|
مصاحبه «فيگارو» با رييس مستعفى پارى سن ژرمن
|
|
|
|
پيگيرى مسابقات تنيس مونت كارلو
|
|
|
|
ادامه مرحله پلى آف NBA
|
|
|
|
پائولو مالدينى
|
|
|
|
|
مصاحبه «فيگارو» با رييس مستعفى پارى سن ژرمن
آلن كايزاك: سرباز فرارى نيستم
فاطمه گل نبى
Fatemeh Golnabi
باشگاه پارى سن ژرمن اين روزها دوران پرتلاطمى را پشت سر مى گذارد، يكى از پرافتخارترين تيم هاى فرانسه و برجسته ترين نماينده پايتخت در فاصله ۴ هفته مانده به پايان لوشامپيونا در آستانه سقوط قرار دارد. افزايش نارضايتى ها سبب شد رييس اين باشگاه از سمت خود كناره گيرى كند و ۲ روز پس از اين ماجرا آلن كايزاك، در مقابل خبرنگار روزنامه فرانسوى فيگارو قرار گرفت و دلايل استعفاى خود از اين باشگاه را توضيح داد.
امروز توجه همه رسانه ها را به خود جلب كرده ايد، در مورد استعفاى خود براى ما بگوييد.
من استعفاى خود را از رياست پارى سن ژرمن اعلام مى كنم، پيش از هر چيز بگويم كه من يك سرباز فرارى نيستم! به خاطر ترس استعفا ندادم و اين تصميم را پس از شكست در برابر كائن نگرفتم. من هنوز تسلى پيدا نكردم و اگر ببينم كه پارى سن ژرمن پس از ۱۷ مه هنوز در ليگ است تسكين پيدا مى كنم. سعى مى كنم بفهمم چرا باشگاه در چنين موقعيتى قرار دارد. من بايد مسووليت اين ناكامى را تا پايان بر عهده بگيرم و به شدت ازموقعيت تيم ناراحت هستم.
اشتباهات اصلى شما چه بود؟
اشتباه من در اين بود كه خيلى خوش بين بودم.
وقتى در ماه ژانويه سه بازى را بدون شكست به پايان رسانديم و ۱۱ گل زديم و گل نخورديم بيش از حد اعتماد به نفس پيدا كردم. من شايد مى بايست زودتر استعفا مى دادم و بارها هم اين تصميم را به سهام دار باشگاه گفته بودم به خصوص اينكه سال گذشته مشكلات خيلى زيادى داشتيم.
چه انتقاداتى باعث ناراحتى شما شد؟
به نظر من تشكيل تيمى از ستاره ها و جوانان آينده دار استراتژى خوبى است. وقتى كه براى كسب عنوان قهرمانى با پارى سن ژرمن ۴ سال فرصت خواستم مى دانستم كه زمان زيادى است اما مسووليت آن را بر عهده مى گرفتم. ما آن طور كه مى خواستيم پيشرفت نكرديم و به تدريج فرو رفتيم. برخى از مطبوعات از من گله مى كنند كه چرا با بازيكنان مهربان هستم. با اين حال شيوه رهبرى من خيلى هم با ملايمت و آرامش همراه نبود. من در زندگى شخصى و خانوادگى سختگير هستم اما توانايى انتقاد از بازيكنان و همكارانم در مكان هاى عمومى را ندارم.
در مورد انتصاب ميشل مولن چه نظرى داريد؟
اگر موافق بودم كه مى ماندم. بعد از جلسه يكشنبه شب، سهام دار باشگاه تصميم گرفت تا يك مشاور ورزشى براى كمك كردن به پل لگوئن به اين تيم ملحق شود و مى خواست تا من هم بدون هيچگونه اثرگذارى بر روى ميشل مولن در پست خود باقى بمانم. من بدون هيچ گونه رفتار خشونت آميزى در برابر دوستم، سباستين بزن اين تصميم را رد كردم. من «رهبر اپرا» نيستم و در اين تصميمات سهيم نشدم. من خصومتى با ميشل مولن ندارم. به موقعيت حرفه اى او آشنايى دارم، او فوتبال را به خوبى مى شناسد و براى او آرزوى موفقيت مى كنم. اين را هم بگويم كه رييس موقت باشگاه طى چند روز آينده انتخاب خواهد شد.
شايعاتى در مورد نام هاى ديگر براى تثبيت كادر فنى فعلى وجود دارد. كمى بيشتر در اين باره توضيح دهيد.
من از ژرار هوليه خواستم كه مدير ورزشى باشد. قطعا او مى توانست كمك قابل توجه و ارزشمندى به ما بكند اما متاسفانه قبول نكرد به ما ملحق شود. او در حال حاضر مدير فنى تيم هاى ملى است و نمى خواهد به كسانى كه اين شانس را به او داده اند خيانت كند. همچنين به ژوزه مورينيو فكر كردم و تماس هايى هم با او داشتم. در آخر هم در فكر كسانى مثل يانيك نوآ و فيليپ لوكا بودم كه تيم را از لحاظ روانى آماده كنند. همه چيز در حرف آسان است ما بايد هماهنگى هاى كلى را انجام مى داديم ولى شكست برابر كائن مانع از اين شد كه ما تصميمات خود را نهايى كنيم. ما بايد هر چه زودتر اين تصميمات را مى گرفتيم. در مورد لوييس فرناندس هم بايد بگويم كه با او تماس نداشتم. او را به خوبى مى شناسم و حتى با وجود مشاجرات لفظى كه به هم زديم باز هم توانايى هايش را تحسين مى كنم.
فكر مى كنيد كه بازيكنان هنوز هم گوش به فرمان پل لگوئن هستند؟
من اين طور فكر مى كنم. پل لگوئن زمانى كه با بازيكنانش گپ مى زند سختگيرتر از زمانى است كه بازيكنانش در زمين ظاهر مى شوند. من اميدوارم كه بازيكنان در كنار مربى خود، پل لگوئن متحد باشند. من از آنها مى خواهم كه جمع منسجمى داشته باشند همان طور كه سال پيش خواستم و آنها هم حرف مرا دنبال كردند.
در پايان اين مصاحبه دوست داريد از چه چيزى صحبت كنيد؟
حالا كه همه رسانه ها صحبت هاى مرا منعكس مى كنند از هواداران تشكر مى كنم بدون اينكه بخواهم آنها را فريب بدهم. هواداران پارى سن ژرمن بى نظير هستند اما طرفداران واقعى را با آن يك درصدى كه براى ايجاد خشونت به باشگاه مى آيند جمع نبنديد و آنها در فينال جام اتحاديه با رفتارهاى اهانت آميز خود برابر تيم حريف، شيرينى قهرمانى را از ما گرفتند چون من فرداى آن روز مجبور شدم برابر مطبوعات به خاطر رفتارشان عذرخواهى كنم. شايد من بيش از اندازه به باشگاه، بازيكنان و هواداران علاقه دارم. من دوست دارم كه باشگاه پيشرفت تازه اى داشته باشد چون شانس زيادى دارد. پارى سن ژرمن نبايد بميرد!
|
|
|
|
|
پيگيرى مسابقات تنيس مونت كارلو
پيروزى ژوكوويچ در گام نخست
نواژوكوويچ كه توانسته خيلى سريع خود را به عنوان يكى از تنيسورهاى برجسته مطرح كند، اكنون چشم به كسب موفقيت در زمين هاى رس
دارد.
اين تنيسور صرب كه در سيد ۳ رقابت هاى ۶/۳ ميليون دلارى مسترز مونت كارلو حضور دارد، روز سه شنبه موفق شد با ۲ نتيجه ۳ - 6 در دور دوم مقابل ايوان ليوبيچيچ به پيروزى برسد. ژوكوويچ ۲۰ ساله در ماه ژانويه موفق شد در رقابت هاى اوپن استراليا به عنوان قهرمانى دست يابد. وى به دنبال آن است كه نوار موفقيت هاى خود در گرانداسلم ها را با كسب عنوان قهرمانى در رولاند گاروس ادامه دهد. رقابت هاى اوپن فرانسه (رولاند گاروس) در ماه ژوئن برگزار خواهد شد. ژوكوويچ پس از اين پيروزى گفت: تاكنون نتوانسته ام در زمين هاى خاك رس به موفقيت بزرگى دست پيدا كنم. فكر مى كنم به آن اندازه از توانايى دست يافته ام كه بتوانم بزرگان اين رشته ورزشى را در اين زمين ها شكست دهم. نسبت به سال گذشته زمان بيشترى براى آمادگى دارم و خود را از هر نظر براى حضور موفق در زمين هاى رسى آماده كرده ام.
