فوتبال ایران / شناسه خبر: 72203 / تاریخ انتشار : 1395/10/2 00:36
|
در نقد مدیرانی که هیچ گاه پاسخگو نیستند

نتیجه انتخاب سرمربی با شعار سکوها

حمیدرضا عرب / افشارزاده اما ظاهرا نیمکت مربیگری استقلال را آنقدر کوچک می‌دید که تن داد به انتخاب شخصی که به واسطه فشار هواداران می‌کوشید سکان هدایت آبی‌ها را در دست بگیرد.

ایران ورزشی آنلاین / حمید‌رضا عرب / وقتی امیر قلعه‌نویی با آن همه جام افتخار در استقلال به بن بست خورده بود و فصل‌های سیزدهم و چهاردهم را با ناکامی پشت‌سر گذاشت و سپس پرویز مظلومی که او نیز یکی از جام گیران باشگاه استقلال محسوب می‌شود با استقلال به دستاوردی نرسید، اصول مدیریتی ایجاب می‌کرد که تصمیم‌گیران باشگاه استقلال با تامل و اندیشه بیشتری به دنبال انتخاب گزینه جدید باشند.

زمانی که مدیران باشگاه استقلال به این نتیجه رسیدند که با امیر قلعه‌نویی و پرویز مظلومی که دستاوردهای چشمگیری در استقلال داشتند، دیگر نمی‌شود قهرمان شد، باید سراغ کسی می‌رفتند که وزن فنی‌اش به اندازه توقعات حاکم بر استقلال باشد نه گزینه‌ای که هیچ کار قابل توجهی در فوتبال ایران نکرده بود.
بهرام افشارزاده اما ظاهرا نیمکت مربیگری استقلال را آنقدر کوچک می‌دید که تن داد به انتخاب شخصی که به واسطه فشار هواداران می‌کوشید سکان هدایت آبی‌ها را در دست بگیرد. مدیرعامل سابق باشگاه استقلال اما غلط‌ترین تصمیم مدیریتی در این باشگاه را باعث شد و حالا نیز سیدرضا افتخاری دیگر مدیر باشگاه استقلال نیز ظاهرا دل مخالفت با منصوریان را ندارد چون او هم به مانند افشارزاده تصور می‌کند هر آنچه هوادار می‌گوید را باید بی‌هیچ مخالفتی پذیرفت در حالی که این کادرفنی و در راس آن علیرضا منصوریان دیگر چیزی برای ارائه ندارد و حقیقتا با نمایش اسفباری که در استقلال می‌بینیم -حذف از جام حذفی و خروج از دایره مدعیان قهرمانی لیگ برتر و سقوط تا رتبه هفتم- این فصل را هم باید در کنار فصل‌های گذشته‌ای قرار داد که استقلال بی‌هیچ دستاوردی عرصه رقابت‌های لیگ برتر را با نتایج ضعیف ترک کرد. همسویی با برخی تماشاگران استقلال که حتی در هفته‌های پایانی فصل چهاردهم در بازی‌های نفت تهران حاضر می‌شدند و برای علیرضا منصوریان بنرهای خوشامد نصب می‌کردند در نهایت کار را به این نقطه رساند که استقلال یکی از ضعیف‌ترین دوران خود در لیگ برتر را تجربه کند؛ بسی بدتر از آنچه در فصول قبل رقم خورد و حتی آنچه در لیگ هفتم نظاره کردیم.
بی‌شک اگر مدیران وقت قبل از آنکه درباره انتخاب نهایی منصوریان و کادری که در قواره این تیم بزرگ نبودند، از خود خویشتنداری و درایت به خرج می‌داد استقلال در مسیر امیدوارکننده‌ای قرار می‌گرفت. شاید آن روز که بر سر انتخاب منصوریان برخی اعضای هیات مدیره و افراد فعال در حوزه فنی به گزینه خارجی تاکید داشتند، این دیدگاه با انتخاب سرمربی بزرگ خارجی محقق می‌شد استقلال در مسیر امیدوارکننده‌تری قرار می‌گرفت و به جای نتایج ضعیفی که اکنون در کارنامه تیم ثبت شده، استقلال در طریقی گام برمی‌داشت که آینده روشن‌تری پیش‌رویش تصویر شود. البته در برهه کنونی هم برکناری منصوریان نمی‌تواند ثمری برای استقلال داشته باشد و همان بهتر که آبی‌ها با همین مربی و کادر فنی تا پایان فصل پیش بروند یا لااقل یک مربی کارآزموده‌تر در کنار منصوریان به فعالیت بپردازد تا احیانا رتبه آبی‌ها در لیگ تنزل بیشتری نیابد.
این فصل را دیگر باید تمام شده دانست. استقلال منصوریان اگر شاهکار کند، که خیلی بعید و دور از عقل است، شاید به سهمیه هم برسد اما برای داشتن تیمی مطلوب‌تر باید فکری اساسی کرد و از تصمیم‌های آنی و احساسی عمیقا دوری جست. برای این استقلال دیگر نمی‌توان دستاوردی را متصور بود و به احتمال فراوان حسرت رسیدن به جام چهار ساله خواهد شد اما در فصل آینده مدیریت باشگاه استقلال- اگر با همین اعضا اداره شود و وزیر حکم به تغییرات دوباره ندهد- باید عزم و اراده خود را در راه گماردن مربیان واجد شرایط، با تجربه و حتی بین‌المللی به کار بگیرند تا استقلال از رخوتی که در آن گرفتار شده رها گردد و شاید روزی برسد که بر سکوی نخست لیگ بایستد و در جام حذفی هم اینگونه نتیجه نگیرد.

کلیدواژه

علیرضا منصوریان

استقلال تهران

بهرام افشارزاده

کانال تلگرام ایران ورزشی
captcha