ورزش ایران / شناسه خبر: 100824 / تاریخ انتشار : 1398/7/2 20:21
|
تکرار ناکامی رستمی در وزنه برداری

سالاری که شکست

نتیجه این همه کج روی، خودمختاری و تمامیت خواهی اما سقوط آزاد و آرام رستمی از اوج بود.

سعید آقایی - دست هایش را دور هالتر وزنه چفت می کند، وزنه را لیفت می کند و روی سینه می برد و ناگهان بدون بالای سر بردن آن را رها می کند و می اندازد. این حکایت مکرر کیانوش رستمی، سالار این سال های وزنه برداری است. مردی بعد از یک جین مدال جهانی و المپیک، ناگهان ساز مخالف کوک کرد و بدل به سولوئیست ناموزون ارکستر ورزش شد. همو که بعد از مدال هایش در برابر دوربین ها با تفرعن و خودشیفتگی ادعا می کرد این مدال فقط و فقط نتیجه تلاش های خود اوست و هیچ بنی بشری از سرمربی گرفته تا فدراسیون تا حتی مجموعه ورزش در آن ذره ای سهم نداشته. کیانوش به اندازه ای این گزاره از اساس غلط را تکرار کرد که به این باور رسید که مدال ها و موفقیت هایش نتیجه کیفیت اوست و از همین رو به همه پشت کرد تا تنها باشد، تنها تمرین کند و تنها وزنه بزند.

ایالت خودمختار کیانوش در این سال ها به اندازه ای خودگردان شده بود که حتی دیگر برای فدراسیون شان و جایگاهی قائل نبود و هرگز نپذیرفت زیر بیرق کسی قرار بگیرد و همه را پس زد. از حسین توکلی گرفته تا سجاد انوشیروانی و حالا محمدحسین برخواه. همه آنهایی که روزگاری قهرمان جهان و المپیک بوده اند و مسیری که این روزها رستمی در آن شلتاق می کند را با تاخت و تاز رفته اند و چمدان افتخاراتشان از کیانوش کمتر نیست. او حتی علی مرادی، وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک را به هیچ گرفت تا جزیره تنهایی اش بزرگ و بزرگتر شود.

مسیری که انتهای آن از دور پیدا بود و به ناکجاآباد ناکامی ختم می شد. ایالت خودمختار کیانوش تا بدانجا پیش رفت که حتی خانواده اش را هم در آن دخیل کرد آنجا که برادرش را بدون یک روز سابقه در ورزش و فردی که در زندگی اش حتی دست به میله هالتر نزده را به عنوان مربی معرفی کرد و شرط گذاشت که بدون او وزنه نمی زند! توریستی در قامت مربی که برای حضورش در آنهایم آمریکا 3 ماه تمام کاروان وزنه برداری را معطل ویزای خان داداش شدند تا سالار به وزنه زدن روی تخته رقابت های جهانی رضایت دهد.

نتیجه این همه کج روی، خودمختاری و تمامیت خواهی اما سقوط آزاد و آرام رستمی از اوج بود. ستاره ای که ابتدا طلای جهان را از کف داد و در ادامه حقیقت در جاکارتا به او سیلی زد. آنجا که در بازی های آسیایی در میان بهت و حیرت اوت کرد و وزنه ها را یکی پس از دیگری انداخت تا اوت کند اما آقای سالار سیلی حقیقت را به هیچ گرفت و در جزیره تنهایی اش آنقدر ادامه داد تا این ناکامی تلخ را این بار در مقیاس جهانی و در پاتایا تکرار کند.

آنجا که روی تخته جهانی، در مهار وزنه 180 کیلو سه بار پیاپی ناکام ماند، در پشت صحنه درگیری خانوادگی را جلوی دوربین ها عیان کرد و دست آخر روی تخته معرکه گرفت و برای داوران خط و نشان کشید تا سقوط محض و تمام عیار یک ستاره ورشکسته را به نظاره بنشینیم. سالاری که نه تنها از اسب، که حالا از اصل هم به زیر افتاده؛ یک خودویرانگری بزرگ که تنها افسوس و غبن را به همراه دارد.

captcha
تازه ها
بیشتر