یادداشت / شناسه خبر: 73163 / تاریخ انتشار : 1395/11/1 23:23
|

به یاد تیم آتش‌نشانی، به بهانه حماسه فراموش‌ناشدنی

آتش نشانی دیگر برای ما تنها یک خاطره از یک تیم فوتبال نیست بلکه حماسه است. حماسه ابدی و پیوسته به ابدیت 30 دی ماه سال 95. (عکس: ابوالفضل نسایی - آژانس عکس ایران)

ایران ورزشی آنلاین / مهدی حدادپور / ماجرای آتش نشان‌ها قلب جامعه را مکدر کرده است، یادآوری نگاه بازمانده‌ها به تل خاک و آوار ساختمان پلاسکو و آرزوی بیرون آمدن زنده پسر یا پدر و برادر و همسر.

 آتش نشانی مجموعه ‌ای همیشه آماده و همواره تلاشگر است. کوچک که بودیم در بازیهای زمین خاکی محلات تهران، تیمی به اسم میلاد وجود داشت که در میانه جدول بود و بچه‌محل‌های ما برای رسیدن به تیم های مهدی انوری و ابطحی و محمد ضیایی و اردستانی و عدنان زاهدی و ضیا قریشی و... تلاش می کردند و برای موفقیت از گلر تیم آتش نشانی بهره برده بودند. گلری که اسمش علی محمدزاده بود. بعدها آتش نشانی تا یک قدمی مسابقات دسته اول تهران بالا آمد و من محمدزاده را بار دیگر دیدم، جلوی پرسپولیس و تنها با یک گل خورده. جوانی که برای یاری زمین خاکی های جنوب شرق تهران هر هفته می‌آمد و بازیش را به جوانهای محروم آن ناحیه هدیه می‌کرد. او حالا نفس ناصر محمد خانی و فرشاد پیوس و علی پروین و حمید درخشان را گرفته بود . از علی درباره راحتی کارش پرسیدند و والیبال و پینگ پونگ در سر پست و... اما علی گفت بچه ها در ایستگاه ها بازی می کنند تا تلاش آنها روحیه و بدنشان را برای خدمت به مردم آماده نگه دارد.

روزگاری در فوتبال ایران تیمی داشتیم به نام آتش نشانی. علی آقای کاظمی هدایت فوتبالش را عهده دار بود. تیم خوبی بود. مهرداد میناوند و علیرضا منصوریان آخرین ستاره هایش بودند و البته چهره‌هایی مثل محمود حقیقیان و کاوه کاویانپور را در سال‌های دورتر داشت؛ پدر حامد که بر اثر ترکیدن کپسول گاز از دنیا رفت.

دل جامعه برای همدردی با حادثه دیدگان سوخته است. آتش نشانی دیگر برای ما تنها یک خاطره از یک تیم فوتبال نیست بلکه حماسه است. حماسه ابدی و پیوسته به ابدیت 30 دی ماه سال 95.

لیبک کوتاه خبر
http://www.iran-varzeshi.com/73163
ایران ورزشی
captcha
تازه ها
بیشتر