فوتبال ایران / شناسه خبر: 100126 / تاریخ انتشار : 1398/4/17 14:09
|
درباره احتمال کاهش تیم‌ها در لیگ برتر

راهی جز این نیست: لیگ باید کوچک شود

فدراسیون فوتبال در حالی قصد دارد برگزاری لیگ را تا برآورده شدن استانداردهای کافی در ورزشگاه‌ها به تعویق بیندازد که اساسا فوتبال ایران با شرایط موجود ظرفیت برگزاری لیگ حرفه ای ۱۶ تیمی را ندارد.

حمیدرضا عرب/عزم فدراسیون فوتبال به برگزار نشدن رقابت های لیگ برتر و تعویق قرعه کشی اگر یک بازی نمادین نباشد فوتبال ایران را در مسیر صحت ودرستی قرار می‌دهد. فدراسیون فوتبال درظاهر گارد مناسبی مقابل باشگاه ها اتخاذ کرده و قصد دارد تا از بین رفتن نواقص و کاستی های ورزشگاه ها، برگزاری لیگ را به تعویق بیندازد که اجرای این تصمیم بزرگ ملزومات بسیاری دارد که بعید است در این برهه و در فاصله اندکی که تا شروع لیگ باقی است نواقص از میان برود، مگر آنکه فدراسیون فوتبال دراقدامی محیرالعقول به واقع بخواهد لیگ را تا بهبود اوضاع برگزار نکند که قطعا بازخوردهای بسیاری به دنبال خواهد داشت.

تنها را حل برای اجراء شدن فرمان فدراسیون فوتبال کوچک کردن لیگ و برگزاری بازی ها میان باشگاه هایی است که تا حدودی به استاندارها نزدیک هستند به این دلیل که در این فرصت اندک تا شروع رقابت ها هیچ تضمینی وجود ندارد که خواسته های فدراسیون فوتبال در شماره دار شدن صندلی ها و بلیت فروشی اینترنتی با کد ملی اجرایی شود وازآن سو دیگر امکاناتی که خواسته شده نظیر تامین گیت های ورودی، در ورزشگاه ها تعبیه گردد. در این زمان محدود چگونه می‌توان ورزشگاه نفت مسجد سلیمان را تجهیز کرد؟ ورزشگاهی که سکوهایش سیمانی است و هنوز صندلی دار نشده است؟ آیا عزمی راسخ وجود دارد که در فرصت محدود باقی این ورزشگاه به همان شکلی که خواسته شده، آراسته شود؟ بعید است.

از میان باشگاه هایی که امکانات  خود را به سازمان لیگ معرفی کرده اند، انگشت شمار ورزشگاه هایی توانسته اند به لحاظ برخورداری از استاندارهای کیفی نمره قبولی بگیرند و برخی ورزشگاه ها نیز با ارفاق در بررسی ها پذیرفته شده اند اما به واقع تعداد این ورزشگاه ها از تعداد انگشتان دو دست هم تجاوز نمی‌کند و این وضعیت درحالی اجرای خواسته های فدراسیون فوتبال را تهدید می‌کند که قرار است 16 تیم در رقابت های فصل نوزدهم شرکت کنند.

تهدید به برگزار نشدن لیگ برتر به دلیل فقدان امکانات درست به مانند دیگر اهدافی می‌ماند که هیچ گاه در فوتبال ایران به سرانجام نرسیده است. همچون ماجرای واگذاری سرخابی‌ها به بخش خصوصی یا پرداخت حق پخش به تیم ها. به جز این موارد مسئله دیگری هم هست که هنوز در فوتبال ایران حل نشده. همین فدراسیون فوتبال به همراه اهرم های فشارش در سازمان لیگ، بارها تیم های بدهکار را تهدید به حذف از رقابت های لیگ برتر کرد و حتی اعلام نمود که اجازه فعالیت آن ها در نقل وانتقالات را نمی‌دهد اما آیا تغییری در رویه اقتصادی باشگاه های ایجاد شد؟

آیا بدهکاران همان طور که وعده داده شده بود از حضور در رقابت های لیگ برتر محروم شدند یا به مانند سنوات دوران ماضی در لیگ حضور یافتند؟ پاسخ روشن است. تمام این تهدیدات در بزنگاه آغاز لیگ از یاد رفت و لیگ برترفوتبال ایران با همان قامت نیمه راست خود در مقابل دید عموم قرار گرفت؛ با انبوهی از ضعف ها و نقصان های بنیادین و اشکالات زیرساختی و در اوج فقدان شفافیت مالی. لیگ برتر به واقع از داشتن بسیاری از متد های روز و حرفه ای به دور است و هنوز نتوانسته از پوسته آماتور خود که دراین سال ها همواره زیر نام پرطمطراق «لیگ حرفه ای» خارج شود و اصرار عجیبی به ادامه راه خود دارد.

راه حل اصولی و صحیح برای خروج از بن بست های رسیدن به لیگ حرفه ای اما حقیقتا کاستن از تعداد تیم های حاضر درلیگ برتر است و مادامی که متولیان فوتبال اصرار به برگزاری لیگ برتر با این ابعاد داشته باشند نمی‌توان امیدی به از بین رفتن نواقص داشت. فوتبال ایران ظرفیت های لازم برای برگزاری لیگ 16 تیمی را ندارد و فدراسیون فوتبال چنانچه می‌خواهد لیگی استاندارد و در همه ابعاد حرفه ای را به نمایش بگذارد باید در مسیر کاستن از تعداد تیم ها قدم بردارد و یا در اقدامی جهادی در کمتر از یک سال ورزشگاه ها را به همان استانداردهایی که خود خواسته تجهیز کند تا شاید از بروز اتفاقات مشابه که در فینال جام حذفی یا بازی میان پرسپولیس و سپاهان رخ داد جلوگیری گردد.

 

captcha
تازه ها
بیشتر