فوتبال ایران / شناسه خبر: 76407 / تاریخ انتشار : 1396/9/8 14:54
|

آمار نا‌امیدکننده اشکان: 39 دقیقه در 605 روز / سال‌های دور از فوتبال!

امیر اسدی / او اگر تصمیم به حضور در باشگاهی جدید را بگیرد قطعا در زمستان و با باز شدن پنجره نقل و انتقالات قادر است از این شرایط عجیب رها شود و دیگر کاپیتان بدون تیم ایران نباشد.

ایران ورزشی آنلاین / امیر اسدی / اشکان دژاگه را می‌توان از معدود بازیکنان فوتبال جهان دانست که تعداد بازی‌های ملی‌اش در یک سال و نیم اخیر بیشتر از بازی‌های باشگاهی‌اش است. او از این حیث در صدر جدول قرار دارد. نه اینکه دژاگه پیشنهادی در جیب نداشته باشد بلکه او عادت دارد شان خود را حفظ کند و به هر رده‌ای و هر لیگی نرود. نمونه‌اش ایران که تیم‌های بسیاری نظیر استقلال و سپاهان بارها نام او را در فهرست خرید خود قرار داده‌اند اما هر بار پاسخ منفی شنیده‌اند.


14 فروردین 1395. آن روزها نه جواد نکونام از فوتبال خداحافظی کرده بود و نه اشکان دژاگه تصور می‌کرد یک سال و چند ماه بعدش را. هر دو در ترکیب العربی قرار داشتند. مقابل‌ام صلال و در لیگ ستارگان قطر. پیش بینی اینکه اشکان دژاگه آخرین بازی‌اش را برای العربی انجام می‌دهد، سخت بود و غیر قابل باور. اتفاق تلخ اما رخ داد. دژاگه اوایل سال قبل، تنها چند روز پس از عید نوروز از العربی جدا شد و البته تا ماهها مقصد خود را مشخص نکرد.
دوران انتخاب برای اشکان طولانی شد. او به هر پیشنهادی پاسخ مثبت نمی‌داد و البته سعی می‌کرد به تیمی برود که هم اعتبار داشته باشد و هم بودجه. خیلی از تیم‌های ایرانی هم در این مدت سراغش آمدند اما او هرگز نپذیرفت به لیگ ایران بیاید چون سرنوشت فریدون زندی و امیر شاپورزاده برای او درس عبرت شده بود. پس بازگشت به عقب را قبول نکرد. در زمستان 95، زمانی که حدود 8 ماه از دوری دژاگه از بازی‌های باشگاهی می‌گذشت، بمبی در آلمان منفجر شد. صدای این بمب مهیب به ایران هم رسید و آن خبر انتقال دژاگه به ولفسبورگ بود. کاپیتان تیم ملی ایران پس از سال‌ها دوری، این بار به بوندس لیگا بازگشت تا کنار رفقایش باشد. رفقایی چون جروم بواتنگ که برای حضور اشکان پیام تبریک فرستاد و بازگشت او را جشن گرفت.
همه امیدوار شدند. از کارلوس کی روش که اعتقاد ویژه‌ای به سبک بازی دژاگه دارد و او را یک بازیکن بین‌المللی می‌داند تا هواداران فوتبال در ایران. حضور یک بازیکن ایرانی در بوندس لیگا، آن هم پس از خداحافظی نسلی طلایی شامل علی دایی، علی کریمی، مهدی مهدوی کیا، خداداد عزیزی، وحید هاشمیان و حتی رسول خطیبی که جملگی سابقه بازی در بوندس لیگا را در کارنامه داشتند.
آسیب دیدگی بد موقع و تغییر سرمربی در ولفسبورگ، دژاگه را به نیمکت تبعید کرد. او هر بار که به ترکیب نزدیک می‌شد اتفاقی تلخ را تجربه می‌کرد. روزها و ماهها به همین ترتیب طی شد و اشکان حتی در یک بازی رسمی هم فرصت عرض اندام در ترکیب ولفسبورگ پیدا نکرد. این تیم به پلی‌آف رفت و مقابل آینتراخت برانشوایگ قرار گرفت. اینجا بود که سرمربی ولفسبورگ به دژاگه اطمینان کرد و از او به‌عنوان بازیکن تعویضی بهره برد. اشکان روی هم در دو بازی 39 دقیقه به میدان رفت و ولفسبورگ هم در بوندس لیگا ماند اما مدیران این باشگاه هرگز به فکر تمدید قرارداد با دژاگه نیفتادند.  از آن روز تا امروز حدود 6 ماه زمان می‌گذرد. اشکان فقط در ترکیب تیم ملی ایران به زمین رفته و انگار از بازی‌های باشگاهی خداحافظی کرده. درست برخلاف خیلی از بازیکنان که از تیم ملی می‌روند و تا سال‌ها بعد بازی در رده باشگاهی را تجربه می‌کنند. از 14 فروردین 95 تا امروز که 8 آذر 96 است، 605 روز گذشته و دژاگه فقط در دو بازی رسمی پیراهن ولفسبورگ را پوشیده. 39 دقیقه بازی در طول 605 روز به هیچ وجه آمار قابل قبولی برای اشکان دژاگه نیست. برای بازیکنی که در ترکیب تیم ملی ایران یک عضو مهم و کلیدی است و در این مدت 13 بازی برای این تیم انجام داده است.
دژاگه را می‌توان از معدود بازیکنان فوتبال جهان دانست که تعداد بازی‌های ملی‌اش در یک سال و نیم اخیر بیشتر از بازی‌های باشگاهی‌اش است. او از این حیث در صدر جدول قرار دارد. نه اینکه دژاگه پیشنهادی در جیب نداشته باشد بلکه او عادت دارد شان خود را حفظ کند و به هر رده‌ای و هر لیگی نرود. نمونه‌اش ایران که تیم‌های بسیاری نظیر استقلال و سپاهان بارها نام او را در فهرست خرید خود قرار داده‌اند اما هر بار پاسخ منفی شنیده‌اند.
اشکان همینطور پیش می‌رود. سردرگم و در قامت یک بازیکن آزاد. او حتی اگر تا جام جهانی هم بدون تیم بماند، جزو بازیکنان مورد اطمینان کارلوس کی‌روش محسوب می‌شود. بازیکنی که تابستان بعد و در 32 سالگی می‌تواند دومین حضور در جام جهانی را تجربه کند. البته برای دژاگه که طعم دلارهای قطری هنوز زیر زبانش مانده بهتر است یک نیم فصل را در رده باشگاهی سپری کند و با انرژی و آمادگی کامل پا به جام جهانی روسیه بگذارد.
 او اگر تصمیم به حضور در باشگاهی جدید را بگیرد قطعا در زمستان و با باز شدن پنجره نقل و انتقالات قادر است از این شرایط عجیب رها شود و دیگر کاپیتان بدون تیم ایران نباشد. برای تیم ملی ایران هم مطلوب است که کاپیتانش در جام جهانی عضو باشگاهی باشد. بزرگ و کوچکش مهم نیست. فقط باشد تا اعتبار فوتبال ایران از بین نرود.  

 

کلیدواژه

اشکان دژاگه

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha