فوتبال ایران / شناسه خبر: 76422 / تاریخ انتشار : 1396/9/10 22:17
|

می‌خواهم زنده بمانم

شاید اگر فوتبال ایران تجربه بازی با اسپانیا را در سال‌های اخیر داشت یا امکانی فراهم می‌شد که بعد از جام‌جهانی‌ 2006 باز هم با پرتغال بازی کنیم، اکنون با امیدواری بیشتری به صعود از B ‌می‌نگریستیم.

ایران ورزشی آنلاین / حمیدرضا عرب / انتظار تقابل با تیم‌های بزرگ سرانجام به سر رسید و فوتبال ایران نزدیک به شش‌ماه دیگر با دو ابرقدرت  فوتبال جهان مصاف خواهد داد. دیدارهایی که انتظار می‌کشیدیم خیلی زودتر از اینها محقق شود اما مشکلات پیش‌رو سبب شد تا دوباره در آوردگاه جام جهانی فوتبال با این تیم‌ها مصاف دهیم.

پیش از آنکه در جام‌جهانی  2018 از تقابل با اسپانیا و پرتغال خرسند شویم انتظار می‌کشیدیم که سران فوتبال ایران با رایزنی‌های خود زمینه‌ساز بازی با این دست تیم‌ها در بازی‌های تدارکاتی شوند اما چالش‌های پیش‌رو موجب شده در سال‌های اخیر عملا از بازی با این تیم‌ها محروم باشیم. آخر بار که فوتبال ایران تیم بزرگی را در مواجهه با خود دید به سال‌ها پیش برمی‌گردد؛ شبی که تیم ملی ایران در امارات مقابل برزیل قرار گرفت و بعد از آن به سبب ارتباط‌های سیاسی مناسبی که با کشور روسیه وجود دارد، دو بار نیز با تیم ملی فوتبال این کشور رو به رو شدیم که اساسا روسیه را نباید در زمره تیم‌های درجه یک فوتبال جهان قرار داد اما به جز برزیل، فوتبال ایران هرگز رقابتی سخت با تیم‌های درجه یک فوتبال جهان را تجربه نکرده و حالا اگر اهالی فوتبال از گروهی که در آن قرار گرفته‌ایم چندان احساس رضایت نمی‌کنند و یا اندک ترسی تار و پود وجودمان را متاثرکرده این به دلیل فقدان بازی‌های تدارکاتی با تیم‌های بزرگ است.

شاید اگر فوتبال ایران تجربه بازی با اسپانیا را در سال‌های اخیر داشت یا امکانی فراهم می‌شد که بعد از جام‌جهانی‌ 2006 باز هم با پرتغال بازی کنیم، اکنون با امیدواری بیشتری به صعود از B ‌می‌نگریستیم. فوتبال ایران اما چنان در مضیقه بوده که به جرات می‌توان گفت هیچ شناختی از سبک و شیوه بازی بزرگان ندارد و در فرصت شش‌ماهه تا آغاز جام جهانی فوتبال نیز بسیار بعید به نظر می‌رسد که سران فوتبال ایران بتوانند بازی تدارکاتی مناسبی با تیم‌های بزرگ دنیای فوتبال ترتیب دهند. بی‌شک نشست و برخاست با تیم‌های بزرگ جهان می‌تواند فوتبال ایران را به لحاظ ذهنی آماده و مهیا‌تر کند و برنامه‌ریزان ورزش ایران باید در این راستا اقدام‌هایی انجام دهند تا فوتبال ایران که اکنون به‌عنوان تیم درجه‌‌3 جام جهانی محسوب می‌شود، تنش به تن تیم‌های بزرگ بخورد و از تجربه کافی برای تقابل با تیم‌هایی از این سطح بهره‌مند شو‌د.

وقتی در والیبال می‌شود بازی با بزرگان را برنامه‌ریزی کرد بی‌شک در فوتبال هم می‌شود امکان تقابل با چنین تیم‌هایی را فراهم کرد تا ملی‌پوشان ایران پیش از مواجهه با تیم‌های بزرگ، در فضایی ابهام‌آمیز قرار نگیرند. همگروهی با قدرت‌های بزرگ فوتبال جهان و اروپا مجالی است تا دوباره نگاهی به سر و وضع فوتبال‌مان بیندازیم و زیرساخت‌های آن را مورد سنجش و ارزیابی قرار دهیم. شکی نیست که اگر تیم ملی در گروه‌های ساده‌تری قرار می‌گرفت تا این اندازه به داشته‌های فوتبال‌مان نمی‌اندیشیدیم اما همگروهی با اسپانیا و پرتغال فرصت تازه‌ای برای تصمیم‌گیران ورزش و فوتبال ایران پدید آورده تا داشته‌ها و نداشته‌های‌مان را در این دایره به ارزیابی بگذاریم. بنابراین قرار گرفتن در گروه به اصطلاح مرگ را باید فرصتی برای حیات بیشتر فوتبال‌مان بدانیم و آن را به فال نیک بگیریم. تردیدی نیست که همین گروهی که مرگ نامیده شده اگر به درستی تحلیل شود می‌تواند سال‌ها متضمن حیات و زندگی فوتبال ایران باشد. 

کلیدواژه

جام جهانی 2018

تیم ملی ایران

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha