فوتبال ایران / شناسه خبر: 76333 / تاریخ انتشار : 1396/8/13 21:01
|

فریادی برای آینده / فوران آتشفشان کی‌روش

سعید آقایی / آیا می‌توان بین شرایط امروز و خوشبینی‌های فردا رابطه‌ای پیدا کرد؟ فریادهای امروز کی روش نتیجه همین تناقضات است. اینکه اساسا داده‌های ما با توقع ما هیچ نسبتی ندارد.

ایران ورزشی آنلاینسعید آقایی / کارلوس کی‌روش این روزها کوه آتشفشان است. سرمربی تیم ملی با دور جدید تمرینات تیمش دوباره شمشیر از نیام کشیده و به روی همه تیغ می‌کشد. کی‌روش از عالم و آدم شاکی است و به زمین و زمان گیر می‌دهد و حتی کار به جایی رسیده که رییس کمیته انضباطی را از اردوگاه بیرون می‌کند.

 یک نافرمانی مدنی که به نوعی اعتراض به شرایط پیرامونی تیم ملی است. تیمی که زودتر از همه رقبا و آسانتر از همیشه جهانی شده و رویاهای بزرگ و جهانی در سر دارد اما مشکلات همچون یک کوه غول آسا برابر تیم ملی و رویاها و اهدافش خودنمایی می‌کند. مشکلاتی بدیهی، کلیشه‌ای و پیش پا افتاده که از فرط تکرار، بدل به یک سوژه دل آزار و کهنه شده و کی‌روش باید پیش از تمرکز برای جنگیدن با رقبا در جام جهانی به فکر جنگیدن با آنها باشد.
کی روش از مشکلات به ستوه آمده و اعتراضش را با مصاحبه‌های آتشین، بی‌اعتنایی به فدراسیون، ایزوله کردن تیم ملی و رفتارهای مازوخیستی بروز می‌دهد.
سرمربی تیم ملی علیه همه مصاحبه می‌کند، فهرست نفرات تیم ملی را روی پیج شخصی فیس‌بوکش منتشر می‌کند و مصاحبه‌هایش را از این کانال انجام می‌دهد و با هیچ رسانه داخلی گفت‌وگو نمی‌کند و دست آخر هیچ بنی بشری از دبیر فدراسیون گرفته تا رییس کمیته انضباطی را به اردوی تیمش راه نمی‌دهد و همه درها را رو به همه می‌بندد.
این رفتار کی‌روش البته یک کنش نیست، بلکه واکنشی آگاهانه به بی‌تدبیری و بی‌تفاوتی فدراسیونی است که انگار هیچ مسوولیتی در قبال تیم ملی ندارد و از حل بدیهی‌ترین ملزومات تیم ملی نیز عاجز می‌نماید. فدراسیونی که انگار با استخدام کی‌روش مسوولیت خود را در تیم ملی پایان یافته می‌بیند و همه مسائل و مسوولیت‌هایش را به سرمربی تیم ملی دایورت کرده و گویی سرمربی تیم وظیفه دارد جور فدراسیون و مدیرانش را بکشد.
کی روش تاکید کرده که بازی‌های اخیر تیم ملی از توگو و روسیه تا ونزوئلا و پاناما با استفاده از ارتباطات شخص وی حاصل شده. از سوی دیگر فاش می‌کند که پاداش تیم ملی را فدراسیون برداشته و هزینه مصارف دیگری کرده.
 جالب اینکه رییس فدراسیون نیز مهر تاییدی روی این ادعای کی‌روش می‌زند و تاکید می‌کند که حقوق کی‌روش چند روزی است عقب افتاده و احتمالا پرداخت آن هم چند روزی طول خواهد کشید و از همین روی کی‌روش عصبانی و برافروخته است! فدراسیونی که باید بابت این همه سرزنش و این همه قصور شرمنده و خجل باشد اما رییس‌اش تاکید می‌کند که همه این مشکلات حقیقت دارند!
کی‌روش اما بی تفاوت نسبت به همه این مشکلات با جدیت و حدت بیشتری روی کارش تمرکز کرده چرا که از انتظار قاطبه مردم نسبت به خودش و این تیم آگاه است و می‌داند که 80 میلیون ایرانی رویاهایشان را به سلول‌های خاکستری او و ساق‌های مردانش گره زده‌اند. کی‌روش می‌داند همه از او و تیمش توقع دارند تا در روسیه یکی از شگفتی‌سازان باشد و برای نخستین بار طلسم صعود از مرحله گروهی را شکسته و تیم ایران را به مرحله دوم برساند و یک اتفاق تاریخی را رقم بزند.
همه این انتظارات حالا روی شانه‌های کی‌روش سنگینی می‌کند و او موظف است یک تنه این بار سنگین را به دوش بکشد و در این میان هیچکس همراه او نخواهد بود. کی‌روش نیک می‌داند منتقدان بی رحم و بی منطق با شمشیرهای آخته در پستوها به کمین نشسته‌اند و ناکامی او و تیمش را آرزو می‌کنند تا بعد از آن سرمربی تیم ملی را سلاخی کرده و با همان بهانه‌های نخ نماشده و پوسیده همیشگی او را زیر تازیانه انتقادات آتشین بگیرند. کی‌روش همه اینها را می‌داند و فریادهای امروزش نتیجه دیدن همین پیچش موی آینده است.
فردای جام جهانی کسی به یاد نمی‌آورد که او با چه مشکلاتی دست به گریبان بود و در مسیر آماده سازی تیمش چه کمبودهایی داشت و چه اندازه زجر کشید و خون دل خورد.
همه حتی منتقدان و مدعیان سینه چاک داده، امروز با خوشبینی از آینده تیم ملی صحبت می‌کنند و با رویاپردازی آمیخته با اغراق درباره آینده تیم ملی و نتایج جام جهانی حرف می‌زنند اما آیا میان این همه رویاپردازی و واقعیت تناسبی وجود دارد؟ آیا با این سطح از امکانات و با این شرایط می‌توان به موفقیت اندیشید و روی آن حسابی باز کرد؟
 آیا سخت افزار داشته‌های ما با نرم افزار آرزوهایمان تطابق دارد؟ آیا می‌توان بین شرایط امروز و خوشبینی‌های فردا رابطه‌ای پیدا کرد؟ فریادهای امروز کی روش نتیجه همین تناقضات است. اینکه اساسا داده‌های ما با توقع ما هیچ نسبتی ندارد.

 

کلیدواژه

کارلوس کی‌روش

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha