ورزش بین‌الملل / شناسه خبر: 75947 / تاریخ انتشار : 1396/6/15 15:14
|

نگاهی به دلایل افت هلند / ردپای فان‌خال در پژمردگی لاله‌ها

اگرچه فان‌خال آژاکس را احیا کرد، آثار بلند مدت فلسفه‌ای که او به فوتبال کشورش تزریق کرد، منجر به شکل گرفتن نسلی شد که بازی‌شان فاقد جذابیت و اعتماد به نفس ستارگان پیشین بود.

ایران ورزشی آنلاین / مارک اوگدن / هر چند هلند با پیروزی خانگی 3 بر یک برابر بلغارستان، شانس صعودش به جام جهانی 2018 روسیه، از طریق حضور در مرحله پلی‌آف را زنده نگه داشت، اکثر هوادارانی که بازی را در ورزشگاه یوهان کرویف تماشا کردند این احساس را داشتند که این پیروزی تنها حکم نوشدارویی پس از مرگ را دارد و نمی‌‌تواند مانع از رخ دادن اتفاقی اجتناب‌ناپذیر شود. فینالیست جام جهانی 2010 و تیم سوم جام جهانی 2014 حالا روی کاغذ به یک معجزه نیاز دارد تا بتواند به جام جهانی 2018 روسیه برسد، حتی پس از پیروزی‌اش برابر بلغارستان در آمستردام.

ماه آینده هلند در خانه بلاروس باید پیروز شود و بعد از آن هم در خانه‌اش سوئد را در آخرین دور بازی‌ها شکست دهد تا کورسوی امیدش برای رسیدن به پلی‌آف را زنده نگه دارد اما اگر سوئد در خانه برابر لوکزامبورگ یک برد پر گل کسب کند، با توجه به تفاضل گل بهترش نسبت به لاله‌ها، مردان دیک ادووکات را برای صعود مجبور می‌کند که سوئد را با گل‌های زیاد شکست دهند تا جای آنها را در رده دوم جدول بگیرند.

اما چه شد که کار هلند به اینجا کشید که پس از ناکامی در کسب سهمیه یورو 2016، حالا باید برای جا نماندن از فهرست مسافران روسیه تلاش و تقلا کند؟ با همه تاریخچه و قدمتی که هلند دارد، از کرویف، یوهان نیسکنز و دوستان که فوتبال شناور را در جام جهانی 1970 به همه شناساندند، رود گولیت و مارکو فان‌باستن که نارنجی‌ها را قهرمان یورو 1988 کردند یا نزدیک به عصر فعلی، تیم پاتریک کلویورت، دنیس برگکمپ، آرین روبن و وسلی اسنایدر، فوتبال در این سرزمین مدتی است که رو به افول رفته است.

سایه روشن‌های دو دوره اخیر جام جهانی شاید پوششی روی آن شکاف‌هایی انداخت که آغاز شکل گرفتن‌شان به اواسط دهه 90 برمی‌گردد، زمانی که هلند روی پاشنه موفقیتی می‌چرخید که آژاکس رویایی تحت هدایت لوییس فان‌خال با فتح لیگ قهرمانان اروپای سال 1995 کسب کرد.

فرضیه این است که اگرچه فان‌خال آژاکس را احیا کرد و فوتبال هلند را به قله اروپا رساند، آثار بلند مدت فلسفه‌ای که او به فوتبال کشورش تزریق کرد، منجر به شکل گرفتن نسلی از بازیکنان شد که بازی‌شان فاقد جذابیت و اعتماد به نفس ستارگان نسل‌های پیشین بود. در دو دوره قبلی جام جهانی، 2010 و 2014، بازیکنانی مانند روبن، اسنایدر و روبین فان‌پرسی، سطح کیفی بازی تیم ملی هلند را بالا بردند اما آنها جزو آخرین گروه از نسل ستارگان جوانی بودند که قبل از تأثیرگذاری فان‌خال، استعدادشان شکوفا شده بود.
در جریان بازی‌های فاجعه‌آمیز هلند در مرحله مقدماتی یورو 2016، زمانی که گاس هیدینک جای خود را به دنی بلیند دارد، کرویف فقید، کسی که جزو منتقدان همیشگی فلسفه فان‌خال بود، در اظهارنظری کنایه‌آمیز به دشمن قدیمی‌‌اش گفت: «هلند، قهرمان جهان در ارسال پاس‌های عرضی و روبه عقب است.»

امروز ذخیره بازیکنان با استعداد هلند به شیوه‌ای نگران کننده خالی شده است طوری که دیک ادووکات مجبور شده فان‌پرسی 34 ساله را بعد از دو سال غیبت به اردو فرابخواند و روبن 33 ساله هنوز هم بهترین بازیکن و مشکل‌گشای تیم است. در همین حال ستاره‌های جوانی که فان‌خال سال 2014 آنها را به دنیا معرفی کرد، از انظار محو شده و نتوانسته‌اند عملکردهای خوب سال‌های گذشته‌شان را تکرار کنند.

انتقال جوردی کلاسیه به ساوتهمپتون ناموفق بود و این هافبک هفته پیش به بروژ قرض داده شد. ممفیس دپای هم بعد از سپری کردن 18 ماه فاجعه‌آمیز در منچستر یونایتد، فصل گذشته به لیون رفت. جورجینیو وینالدوم هم بازی‌اش چنگی به دل نمی‌زد اما حداقل در لیورپول ثبات داشته است. دالی بلیند هم اگرچه بازی‌اش تماشایی نیست اما محکم بازی می‌کند. روبن در بایرن مونیخ مانده و یاسپر سیلسن نیز همچنان سنگربان ذخیره بارسلونا است.

با این حال به نظر می‌رسد روزهایی که تیم‌های بزرگ اروپا در قبضه بازیکنان هلند بود، به پایان رسیده است. صعود فصل گذشته آژاکس به فینال لیگ اروپا قبل از شکستش برابر منچستریونایتد در سوئد، نوید فعالیت دوباره خط تولید ستاره‌ها را در فوتبال هلند می‌داد اما شش ماه بعد، آژاکسی‌ها با جا ماندن از فهرست تیم‌های لیگ قهرمانان اروپا، نشان دادند که هنوز تیمی درجه یک نشده‌اند. این دومین فصل متوالی است که آژاکس از حضور در لیگ قهرمانان باز می‌ماند و به این ترتیب بهانه‌ای دیگر برای بلندتر شدن صدای زنگ‌های خطر در فوتبال هلند شکل گرفت.

فان‌خال اگرچه در جام جهانی 2014 با هلند سوم شد اما شاید همانطور که کاپیتان سابق لاله‌ها، مارک فن‌بومل گفت، موفقیت نارنجی‌پوشان بیشتر به لطف عملکرد باورنکردنی روبن بود تا تأثیر فان‌خال.

فن‌بومل ماه اکتبر سال 2016 ادعا کرد در‌ آینده مشکلاتی پیش روی فوتبال هلند قرار خواهد گرفت و هشدار داد که نسل فعلی بازیکنان این کشور بیش از اندازه رمانتیک هستند و به اندازه کافی ذهنیت برتری‌جویی ندارند. او گفت بازیکنان کشورش زیبا بازی کردن را به پیروزی ترجیح می‌دهند و اینکه بازیکنان با استعداد جوان کشورش، نسبت به بازیکن همسن و سال خود در دهه اخیر، ضعیف‌تر هستند.

بعد از عنوانی که تیم ملی هلند در جام جهانی 2014 کسب کرد، فدراسیون فوتبال این کشور تلاش داشت با طرحی موسوم به «برندگان آینده» از چهره‌های برجسته فوتبال هلند در داخل و خارج از این کشور، مشورت و کمک بگیرد. این طرح اما تا ثمر دادن فاصله زمانی زیادی دارد، بنابراین دومین ناکامی متوالی برای رسیدن به یک تورنمنت بزرگ، در بدترین زمان ممکن به فوتبال هلند ضربه خواهد زد. با اوضاع فعلی به نظر نمی‌رسد که بازیکنان تیم ملی هلند از پس مأموریت محول شده به آنها برآیند و هیچ ناجی جوانی که بتواند لاله‌ها را از پرپر شدن نجات دهد، در افق‌های نزدیک دیده نمی‌شود.

جام جهانی 2018 روسیه بدون هلند شاید جذابیت جام‌های قبلی را نداشته باشد اما دنیای فوتبال شاید دیگر کم‌کم باید خودش را برای تورنمنت‌های بدون هلند آماده کند.

منبع:  ESPN

 

لینک کوتاه خبر
http://www.iran-varzeshi.com/75947
captcha
تازه ها
بیشتر