زهرا نورى
Zahra Nouri
المپيك ۲۰۰۴ آتن را به خاطر بياوريد. هادى ساعى بعد از كسب اولين مدال طلاى المپيكش با پيشنهادهايى از سوى كشورهاى اسپانيا و استراليا براى سرمربيگرى تيم هاى ملى اين دو كشور روبه رو شد. در همان زمان او اعلام كرد من همچنان ادامه مى دهم و بعد از كسب طلاى المپيك پكن از دنياى قهرمانى خداحافظى مى كنم. دراين چهار سال با وجود ناملايمات فراوان در سال ۲۰۰۵ مدال طلاى جهانى را به گردن آويخت اما باز هم ورزشكار موفقى نبود. اتفاقات مختلفى در اين مدت رخ داد كه وارد سياست شدن او هم يكى از اين اتفاقات بود. زمان به سرعت گذشت و در اين گذشت زمان هنوز كسى سخن او را فراموش نكرده بود: «من بعد از طلاى المپيك پكن خداحافظى مى كنم.»
بالاخره المپيك پكن فرا رسيد و او راهى چين شد و با شايستگى توانست سكوى قهرمانى را از آن خود كند.
همه بر اين باور بودند كه او ديگر اعلام خداحافظى مى كند و همه خبرنگاران براى شنيدن اين جمله به سراغ او رفتند اما با جمله متفاوت ترى روبه رو شدند: «تصور نمى كنم فعلا خداحافظى كنم.»
چند ماه از المپيك پكن گذشت، درحالى كه اكثر كارشناسان بر اين باور بودند كه حالا بهترين زمان براى كناره گيرى اوست تا در اوج قهرمانى اش همچنان نامدار بماند. در مراسم افتتاحيه ليگ برتر تكواندو، ساعى سخن متفاوتى را بر زبان آورد كه زمزمه هايى از رفتنش به نظر رسيد: «اگر براى رياست فدراسيون تكواندو بيايم مطمئنم كه پولادگر ناراحت نمى شود.» و همين جمله بس كه قصه خداحافظى او دوباره بر سر زبان ها بيفتد و احتمال اين اقدام از سوى او بالا رود. حالا بماند كه در اين ميان مهماندوست سرمربى تيم ملى بزرگسالان برخلاف سايرين معتقد بود كه هنوز براى خداحافظى او زود است و او براى افتخارآفرينى بيشتر وقت دارد و بارها هم به هادى اصرار كرد بماند: «هادى بعد از قهرمانى در پكن قصد خداحافظى داشت كه من مانع او شدم و گفتم هنوز زود است.»
با تمام اين حرف و حديث ها سرانجام هادى مثل يك قهرمان واقعى خداحافظى نكرد. ساعى كه پرافتخارترين ورزشكار المپيكى ايران به شمار مى رود شنبه هفته آينده با انجام يك مسابقه نمادين رسما از دنياى قهرمانى تكواندو خداحافظى مى كند.
او پس از كسب ده ها مدال طلاى جهانى، آسيايى و كسب دو مدال طلا و يك برنز بازى هاى المپيك، بعد از نزديك به دو دهه حضور در بالاترين سطح قهرمانى تكواندوى ايران و جهان شنبه ۱۸ آبان در مراسم افتتاحيه مسابقات غرب آسيا با دنياى قهرمانى خداحافظى مى كند.
حضور او سال هاى سال در ميادين تكواندو آسيب ديدگى هاى جزيى را برايش به وجود آورد كه گاه با وجود همين آسيب ديدگى ها با غيرت ايرانى پا به ميدان گذاشت تا از حيثيت تكواندوى كشورمان دفاع كند و بارها هم به همين خاطر آسيب ديدگى هاى جزيى او تبديل به جراحى شد.
حالا هم بايد پاى چپ خود را به تيغ جراحان بسپارد تا مقدارى از آسيب ديدگى هاى او التيام يابد.
فراموش نكنيم كه او چند ماه پيش ناراحتى ملت براى ناكامى كاروان ايران در المپيك پكن را با مدال طلايش التيام داد و حالا نوبت به او رسيده. مردم قدرشناس ايران هميشه قدردان زحمات او خواهند بود و ساعى هميشه براى آنها يك افتخار باقى مى ماند.
البته شنيده ها حاكى از آن است كه هادى تكواندو را رها نكرده و قرار است در عرصه ديگرى از اين رشته به مردم خدمت كند.
ساعى با تشكر از زحمات و حمايت هاى تمامى افرادى كه در سال هاى حضورش در عرصه قهرمانى در كنار وى بودند و مربيانى كه در سطوح مختلف زمينه رشد فنى وى را فراهم كرده اند و همچنين اعضاى خانواده اش، اعلام كرد: من تمامى افتخارات و مدال هايم را به يكايك ملت شريف ايران تقديم مى كنم زيرا شريف تر از مردم ايران در دنيا وجود ندارد و اميدوارم تا شيرينى افتخارآفرينى در عرصه هاى مختلف ورزش براى ملت ايران تداوم يابد.من از تكواندو خداحافظى نمى كنم و اميدوارم بتوانم همچنان خدمتگزار اين ورزش باشم.
