یادداشت / شناسه خبر: 76406 / تاریخ انتشار : 1396/9/8 14:45
|
به بهانه رای ندادن عراق و سوریه در کمیته مسابقات

در انتظار دیپلماسی بهتر در ای‌اف‌سی

سعید زاهدیان / مسوولان فدراسیون باید این مساله را پیگیری کنند و از کنار این اتفاق به سادگی نگذرند و اگر برای‌شان موضوع مبهم است، از طریق نهادهای مرتبط داخلی دلیل عدم همراهی این دو کشور را جویا شوند.

ایران ورزشی آنلاینسعید زاهدیان / بازگشت میزبانی تیم‌های ایرانی مقابل عربستانی‌ها چنان موج گسترده‌ای ایجاد کرد که برخی از موضوعات مهم و کلیدی زیر سایه این اتفاق پنهان ماند. چند روز پیش وقتی در جلسه کمیته مسابقات کنفدراسیون فوتبال آسیا قرار شد درباره بازی نکردن تیم‌های عربستانی و اماراتی در ایران و قطر تصمیم‌گیری شود، 4 کشور ذینفع از جلسه خارج شدند تا سایر کشورها موضوع را به رای بگذارند. در این میان نمایندگان سوریه و عراق در اقدامی عجیب و بحث برانگیز در جلسه حاضر نشدند تا نه به نفع ایران رای بدهند و نه به سود امارات و عربستان.

کنار کشیدن عراق و سوریه از ماجرایی که ریشه‌ای سیاسی داشته، باید مورد بررسی قرار بگیرد که چرا این دو کشور که مورد حمایت ایران بوده‌اند و در بسیاری از بحران‌ها کشورمان به یاری آنها رفته، سر بزنگاه تصمیم‌گیری پنهان می‌شوند و با فرار از سالن رای‌گیری، کاری می‌کنند که به نفع ایران نباشد. در سال‌های اخیر که سوریه و عراق درگیر جنگ و بحران‌های بزرگی بوده‌اند، فدراسیون ایران بیشترین همکاری را با آنها داشته تا مسابقات این کشورها به میزبانی ایران برگزار شود. عراق در مقدماتی جام‌جهانی بازی‌هایش را در ورزشگاه دستگردی یا شهر قدس برگزار کرد. تیم‌های پایه سوریه هم در مسابقات آسیایی اغلب تهران را به‌عنوان میزبان بازی‌های خود انتخاب می‌کردند. خلاصه اینکه در موضوعات ورزشی- فارغ از مباحث سیاسی- ایران همواره حامی و کمک حال سوریه و عراق در این سال‌ها بود. در این خصوص همه چیز واضح و آشکار است اما در طرف مقابل ائتلاف عربی به سرکردگی عربستان همواره مشکلات فراوانی را برای دو کشور درگیر جنگ ایجاد کرده و رابطه دیپلماتیک خوبی هم با این دو کشور نداشته. در چنین فضایی غیبت ناگهانی عراق و سوریه در جلسه رای‌گیری پرسش‌هایی را پیش روی ما می‌گذارد که فدراسیون فوتبال باید پاسخ آنها را بدهد.
نخست اینکه پیش از جلسه، از سوی مسوولان فدراسیون ایران لابی و رایزنی با این دو کشور- که از متحدان منطقه‌ای ایران به شمار می‌آیند- صورت گرفته و از آنها خواسته شده که در موضوع میزبانی از ایران حمایت کنند و آنها به یکباره شانه خالی کرده‌اند؟ اگر فدراسیون ایران در این موضوع حساس از عراق و سوریه درخواست همراهی داشته و آنها جواب مثبت داده و بعد جور دیگری رفتار کرده‌اند که این مساله باید به اطلاع مسوولان داخلی- مثلا وزارت امور خارجه - برسد. چنانچه آنها با موضع ایران همراهی هم نکرده باشند موضوع باید اطلاع‌رسانی شود. مساله میزبانی کشورمان از تیم‌های عربستانی و اماراتی سیاسی کاری کشورهای عربی بوده و در این میان بازگشت میزبانی برای ایران از اهمیت بالایی برخوردار بود؛ لااقل از سوریه و عراق انتظار می‌رفت که در این مساله موضع شفافی اتخاذ کنند، نه اینکه کلا در جلسه رای‌گیری غیب شوند. کمیته مسابقات در غیاب 4 کشور ذینفع و دو کشور غایب (سوریه و عراق) با 11 عضو حکم به برگزاری بازی در ایران و قطر داد. اگر در رای‌گیری اتفاقی معکوس رخ داده بود، آیا ایران متحمل خسارت بزرگی نمی‌شد؟ به نظر می‌رسد مسوولان فدراسیون باید این مساله را پیگیری کنند و از کنار این اتفاق به سادگی نگذرند و اگر برای‌شان موضوع مبهم است، از طریق نهادهای مرتبط داخلی دلیل عدم همراهی این دو کشور را جویا شوند.
موضوع دوم به دیپلماسی فدراسیون فوتبال برمی‌گردد که در مواقع حساس، آیا با کشورهای آسیایی لابی و ارتباط خوبی دارد و می‌تواند آنها را با خود همراه کند. معمولا کشورهای عربی در این زمینه به خوبی با هم متحد می‌شوند و ائتلاف چشمگیر و سازمان یافته‌ای برای رسیدن به اهداف خود تشکیل می‌دهند. ایران برای مقابله با این وضعیت تلاش گسترده‌ای انجام داد تا آسیای میانه مستقل از غرب آسیا شود و علی کفاشیان به‌عنوان رییس منطقه آسیای میانه، نایب رییس ‌ای‌اف‌سی هم باشد. حالا فدراسیون فوتبال از این فضا به سود خود بهره برده و توانسته در رای‌گیری‌های حساس نظیر میزبانی، از ظرفیت کشورهای آسیای مرکزی بهره بگیرد؟ به هر حال اشتراک‌ فرهنگی و سرزمینی ما با کشورهای آسیای میانه می‌تواند در روزهای حساس به کمک فدراسیون فوتبال بیاید، البته به شرطی که مسوولان فدراسیون مناسبات بین‌المللی و لابی‌گری ورزشی را خوب بلد باشند.

 

کلیدواژه

کنفدراسیون فوتبال آسیا

فدراسیون فوتبال ایران

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha