ورزش بین الملل / شناسه خبر: 75481 / تاریخ انتشار : 1396/4/12 18:47
|

درباره قهرمانی آلمان در جام کنفدراسیون‌ها/ ترسیده و ترسناک

یواخیم لوو مدعی بود تیم جوانش با هدف قهرمانی به روسیه نرفته، ولی نمایش این تیم آن قدر خوب بود که کنار گذاشتن این بازیکنان برای جام جهانی حالا سخت شده است.

ایران ورزشی آنلاین / گابریله مارکوتی / آلمان در روزی که به وسیله ایل سرخ پوش مقابلش درمانده شد، ترسید و محاصره شد، خودش را کنترل کرد، کمین کرد و با استفاده از اشتباه بازیکنان شیلی به گل رسید و نخستین قهرمانی‌اش در جام کنفدراسیون‌ها را به دست آورد.

این دقیقا همان چیزی است که از یک تیم باتجربه پا به سن گذاشته که استاد تاکتیک است، انتظار دارید اما میانگین سنی این تیم 23 سال است و بازیکنانش تا سه هفته و نیم قبل به ندرت کنار هم قرار گرفته بودند.

کسی دوست ندارد کلیشه‌ای حرف بزند اما وقتی یک تیم کم تجربه چنان پختگی از خود نشان می‌دهد، وسوسه می‌شود که درباره قدرت جادویی این پیراهن سفید با چهارستاره رویش بگوید. اصلا کاری نداریم که یواخیم لوو نابغه روی نیمکت است.

شیلی در زنیت آره‌نا مثل میزبان بود و فریادهای شیلی-شیلی قبل از شروع بازی طنین انداز بود. شاید حدود 5/18 ساعت پرواز لازم باشد برای آمدن از سانتیاگو به اینجا-با توقفی در پاریس- اما عده زیادی از هواداران لا روخا این کار را کرده بودند. شاید می‌دانستند که برای این نسل طلایی، پنجره موفقیت برای همیشه باز نمی‌ماند-فوقش یک جام جهانی و یک کوپا آمریکای دیگر- و اگرچه سفر هزینه دارد اما ما بیشتر به خاطر کارهایی که نکرده‌ایم حسرت می‌خوریم تا کارهایی که کرده‌ایم. اینکه برای نوه هایتان تعریف کنید که ما در سه کشور سه قهرمانی در سه تابستان جادویی متوالی به دست آوردیم، فرصتی است که کمتر کسی راضی به از دست دادنش می‌شود.

اما حیف که نمی‌توانند چنین کاری کنند. هرچند می‌توانند به خانه بروند و تعریف کنند که تیمشان در بیشتر بازی فینال مقابل قهرمان جهان-که حتی بدون غایبانش، تیم ترسناکی است- مسلط بوده و اینکه جام مثل غبار از دستشان لغزیده و رفته.

با وجود یک بازی سخت برابر پرتغال در نیمه‌نهایی و رویارویی با حریفی جوان و سرحال، شیلی از همان ابتدا به دنبال فتح دروازه حریف بود. از همان جلو سخت پرس می‌کرد و در 20 دقیقه ابتدایی چارلز آرانگویس، ادواردو وارگاس و آرتورو ویدال فرصت گلزنی داشتند و تیم لوو به ندرت از نیمه خود بیرون آمد.

بعد، قانون کاملا نانوشته فوتبال اجرایی شد: اگر یک طرف زمین فرصت خراب کنی آن طرف تاوان می‌دهی. مارسلو دیاس اشتباه کرد، تیمو ورنر فرصت را غنیمت دانست و لارس اشتیندل کار را تمام کرد. بر خلاف روند معمول، آلمان این بار در حالی گل زد که تیم مسلط میدان نبود.

در ترکیب ابتدایی لوو، سه مدافع میانی بودند و ورنر در نوک حمله و اشتیندل و جولین دراکسلر پشت سرش بازی می‌کردند تا هم کنترل داشته باشند و هم حمله. تا قبل از گل، آلمان درباره دومی شانس زیادی نداشت، بعد از آن ورنر فرصت بیشتری برای نفوذ پیدا کرد. لئون گورتزکا با استفاده از اشتباه مشابهی از گری مدل می‌توانست گل دوم را بزند که کمی بی رحمانه بود.

تیم خوان آنتونیو پیتزی در نیمه دوم هم فشار آورد اما ژرمن‌ها از اینکه منتظر بمانند و ضدحمله بزنند، خوشحال بودند. هرچه بازی جلو رفت، تنش بیشتر شد. جاشوا کیمیش با آرتورو ویدال درگیر شد که قبلا درباره هم‌تیمی‌‌اش در بایرن گفته بود مثل برادر بزرگتر است البته در این 90 دقیقه نبود.

امید به فینال بدون ویدئوچک از بین رفت وقتی فک ورنر توسط گونسالو خارا نشانه گرفته شد. میلوراد مازیچ صحنه را ندید اما با بازبینی تنها یک کارت زرد داد تا شیرازه شیلی از هم پاشیده نشود. لوو بعد از بازی گفت: «به صورتش زد، انتظار می‌رفت قرمز باشد.»

مربی آلمان درست می‌گفت و این بحث درباره بازبینی ویدئویی را بیشتر می‌کند. به هر حال اگر ویدئوچک نبود همین کارت زرد هم داده نمی‌شد. شیلی همچنان فشار می‌آورد و در دفاع آسیب‌پذیر شده بود. ویدال یک توپ عالی را به آسمان زد و وارگاس به خاطر اعتراض به صحنه خطای قبل روی سانچس، اخطار گرفت.

پیتزی، ادسون پوچ و آنخلو ساگال را به زمین فرستاد که عضو نسل طلایی به حساب نمی‌آیند اما می‌توانستند با یک کار ترکیبی گل تساوی را بزنند و تاریخی شوند. لوو هم حملات شیلی را جدی گرفت و دو تعویض دفاعی کرد. امره جان به جای گورتزکا و نیکلاس سول به جای ورنر. آلمان در حالی بازی را به پایان رساند که چهار مدافع میانی داشت، دو مدافع جلوزن و دو هافبک دفاعی. اینکه مارک آندره‌تر اشتگن، دروازه‌بان آلمان به‌عنوان بهترین بازیکن میدان انتخاب شد، تا حدی گویا است.

به هر حال آلمان مثل بوکسورهایی که کمربندهای قهرمانی جهان را به ترتیب حروف الفبا به دست می‌آورند، بعد از جام جهانی، جام زیر 21 سال اروپا و حالا جام کنفدراسیون‌ها را برده. حالا لوو منابع فوق‌العاده‌ای برای مسابقات تابستان آینده دارد و خیلی جالب خواهد بود که بدانیم کدام یک از بازیکنان این تیم در میان 23 نفری هستند که به روسیه بر می‌گردند هرچند لوو با قدرت نظر دیگری می‌دهد: «نباید اینطور بپرسید، باید سوال کنید کدام یک از بازیکنانی که در خانه ماندند به اندازه کافی برای قرارگرفتن در این تیم کیفیت دارند؟ » بعد هم لبخند زد، شاید شوخی می‌کرد.

مترجم: سیدعلی بلندنظر

کلیدواژه

جام کنفدراسیون‌ها

تیم ملی آلمان

تیم ملی شیلی

captcha