ياسر احمدى
Yaser Ahmadi

قاره سبز تا به حال شاهد به وقوع پيوستن اتفاقات عجيب و غريب فراوانى در عرصه فوتبال خود بوده است. از قهرمانى يك تيم در ليگ براى ۷ فصل متوالى گرفته تا عوض شدن نتيجه يك ديدار در آخرين ثانيه هاى آن و ريزش ورزشگاه ها و مرگ دسته جمعى هواداران اما با وجود تمام حوادث اروپا مطمئناً تا به حال يك اتفاق را تجربه نكرده بود، اتفاقى عجيب و نادر كه طى آن تيمى گمنام از دهكده اى دور افتاده با جمعيت ۴ هزار نفرى به ليگ دسته اول كشورش راه يافته و در نخستين فصل حضورش در آن خود را به بخت نخست قهرمانى مبدل كرده و داعيه راهيابى به ليگ قهرمانان اروپا را داشته باشد. فصل جارى فصلى است كه اروپا اين مورد نادر را نيز شاهد بود چرا كه تيمى با نام هوفنهايم در اولين تجربه حضورش در بوندس ليگا صدر آن را قبضه كرده و با قهرمانى نيم فصل را به پايان برد و با اين شاهكار خود باعث شد تمامى رقباى پرآوازه اش و هوادارانشان از حيرت انگشت به دهان بمانند.
تا سال ،۱۹۹۲ هوفنهايم تيمى آماتور بود كه هنوز در كريسليگا A، ليگ دسته ۸ آلمان حضور داشت. صعود هوفنهايم و ارتقاى سريع در ليگ هاى آلمان تا رسيدن اين تيم به بوندس ليگا كه بدون شك از موارد نادرى است كه دنياى فوتبال به خود ديده، نتيجه سرمايه گذارى هاى كلان فردى بومى بود كه بيش از ۲۰۰ بازى براى صدرنشين حال حاضر ليگ دسته اول ژرمن ها در كارنامه داشت. فردى به نام ديتمار هوپ كه در حال حاضر به عنوان ششصد و نود و هشتمين مرد ثروتمند جهان محسوب مى شود و تاكنون سرمايه اى معادل ۱۵۰ ميليون يورو را صرف هوفنهايم كرده است. آغاز سرمايه گذارى كلان هوپ كه از سال ۱۹۹۰ شروع شد به اينجا ختم شده است كه زرد و مشكى پوشان دهكده هوفنهايم اكنون در صدر جدول بوندس ليگا، بالاتر از پرافتخارترين تيم هاى آلمان همچون بايرن مونيخ و هامبورگ قرار بگيرد. اكنون كه هجدهمين سال ورود هوپ به هوفنهايم است اين باشگاه هيچ نشان و علائمى از حركت در جهت افت و در پيش گرفتن سير نزولى بروز نداده و بالعكس روز به روز در فراهم آوردن اسباب تكيه زدن بر تخت پادشاهى معتبرترين تورنمنت فوتبال در آلمان موفق عمل كرده است.
هوفنهايم پله هاى نردبان ترقى را پشت سر هم طى كرد و اكنون در همان جهتى گام برمى دارد كه تيمى با سابقه و باتجربه همچون بايرن مونيخ حركت مى كند. ميانگين سنى تركيب اصلى هوفنهايم زير ۲۳ سال است.
اين تيم با ارائه فوتبال مهيج و سراسر حمله تحت هدايت رالف رانگنيك يكى از دوستان صميمى آرسن وانژه، نه تنها توجه همه علاقه مندان به فوتبال آلمان بلكه توجه همه فوتبالدوستان در سراسر جهان را به خود جلب كرده است. رانگنيك چندى پيش در پاسخ به اين سؤال كه آيا هوفنهايم توانايى فتح بوندس ليگا و ثبت رويدادى جديد در دنياى مدرن ورزش امروز را دارد، گفت: «اگر بتوانيم اين كار را بكنيم روى همه تأثير خواهيم گذاشت البته در عين حال نبايد فراموش كرد ما منتقدان و دشمنان فراوانى نيز داريم كه موفقيت هايمان را تنها به ورود پول و سرمايه به باشگاه نسبت مى دهند.»
درست است كه مالكيت و كنترل امور به دست مالكى ثروتمند، باعث ترقى هوفنهايم شده است اما يك تفاوت ميان هوپ و ساير مالكانى كه امروزه شاهد ورود آنها به ليگ هاى اروپايى به خصوص ليگ برتر انگليس هستيم اين است كه وى در باشگاهى سرمايه گذارى كرده و مى كرد كه تيم مورد علاقه و زادگاهش محسوب مى شود و بارها و بارها براى آن بازى كرده است.
هوپ ۶۸ ساله در اين باره مى گويد: «از زمان جوانى به بازى براى هوفنهايم علاقه داشتم. 14 سال داشتم كه بازى ام در تيم جوانان هوفنهايم را شروع كردم و در ۱۷ سالگى جواز حضور در تيم اصلى را به دست آوردم. اين در حالى بود كه در آن زمان بازيكنان زير ۱۸ سال تنها با مجوز پزشك تيم ها و اتحاديه فوتبال اجازه بازى در تركيب اصلى را داشتند. دقيقاً نمى دانم چند بار اما فكر مى كنم بيش از ۲۰۰ بار براى هوفنهايم بازى كردم و هميشه از آنها لذت بردم. حتى زمانى كه در كالسروهه به دانشگاه مى رفتم هم در تركيب اصلى تيم جاى داشتم.»
علاقه بى حد و حصر هوپ به هوفنهايم باعث شد او حتى پس از تأسيس يك شركت نرم افزارى كه معادل يك ميليارد يورو براى او سود درپى داشت، دوباره به باشگاه دوران جوانى اش بازگشته و تا جايى كه توان دارد براى ارتقاى آن تلاش كند.»
هوپ در ادامه گفت: «من در هوفنهايم بزرگ شدم و احساس قلبى خاصى به اين مكان دارم. موفقيتم در آن شركت نرم افزارى به من اجازه داد تا از لحاظ مالى بتوانم تيم مورد علاقه ام را حمايت كنم.»
هوپ سال ۲۰۰۵ تصميم به متحد كردن هوفنهايم و دو تيم محلى ديگر و تشكيل تيمى جديد در اطراف هيدل برگ داشت اما مخالفت افراد محلى با اين ايده مانع از تحقق آن شد اما به بن بست خوردن اين طرح مانع از افزايش محبوبيت هوفنهايم در منطقه نشد. يك سال بعد هوپ از رانگنيك، مربى سابق باشگاه هاى شالكه و اشتوتگارت كه ۱۲ سال بود در ليگ پايين تر بوندس ليگا مربيگرى نكرده بود درخواست كرد هدايت تيم او كه آن زمان در ليگ دسته ۳ آلمان بود را به دست بگيرد.
رانگنيك پس از فرصت ۴ هفته اى خود سرانجام پيشنهاد هوپ را پذيرفت تا با هدايت شايسته اش فصل بعد، اين تيم را از ليگ دسته ۳ به بوندس ليگاى دو و فصل بعد از آن نيز از بوندس ليگاى دو به بوندس ليگاى يك بياورد. رانگنيك ۵۰ ساله كه ۴ سال پيش به همراه شالكه در ليگ قهرمانان اروپا حضور داشت و همچون ونگر لقب «پروفسور» را به خود اختصاص داده درباره دعوت هوپ از او گفت: «آقاى هوپ سعى داشت به هر نحو ممكن به ليگ هاى بالاتر صعود كند آن هم در عرض ۳ يا ۴ سال و بدون هيچ وقفه اى. او در آن زمان دست به سرمايه گذارى هاى وسيعى زد اما نه باز هم به اندازه حال. كارى كه او قصد داشت انجام بدهد آن بود كه ساير مالكان ثروتمند انجام مى دادند يعنى جذب بازيكنان باتجربه تر. او به دنبال راه چاره اى بزرگ بود اما به او گفتم براى شروع بايد به دنبال بازيكنان جوان تر بود.»
به هر حال آنچه كه امروز از هوفنهايم به گوش مى رسد اين است كه هوپ كماكان به تيم سابقش عشق مى ورزد و بعيد است كه به اين زودى ها نيز آن را رها كند. تلاش ها و خدماتى كه او در راه ارتقا بخشيدن به درجه باشگاه دوران كودكى و جوانى اش انجام داد باعث شده است اكنون رانگنيك كه در ابتداى ورود هوفنهايم به بوندس ليگا هدفى همچون سقوط نكردن به دسته هاى پايين تر را دنبال مى كرد، نه تنها حداقل جايگاه تيمش تا پايان فصل را در بين ۸ تيم برتر ببيند بلكه از اكنون رؤياى قهرمانى در فوتبال سطح اول آلمان و حضور در معتبرترين تورنمنت باشگاهى اروپا را در سر بپروراند.
منبع: Guardian

Reuteres - امرسون ليائو مربى و دروازه بان سابق تيم ملى برزيل، براى سومين بار هدايت تيم اتلتيكو مينيرو را برعهده گرفت.
اين باشگاه در مدت يك سال گذشته و از زمان جدايى ليائو، تاكنون سه مربى را در راس هدايت خود تجربه كرده است. ليائو كه دوران بازيگرى اش در جام هاى جهانى ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ سنگربانى تيم ملى كشورش را برعهده داشت، رقابت هاى ۱۹۷۰ و ۱۹۸۶ را از نيمكت ذخيره ها نظاره مى كرد.
او پس از خداحافظى از فوتبال، در فاصله سال هاى ۲۰۰۰ تا ،۲۰۰۱ ۸ ماه هدايتگر تيم ملى كشورش شد اما پس از شكست اين تيم در مقابل استراليا در جام كنفدراسيون ها از كار بركنار شد. اين مربى در سطح باشگاهى نيز هدايت تيم هاى اسپورت رسيف، پالميراس، كورينتيانس، سن پائولو، سائوكتانو، كورتيبا، اتلتيكو پاراننزه و كروزيرو از كشورش و باشگاه هاى وردى كاواساكى و شيميزو از ژاپن را در كارنامه حرفه اى اش دارد. اتلتيكو مينيرو چهارمين باشگاه دسته اولى برزيل است كه در طول هفته گذشته مربى جديدى را به خدمت گرفته است. كوكا جانشين كايو جونيورز در فلامينگو شده و دوريوال جونيور نيز كورتيبا را به مقصد واسكودوگاما ترك كرده است. علاوه بر هفته گذشته، به طور كلى در سال ،۲۰۰۸ ۲۰ باشگاه دسته اولى برزيل، ۳۵ مربى را در راس هدايت خود تجربه كرده اند. در اين تغيير و تحول تيم اپاتينگ با به خدمت گرفتن ۶ مربى ركورددار است، پس از آن واسكودوگاما و فيگرنزه با ۵ مربى جايگاه دوم را در اختيار دارند. نكته جالب توجه اينجا است كه هر سه باشگاه نيز در اين فصل از دسته اول سقوط كرده اند. در ميان ۳۵ مربى تعويضى نيز گينينو و كوكا با حضور در سه باشگاه در طول يك فصل، در اين مقوله سرآمد ديگر همتايان خود بودند. اما سائوپائولو، گرميو، كروزيرو، پالميراس و كورتيبا تيم هايى هستند كه اين فصل را بدون حتى يك تغيير در كادر مربيگرى خود به پايان رساندند.

Channel4- چزاره پراندلى مربى فيورنتينا معتقد است آدريان موتو و آلبرتو جيلاردينو دو بازيكن كارآزموده تيمش در كنار يكديگر زوج شكست ناپذيرى را تشكيل مى دهند.
اين دو بازيكن ارزشمند در مصاف با كاتانيا دو بار دروازه حريف را گشودند و برترى ۲- صفر را براى فيورنتينا به ارمغان آوردند.
پراندلى پس از اين ديدار در حالى كه لبخندى از رضايت بر لب داشت، گفت: «زمانى كه اين دو بازيكن توپ را به دست مى آورند، مى توانم سرود پيروزى را بشنوم. البته جيلاردينو در اين ديدار از ابتدا بازى ايده آلى ارائه نكرد و دو موقعيت مسلم گلزنى تيم را نيز به هدر داد اما به تدريج تمركز خود را به دست آورد و دروازه حريف را گشود. در نيمه نخست مردان كاتانيا تا حدودى برايمان مشكل ساز شده بودند ولى بازيكنان ما اميد خود را از دست نداده و دست از تلاش برنداشتند. در نيمه دوم تقريبا فشارهاى ما بيشتر شد و كم كم بر بازى مسلط شديم.» جيلاردينو با گلزنى در اين ديدار، با مجموع ۱۲ گل در اين فصلسرى A، در كنار ديگو ميليتو و ماركو دى وايو در صدر جدول گلزنان ايتاليا جاى گرفت.
اما فيورنتينا كه اين فصل نيز به دنبال سهميه ليگ قهرمانان است با يك امتياز كمتر پس از ناپولى، يوونتوس و ميلان در رده پنجم جاى گرفته است.
پراندلى در ادامه سخنانش با اشاره به رقباى اصلى تيم در اين فصل از رقابت ها، اظهار داشت: «فكر مى كنم تيم هاى زيادى براى چهار جايگاه نخست جدول رقابت مى كنند البته ما نيز يكى از آنها محسوب مى شويم. از نظر من ناپولى سرسخت ترين و اصلى ترين رقيب ما در اين رقابت است. گرچه رم را نيز نبايد ناديده گرفت. اين تيم پس از شروعى ضعيف و مواجهه با ناكامى هاى فراوان، در نهايت قدرت سابق خود را بازيافته و تقريبا به جمع مدعيان نزديك شده است.»