ورزش ایران / شناسه خبر: 75857 / تاریخ انتشار : 1396/6/7 14:19
|

آنچه «رسول» بهتر از هر کسی می‌داند / شکست سیستم «انتخابی»

وصال روحانی: رقابت‌های انتخابی برای کامل شدن بررسی‌ها خوب است اما برای اینکه شرط اول و اصلی و آخر برای گزینش ملی‌پوشان باشد، خوب نیست.

ایران ورزشی آنلاینوصال روحانی / حدود چهار سال پیش که رسول خادم رییس فدراسیون کشتی ایران شد، یکی از خواسته‌ها و اهداف وی جا انداختن سیستم «انتخابی» در راه شناخت نفرات تیم‌های ملی بود. او می‌گفت این پیکارهای انتخابی تیم ملی است که تعیین می‌کند چه کسانی باید دوبنده تیم ملی را بر تن کنند و نه سایر موارد. او تاکید داشت فاکتورهای دیگر فقط همراهی کننده و عوامل کامل‌کننده کار هستند. دستور العمل وی حتی محمد بنا سرمربی وقت تیم کشتی فرنگی را واداشت که در صورت ظاهر در روش‌های گلخانه‌ای خود در شناخت و پرورش نفرات تیم ملی تجدیدنظر کند. با اینکه «بنا» اصولا آدم مستقلی است، در واپسین مرتبه‌های بازگشت‌اش به اردوهای ملی (در پی هر یک از قهرهایش) ادغامی از روش‌های «انتخابی» و «انتصابی» را در دستور کارش قرار داد ولی به وضوح پس از صدور حکم خادم قدری از وسعت اقدامات و اختیارات کامل خود را از دست داده بود.

از 2015 تا 2017
اوج گستردگی «سیستم انتخابی» طبعا به تیم‌های ملی کشتی آزاد بسط یافت. آنجا که رسول نیازی نمی‌دید آدمی در حد و اندازه‌های بنا را مجاب به اجرای آن کند و آدم‌های آن دنباله‌رو او بودند و هنوز هم هستند و بحثی هم نمی‌کردند و از قضا بیشترین لطمات این سیستم به همین قسمت از کشتی وارد شد. ضررها ابتدا با وسعت در مسابقات جهانی 2015 چهره نشان داده آنجا که در 16 وزن کشتی آزاد و فرنگی حتی به یک طلا هم نرسیدیم و هر چند رتبه‌های حاصله در قسمت تیمی در هر دو روش آزاد و فرنگی مقام‌های پایین نبود اما کمتر کسی در حسرت طلا به آه و افسوس نیفتاد. وقوع حسی مشابه در المپیک ریو فقط به مدد همت حسن یزدانی که کشتی صد در صد باخته فینال 74 کیلو را از گدویف روسی و مجروح برد، قدری تعدیل شد اما آنجا هم کسب فقط یک طلا از 12 طلای ممکن ابروها را در هم پیچید.

نمونه‌ شدیدتر
آنچه در پیکارهای تازه پایان یافته کشتی آزاد و فرنگی قهرمانی جهان 2017 در پاریس روی داد و نمونه و مدلی از همان احساس و برداشت ولی از آن شدیدتر بود. طلای حسن یزدانی تکرار شد و آن هم در وزنی بالاتر (86 کیلو) و با اقتداری بیشتر ولی نرسیدن به فینال حتی یک وزن دیگر در حالی که مجدد 16 طلا فراروی ما و سایرین بود، دل‌ها را به درد آورد. خادم در مصاحبه‌ای گفت شورای فنی در تهران مشکلات را بررسی می‌کند و اگر لازم باشد در کادر فنی تیم‌های ملی دست خواهد برد اما او به عنوان یک کار بلد و استاد مسلم در کشتی بهتر از هر کسی می‌داند بحث کوچینگ نفرات در پاریس به گونه‌ای نبوده که ایراد اصلی کار تلقی شود. آنچه ایراد داشته و نتایج ضعیف پاریس را پی ریخته، روش انتخاب نفرات و کیفیت کار نفرات گسیل شده بوده است.
یعنی به جای یک انتخاب معقول و اصلح و اعزام افرادی که بیشترین و بهترین ویژگی‌ها را برای کسب نتایج لازم در پاریس داشته باشند، در برخی اوزان افرادی گزینش شدند که نه تجربه میدانی را داشتند و نه مکانیسم‌های درخشش در آن را.

