جاى خالى ورزش زنان در رسانه هاى ورزشى
مريم مهدويان مشهدى - عبدالحميد احمدى
نتايج يك تحقيق نشان داد كه رسانه مى تواند پله ترقى ورزش زنان باشد. حضور بانوان به عنوان نيمى از پيكره جامعه ما در فعاليت هاى ورزشى و تربيت بدنى، به عنوان يك ضرورت انكارناپذير و حياتى در تأمين سلامت و بهداشت جسم و روان و پيشگيرى كننده انواع انحرافات اجتماعى، كاهش هزينه هاى درمانى و افزايش توليد و بهره ورى است.
امروزه رسانه ها قوى ترين ابزار براى طرح و رواج انديشه ها و كارآمدترين وسايل براى نفوذ فرهنگ ها و نگرش ها به قلب جوامع هستند و نقش مهمى در شكل گيرى نگرش هاى مخاطبان ايفا مى كنند. با وجود تلاش بسيار بانوان ايرانى، سهم آنان از كل خبرهاى ورزشى موجود در رسانه هاى گروهى ايران بسيار كم و ناچيز است. طبق شواهد يك جاى خالى بزرگ و احساس حمايت بيشتر از طرف رسانه ها از ورزش زنان احساس مى شود. به راستى چرا رسانه نيمى از جامعه را رها كرده و توجه به ورزش زنان را در اولويت هاى آ خر خود قرار داده است !
با پديد آوردن اين برداشت كه زنان تا اندازه زيادى از صحنه ورزش غايبند و با اين گونه برخورد با آنان، زنان را به همان صورتى كه درباره شان مى خوانيم و مى شنويم، مى بينيم، اين امر باعث كوچك شمردن آنها و تلاش هاى ورزشى شان مى شود و بدين ترتيب، رسانه ها درگيرى زنان در ورزش را به حاشيه مى كشانند. ورزش زنان براى خروج از اين وضعيت و ارتقاى جايگاه رسانه اى ناگزير از بازنگرى در برنامه ها و اتخاذ راهكارها و راهبردهايى در جهت ايجاد تعامل هر چه بيشتر با رسانه ها است. براى يك برنامه ريزى دقيق و مناسب به شناخت وضعيت موجود و مطلوب رسانه هاى ورزشى در امر توسعه ورزش بانوان نياز است. با مشخص شدن فاصله بين وضع موجود و مطلوب در انواع رسانه ها، نيازهاى آ نها مشخص مى شود.
بنابراين با توجه به اهميت ورزش بانوان در سطح ملى و نقش رسانه هاى گروهى در شكل دهى ذهنيات و تغيير رفتار، در اين تحقيق به مقايسه وضع موجود و مطلوب نقش رسانه هاى گروهى در ورزش بانوان از ديدگاه صاحب نظران ورزش، صاحب نظران رسانه ها و بانوان ورزشكار به عنوان كسانى كه درگير در اين موضوع هستند، پرداخته شد.
رسانه هاى گروهى بر ارتقاى سطح آ گاهى مديران ورزشى كشور نسبت به ورزش بانوان، روند سياستگذارى ها و تعيين استراتژى ها در ورزش بانوان، تخصيص عادلانه امكانات ورزشى بين مردان و زنان و افزايش مطالعات و تحقيقات در زمينه ورزش بانوان مى توانند نقش بسيار زيادى داشته باشند و بيشترين تفاوت بين وضعيت موجود و مطلوب در اين متغير است. پيشنهاد مى شود رسانه هاى گروهى به نقش خود در اين بخش آگاهى كامل پيدا كرده و با در نظر گرفتن برنامه هاى مناسب براى كاهش اختلاف و بهبود وضعيت موجود تلاش كنند.
خبر
پيش بينى آينده كودكان از طريق آزمايش
يك شركت پزشكى - تحقيقاتى اعلام كرده كه قادراست آينده كودكان را از نقطه نظر مهارت هاى ورزشى پيش بينى كند و به والدين آنها بگويد كه كودكانشان تا چه اندازه قابليت تبديل به يك قهرمان ورزشى را دارند.
بر اساس اين گزارش شركت مذكور مى تواند با مطالعه بر روى نمونه اى از پوست كودكان يك تا هشت ساله تحولات روانى و جسمانى اين كودكان در سال هاى آينده را پيش بينى كرده و معلوم كند كه آيا كودكان مذكور استعداد و توانايى جسمانى بدل شدن به يك قهرمان ورزشى را در آينده دارند يا نه .
كارى كه والدين كودكان ميان يك تا هشت سال بايد انجام بدهند اين است كه به كمك وسايل متداول نمونه بردارى نمونه اى از پوست گونه كودكان خود را به همراه ۱۴۹دلار هزينه آزمايش به شركت مذكور ارسال كنند و منتظر نتيجه آزمايشات بنشينند.
شوق باخبر شدن از آينده كودكان براى والدين شوقى است كه بى ترديد آنان را به استقبال از چنين تبليغاتى وا مى دارد اما سؤال مهم اين است كه درستى و نادرستى ادعاهايى از اين قبيل چگونه اثبات كردنى است. ظاهرا والدين چاره اى ندارند جز آنكه ۱۰يا پانزده سالى صبر كنند تا به درستى يا نادرستى اين پيشگويى ها پى ببرند و آن وقت در صورتى كه پيش بينى شركت مذكور غلط از آب در آمد بعد از پانزده سال ادعاى خسارت كنند و پول خود را پس بگيرند.
مدل ستاره سازى در ورزش ايران غلط است
يك جامعه شناس و استاد دانشگاه معتقد است: مدل ستاره سازى در ورزش ايران به شكل كشور هاى اروپايى است كه با فرهنگ بومى ايران مغايرت دارد.
عبدالكريم خيامى مى گويد: متاسفانه در ورزش ايران رسانه ها يكى از دلايل ايجاد حاشيه براى ورزشكاران هستند.
وى افزود: رسانه هاى ايران به جاى توجه به بحث فنى بازيكنان، به مسائل شخصى آنان بيشتر توجه مى كنند و همين موضوع باعث ايجاد حاشيه براى ورزشكاران مى شود. يكى ديگر از مشكلات ورزش اين است كه جوانان ما قصد دارند بيشتر انرژى خود را در ورزشگاه ها خالى كنند كه اين موضوع، بى اخلاقى هاى فراوانى را در پى داشته و خواهد داشت. بايد مسؤولان براى تخليه انرژى جوانان فكر جديدى ارائه دهند تا اين قشر از جامعه، ورزش را تنها مكان تخليه هيجانات خود نپندارند.
خيامى ادامه داد: مسؤولان و رسانه ها بايد با برنامه ريزى بلندمدت توجه مردم را به ساير رشته هاى ورزشى معطوف كنند تا تمامى فشار ها بر روى فوتبال نباشد. زمانى كه توجه مردم بر روى يك مسأله زياد باشد به خودى خود، حاشيه ها بيشتر به چشم مى آيند و همين امر باعث بروز مشكلات اساسى در ورزش مى شود.
خيامى در خصوص منشور اخلاقى ورزشكاران نيز يادآور شد: تا مادامى كه به زيرساخت ها در ورزش كشور توجه نشود، نه تنها منشور اخلاقى راه به جايى نخواهد برد بلكه نمى توان به بهبود وضعيت مسائل اخلاقى اميدوار بود.
معرفى كتاب
«دوچرخه» بهترين وسيله تندرستى
بشر براى رسيدن به آزادى سعى مى كند تا از طبيعت دور شود اما هر چه از طبيعت دورتر مى شود، احساس مى كند كه فاصله اش از آزادى دورتر شده است و ناچار دوباره به دامان طبيعت برمى گردد.
بشر امروزى براى راحتى و آسايش خود وسايل نقليه مدرن و متعددى را اختراع كرده و از اين طريق مسافت ها را كوتاه و دسترسى به نقاط دوردست را امكان پذير ساخته است. اما اين تكنولوژى مدرن در طولانى مدت خود منشأ مشكلاتى شده كه مسافت هاى كوتاه را براى ما دور كرده است.
به موازات توسعه و ماشينى شدن زندگى بشر، معضلات و مشكلات آن بزرگ تر شده و ماشين از ميزان تحرك و فعاليت هاى جسمانى شهروندان كاسته و اضافه وزن و چاقى را جايگزين آن كرده است.
از آنجايى كه ماشين ها موجب به وجود آمدن شبكه هاى پيچيده و به هم ريخته اى در شهرهاى مدرن مى شوند، دوچرخه به عنوان قديمى ترين وسيله نقليه، هنوز هم در سراسر جهان بهترين وسيله نقليه به حساب مى آيد. دوچرخه نه تنها به لحاظ عدم ايجاد آلودگى صوتى و هوا، بلكه عملاً در بسيارى از شهرهاى ما سريع ترين وسيله نقليه محسوب مى شود.
كتاب «دوچرخه» بهترين وسيله تندرستى ترجمه نورعلى خواجوند است كه در سه هزار نسخه به چاپ رسيده است. قيمت اين كتاب هزار تومان است و خواندن آن به علاقه مندان توصيه مى شود.
