فوتبال ایران / شناسه خبر: 74684 / تاریخ انتشار : 1396/2/4 16:46
|

آرش، به یادماندنی‌تر از گل‌هایش

آرش نماد نیک‌رفتاری بوده و این ماندگارترین میراث او برای فوتبال پر هرج و مرج ما است. وگرنه گل‌هایی که او زد و گل‌های بسیار بیشتری که نزد فقط برای پر کردن دفاتر نتایج به درد می‌خورند.

ایران ورزشی آنلاین / وصال روحانی / در روزگارانی که فراموش کردن برخی اصول تربیتی توسط بعضی فوتبالیست‌های ما به امری عادی تبدیل شده و پرخاشگری از اصول حاکم بر این ورزش است. خداحافظی اخیر آرش برهانی متاسفانه این اصول را محکم‌تر و غم‌های حاصل از این فرآیند را بیشتر می‌کند.

برهانی یک تلاش سازماندهی شده را علیه کج‌کرداری‌ها و تند رفتاری‌ها در فوتبال به راه نینداخته بود و کمپین‌های خوش‌اخلاقی هم (که البته در فوتبال وجود خارجی ندارد) دستپخت و محصول کار و حضور طولانی‌مدت وی نبود اما آرش طی بیش از 15 سال حضورش در سطح اول فوتبال مملکت‌مان کاری کرد که این کمپین غیر رسمی و نامحسوس در ذهن‌ها جا بیفتد و اطرافیان او به کرات ببینند مرد جوانی هم در این ورزش هست که خودش را گم نکرده، درست راه می‌رود، با ادب حرف می‌زند، تواضع دارد، احترام رقبا را نگه می‌دارد، در پی آیین‌های نیک است و حتی وقتی باران اتهامات بی‌کفایتی به سوی وی روان می‌شود، از «خود» می‌گذرد و جوابی به آنها نمی‌دهد تا فوتبال محل زد و خوردهای کلامی زشت‌تری نشود.
آرش از آن معدود مردان فوتبال ما است که هر چه بیشتر از وی انتقاد شد به جای جوابگویی‌های هیجان‌زده آرام‌تر و ادیب‌تر و با اخلاق‌تر شد و حتی اشتباهات سایرین را به گردن گرفت تا قلدر‌مداری‌های فوتبال بیشتر نشود.
او به ازای هر گلی که زد، شاید حداقل سه، چهار گل مسلم دیگر را از دست داد اما در زمان هجوم کلامی معترضان این قضیه به سمت وی هرگز آرامش و متانت خود را از دست نداد و سرش را پایین انداخت و حرف‌ها را شنید و قول داد که در بازی بعدی بهتر و کم اشتباه‌تر باشد. مهم نیست که او در دیدار بعدی بهتر بود یا نه، پراهمیت‌تر این بود که وی اخلاق را فدا نکرد تا مثلا ثابت کند که روی فرصت‌های بی‌شمار از دست رفته‌اش شاید مسائل دیگری به جز قصورهای فنی او هم نقش و دست داشته است.
برهانی با این کار ارزشمند به همگان گوشزد کرد که دنیا برخلاف آنچه هست محیطی کوچک و حتی زندگی‌های 100 ساله هم کوتاهند و نمی‌ارزد که «پریشان کنی دلی» یا برای دفاع از خویش سایرین را ویران سازی.
مهاجم اسبق پاس که 8 سال در استقلال گاهی گل زد و گاهی صدای هواداران را بر اثر از دست دادن مکرر فرصت‌های بدیهی به آسمان رساند، با رفتار نیکو و اخلاق ملایمش گوشزد کرد که موفقیت در میدان‌های فوتبال نباید بهای گزافی همچون خراب کردن دیگران داشته باشد.
او رضایت داد که خودش ویران شود اما کوچکترین خدشه‌ای به سایرین وارد نشود. حتی در بحث‌های مالی و هنگامی که پرداخت حقوق بازیکنان تاخیر می‌افتاد، صدای آرش یا اصلا در نمی‌آمد یا اگر چیزی می‌گفت آنقدر آرام و امیدبخش بود که انگار پول معوقه به در خانه او و سایر طلبکاران رسیده است و لابد شما بهتر از ما می‌دانید که شماری از سایر طلبکاران فوتبال ما در راه کسب پول قراردادشان چه راه‌های پر سر و صدایی را طی کرده‌اند و رقابت‌های مالی بین نفرات تیم‌ها چه جلوه‌های ناپسندی داشته است.
در هنگامه کج‌کرداری‌ها و بستن آرایه‌های دروغین به چهره‌ برخی فوتبالیست‌های ظاهرا درست‌کردار اما زیاده‌خواه، آرش همواره نماد نیک‌رفتاری بوده و این ماندگارترین میراث او برای فوتبال پر هرج و مرج ما است. وگرنه گل‌هایی که او زد و گل‌های بسیار بیشتری که نزد فقط برای پر کردن دفاتر نتایج و این جور چیزها به درد می‌خورند. آنچه او به فوتبال ما داد و سایر افراد ارائه‌کننده آن اندک بوده‌اند، انسانیت، بردباری و خوش‌رفتاری حتی زیر سخت‌ترین فشارها بوده است.
حیف شد که سال آخر حضور او در لیگ با استفاده کمی از وی در ترکیب پیکان همراه شد و حاصل اندکی داشت اما خاطرات جالب و مثبت او برای فوتبال ما ماندگار است. خاطرات مرد جوانی که به سایرین آموخت در بزرگترین تنگناها هم خونسردی و انصاف‌شان را از دست ندهند و آرامش را بیشتر کنند و از قافله انسانیت عقب نمانند. این نوع برخوردها فقط از نیک‌سیرتانی مثل برهانی سرمی‌زند. او و خوبی‌های فراوانش را همیشه در ذهن خواهیم داشت.
 

 

کلیدواژه
آرش برهانی
captcha
تازه ها
بیشتر