حتی اگر «2 از 3» باشد
این اشکالات فقط در زمان‌هایی بروز می‌کند که شما صرفا به یک یا دو فاکتور در انتخاب نفرات خود روی بیاورید و مثلا شرط بگذارید هر کس در رقابت‌های انتخابی اول شد، به مسابقات جهانی می‌رود. حتی وقتی فینال‌ها را «2 از 3» می‌گذارید نمی‌توانید مطمئن باشید فرد پیروز بهترین گزینه برای رقابت‌های «جهانی» است. چه بسیار کشتی‌گیران که درون مرزها خوب عمل می‌کنند اما برای دیدارهای برون مرزی گزینه‌های خوبی نیستند. اصولا برای شناخت و گسیل بهترین‌ها باید به موارد متعددی چشم دوخت. گاهی حتی ایجاب می‌‌کند فرد منتخب براساس نوع کشتی‌گیری و ستیزه‌جویی‌اش در مقابل سوپر استار خارجی آن وزن گزینش شود. زمانی هم می‌بینید که در رقابت‌های انتخابی فرد بازنده که دوم و سوم شده، شرایط بهتری برای کسب مدال در قیاس با فردی دارد که در این رقابت‌ها اول شده است. برای حل این معضل و رسیدن به بهترین انتخاب و نتیجه ممکن باید عمده‌تر بودن و «اصلی تلقی شدن» رقابت‌های انتخابی محو و حذف گردد و به مربیان تیم شخصیت و ابتکار عمل داده شود. باید به آنها گفت بیلان کار کشتی‌گیران مطرح را در یک سال منتهی به رقابت‌های جهانی و المپیک بررسی کنند و کسی را برگزینند که بهترین عملکرد را طی این مدت داشته و باهوش‌تر و بین‌المللی‌تر از رقبایش کشتی گرفته است. باید قهرمانی را برگزید که نزدیک‌تر از سایرین به سکوی جهانی نشان بدهد حتی اگر وی در رقابت‌های انتخابی سوم شده و یا در همان مرحله اول حذف شده باشد.

خادم؛ محصول بارز همین روش
رقابت‌های انتخابی برای کامل شدن بررسی‌ها خوب است اما برای اینکه شرط اول و اصلی و آخر برای گزینش ملی‌پوشان باشد، خوب نیست. اتفاقا خود رسول خادم که از باهوش‌ترین کشتی‌گیران تاریخ ایران و جهان بوده است، محصول روش‌هایی است که برشمردیم. در دوره وی منصور برزگر سرمربی و همه کاره تیم ملی و همراهانش بر اساس تمامی وقایع سال تصمیم می‌گرفتند چه کسی به رقابت‌های جهانی و المپیک برود و چه کسانی خیر. در بعضی از آن سال‌ها اصلا پیکارهای انتخابی تیم ملی انجام نمی‌شد و براساس همان داده‌‌ها و اطلاعات ملی‌پوشان شناسایی و رده‌بندی و تفکیک و در نهایت گسیل می‌شدند.
چنین اختیار عمل‌هایی سبب شد براساس نظرات برزگر و البته به لطف درخشش رسول، این قهرمان استثنایی خراسانی کشتی ایران در 5 وزن پیراهن ملی را به تن کند و به ترتیب در 68، 74، 82، 90 و حتی 120کیلو به قدرت‌نمایی بپردازد و 3 طلا، یک نقره و یک برنز جهانی و المپیکی صید کند. مجوز حضور رسول در آن اوزان در رقابت‌های جهانی، آسیایی و المپیک فقط براساس نتایج رقابت‌های انتخابی صادر نشد بلکه بر مبنای یکسری فاکتور اتخاذ و اعمال شد. مهمترین آن فاکتورها دیدن تمامی مسائل در طول سال و برآورد نیروها و سرانجام انگشت گذاشتن روی نام افراد منتخب و واجدان بهترین شرایط بود. اینطور نبود که مسابقات انتخابی بگذارند و بارها اعلام و تاکید کنند که هر کشتی‌گیر بیرون این چرخه ملی‌پوش نخواهد شد و سپس تماشاگر نتایجی بود که به خاطر شرایط خاص زمان به دست آمده‌اند و نه فقط ضعف و قوت ذاتی کشتی‌گیران و چون از قبل تاکید شده که نفرات اول رقابت‌های انتخابی به مسابقه‌های جهانی گسیل می‌شوند دیگر حتی امکان دست بردن در ترکیب حاصله را نداشت.

