحکام دفاع تیم ملی باشد. بازیکنی که از بند مصدومیت رها شده و حالا با آمادگی امیدوارکننده‌ای در تمرین‌های استقلال دیده می‌شود.


به یاد داریم که در جام جهانی 1998نادر محمدخانی در حالی ‌که از 35 سالگی هم گذشته بود، نقطه آرامش بخش تیم ملی در قلب دفاع لقب گرفت و با بازی‌های درخشان در کنار مهدی پاشازاده و محمد خاکپور دیواری محکم مقابل قدرت‌های بزرگ فوتبال آن زمان ساخت.
نادر محمدخانی پیش از دعوت سال‌ها بود که در تیم ملی جایی نداشت اما مربیان تیم ملی ماه‌ها مانده به جام جهانی تصمیمی درست گرفتند و این بازیکن را به تیم ملی فراخواندند. انتخابی درست که سازمان دفاعی تیم ملی را بسیار آبرومند ساخت و خط دفاع آن تیم را بدل به منطقه‌ای اطمینان بخش کرد.
یادآوری بازگشت نادر محمدخانی به تیم ملی در جام جهانی 1998فرانسه ناشی از نیاز بسیار امروز تیم ملی به داشتن مدافعانی در این سطح است. بازیکنانی که در اوج پختگی قرار داشته باشند و در مواجهه با قدرت‌هایی همچون پرتغال و اسپانیا کمتر تاثیرپذیری روحی-روانی و فنی را داشته باشند. اکنون سیدجلال حسینی در دایره ملی پوشان قرار دارد. بازیکنی که از ویژگی‌های کافی برای برآورده ساختن انتظارهای ما در جام جهانی برخوردار است اما تنها سیدجلال برای خلق نتایج دلخواه (بخوانید آبرومند) در جام جهانی 2018کافی به نظر نمی‌رسد و کارلوس کی‌روش باید بازیکنان با تجربه بیشتری را با خود به جام جهانی ببرد.
یکی از این مردان که کی روش نیز نگاه ویژه‌ای به آن دارد و تا قبل از مصدومیت نیز پی در پی به تیم ملی دعوت می‌شد، پژمان منتظری است. مدافعی تیزهوش که از فاکتور بزرگ بازیسازی نیز بهره می‌برد. در واقع اگر بخواهیم به دو دلیل مهم بر لزوم آماده‌سازی دوباره این بازیکن برای بازگشت به تیم ملی اشاره کنیم، یکی‌اش برخورداری از شم بازیسازی است و دیگری برخورداری از تجربه کافی است.
چیزی که تیم ملی در مصاف با بزرگان فوتبال اروپا عمیقا به آن احتیاج دارد و یک پژمان آماده می‌تواند نیازهای بسیاری را در تیم ملی پاسخگو باشد و سازمان دفاعی تیم ملی را استوارتر سازد.
تیم ملی اکنون مدافعانی همچون پورعلی گنجی و سیدجلال حسینی را در اختیار دارد. دو بازیکن ارزشمند که از شایستگی کافی برای بازی در ترکیب تیم ملی ایران در جام جهانی 2018 برخوردارند. روزبه چشمی هم در چند بازی به پست دفاع میانی منتقل شد تا اگر تیم ملی با کمبود بازیکن در این پست مواجه شد، تیم ملی از بازیکنی که قابلیت بازی در این پست را داشته باشد خالی نباشد.
چشمی اما اصالتا برای بازی در پست هافبک دفاعی مناسب‌تر است و با توجه به اینکه در بازی نخست جام جهانی سعید عزت‌اللهی به علت محرومیت انضباطی غایب است، تردیدی نیست که سرمربی تیم ملی از این بازیکن در پست هافبک دفاعی بهره خواهد گرفت.
چشمی با قد و قواره بلند خود می‌تواند نیازهای تیم ملی در این پست را تامین کند و در مقابل بازیسازهای اسپانیا و پرتغال یک عامل بازدارنده و تخریب کننده باشد. انتقال چشمی به این پست اما ممکن است قدری کی‌روش را نگران پست دفاع کند که یکی دیگر از دلایل تاکید بر بازگرداندن منتظری به تیم ملی و لزوم آماده‌سازی این مدافع کاستن از همین نگرانی‌ها است.
به علاوه اینکه منتظری قابلیت بازی در پست دفاع راست را هم دارد و اگر در آمادگی کامل باشد می‌تواند در این پست هم ایفای نقش کند. در جام جهانی 2014 برزیل دیدیم که پژمان نه تنها در عملیات دفاعی موفق بود، بلکه در ساختن موقعیت‌ها برای مهاجمان تیم ملی نیز مشارکت چشمگیری داشت.
منتظری در بازی با نیجریه و آرژانتین یکی از بهترین بازیکنان تیم ملی بود و حتی موقعیت‌هایی را هم برای اشکان دژاگه ایجاد کرد. گرچه از جام جهانی 2014  سه سال و نیم گذشته و منتظری هم تازه از بند مصدومیت کتف رها شده اما زمان برای بازگرداندن این بازیکن به صف ملی‌پوشان کافی است و عقل هم حکم می‌کند که سرمربی تیم ملی پیگیر وضعیت منتظری باشد و در اردوهای آتی این مدافع را فرا بخواند.
رویه‌ای که کی‌روش در مقابل منتظری پیش گرفته نیز نشان دهنده میل و علاقه سرمربی تیم ملی به بازگشت پژمان است. پیداست که کی‌روش هم می‌داند منتظری آماده تا چه اندازه می‌تواند در خط دفاع بازیکنی محوری باشد و از میزان نگرانی‌هایی که وجود دارد بکاهد.
تکمله: بی‌گمان استقلال هم از داشتن منتظری آماده بهره‌های بسیاری خواهد برد. کمترین فایده بازگشت این بازیکن به ترکیب اصلی انتقال چشمی به پست هافبک دفاعی است.
اکنون چشمی به دلیل فقدان مهره در خط دفاع محبوس شده اما این بازیکن چنانچه در پست اصلی‌اش بازی کند قابلیت بازیسازی را هم دارد و چه بسا بازگشت او به پست تخصصی منجر به افزایش موقعیت‌های گل استقلال شود و آبی‌ها در خلق موقعیت هم موفق‌تر عمل کنند.

 

کلیدواژه

پژمان منتظری

نادر محمدخانی

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha