سال هفتم - ۳۲۸۳
سه شنبه ۲۸ آبان ۱۳۸۷
۱۹ ذيقعده ۱۴۲۹
Nov 18, 2008
ورزش منهاى فوتبال ۱
sLogo.gif
جستجوى پيشرفته
PDF Edition
ورزش منهاى فوتبال
۱ ۲ ۳
ورزش جهان
۱ ۲
فوتبال ايران
۱ ۲ ۳ ۴ ۵ ۶
صفحه اول
RSS آرشيو
علم و ورزش
تداخلات مواد مغذى در برنامه غذايى ورزشكاران
دكتر كاوه خبيرى

ادامه مبحث هفته گذشته
يكى از مهمترين نكاتى كه متخصص تغذيه ورزشى بايد به آن توجه كند، وجود برهم كنش مواد مغذى با يكديگر است. در بسيارى از موارد حتى توصيه هاى اثبات شده تغذيه اى، اگر بدون توجه به برهم كنش مواد مغذى صورت گيرد مى تواند مشكلات زيادى را به خصوص براى ورزشكاران به وجود آورد. ورزشكاران عموما به دليل دريافت انرژى بيشتر نسبت به سايرين و كاهش وعده هاى غذايى به جهت تخصيص بخشى از زمان به ورزش و محدوديت هاى زمانى دريافت غذا قبل و پس از ورزش در هر وعده غذايى مقدار بيشترى غذا مصرف مى كنند كه علاوه بر تأمين انرژى، موجب دريافت همزمان گروه زيادى از ريز مغذى ها (ويتامين ها و مواد معدنى)، مى شود. استفاده غير اصولى و بيش از حد مكمل هاى ويتامين و مواد معدنى نيز امكان تداخل را دوچندان كرده است. بنابراين به طور مختصر به مواردى از اين دست اشاره خواهد شد.
موليبدن
اين ماده مغذى در صورتى كه با منابع غذايى غنى از مس مصرف شود مى تواند با متابوليسم موليبدن تداخل كند.
نياسين
تريپتوفان پيش ساز سنتز آن است،كمبود ريبوفلاوين مى تواند موجب شود تا سنتز نياسين مختل شود. كمبود ويتامين B6 نيز تأثيرى مشابه با كمبود ريبوفلاوين دارد زيرا هردو ويتامين به عنوان كوفاكتور ضرورى در سنتز آن هستند.
ويتامين B12
مصرف قرص هاى كلريد پتاسيم كه به آرامى در طول دستگاه گوارش باز مى شوند جذب ويتامين B12 را كم مى كند. اگر همزمان با وجود بيمارى كم خونى هماتولوژيك ناشى از كمبود B12، مقدار زيادى فولات مصرف شود موجب مى شود علايم آن باوجود بيمارى مخفى بماند.
ويتامين B6
وجود نياسين در فعال كردن آن بسيار مؤثر است ريبوفلاوين نيز اثر مشابهى دارد. كمبود ويتامين C دفع ادرارى آن را افزايش مى دهد. روى نيز در تبديل آن به شكل هاى فعال B6 نيز نقش دارد.
ويتامين A
با ويتامين C، E و روى برهم كنش دارد. ويتامين C احتمالاً مى تواند در كاهش علايم مسموميت با ويتامين A مؤثر باشد. ويتامين E جذب و ذخيره كردن ويتامين A را افزايش مى دهد و از سميت مقادير بالاى ويتامين A را مى كاهد. كمبود روى نيز باعث اختلال در متابوليسم اين ويتامين مى شود.
ويتامين C
مقدار زياد آهن، ويتامين C خون را از طريق افزايش اكسيداسيون و ازدياد دفع ادرارى آن كاهش مى دهد.روى نيز متابوليسم و به كارگيرى ويتامين A را مختل مى كند.
ويتامين D
با ويتامين هاى E، منيزيم، كلسيم و فسفر اثر تداخلى دارد
ويتامين E
مصرف زياد آهن، مس و اسيدهاى چرب ضرورى نياز به ويتامين E را افزايش مى دهد. كمبود روى مقدار اين ويتامين را در خون كاهش مى دهد، در صورت بروز كمبود سلنيوم نياز به مصرف مكمل ويتامين E زياد مى شود، ويتامين C توكوفرول اكسيد شده را احيا كرده و به شكل فعال توكوفرول برمى گرداند، در نتيجه اين فرآيند ذخاير ويتامين E را بهبود مى بخشد.
ويتامين K
با كلسيم، ويتامين K و A برهم كنش دارند. مقادير زياد كلسيم يا افزايش نسبت دريافت آن در برنامه غذايى از ۱ به ۲ مى تواند وضعيت ويتامين K را مختل كند. اگر مكمل ويتامين E در روز بيشتر از ۱۲۰۰ ميلى گرم مصرف شود جذب و فعاليت ويتامين K را مختل كند. ويتامين A اگر به مقدار زياد مصرف شود جذب ويتامين K را كاهش خواهد داد.

چند خط خبر

۱۰ ويتامين ضرورى براى بدنسازى
سيد وهاب الدين رضوانى
يكى از موضوعات بسيار مهم براى ورزشكاران استفاده از مكمل هاى غذايى است و اينكه چه بخورند، چه مقدار بخورند و چه وقت بخورند در نظر داشته باشيد يك رژيم مكمل غذايى بعضى مواقع مى تواند بى اثر باشد مثل اينكه از زيبايى يك جنگل به خاطر درختان آن غافل شويم. يعنى هدف اصلى مصرف مكمل ها را فراموش كنيم و متوجه نشويم دقيقا يك بدنساز موفق، چه كارى انجام مى دهد.
سلول هاى بدن ما به ويژه سلول هاى عضلانى براى متابوليسم مناسب و رشد و نگهدارى خودشان به واكنش هاى بيوشيميايى معين تكيه مى كنند. براى انجام اين واكنش ها احتياج به ويتامين هاى ويژه اى است كه به تجزيه و تسهيل واكنش هاى بدن كمك مى كنند. اگر اين ويتامين ها نباشند، توليد انرژى يا رشد ماهيچه ها به زحمت انجام مى شود و توده عضلانى شروع به تحليل رفتن مى كند و تراكم استخوان ها رو به زوال خواهد گذاشت و همه سيستم هاى بدن شروع به ضعف مى كنند. بيشتر اوقات ما مواد ضرورى بدن را فراموش مى كنيم و تنها به مواد انرژى زا مثل كربوهيدرات ها و پروتيين ها و چربى ها توجه داريم. ويتامين ها به دو بخش تقسيم مى شوند، ويتامين هاى محلول در چربى و محلول در آب؛ ويتامين هاى محلول در چربى شامل (K، E، D، A) هستند و به اين نام مشخص شده اند و در بافت چربى بدن ذخيره مى شوند و نبايد روزانه دوباره ذخيره شوند، زيرا افزايش ميزان اين ويتامين ها به مسمويت منتهى مى شود و در ذخيره آن بايد دقت كرد.
همه ويتامين هاى محلول در آب (به جز ويتامين C) به صورت كلى تركيب شده هستند با ويتامين B و Complex B (شامل ويتامين هاى ۱B و ۲B و ۳B و ۶B و ۲۱B و بيوتين و پانتونيك اسيد) چون اين ويتامين ها محلول در آب هستند، به سختى وارد بافت چربى مى شوند بنابراين در بدن ذخيره نمى شوند و مقدار زيادى از آنها دفع مى شود و دچار مسموميت نمى شوند. اين ويتامين ها به طور مداوم بايد در يك رژيم بدنسازى مورد استفاده قرار گيرند.
۱ـ ويتامين ۱۲ B
عملكرد هاى اين ويتامين زياد هستند، از جمله شركت در متابوليسم كربوهيدرات و نگهدارى از بافت عصبى و تحريك عضلات توسط اعصاب و شركت در عملكرد انقباض و توازن و رشد عضلات نقش دارد. ويتامين ۲۱B از غذاهايى با منشا حيوانى به دست مى آيد بنابراين آن دسته از ورزشكارانى كه يك رژيم گياهى سخت را ادامه مى دهند، بايد در رابطه با اين مكمل هاى ويتامين ۲۱B با يك پزشك مشورت كنند. براى برطرف كردن كمبود اين ويتامين تزريقات ۲۱B در بين ورزشكاران متداول است، به طورى كه آنان معتقدند كه ۲۱B عملكرد را بهتر مى كند.
۲ـ بيوتين
در تحقيقات انجام شده مشخص شده است كه بدنسازان مشكل زيادى در حفظ مقدار سطح طبيعى آن دارند و علت اين مشكل خنثى كننده بيوتين است كه ماده اى به نام اويدين است. اويدين در سفيده تخم مرغ خام كه يك ماده اساسى براى ورزشكاران است، وجود دارد بنابراين بدنسازان با كمبود بيوتين روبه رو مى شوند. بيوتين نقش حياتى در متابولسيم اسيد هاى آمينه و تهيه انرژى از بسيارى از منابع را دارد.
ادامه دارد

رابطه مدال آسيايى با توليد ناخالص ملى
198897.jpg
نازلى گلچين فر
nazli Golchin
كسب مدال در بازى هاى المپيك به عوامل متعدد ورزشى و غيرورزشى بستگى دارد. در مطالعات متعدد عوامل غير ورزشى جمعيت، GDP (توليد ناخالص داخلى) و ميزبانى رقابت هاى المپيك به عنوان مهمترين عوامل تعيين كننده تعداد كل مدال هاى كسب شده يك كشور شناخته شده اند.
يافته هاى اين تحقيق نشان دهنده رابطه مثبت و معنى دار متغيرهاى جمعيت و توليد ناخالص داخلى با تعداد كل مدال هاى كسب شده و همچنين تعداد مدال هاى طلاى هر كشور دارد.
در اين مقاله كه با عنوان « كسب مدال در بازى هاى آسيايى» ارائه شده آمده است:«هرچه جمعيت يك كشور بيشتر باشد در نتيجه تعداد ورزشكاران افزايش مى يابد البته درباره اثر جمعيت ترديدهايى وجود دارد زيرا كشورى مانند هند جمعيت زيادى دارد اما موفقيت زيادى در بازى هاى المپيك نداشته است.
توليد ناخالص داخلى دومين عامل مهم تعيين كننده موفقيت است. هرچه ميزان توليد ناخالص داخلى كشورى بيشتر باشد اين امكان براى كشور مهيا مى گردد كه ورزشكاران خود را بهتر آماده كنند، براى آنها مراقبت هاى بهداشتى بهترى فراهم نمايد، تعداد ورزشكاران بيشترى به مسابقات اعزام نمايد و ... .
ميزبانى رقابت هاى المپيك نيز يكى ديگر از عوامل مؤثر بر كسب مدال است. از مزيت هاى ميزبانى مى توان به امكان اعزام تعداد ورزشكاران بيشتر و امكان بهره مندى از حمايت تماشاگران در طول مسابقات اشاره كرد.
برنارد و باسه (۲۰۰۰) به بررسى نقش جمعيت و عوامل اقتصادى در كسب مدال در بازى هاى المپيك پرداخته اند. بدين منظور از داده هاى ۱۵۰ كشور در طى دوره ۱۹۶۰ تا ۱۹۹۶ ميلادى استفاده كرده اند و متغيرهاى GDP، جمعيت، ميزبانى و دولت كمونيستى يا سوسياليستى داشتن را در مدل خودشان وارد كرده اند. نتايج اين تحقيق نشان داد كه GDP سرانه و ميزبانى در تعيين تعداد مدال كشورها در بازى هاى المپيك مؤثر است.
هافمن و ديگران(۲۰۰۲) در تحقيقى به بررسى برخى از فرضيه هاى كسب موفقيت در المپيك هاى تابستانى پرداخته اند. بدين منظور نمونه اى متشكل از ۷۶ كشورى را كه در المپيك ۲۰۰۲ سيدنى موفق به كسب حداقل يك مدال گشته اند انتخاب نموده اند. رگرسيون مورد نظرشان را به وسيله روش حداقل مربعات معمولى تخمين زده اند. نتايج تحقيق آنها نشان دهنده بازدهى كاهنده درباره متغيرهاى جمعيت و توليد ناخالص داخلى سرانه مى باشد.
ماتروس و نامورو (۲۰۰۴) با استفاده از تئورى بازى سعى در ساخت مدلى براى پيش بينى ميزان كسب مدال نموده اند. اثر متغيرهاى GDP و جمعيت را بر عملكرد ۸ كشور منتخب در طى دوره ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۰ ميلادى بررسى نموده و در مدل خود متغيرهاى ديگرى نظير ميزبانى و عملكردهاى سياستى را نيز وارد كرده اند. يافته هاى اين مطالعه نيز مويد اثر مثبت توليد ناخالص داخلى، جمعيت و ميزبانى بر موفقيت تيم ها در كسب مدال مى باشد.
تاكنون مطالعه اى درباره عوامل مؤثر بر كسب مدال در بازى هاى آسيايى انجام نشده است. در اين تحقيق به بررسى رابطه متغيرهاى جمعيت، توليد ناخالص داخلى و ميزبانى بر ميزان موفقيت كشورهاى آسيايى در كسب مدال پرداخته مى شود. همچنين رابطه كسب مدال طلا با متغيرهاى مذكور نيز بررسى مى شود.
نتايج نشان مى دهد:« توليد ناخالص داخلى از جمله عوامل مؤثر بر موفقيت تيم ها در بازى هاى آسيايى است. اين نتيجه بدان دليل است كه هرچه كشورى وضعيت اقتصادى و درآمدى بهترى داشته باشد در مقوله ورزش بيشتر مى تواند سرمايه گذارى نمايد. در تحقيقات برنارد و باسه (۲۰۰۰) و ماتروس و نامورو (۲۰۰۴) نيز نتايج مشابهى به دست آمده است.
همچنين جمعيت نيز يكى ديگر از متغيرهاى مؤثر بر كسب مدال مى باشد. اين نتيجه منطبق بر فرضيات موجود مى باشد زيرا هرچه كشورى پرجمعيت تر باشد امكان وجود استعدادهاى ورزشى بهتر در آنجا بيشتر است زيرا امكان يافتن ورزشكاران مستعد در كشورى كه جمعيت زيادترى دارد بيشتر است. اين نتيجه با نتيجه به دست آمده از مطالعه ماتروس و نامورو (۲۰۰۴) سازگار است.
متغير ميزبانى نه در مدل كسب مجموع مدال و نه در مدل كسب مدال طلا معنى دار نمى باشد. اين بدان معناست كه ميزبان بازى هاى آسيايى بودن نمى تواند عاملى براى موفقيت تيم ميزبان باشد. اين نتيجه گيرى برخلاف فرضيات موجود و نتايج به دست آمده از مطالعات برنارد و بوسه(۲۰۰۰) و ماتروس و نامورو(۲۰۰۴) در رابطه با بازى هاى المپيك مى باشد. شايد اين نتيجه بدان دليل باشد كه ميزبان اين دوره از رقابت ها كشور قطر بوده است و با توجه به داشتن جمعيت كم اثر ميزبانى كه از طريق شركت دادن ورزشكاران در تمام رشته ها و حضور تماشاگران در رقابت ها ميسر مى گردد مصداق پيدا نكرده است.
مى توان نتيجه گيرى كرد كه كشورى كه از جمعيت زياد و توليد ناخالص داخلى بالا بهره مند است شرايط اوليه براى موفقيت در بازى هاى ورزشى (المپيك و بازى هاى آسيايى) را دارد. حال اگر كشورى با وجود داشتن اين شرايط در مسابقات موفق نمى گردد بايد دلايل آن را در مواردى از جمله ميزان توجه و سرمايه گذارى آن كشور در امر ورزش، مديريت هاى غلط ورزشى و ...جستجو كرد.»
منبع: ايسنا

شيوه كاهش وزن در ورزشكاران
198912.jpg
دكتر سيد على كشاورز

براى رساندن ورزشكار به وزن خاص بايد از ۱۵ روز قبل از مسابقه، وى را تحت نظر متخصص تغذيه قرار داد و با اصول غذايى، به نحوى كه ذخيره غذايى بدن او كم نشود، براى كاهش وزنش برنامه ريزى كرد، زيرا با روش هايى مثل سونا يا مصرف داروهاى مدرن راندمان كارى ورزشكار كاهش مى يابد؛ براى مثال يك ورزشكار ۷۰ كيلوگرمى، به ازاى هر ۵/۱ كيلو آبى كه از دست مى دهد، ۲۰ درصد راندمان كارى اش كم مى شود.
يك ورزشكار با توجه به نوع فعاليت بدنى كه انجام مى دهد، نيازش به انرژى افزايش مى يابد كه با مصرف ويتامين ها، پروتيين و املاح، اين نياز تامين مى شود.
آخرين مطالعاتى كه بر روى ورزشكاران سالم از نظر جسمى و روحى انجام شده، نشان داده است كه يك ورزشكار زمانى به حداكثر توانايى عضلانى مى رسد كه ذخيره درشت مغذى ها در بدنش به ميزان كافى باشد.

اين درشت مغذى ها عبارتند از:
كربوهيدرات ها(مواد نشاسته اى و قندى) كه ۵۵ درصد انرژى دريافتى را تامين مى كنند،
چربى ها ۲۵ تا ۳۰ درصد انرژى روزانه را تامين مى كنند كه دو سوم آنها بايد از روغن هاى مايع باشد،
پروتيين ها ۱۲ تا ۱۵ درصد انرژى روزانه را تامين مى كنند كه نسبت پروتيين حيوانى به گياهى بايد حداقل يك يا بيشتر باشد.
دريافت آب و نمك نيز بايد متناسب باشد.
ضمن اين كه بايد توجه داشت كه حداكثر بايد تا ۱۰ درصد انرژى دريافتى از قندها باشد، چون برخلاف تصور همگان مى تواند منجر به كاهش ترشح هورمون انسولين و در نتيجه افت قدرت ورزشكار شود. براى رساندن ورزشكار به وزن خاص بايد از ۱۵ روز قبل از مسابقه، وى را تحت نظر متخصص تغذيه قرار داد و با اصول غذايى، به نحوى كه ذخيره غذايى بدن او كم نشود، براى كاهش وزنش برنامه ريزى كرد، زيرا با روش هايى مثل سونا يا مصرف داروهاى مدرن راندمان كارى ورزشكار كاهش مى يابد
مواد قندى علاوه بر ميزان متناسب، بايد به نحوه خاصى هم مصرف شوند؛ مثلاً مصرف مواد قندى براى ورزشكار بايد هم به صورت شربت هاى آماده و هم نوشيدنى هايى كه توسط شركت هاى مختلف تجارى تهيه مى شود، باشد. ولى بايد توجه داشت از قندهايى كه جذب كندى دارند استفاده شود تا در طول مسابقات و تمرينات براى ورزشكار مفيد باشند. در مورد روغن ها، چون روغن هاى مايع سريع تر توسط عضلات مصرف مى شوند، مناسب ترين نوع براى ورزشكار هستند.
همچنين پروتيين هاى حيوانى كه ورزشكار استفاده مى كند، نبايد از بره جوان باشد، زيرا بازهاى آلى آن بالاست و موجب گرفتگى عضلات مى شود. براى مثال خوردن كله پاچه، سيرابى و مغز به شدت براى ورزشكار ضرر دارد و بهتراست بيشتر ازگوشت آب پز و بخارپز استفاده شود.
تغذيه در مسابقات ورزشى:
۶ روز مانده به مسابقات، تغييراتى را در رژيم غذايى ورزشكاران ايجاد مى كنيم:
۳ روز اول مقدار كربوهيدرات ها را در رژيم غذايى وى كم مى كنيم و تمرينات نسبتاً سنگين به ورزشكار مى دهيم تا ذخاير گليكوژنى بدن او تخليه شود.
۳ روز آخر نيز رژيم كربوهيدرات كه ۷۰ تا ۸۰ درصد انرژى دريافتى روزانه را تشكيل دهد، تهيه مى كنيم. تمرينات نيز سبك مى شود. به اين ترتيب ذخاير كربوهيدراتى ورزشكار را تا دو برابر افزايش مى دهيم.
* متخصص تغذيه

تمرينات سخت استقامتى براى زنان
198924.jpg
د ر گذشته بر اين عقيد ه بود ند كه تمرينات سخت ورزشى براى زنان مفيد نيست و تأثيرى د ر افزايش قواى جسمانى آنها ند ارد اما بسيارى از تحقيقات اخير، اين تئورى را نقض كرد ه است. «پروفسور جك ويل مور» استاد د انشگاه تگزاس، ثابت كرد كه پس از برنامه ۱۰ هفته اى، فزونى نيرو د ر زنان، مرهون افزايش توانايى د ر تقويت رشته هاى ماهيچه اى و هماهنگ سازى حركات است. برخى بر اين باورند كه زنان مى توانند به طور محسوس مقد ار عضلات خود را افزايش د هند و برخى آن را رد مى كنند . نتايج تجربى عموماً چنين مى گويند كه د ستيابى به تود ه ماهيچه اى براى زنان سخت است.
اخيرا خلاصه اى رسمى از تمام اين تحقيقات د ر باب تمرينات استقامت براى زنان، از سوى كميته قواى ملل و انجمن سلامتى د ر امريكا ارائه شد ، آنان گزارش كرد ه اند كه:
 ۱)ورزش هاى استقامتى د ر زنان مانند مرد ان موجب تند رستى و كاهش آسيب ها مى شود .
 ۲)واكنش هاى روانى مرد ان و زنان د ر انجام ورزش هاى سنگين و تمرينات استقامتى مشابه است.
 ۳)زنان مى توانند همان تمرينات و تكنيك هاى قد رتى را كه مرد ان انجام مى د هند ، به كار ببرند .
 ۴)تفاوت بسيارى ميان جنسيت و توانايى نيروى جسمى د ر هر واحد از مقطع ماهيچه اى وجود ند ارد . مرد ان عمد تاً قد رت خالص و مطلق ترى نشان مى د هند ، چون ابعاد بد نشان عريض تر و تود ه استخوانى شان بيشتر از د رصد چربى هايشان است.
 ۵)زنان د ر پاسخ به تمرينات ورزشى با مرد ان برابرند . اگر زنان ورزشكار بخواهند د ر تمرينات موفق شوند ، بايد اطمينان يابند كه ورزش هاى قد رتى جامع به طور كامل د ر فهرست تمريناتشان قرار مى گيرد . مسابقات برخلاف آنچه تحقيقات آزمايشگاهى مى گويند براى تود ه استخوانى ضررى ند ارند . استخوان هاى كسى كه برند ه مى شود ، سريع عمل مى كند . 

 *تمرينات استقامتى د ر برنامه زنان قرار مى گيرد :
تمرينات استقامتى براى زنان طاقت فرساست اما اين برنامه به نوع مسابقه بستگى د ارد نه به جنسيت. يك بررسى روى د انش آموزان امريكايى د ر سال ۱۹۸۵ انجام شد كه شامل آزمون هاى حركتى مختلف بود . اين بررسى نشان د اد كه به طور متوسط، د ختران ۱۸ ساله فقط يك بار مى توانند بارفيكس بروند ، اين بررسى همچنين نشان د اد كه ركورد د راز و نشست يك د قيقه اى د ر د ختران ۱۴ ساله به بيشترين مقد ار مى رسد و ميزان استقامت عضلات شكمى د ختران از اين گروه سنى به بعد كاهش مى يابد .همچنين آزمون پرش، مشخص كرد كه به طور متوسط، گروه سنى ۱۴ سال د ختران مسافت بيشترى را مى پرند . د ر مقايسه، متوسط ركورد پسران د ر اين آزمون به طور محسوس بالاتر و د ر گروه سنى ۱۸ سال بهتر هم بود . اين آمارها فقط آنچه را كه همه مى د انند نشان مى د اد ، اينكه طبيعتاً قواى جسمى زنان كمتر از مرد ان است. اين تفاوت ها با اين حقيقت قابل توضيح هستند كه د ر پسران ميزان تستوسترون رشد ماهيچه ها و نمو استخوان ها را افزايش مى د هد . د ر حالى كه د ر د ختران، افزايش استروژن بر سرعت رشد استخوان لگن مى افزايد . بعد از سن بلوغ، تود ه چربى بد ن پسران از ۱۶ به ۱۳ د رصد كاهش مى يابد ، د ر حالى كه اين مقد ار د ر د ختران از ۱۶ به ۱۸ د رصد افزايش مى يابد . تحقيقات نشان د اد ه اند كه بسيارى از تفاوت ها ميان قد رت زنان و مرد ان د ر بستر تفاوت د ر چگونگى توزيع تود ه استخوانى، عضلانى و چربى قابل توضيح هستند . د ور بازوان زنان كوتاه و ضخامت پوست آن بيشتر از مرد ان است. اين تفاوت د ر توزيع چربى فراوان و تود ه ماهيچه اى اند ك د ر مورد بسيارى از تمايزات ميان قد رت د و جنس به حساب مى آيند .زنان حد ود ۶۶ تا ۷۵ د رصد پاهايشان و ۵۹ تا ۶۰ د رصد بازوانشان قوى است. 

بهترين شكل تمرينات استقامتى براى زنان چيست
پاسخ اين سؤال نه به جنسيت كه بيشتر به شرايط خاص مسابقه ورزشكار بستگى د ارد . از سوى د يگر با نگاهى به روى د يگر قضيه بايد گفت اگر توان واقعى ورزشكار كمتر از نيروى د رخواستى اش د ر مسابقه باشد ، نبايد د وپينگ كند . براى ايجاد بهترين برنامه استقامت كه بر پايه شرايط مسابقه باشد ، بايد مسابقه را از نظر ميزان استفاد ه از ماهيچه ها، نوع انقباض د ر هر بار استفاد ه از ماهيچه ها، بيومكانيك هاى حركات و اينكه آيا حد اكثر نيرو يا نيروى استقامت مد نظر است، مورد تجزيه و تحليل قرار د اد . «لزوم تجزيه و تحليل» مى تواند ما را د ر طرح نوعى برنامه قد رتى هد ايت كند . 

 *تمرينات تنه و نشيمن گاه را ناد يد ه نگيريد
عضو اصلى د يگر بد ن كه به ورزش هاى استقامتى براى د و نياز د ارد ، تنه و باسن است. ماهيچه هايى كه هنگام د ويد ن د خيل هستند ، عبارتند از: مهره هاى نگهد ارند ه (پشت)، عضلات شكمى (معد ه)، ماهيچه هاى مورب (پهلوها) و عضلات مربوط به د و (باسن). اين عضلات ظاهرا مانند ماهيچه هاى ساق پا د ر د و د خيل هستند ، با اين وجود هنوز نقش بسيار مهمى د ر تعاد ل لگن و باسن و كنترل حالت بد ن د ارند .تحقيقات بيومكانيكى نشان د اد ه اند كه ساق پا براى اقد ام د ر جلو برد ن بد ن و لگن، بايد سخت باشد و به واسطه ماهيچه هاى بد ن حمايت شوند ، د ر غير اين صورت جلو برد ن پاها وقت تلف كرد ن خواهد بود . به همين د لايل، ماهيچه هاى تنه و باسن هم بايد براى تمرينات استقامتى ورزيد ه شوند . به هر حال چون اين عضلات مانند ماهيچه هاى ساق پا به طور فعال كار نمى كنند ، تمرينات انتخاب شد ه بايد غير پويا باشند .اين عضلات با تركيبى از تمرينات ايزومتريك، استاتيك، آرام ورزيد ه مى شوند و با مقد ار مشخص و كمى از تمرينات د يناميك (پويا) تحت كنترل د ر مى آيند .
مترجم: مريم رخصتى

يك تحقيق علمى
سلامت روانى مربيان ورزش


198891.jpg

سلامت روانى و كيفيت زندگى مربيان ورزش كشور در تحقيقى توسط صادق نصرى و سيدكاظم واعظ موسوى بررسى شد.
در اين تحقيق آمده است: مربيان و مدرسان ورزش، بخش عظيمى از بنيه علمى و عملى سازمان تربيت بدنى را تشكيل مى دهند. مسلم است كه بدون فعاليت و اهتمام مربيان، چرخ ورزش چه در بعد سالم سازى افراد جامعه و چه در بعد قهرمانى به خوبى حركت نخواهد كرد.
اين عقيده مورد تأكيد قرار گرفته است كه به طور كلى مربيگرى به خاطر فشار موفقيت و شرايط آن مى تواند تنش زا باشد. خوشبختانه آگاهى روبه رشدى در زمينه سلامت روانى مربيان حرفه اى و مربيان غير حرفه اى وجود دارد. به دليل شرايط سخت كارى و فرسودگى شغلى برخى از مربيان تصميم به ترك آن مى گيرند. اگرچه برخى مطالعات حاكى از آن بوده كه مربيان در مقايسه با افراد ساير حرفه ها استرس كمترى را تجربه مى كنند. ولى مشخص شده است كه آنها در معرض سه گروه از عوامل استرس زا هستند: الف) شخصى، مانند فقدان تجربه، ترديد درمورد خود، حفظ سلامت بدنى و مهارت هاى مربيگرى ناكافى، ب) اجتماعى، مانند تعاملات ضعيف با ورزشكاران، اعضاى باشگاه و ساير افراد. ج) سازمانى، شامل ساعات كارى طولانى، نبود حمايت سازمان، مسؤوليت هاى سنگين، مشكلات مديريتى و مشكلات مالى و فشار زمانى.
در پژوهشى در ايران شيوع عوامل استرس زاى شغلى در بين مربيان دانشگاه ها بيش از حد متوسط بوده است. از بين عوامل استرس زا، عامل هاى رشد و پيشرفت شغلى، كيفيت و حساسيت كار، فشار زمان، كميت يا حجم كار و تكنولوژى شغل از ديدگاه مربيان به ترتيب شايع ترين عوامل بوده است. مربيان زن، مربيان با تحصيلات تربيت بدنى و مربيان متاهل در وضعيت بهترى قرار داشتند. به طور كلى نتايج حاصل از اين تحقيق نشان داد مربيان كشور از نظر روابط خانوادگى و اجتماعى نسبت به گروه هاى ديگر، وضعيت بهترى دارند و در مقايسه با ساير اقشار و مشاغل جامعه شرايط كنونى اميدواركننده تر است. از جنبه شرايط شغلى، ويژگى هاى شغلى و ميزان رضايت، با تأكيد بر جنبه هاى غير مادى شغل نيز وضعيت مربيان جالب توجه است. هر چند تفاوت هاى زيادى بين مربيان و استان هاى مختلف در اين خصوص وجود دارد. مطالعه وضعيت سلامت روانى نشان داد كه در مجموع شرايط مربيان مناسب است. مربيان نسبت به بيشتر افراد و مشاغل موجود در جامعه سلامت روانى بهتر و مشكلات روانى كمترى دارند. ميزان سلامت روانى كمتر در بين تعدادى از مربيان به بافت و شرايط خاص برخى از استان ها مربوط است. يافته مربوط به تفاوت مربيان زن و مرد از لحاظ برخى از جنبه هاى سلامت روانى و شرايط شغلى نشان دهنده تفاوت هاى فردى دو جنس از نظر تفكرات، نگرش ها، مسؤوليت ها و شرايط زندگى است. مردان بيشتر در معرض استرس هاى درونى و بيرونى هستند. به خاطر ماهيت شغلى مربيگرى و فعاليت در حوزه ورزش، مربيان كشور در مقايسه با بيشتر افراد جامعه از نظر روابط خانوادگى، شرايط وپ ويژگى هاى شغلى و سلامت روانى وضعيت بهترى دارند. تلاش سازمان تربيت بدنى براى آموزش مهارت هاى اجتماعى و روانشناسى به مربيان مى تواند ميزان موفقيت آنها را در حرفه مربيگرى افزايش دهد. ضمن اينكه برنامه ريزى آموزش هاى پيشگيرانه به ويژه در زمينه بهداشت روانى نيز بايد مورد تأكيد باشد. شناسايى متغيرهاى مهم موجود در مربيان موفق تر و استان هاى داراى شرايط مطلوب تر مى تواند در تعيين برنامه ها مفيد باشد. ضمن اينكه نتايج نشان داد مربيان برخى از استان ها به خدمات مشاوره اى و آموزشى بيشترى نياز دارند.

نگاه علمى

مراقب از دست دادن آب بدنتان باشيد
اگر نگران چاقى بيش از حد و يا سلامت خود هستيد بايد ورزش كنيد اما دقت كنيد كه تمرينات ورزشى را در هر شرايطى با به كارگيرى نكات ايمنى لازم انجام دهيد. اين امر هم درخصوص قهرمانان باتجربه و هم درباره ورزشكاران تازه كار صادق است و وقتى لزوم آن بيشتر مشخص مى شود كه قرار باشد در هواى گرم ، تمرينات سنگين ورزشى انجام شود.
عرق كردن هميشه همراه ورزش و فعاليت هاى سنگين بدنى بوده است كه اگر بيش از حد عادى رخ دهد مى تواند سبب از دست رفتن آب بدن شود، اتفاقى فوق العاده خطرناك محسوب مى شود زيرا بدن نمى تواند بدون ميزان مشخصى آب و الكتروليت به فعاليت هاى خود ادامه دهد.
همان طور كه مى دانيد الكتروليت ها، مواد معدنى از قبيل سديم است كه همراه عرق و ادرار از بدن دفع مى شود. بنابراين، هر فردى بايد دقت داشته باشد كه در طول ورزش يا پس از آن، آب بدنش را از دست ندهد و اين موضوع براى ورزشكاران حرفه اى بسيار جدى تر است و بايد احتياط بيشترى را به كار گيرند.

چگونه متوجه شويم كه آب بدنمان كاهش يافته است
وقتى ميزان آب بدن به زير حد نرمال كاهش يابد، حالتى است كه مى گويند آب بدن از دست رفته است اولين چيزى كه شخص در اين حالت تجربه مى كند، تشنگى است. البته رابطه دقيقى بين ميزان تشنگى و از دست رفتن آب بدن وجود ندارد. گاهى اوقات شخص دچار سردرد مى شود، زبانش خشك مى شود و اگر مشغول تمرينات ورزشى باشد يا وضعيت بدنش را تغيير ناگهانى دهد، احساس سرگيجه مى كند، پوست بدنش داغ تر مى شود.همچنين در اين مواقع توانايى هاى مغزى و فيزيكى فرد هر دو كاهش مى يابند. پس علايم فراوانى هستند كه مى توانند مشخص كنند آيا فرد دچار كم آبى شده است يا خير.

چگونه ممكن است، از دست رفتن آب بدن بر سلامت شخص اثر بگذارد
اگر ميزان آبى كه بدن از دست مى دهد بسيار زياد باشد، مى تواند سبب گرمازدگى شديد و يا شوك هاى گرمايى شود. در چنين حالاتى، تعرق شديد شده، فرد دچار رنگ پريدگى مى شود و يا اين كه استفراغ هاى شديدى مى كند.
اگر دماى بدن به بيش از ۴۱ درجه سانتيگراد برسد خطر شوك هاى گرمايى نيز افزايش مى يابد. وقتى آب فراوانى از دست برود، احتمال بروز عفونت هاى ادرارى و تشكيل سنگ هاى كليه و صفرا زياد مى شود. همچنين حساسيت به سرطان مثانه و روده بزرگ در چنين فردى بيشتر مى شود.


معرفى كتاب

عوامل
تاثيرگذار فرهنگى در ورزش


198870.jpg

در گذشته ورزشكاران، گروه ها و باشگاه ها به سبك و سياق خاص خود به رشد و توسعه رشته ورزشى شان مى پرداختند و غالبا به صورت مستقل عمل مى كردند. عمل كردن با اين شيوه حكايت از عدم وجود الگوى كلى براى رشد و توسعه ورزش دارد. امروزه باشگاه ها و هيات هاى دولتى قلب ورزش به حساب مى آيند. به هرحال اكنون بيشتر بودجه ورزش از طريق دولت ها فراهم مى شود و بيشترين نفوذ را در هدايت و رشد ورزش دارند.
كتاب «عوامل تاثيرگذار فرهنگى در ورزش» نوشته «پل بيشل» است كه نورعلى خواجوند آن را ترجمه كرده است. اين كتاب با رويكرد دانش آموزى شامل چهار فصل است. اسپانسر، رسانه هاى جمعى، جامعه و عوامل فرهنگى و ورزش بين المللى عناوين اين فصل ها هستند كه در هر كدام موضوعات مختلف بررسى شده است.اين كتاب در سه هزار نسخه به چاپ رسيده و قيمت آن هزار تومان است. خواندن آن به علاقه مندان ورزش توصيه مى شود.