فوتبال ایران / شناسه خبر: 72221 / تاریخ انتشار : 1395/10/2 08:43
|

امان از پافشاری‌ها در پرسپولیس

رقبای پرسپولیس بدون بررسی بازی‌های فصل و تنها با تماشای یک نیمه پرسپولیس بی نیاز از آنالیز و برنامه ریزی هستند چرا که می‌دانند پرسپولیس با چه نفرات و البته چه تاکتیکی پای به زمین می‌گذارد.

ایران ورزشی آنلاین / نخستین شکست پرسپولیس در فصل جاری در فولادشهر اتفاقی بود که پیش‌بینی‌اش چندان دشوار به نظر نمی‌رسید. ذوب‌آهن در دو فصل اخیر گربه سیاه پرسپولیس برانکو بوده و سرمربی سرخ‌ها هنوز نتوانسته این تیم را شکست دهد. با این وجود مرغ محافظه کاری برانکو ایوانکوویچ کماکان یک پا داشت و او با ساده انگاری هیچ سورپرایزی در برابر حریف نداشت؛ نه در ترکیب و نه در سیستم و البته تاکتیک. نتیجه همین ثبات بیهوده شکستی بود که پرسپولیس بی شک شایسته آن به نظر می‌رسید.

برانکو همانند هر مربی منطقی دیگری به ثبات در ترکیب و تاکتیک تیمش اعتقاد فراوانی دارد اما در این اعتقاد تا بدانجا زیاده روی می‌کند که نتیجه معکوس می‌دهد. تیمی که در خوشبینانه ترین حالت 11+2 بازیکن ثابت دارد و حتی تعویض‌ها و نفرات جانشینش مشخص هستند. نتیجه این رویکرد غلط رو شدن دست پرسپولیس برای رقباست. رقبایی که بدون بررسی و آنالیز بازی‌های فصل و تنها با تماشای نهایتا یک نیمه پرسپولیس بی نیاز از آنالیز و برنامه ریزی هستند چرا که می‌دانند پرسپولیس با چه نفرات و البته چه تاکتیکی پای به زمین می‌گذارد. مهار این تیم قابل پیش‌بینی البته برای حریف آسان و در دسترس است. به ویژه اگر این حریف ذوب‌آهن یکی از تاکتیکی ترین تیم‌های لیگ باشد.
اصرار به بازی محسن ربیع خواه در دفاع چپ که نه در فاز دفاعی مهره قابلی است و نه در فاز تهاجمی توانایی دارد، عملا پرسپولیس را 10 نفره کرده. مدافعی که تا به امروز جایگاهی تضمین شده داشته و حتی برای یک دقیقه هم تعویض نشده. اینکه 3 گل از مجموع 5 گل دریافتی سرخ‌ها از جناح ربیع‌خواه به ثمر رسیده و اشتباهات وی در آن دخیل باشد، به عریانی تمامی حقیقت درباره مدافع چپ سرخ‌ها را نشان می‌دهد.
با این وجود برانکو کماکان اصرار به استفاده از این مدافع دارد و تحت هیچ شرایطی حاضر به تغییر او نیست. اوج این لجاجت بیمارگونه در بازی برابر ذوب‌آهن رخ داد جایی که پرسپولیس با یک گل از حریف عقب بود و لاجرم باید حمله می‌کرد اما برانکو در نخستین تعویض خود رامین رضاییان که نقش موثر و مهمی در فاز تهاجمی پرسپولیس را دارد، بیرون کشید و ربیع خواه را تا پایان در زمین حفظ کرد!
در حالی‌که منطق می‌گفت می‌شد ماهینی یا انصاری را به سمت چپ برد و رامین رضاییان را یک خط عقب‌تر آورد تا در پست دفاع راست کماکان موتور محرکه حملات باشد.
برای درک کیفیت پایین ربیع خواه و البته ناکارآمدی وی تنها یک صحنه کافیست. دقیقه 91 بازی با ذوب‌آهن یک اتفاق در گوشه زمین رخ داد که اگر یک نفر از همه دیدارهای این فصل ربیع خواه در ترکیب پرسپولیس، همان یک صحنه را دیده باشد متوجه کیفیت فنی این بازیکن می‌شود. وحید امیری که با حضور علیپور عقب آمده و در پست وینگر چپ بازی می‌کند، پا به توپ حرکت کرده و توپ را به دو قدمی‌اش لب خط فرستاد، جایی که محسن ربیع خواه بدون هیچ مزاحمی منتظر دریافتش بود. همه قرمزها منتظر بودند که ربیع خواه بعد از کنترل این توپ آن را روی دروازه سانتر کند اما پدیده این فصل برانکو، نتوانست توپ ساده را مهار کند و به طرز مضحکی آن را از دست داد. همین صحنه به اندازه تمام بازی‌های این فصل، حرف درون خودش داشت. بازیکنی که در همین صحنه نشان داد که حتی در مفاهیم اولیه فوتبال نیز مشکلات جدی دارد و مشخص نیست با این کیفیت نازل چرا باید همواره در ترکیب اصلی پرسپولیس حاضر باشد. از امثال ربیع خواه انتظاری نیست. او حدش دقیقا همین است اما مشکل دقیقا به جایی مربوط می‌شود که مرتبط به برانکوست. مردی که با پافشاری از چنین بازیکن بی کیفیتی در ترکیب تیمش استفاده کرده و بالانس و توازن تیمش را بر هم می‌زند و عملا تیمش را 10 نفره به زمین می‌فرستد. مربی که با این تصمیمات غلط و پافشاری بر آن با دست خود تیمش را به پرتگاه ناکامی سوق می‌دهد.

لیبک کوتاه خبر
http://www.iran-varzeshi.com/72221
ایران ورزشی
captcha
تازه ها
بیشتر