پرداخت هزینه‌ یا تعقل بهتر؟
رسول و دستیارانش البته با ارائه اجازه ویژه به سعید عبدولی برای کسب پیراهن 75 کیلوی تیم ملی کشتی فرنگی در این چرخه دست بردند و قانون وضع شده توسط خود را دور زدند و در تک مواردی در کشتی آزاد نیز به سود برخی گزینه‌ها عمل کردند اما در سایر موارد و به ویژه در کشتی آزاد به اغلب افراد «اول شده» در رقابت‌های انتخابی وفادار ماندند و البته چوب آن را هم در پاریس خوردند و شکست این سیستم را به چشم دیدند و بدون اینکه نام فردی را به طور خاصی بیاوریم، باید این پرسش را مطرح کنیم که با توجه به قدرت رقبا و سختی پیکارهای پاریس آیا واقعا از برخی گسیل شده‌ها به آن میدان انتظار کسب مدال را داشتیم؟ رسول و مربیان تیم ملی بهتر از هر کسی می‌دانستند شماری از اعزام شده‌ها توان کسب مدال را ندارند و وقتی همین اتفاق افتاد صرفا گفتند باید هزینه این کار را هم پرداخت و چوب جوانگرایی را خورد و اگر اینقدر بر مسابقات انتخابی تاکید می‌شود، باید پای نتایج آن هم ماند اما احتیاجی به این مساله نبود و کافی بود رسول بپذیرد که براساس دانش و انتخاب مربیان و یک سال رصد شدن اوضاع توسط آنها و با محاسبه تمامی نتایج و رویدادهای طول سال «به صلاح‌ترین» گزینه‌ها راهی مسابقات پاریس شوند و نه لزوما افرادی که در رقابت‌های انتخابی اول شده بودند. از طرف دیگر برخی گزینه‌های اعزام شده و ناکام مانده در پاریس آن قدرها هم جوان نیستند که تصور کنیم با انتخاب آنان آینده‌ بهتری را برای کل کشور و برای اوزان تخصصی آنها پی‌ریخته‌ایم. محمد طلایی که الان سیبل انتقادات شده به سبب اطلاع از کیفیت متوسط برخی منتخبان حاضر بود در صورت رسیدن حسن رحیمی مصدوم و «عمل جراحی کرده» به آوردگاه پاریس حتی در آخرین روز، وی را راهی میدان کند و عقل حکم می‌کرد آدم‌هایی مثل کمیل قاسمی به سبب تجربه بیشترشان به رغم شکست در دیدارهای انتخابی در یک چرخه بازبینی مجدد قرار گیرند و یک «جمع فنی» رای بدهند که چه کسانی برون مرزی‌تر و برای کسب مدال آماده‌ترند و همان‌ها گسیل شوند و نه فقط جوان‌ترهایی که در رقابت‌های انتخابی درخشیده‌اند.

شکی که یقین شد
البته در توانایی و همت افراد گسیل شده تردید نیست اما در اینکه تمامی آنها اصلح‌ترین انتخاب و پخته‌ترین افراد برای همین لحظه باشند شک وجود دارد. شکی که در پاریس تبدیل به یقین شد و یکی از ضعیف‌ترین نتایج تاریخ طولانی حضور کشتی آزاد ایران در مسابقات جهانی این رشته را رقم زد و به «فرنگی» هم آسیب‌هایی ولو کمتر را وارد ساخت.
همین حالا می‌توان از نو نشست و بررسی کرد و بر این نکته پای فشرد که فقط کیفیت کار افراد گسیل شده و نحوه هدایت آنان در پاریس توسط مربیان خسران‌ساز نبوده بلکه روش گزینش و چرخه انتخاب ایراد دارد و ادغامی از «انتصاب» و «انتخاب» بهتر از سایر روش‌ها است و کارنامه یک سال اخیر کشتی‌گیران مبنای حضور در پیکارهای بزرگ باشد. این درس بزرگی است که دو دوره آخر مسابقات جهانی و المپیک 2016 به ما داده است. چقدر گوش شنوا و قوه واقعیت‌پذیری برای دریافت این پیام و اجرای این فرمول که سال‌ها است سایر کشورهای صاحب کشتی هم به آن عمل می‌کنند، داریم؟

 

کلیدواژه

کشتی آزاد قهرمانی جهان

رسول خادم

کشتی

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha