حميدرضا افتخارى
المپيك ۶۸ مكزيكوسيتى را مى شود يك المپيك سياسى ديگر ناميد. جامعه بحران زده مكزيك ميزبان المپيك ۶۸ است، در اوج فشار اقتصادى مكزيكى ها خرج برگزارى المپيك مى كنند و اين اعتراض عمومى را به دنبال دارد. دو هفته مانده به آغاز بازيها دانشجويان دانشگاه مكزيكوسيتى در اعتراض به برگزارى بازيها در كشورشان در ميدان معروف سه فرهنگ جمع مى شوند اما پاسخ آنها گلوله است. 260 نفر به قتل مى رسند اما انگار المپيك مهم تر است. IOC چشم بر اين واقعيت تلخ مى بندد و مكزيكو در ارتفاع ۲۴۰ مترى از ۱۲ اكتبر ميزبان ۵۳۳۰ ورزشكار است كه قرار است ۱۷۲ مدال طلاى بازيها را در ۱۸ رشته ميان خود تقسيم كنند.اتفاقات المپيك سياسى مكزيكو به همين جا ختم نمى شود، ۲ دونده سياه پوست امريكايى پس از پيروزى در فينال دو ۲۰۰ متر با مشت گره كرده و دستكش هاى سياه اعتراض خود را به نژادپرستى و سياست هاى ضد سياه امريكا اعلام مى كند، پاسخ IOC به اين قهرمانان سياه اخراج از دهكده بازيها است اما ورزشكاران سياه دهكده به اين تصميم اعتراض مى كنند.هر چه ارتفاع شهر مكزيكو براى دوندگان استقامت دردسرساز بود، به سرعتى ها كمك كرد. جيم هينز امريكايى اولين انسانى بود كه در المپيك ۱۰۰ متر را زير ۱۰ ثانيه دويد. ركورد ۹۵/۹ ثانيه او در المپيك ها تا سال ۱۹۸۸ كه كارل لويس ۹۲/۹ ثانيه دويد پابرجا ماند هر چند او ۴ ماه قبل در مسابقات انتخابى امريكا ۹۰/۹ ثانيه دويده بود جالب آنكه اين ركورد او را هم لديس در سال ۱۹۹۱ شكست.
باب بيمون در پرش طول ۹۰/۸ متر پريد اين ركورد هم ۲۳ سال پابرجا ماند. سال ۱۹۹۱ مايك پاول ۹۵/۸ متر پريد و هنوز اين ركورد بهترين حدنصاب دنيا است و البته ركورد بيمون در بازيهاى المپيك از سال ۶۸ تاكنون هنوز دست نخورده است. آبب بيكلا سومين المپيك خود را تجربه كرد، اين بار با كفش و ۳۶ سال سن البته او فقط ۱۷ كيلومتر از ۱۲۶/۴۲ را دويد.ويك فايسبورى شيوه معمول كنونى پرش ارتفاع را در مكزيكو به نمايش گذاشت. امريكايى ها با قهرمانى در بسكتبال ركورد شكست ناپذيرى در المپيك ها را از سال ۳۲ كه اين رشته به المپيك وارد شد حفظ كردند. در واليبال كه دومين دوره حضورش در بازيها را تجربه مى كرد شوروى و ژاپن دو فينال تكرارى در بخش مردان و زنان برگزار كردند كه برنده اى تكرارى به نام شوروى داشت.با اين حال روس ها قافيه را در جدول رده بندى نهايى به امريكا باختند. ژاپن هم مثل ۴ سال پيش سوم شد.ايرانى ها پس از شكست در المپيك توكيو ترجيح دادند در مكزيكو دست به عصاتر حاضر شوند و تنها ۱۴ ورزشكار به المپيك رفتند و ۵ مدال كسب كردند، ۲طلا، يك نقره و ۲ برنز و عنوان نوزدهمى هم نصيب ايران شد.در ميان آسيايى ها غير از ايران، ژاپن (كه ۱۱ طلا كسب كرد) تنها پاكستان صاحب طلا شد، طلاى هاكى مثل هميشه به اين كشور رسيد. مغولستان، كره، هند و تايوان هم در اين المپيك به مدال رسيدند.


رده بندى توزيع مدال هاى المپيك ۱۹۶۸ مكزيكوسيتى


رديف نام كشورطلانقرهبرنز جمع
۱ امريكا۴۵۲۸۳۴ ۱۰۷
۲ شوروى۲۹۳۲۳۰ ۹۱
۳ ژاپن۱۱۷۷ ۲۵
۴ مجارستان۱۰۱۰۲ ۲۲
۵آلمان شرقى۹۹۷ 25
۶فرانسه۷۳۵ 15
۷چكسلواكى۷۲۴ 13
۸آلمان غربى۵۱۱۱۰ 26
۹استراليا۵۷۵ 17
۱۰بريتانيا۵۵۳ 13
۱۱لهستان۵۲۱۱ 18

آسيايى ها در بازيهاى المپيك ۱۹۶۸ مكزيكوسيتى

رديفنام كشورطلانقرهبرنزجمع
۳ژاپن۱۱۷۷۲۵
۱۹ايران۲۱۲۵
۲۹پاكستان۱--۱
۳۴مغلوستان-۱۳۴
۳۶كره جنوبى-۱۱۲
۴۲هندوستان--۱۱
۴۳تايوان--۱۱

ايران در بازيهاى المپيك ۱۹۶۸ مكزيكوسيتى

رديفنام كشورطلانقرهبرنزجمع
۱۴كنيا۳۴۲۹
۱۵مكزيكو۳۳۳۹
۱۶يوگسلاوى۳۳۲۸
۱۷هلند۳۳۱۷
۱۸بلغارستان۲۴۳۹
۱۹ايران۲۱۲۵
۲۰سوئد۲۱۱۴
۲۱تركيه۲--۲
۲۲دانمارك۱۴۳۸
۲۳كانادا۱۳۱۵
۲۴فنلاند۱۲۱۴


جالب و خواندنى

پرش تاريخى
باب بيمون ورزشكار امريكايى از مدعيان پرش ارتفاع بود ولى هيچ كس تصور ركوردشكنى او را نداشت. اولين پرش او آن قدر بلند بود كه ابزار اپتيكى سنجش پيش از فرود بيمون و شناسايى نقطه برخورد، از ريل خارج شد. داوران مجبور شدند از نوار فلزى براى متر كردن استفاده كنند. پرش او ۹۰/۸ متر، ۵۵ سانتى متر بلندتر از ركورد جهانى بود.
سه افتخار
دبى ماير شناگر امريكايى اولين شناگر زنى بود كه با كسب مدال طلا در ماده هاى ۲۰۰ و ۴۰۰ و ۸۰۰ متر آزاد توانست ۳ مدال طلاى رقابت هاى انفرادى در المپيك را به دست آورد.
انقلاب در پرش ارتفاع
ديك فازبرى ورزشكار امريكايى پيش از رقابت هاى پرش ارتفاع شناخته نشده بود. چند ساعت بعد او در حالى از ورزشگاه خارج شد كه علاوه بر پيروزى اش به واسطه شيوه خاصش معروف شده بود. «پرش فازبرى» يك انقلاب واقعى بود. او به پشت و با سرعتى بيشتر از حالت عادى از روى ميله افقى گذشت.

آيا مى دانيد

تاثير ارتفاع
اولين بار المپيك در آفريقاى جنوبى با ارتفاع بالا از سطح دريا (۲۳۰۰ متر) برگزار شد. اين ارتفاع براى رقابت هاى كوتاه و فشرده (دو تا ۸۰۰ متر، پرش، پرتاب و غيره) يك مزيت بود ولى براى رقابت هاى طولانى تر از دو دقيقه (دوهاى طولانى، شنا، دوچرخه سوارى و غيره) مشكل زا بود.
ورزشكاران آلمانى
ورزشكاران جمهورى دموكراتيك آلمان تحت نام تيم خودشان آلمان شرقى رقابت مى كردند. تنها در سال ۱۹۷۲ بود كه آنها تحت نام كشورشان جمهورى دموكراتيك آلمان به ميدان رفتند.
جاى پاى كلمب
سفر مشعل المپيك مطابق با خط سير سفر كريستف كلمب برنامه ريزى شد.
يك سال خاص
سال ۱۹۶۸ از لحاظ سياسى اهميت ويژه اى داشت. جمهورى خلق چين در آستانه انقلاب قرار داشت.
تلاش براى استقلال چكسلواكى توسط نيروى شوروى سابق سركوب شد، تظاهرات دانشجويان فرانسه را در برگرفت و در سراسر امريكا مردم براى صلح و حقوق مدنى تظاهرات كردند. در اين موج انقلاب مكزيك هم سهم داشت. معلمان و دانش آموزان در اعتصاب بودند كه تظاهرات خونين آنها در ميدان «سه فرهنگ» سركوب شد.
قدرت سياه
وراى كسب مدال، ورزشكاران سياه پوست امريكايى با اعتراض عليه نژادپرستى خبرساز شدند. در مراسم توزيع مدال ها تامى اسميت و موجان كارلوس برندگان مدال طلا و برنز ۲۰۰ متر دستهايشان را كه با دستكش سياه پوشيده شده بود مشت كرده و بلند كردند، در هنگام پخش سرود ملى دست به دست هم دادند. با اين كار آنها به تبعيض نژاد پرستى در امريكا اعتراض كردند و در نهايت از دهكده المپيك اخراج شدند.
كنترل دوپينگ
براى اولين بار مدال آوران تحت آزمايش دوپينگ قرار گرفتند (ناركوتين ها و محرك ها)
ظهور تارتان
براى اولين بار در محوطه دو و ميدانى از پيستى با ماده تركيبى (تارتان) استفاده شد.
سنجش زمان رسمى
رقابت هاى دو و ميدانى، دوچرخه سوارى، رويينگ، كانو، شنا و سواركارى به صورت الكترونيكى و دستى براى اولين بار اندازه گير شد. پيش از اين تنها زمان سنجى الكترونيكى رسمى محسوب مى شد.

مونا گل نبى
Mona Golnabi
انتخاب مكزيك براى ميزبانى المپيك ۱۹۶۸ چالش هاى زيادى به دنبال داشت چون شهر مكزيكوسيتى ارتفاع زيادى از دريا معادل ۲ هزارو ۳۰۰ متر داشت به اين معنى كه اين شهر نسبت به شهرهاى سطح دريا ۳۰ درصد اكسيژن كمترى دارد. شكى نيست كه هواى رقيق تاثير زيادى بر رقابت برخى از ورزشكاران در رشته هاى استقامتى دارد.
از طرفى ارتفاع زياد باعث خلق ركوردهاى جديد در ماده هاى ۴۰۰ متر ياكوتاه تر، در ماده امدادى و ۴۰۰ متر با مانع، پرش طول و پرش سه گام شد. ارتفاع طول باب بيمون خارق العاده بود. پرش ۹۰/۸ مترى او به مدت ۲۲ سال يك ركورد باقى ماند.
المپيك مكزيك شاهد حضور چشمگير زنان بود. انريكتا باسيليوى مكزيكى اولين زنى بود كه مشعل المپيك را در افتتاحيه روشن كرد. اولاليا رولينسكاى لهستانى، كلاريس دوسميناريوى پرويى و نوريا اوتيز مكزيكى اولين زنانى بودند كه در رشته تيراندازى رقابت كردند.
ويوميناتيوس از امريكا اولين زنى لقب گرفت كه دوبار پياپى فاتح ۱۰۰ متر شد.
معروف ترين زن بازيهاى مكزيك وراكاسلاوسكا ژيمناست اهل چك بود. پس از حمله شوروى سابق به چكسلواكى دو ماه قبل از المپيك، كاسلاوسكا سه هفته پنهان شد و در حالى دوباره در معرض ديد عموم قرار گرفت كه ۴ مدال طلا و ۲ نقره به دست آورده بود.
در رقابت هاى مردان، ال اوئرتر از امريكا براى چهارمين بار فاتح رقابت پرتاب ديسك شد. همچنين المپيك ۱۹۶۸ براى اولين بار شاهد حذف ورزشكارى به واسطه استفاده از مواد ممنوعه بود. هانس گانرليلينوال ورزشكار پنجگانه مدرن سوئدى كه آزمايش استفاده بيش از حد از الكل او مثبت شده بود از دور رقابت ها كنار گذاشته شد.

مهرى رنجبر
Mehri Ranjbar
شناسنامه:

نام و نام خانوادگى: عبدالله موحد
سال تولد: 29/۱۲/۱۳۱۹
محل تولد: بابلسر

كارنامه افتخارات:
مقام پنجم، بازيهاى المپيك ۱۹۶۴ توكيو ژاپن
مدال طلا، مسابقه هاى جهانى ۱۹۶۵ منچستر انگليس
مدال طلا، مسابقه هاى جهانى ۱۹۶۶ توليدو امريكا
مدال طلا، مسابقه هاى قهرمانى آسياى ۱۹۶۶ بانكوك تايلند
مدال طلا، مسابقه هاى قهرمانى جهان ۱۹۶۷ دهلى نو هند
مدال طلا، بازيهاى المپيك ۱۹۶۸ مكزيك
مدال طلا، مسابقه هاى جهانى ۱۹۶۹ ماردل پلاتا آرژانتين
مدال طلا، مسابقه هاى جهانى ۱۹۷۰ ادمونتون كانادا
مدال طلا، بازيهاى آسيايى ۱۹۷۰ بانكوك تايلند

پنجمى در المپيك ۱۹۶۴ توكيو او را مايوس نكرد. عبدالله موحد كه يك بار سرشاخ شدن با حريفان المپيكى را در توكيو تجربه كرده بود مصمم شد تا در مكزيكوسيتى خودى نشان دهد. آزادكار ۷۰ كيلويى براى ستاره شدن در آسمان مكزيك، يك سال بعد از مسابقه هاى جهانى ۱۹۶۵ منچستر استارت زد. اودر اين رقابت ها محمود آتالاى تركيه اى وزاربك بريا شويلى را كنار زد تا در وزن ۷۰ كيلو در دنيا آقايى كند. قهرمانى در منچستر تنها و آخرين قهرمانى جهان نبود كه موحد به دست آورد. او در سال ۱۹۶۶ توليدو امريكا هم دوباره قهرمان شد. آنجا هم كشتى گير ايرانى به هيچ حريفى رحم نكرد تا ثابت كند پديده كشتى است. بعد از اينكه او در فينال جنجالى احمد آگرالى ترك را برد به اتاقش رفت. هنوز دوش نگرفته بود تا عرق مسابقه را از تنش بشويد كه صداى در اتاقش بلند شد. پشت در كسى نبود جز دانيل روبن فرانسوى. قهرمان مسابقه هاى جهانى ۱۹۶۷ و فيناليست المپيك مكزيكوسيتى. او آمده بود تا از قهرمان ايرانى برنامه تمرين بگيرد. موحد هم قول داد تا قبل از رفتن از توليدو برايش برنامه تمرين بنويسد و نوشت. روز بعد دانيل روبن برنامه اش را گرفت. هيچكس فكر نمى كرد سال بعد كشتى گير فرانسوى با كنار زدن حريفان روسى، ايرانى، ترك، ژاپنى و … روى سكوى قهرمانى تكيه بزند اما اين اتفاق افتاد. دانيل روبن در سال ۱۹۶۷ در دهلى نو قهرمان وزن ۷۸ كيلوى جهان شد و در المپيك ۱۹۶۸ مكزيك نيز دو مدال نقره المپيك را در كشتى آزاد و فرنگى گرفت. روبن رمز اصلى قهرمانى اش در اين دو سال را برنامه عبدالله موحد مى داند: من توسط اين مربى ايرانى قهرمان جهان و المپيك شدم. اگر استقامت، استمرار و پشتكارم نبود، هرگز صاحب اين پيروزى ها نمى شدم.» موحد هم در رقابت هاى جهانى ۱۹۶۸ دهلى نو براى سومين بار با مدال طلايى كه گرفت هم برترى اش را به رخ حريفان كشيد و هم خط و نشانى جديد براى المپيك مكزيك. او با پشتوانه سه مدال طلايش پا به مكزيك گذاشت. در اين بازيها براى اينكه مدال را از دست ندهد از همان اول توفانى شروع كرد. موحد در دور اول گاموى گوردون كانادايى را با امتياز برد، در دور دوم آلبرتو داريو آرژانتينى را ضربه فنى كرد. مارشاند فرانسوى، روست آلمانى و چاند هندى را در دور هاى چهارم تا ششم با امتياز برد تا به مسابقه نهايى برسد.در اين مسابقه عبدالله موحد با ولجف بلغار روبه رو شد. ولجفى كه قبلا موحد با او مساوى كرده بود. موحد اين مسابقه نفسگير را يك - صفر مى برد و با درخشش در آسمان مكزيك چشم همه را خيره مى كند. او به آرزويش مى رسد. قهرمانى در المپيك. قهرمان المپيك اما همراه كاروان ورزشى به تهران بر نمى گردد. مصدوميت پايش او را مجبور مى كند براى درمان در مكزيكو سيتى بماند. قهرمان اما چند روز بعد با عصاى زير بغل از پله هاى هواپيما پايين مى آيد. او همان روز به خبرنگاران مى گويد: «من از سال ۶۵ تا ۶۷ سه مدال طلاى جهانى گرفته ام اما طلاى المپيك ارزشش خيلى بيشتر است. تلاش كردم و خوشحالم به آن رسيدم.»كشتى گير بابلسرى تا مدت ها بعد از المپيك درگير مداواى پايش بود. او بايد تمرينات خاصى تا زمستان انجام مى داد. طبق توصيه پزشكان او زمستان به پيست آبعلى رفت تا قسمت ديگرى از مداواى پايش را انجام دهد. بردن پا زير برف هاى كوبيده نشده پيست. نرمشى كه پايش را آماده تمرين مى كرد. منوچهر لطيف كارشناس كشتى درباره موحد مى گويد: «آن زمان مثل حالا تمرينات بدنسازى امروزى نبود. موحد اما با كوهنوردى، پله زنى و طناب زنى و دويدن بدنش را روى فرم نگه مى داشت. او آن موقع روزى يك ساعت مداوم طناب مى زد. تا به حال هم كسى نتوانسته ركوردش را بزند. بالا رفتن از طناب ضخيم آويزان در سالن نيز يكى ديگر تمرينات كشتى گيران آن زمان برود.»عبدالله موحد بعد از اين المپيك در پلاتاى آرژانتين چهارمين مدال طلاى جهانى اش را گرفت و سال بعد نيز در ۱۹۷۰ ادمونتون طلايش را دوباره تكرار كرد تا طلاى بازيهاى آسيايى بانكوك آخرين طلاى او باشد. او بعد از بازيهاى آسيايى بانكوك ديگر رنگ مدال را نديد. حتى در مسابقه هاى جهانى ۱۹۷۱ صوفيه. المپيك ۱۹۷۲ مونيخ بدشانسى آورد تا پايان كارش با تلخى همراه شود. موحد با المپيك شروع كرد و با المپيك هم رفت. مصدوميت كتفش در دور اول مسابقه باعث شد تا ديگر نتواند به كشتى هايش در دور بعدى ادامه دهد. پايانى تلخ براى دفتر كشتى او. مرد طلايى كشتى ايران اما هيچ علاقه اى به مصاحبه ندارد. نه در زمان جوانى اش و اوج عمر ورزشى اش و نه حالا.

