فوتبال ایران / شناسه خبر: 72200 / تاریخ انتشار : 1395/10/2 00:06
|
مربیگری خودی و غیرخودی ندارد

مجتبی حسینی؛ مغضوب پرسپولیس، ستاره در ذوب‌آهن

آرمن ساروخانیان / او نماد نسل جدید مربیانی است که برای موفقیت به طراحی تمرین و جزییات فنی تکیه دارند، در حالی که در نگاه سنتی کنترل حواشی و مدیریت بازیکنان مهم ترین عامل در نتیجه‌گیری است.

ایران ورزشی آنلاینآرمن ساروخانیان / سریال بردهای ذوب‌آهن در جام حذفی هم قطع نشد و این تیم با پیروزی 2 بر صفر در زمین گسترش فولاد به نیمه‌نهایی رسید. این نهمین برد ذوب‌آهن در ده بازی (هفت بازی لیگ برتر، سه بازی جام حذفی) با هدایت مجتبی حسینی است. تنها شکست ذوب با مربی جدیدش به بازی با نفت برمی‌گردد که در آن بازی برتری تیم اصفهانی در ثانیه‌های پایانی از دست رفت.

وقتی ذوب‌آهن جمعه موفق شد اولین شکست فصل را به پرسپولیس تحمیل کند، نمی‌شد به روزهایی که او روی نیمکت پرسپولیس می‌نشست، فکر نکرد. وقتی هدایت پرسپولیس به یحیی گل‌محمدی سپرده شد، او تصمیم گرفت دستیار مورد اعتمادش را هم به این تیم ببرد.
حضور حسینی در کادر فنی با اعتراضات پنهان و آشکار پیشکسوتان پرسپولیس روبه‌رو شد. استناد آنها به قانون نانوشته‌ای بود که مربی پرسپولیس باید پرسپولیسی باشد، رسمی که در باشگاه رقیب آبی‌پوش هم وجود دارد. این سنت‌شکنی یحیی یکی از دلایلی بود که پایه‌های نیمکتش را سست کرد و او بعد از شکست در فینال جام حذفی برکنار شد. گذشت زمان اما نشان داد که این برکناری اشتباه بوده. او موفق‌ترین مربی ایرانی سال‌های اخیر پرسپولیس است و در تیم‌های بعدی‌اش هم توانست نتایج خوبی بگیرد، برخلاف تعدادی از مدعیان نیمکت سرخ که این روزها خانه‌نشین هستند.
نتایج خوب مجتبی حسینی در هفته‌های اخیر نشان می‌دهد که انتخاب آن روزهای یحیی اشتباه نبوده و اعتراضات پیشکسوتان هیچ بنیان منطقی نداشته. مهم ترین استدلالی که طرفداران این نظریه دارند، شناخت مربیان خودی از شرایط باشگاه‌ است، ولی آیا این شناخت برای موفقیت لازم و کافی است؟ بررسی نتایج پرسپولیس در فصول گذشته نشان می‌دهد که نه لازم است، نه کافی. آخرین قهرمانی این تیم در لیگ با مربیگری افشین قطبی به دست آمد و دوره موفق فعلی هم به نام برانکو ثبت شده.
پرسپولیس آگاهانه یا بالاجبار فعلا از این سنت اشتباه عبور کرده، ولی استقلال هنوز گرفتار آن است. این را می‌توان در انتخاب‌های دو فصل اخیر باشگاه دید، وقتی بعد از قلعه‌نویی نوبت به مظلومی رسید و تابستان امسال هم خروجی جلسات هیات‌مدیره علیرضا منصوریان بود.
مجتبی حسینی نماد نسل جدید مربیانی است که برای موفقیت به طراحی تمرین و جزییات فنی تکیه دارند، در حالی که در نگاه سنتی کنترل حواشی و مدیریت بازیکنان مهم ترین عامل در نتیجه‌گیری است. در این نگاه مربی بیشتر یک ناظم است، در حالی که این روزها قدرت تحلیل و نگاه تاکتیکی است که حرف اول را می‌زند. مربیگری خودی و غیرخودی ندارد.

 

لیبک کوتاه خبر
http://www.iran-varzeshi.com/72200
ایران ورزشی
captcha
تازه ها
بیشتر