شيوا شيرمردى
Shiva Shirmardi
نوزدهمين دوره بازيهاى المپيك در مكزيكو برگزار شد، ورزشكاران ايرانى براى ششمين بار در اين دوره از بازيها به ميدان رفتند. كاروان ورزشى ايران با حضور ۱۴ ورزشكار در رشته هاى كشتى آزاد، كشتى فرنگى، وزنه بردارى و دو و ميدانى در بازيها حاضر شدند.
به نظر مى رسد بعد از ناكامى در المپيك قبلى باعث شده بود كه كاروان ايران به صورت نصفه و نيمه در بازيها حاضر شود به طورى كه در دووميدانى جلال كشميرى در وزنه بردارى: محمد نصيرى، پرويز جلاير، نصرالله دهنوى و دانيل گورگيز در كشتى آزاد:محمد قربانى، ابوطالب طالبى، شمس الدين سيد عباسى، عباس موحد، على محمد مومنى، منصور مهدى زاده، اسكندر فيلابى و ابوالفضل انورى و دركشتى فرهنگى حسين معرب تنها نمايندگان ايران در بازيهاى المپيك مكزيكو بودند.
كشتى آزاد
محمد قربانى نماينده وزن اول ايران بودكه بعد از پنج دور مسابقه از دور رقابت ها كنار رفت قربانى در اين دوره از رقابت ها توانست حريفانى از اكوادور و يونان را از پيش رو بردارد و با باخت مقابل رقيبانى از تاماليديس و امريكا حذف شد. در وزن دوم ابوطالب طالبى براى تيم ايران روى تشك رفت كه با پيروزى در ۶ مسابقه به دور نهايى رقابت ها صعود كرد و او در آخرين مسابقه به مصاف حريف ژاپنى اش اوتاكه رفت اما نتوانست كارى از پيش رو بردار و در نهايت به عنوان سوم رقابت ها رسيد.
با پايان مسابقه طالبى،شمس الدين سيد عباسى ديگر نماينده كشورمان در وزن ۶۳ كيلوگرم به مصاف حريفان خود رفت و با كسب ۶ پيروزى پى در پى به مرحله نهايى رقابت ها صعود كرد. اما او هم در اين دور نتوانست حريف ژاپنى خودش را مغلوب كند و در نهايت به مدال برنز اين دوره از بازيها رضايت داد.
عبدالله موحد در وزن چهارم رقابت ها براى تيم ايران روى تشك رفت .
موحد در دور اول با گاموى گوردون كانادايى روبه رو شد كه با امتياز برنده شد. در دور دوم با كشتى گير آرژانتينى به مبارزه پرداخت و با ضربه فنى روبه رو شد در دور سوم مارشاند از فرانسه و در دور چهارم روست از آلمان غربى را با امتياز شكست داد و دور پنجم با چاند هندى مبارزه كرد و در دور ششم راتزا تاچارا را مغلوب خود كرد و راهى دور نهايى رقابت ها شد. موحد با پيروزى مقابل ولجف از بلغارستان به مدال طلاى بازيها دست پيدا كرد تا بار ديگر كشتى ايران به روزهاى خوب خود باز گردد.ديگر نماينده ايران در وزن ۷۸ كيلوگرم، على مومنى بود كه با شكست در دور چهارم به مقام چهارم رسيد. منصور مهدى زاده نماينده وزن ۸۷ كيلوگرم كه در دور اول به مصاف حريفى از رومانى به روى تشك رفته بود به علت نارسايى قلبى مصدوم و از دور رقابت ها كنار رفت.در وزن هفتم اسكندر مسلم فيلابى نماينده ايران بودكه با حذف شدن در دور سوم نتوانست به عنوانى دست پيدا كند.آخرين نماينده ايران در اين رشته ابوالفضل انورى بود كه با حذف در دور چهارم رقابت ها با امتياز ۹ به مقام ششم رقابت ها دست پيدا كرد.
كاروان كشتى آزاد ايران با كسب يك مدال طلا و دو برنز به كار خود پايان داد و به اين ترتيب با كسب ۳ امتياز در بين ۲۴ كشور دنيا در رده چهارم جدول رده بندى بازيها قرار گرفت.
كشتى فرنگى
حسين معرب تنها نماينده ايران در اين رشته بود كه در وزن سوم به مبارزه پرداخت. او اگر چه مسابقه ها را با پيروزى شروع كرد اما نتوانست مقامى امتيازى را به دست بياورد و در نهايت از دور رقابت ها كنار رفت.
دو و ميدانى
تنها ورزشكار شركت كننده در مسابقه هاى دو و ميدانى بازيهاى المپيك مكزيكو جلال كشميرى بود كه قرار شد در مسابقه پرتاب ديسك شركت كند.
ركورد ورودى بازيها ۵۸ متر تعيين شده بود كه جمعا ۲۷ نفر در دو گروه با هم رقابت كردند كه در گروه اول و در گروه دوم ۱۳ نفر، كشميرى نفر دوم گروه دوم بودكه ۹۶/۵۳ متر پرتاب كرد اما چون حد نصاب تعيين شده را به دست نياورد به دور نهايى رقابت ها راه پيدا نكرد.
وزنه بردارى
ساعت ۴ بعدازظهر روز دوشنبه ۲۲ مهرماه سال ۱۳۷۴ رقابت ها در دسته خروس وزن شروع شد و محمد نصيرى سرشت با حضور روى صحنه توانست ركورد دو ضرب جهان و المپيك را بشكند و با مجموع ۵/۳۶۷ كيلوگرم و ۳۰۰ گرم وزن بدن سبكتر از حريف جدى اش مدال طلاى خروس وزن را به گردن آويزد.
در وزن دوم نصرالله دهنوى نماينده ايران بود كه او نتوانست به عنوانى بهتر از ششمى دست پيدا كند. دهنوى در اين دوره از رقابت ها با مجموع ۰/۳۶۵ كيلوگرم مقام ششم را كسب كرد.
پرويز جلاير نماينده ايران در سبك وزن بودكه با ۱۰ وزنه بردار به رقابت پرداخت او با ركورد ۲۵/۴۲۲ توانست مدال نقره رقابت ها را از آن خود كند و به اين ترتيب كاروان وزنه بردارى ايران يك مدال ديگر را در كارنامه اش به ثبت برساند.
دانيل گورگيز نژاد نماينده ايران در ميان وزن براى شروع وزنه۱۴۰ كيلوگرمى را انتخاب كرد و هر سه مرتبه موفق به بلند كردن وزنه نشد و در نهايت از دور مسابقه ها حذف شد.
با پايان رقابت هاى وزنه بردارى تيم ايران با كسب يك مدال طلا و يك نقره در رده چهارم جدول مدال ها و با كسب ۱۳ امتياز در رده پنجم جدول امتيازات بازيها قرار گرفت.
با پايان رقابت ها هر چند از نظر كميت تعداد كم بود اما از نظر كيفيت بهترين نتايج به دست آمد به طورى كه حتى نسبت به المپيك هاى رم و توكيو حالا تيم ايران درخشش چشمگيرى داشت و قهرمانان ايرانى دوباره با رشد چشمگير خود توانستند دو مدال طلا، يك نقره و دو برنز در رده بندى ۴۴ كشور شركت كننده به مقام نوزدهم برسند.

پويان صفر بيگلو
Pouyan Safarbeiglo
خانم «انيرى كوئتا بازيليو» دونده دوهاى با مانع، مشعل المپيك را به استاديوم اصلى آورد، او نخستين زن ورزشكارى بود كه در طول تاريخ بازيها چنين افتخارى را مى يافت.
وقتى «باب بيمن» ۹۰/۸ متر پريد، دستگاه اندازه گيرى براى اين اندازه آماده نبود و داوران مجبور شدند با مترآهنى ركورد را اندازه بگيرند و اعلام كنند.
«ديك فاو سبورى» امريكايى با شيوه پرش جديد (پرش از پشت) تحولى به وجود آورد و سطح ركورد پرش ارتفاع را در جهان بالا برد.
براى نخستين بار از سال ۱۹۲۸ تيم هاكى هند به دور پايانى راه نيافت.
پيرترين ورزشكار شركت كننده در مكزيكوسيتى «روبرتو سوندى» از السالوادور بود كه در رشته تيراندازى شركت كرده و ۶۸ سال و ۲۲۹ روز از عمرش مى گذشت.
بلند قامت ترين ورزشكار در اين بازيها، در تيم بسكتبال شوروى بازى مى كرد كه ۲۱۷ سانتى متر بلندى قدش بود و «سرگئى كوالنكو» نام داشت.
۳۰ كشور در اين بازيها برنده مدال شدند، از ۴۵ مدال طلا تا يك مدال برنز و اين يك ركورد بود.
باب بيمن، امريكا
قهرمان پرش طول، در ۲۹ ماه اوت ۱۹۳۶ متولد شد، او در بازيهاى المپيك ۱۹۶۸ مكزيكوسيتى شركت كرد و يكى از شگفت انگيزترين نتايج را در پرش طول با ۹۰/۸ متر به جاى نهاد. او ۵۵ سانتى متر به ركورد جهانى افزود. اين ركورد جهانى را او در روز ۱۸ ماه اكتبر ۱۹۶۸ به دست آورد.
باب بيمن با بدن آماده خود قادر بود كه ۱۰۰ يارد را در ۵/۹ ثانيه بدود، او قبل از بازيهاى مكزيكوسيتى تا ۳۳/۸ متر پرش كرده بود.
در روز درخشش او، به خوبى در دور خيز سرعت داشت، پاى او خوب به تخته پرش برخورد كرد و به نحو قابل توجهى بالا رفت.
وزش باد نيز در حد مجاز بود(دومتر در ثانيه) و در ارتفا ۲۲۶۰ متر به اين ركورد دست يافت كه اين اتفاق را خيلى ها دليل دقيق بودن هوا و خوب پرش كردن او دانسته اند. او ديگر بار نتوانست چنين پرشى را انجام دهد و از ۲۰/۸ متر هرگز بالاتر نپريد. بيمن در سال ۱۹۷۳ حرفه اى شد و تنها يك مدال طلاى المپيك ۱۹۶۸ را در اختيار دارد و يك ركورد باور نكردنى قرن بيست و يكم!
الكساندر مدويد، شوروى
كشتى گير در روز شانزدهم سپتامبر ۱۹۳۷ در بلايا- چركف اوكراين متولد شد.
او تنها قهرمان كشتى است كه در سه دوره از بازيهاى المپيك برنده مدال طلا شده است.
مرويد معمولا در وزن هاى سنگين و فوق سنگين با حريفانى روبه رو مى شد كه گاهى بيشتر از ۶۰ كيلوگرم با او تفاوت وزن داشتند.
او در ۱۹۶۸ مكزيكوسيتى صاحب مدال طلا شد و در آخرين دور بازيها در ۱۹۷۲ در مونيخ، همه كوشش خود را به خرج داد تا برحريف امريكايى خود «كريس تيلور»كه نزديك ۲۰۰ كيلوگرم وزن داشت غلبه كند.
مدال هاى طلاى نيم سنگين ۱۹۶۴توكيو، سنگين وزن ۱۹۶۸ مكزيكوسيتى و فوق سنگين ۱۹۷۲ مونيخ نشانى از قدرت و پختگى او است.
عبدالله موحد، ايران
كشتى گير، در روز دهم مارس ۱۹۴۰ برابر با ۲۰ اسفند ماه ۱۳۱۹ در بابلسر در كنار درياى خزر متولد شده است.
او قبلا شناگر و بازيكن خوب واليبال بود و در قايقرانى تسلط و استادى، خاصى داشت. در بازيهاى توكيو عضو تيم ملى ايران بود و بدون باخت با چند مساوى به جايى نرسيد.
از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰ بدون باخت(!) بر كرسى اول جهان در وزن ۶۸ كيلوگرم ايستاد و اين خود يك ركورد بود، شش سال قهرمان جهان، قهرمان المپيك ۱۹۶۸ مكزيكوسيتى و ديگر قهرمانى هايش از او يك نابغه در كشتى آزاد ساخته بود.
پنج مدال طلا از مسابقه هاى جهانى و يك مدال طلا از المپيك نشانه هايى از قدرت و استعداد او در كشتى آزاد بود. نام او در فرهنگ هاى ورزشى به عنوان كشتى گيرى كه شش سال شكست نداشته است در رديف بزرگان اين رشته ثبت شده است.