ژوكوويچ اگرچه توانسته در اين بخش به موفقيت هايى دست پيدا كند اما رافائل نادال اسپانيايى كه ۳ عنوان قهرمانى در اين زمين ها دارد و به عنوان غول زمين هاى رسى معروف است رقيبى سرسخت براى او محسوب مى شود.
ژوكوويچ مى افزايد: اگرچه در اين بازى فراز و فرودهاى زيادى را شاهد بوديم اما فكر مى كنم يكى از بهترين و زيباترين بازيهاى خود را به نمايش گذاشتم. حريف بعدى ژوكوويچ اندى موراى است. وى كه در جدول به تمرين تنيسورها در رده چهاردهم جاى دارد، موفق شده با نتايج ۴ - 6 و يك - 6 فيليپو و ولاندرى ايتاليايى را شكست دهد. نادال سال گذشته در اين رقابت ها به قهرمانى رسيد و روژه فدرر تنيسور نامدار سوييسى نايب قهرمان شد. نادال بايد مقابل هموطن خود، روبن راميرز هيدالگو قرار بگيرد. روبن در ۲ ست و با نتايج يك - 6 و يك - 6 موفق شده بود، ژيل سيمون تنيسور فرانسوى را شكست دهد.
|
|
|
|
|
ادامه مرحله پلى آف NBA
پيروزى نزديك مجيك و اسپرز
اگر كريس پل نتواند برنده عنوان بهترين بازيكن سال شود، وى در جمع بهترين بازيكنان فصل جاى خواهد داشت.
پل توانست ۳۲ امتياز براى نيواورلينز كسب كند تا اين تيم بتواند ۱۲۷ - 103 دالاس ماوريكس را در هم بكوبد. اين دومين پيروزى نيواورلينز در دور نخست مرحله پلى آف رقابت هاى كنفرانس غرب محسوب مى شود. پس از اين بازيكن ارزنده، ديويد وست ۲۷ امتياز و پژا استانكوويچ ۲۲ امتياز براى هورنتس كسب كردند. هورنتس از سال ۱۹۹۸ نتوانسته مقابل ماوريكس از دالاس به برترى برسد.
در ديگر بازى انجام شده اورلندو موفق شد در يك بازى پاياپاى با نتيجه ۱۰۴ - 103 مقابل تورنتو به برترى برسد. در حالى كه تنها ۳۰ ثانيه تا پايان بازى باقى مانده بود، هدو ترك اغلو، دوايت هوارد را صاحب موقعيت كرد. تا وى بتواند پيروزى را براى اورلندو مجيك به ارمغان آورد. اين دومين بازى از مرحله نخست رقابت هاى كنفرانس شرق بود.
همچنين سن آنتونيو به لطف كسب ۳۲ امتياز از سوى تونى پاركر موفق شد ۱۰۲ - 96 مقابل فينكيس سانز پيروز شود. تونى پاركر علاوه بر گلزنى توانست ۷ پاس گل هم بدهد. تيم دانكن از فينيكس كه مدافع عنوان قهرمانى است ۱۸ امتياز و ۱۷ ريباند به دست آورد. سن آنتونيو در بازى نخست ۱۱۷ به ۱۱۵ به برترى رسيد.
|
|
|
|
|
پائولو مالدينى
مردى براى تمام فصول
فاطمه حلاجى
Fatemeh Hallaji
يكى از جذاب ترين سؤالات براى هواداران فوتبال بحث بر سر بهترين ها است. با وجود اينكه در اكثر مناظرات نمى توان به جواب صريح و روشنى رسيد اما جنگ هواداران بر سر ستارگان را پايانى نيست.
براى هواداران در هر سن و سالى كه باشند و هر معيارى را كه براى بهترين ها در ذهن دارند پائولو مالدينى بى شك يكى از اسطوره ها است. و شايد مدافع ۳۹ ساله ميلان كه هفته گذشته در تمرينات تيمش از ناحيه زانو مصدوم شد هرگز نتواند به مستطيل سبز محبوبش بازگردد. در هر حال او يكى از ستاره هاى درخشان جهان فوتبال است. اگر به اين موضوع شك داريد ادامه مطلب را از دست ندهيد.
مدال ها و جام هاى افتخار
اصولا قضاوت درباره بازيكنان فوتبال بر اساس جام ها و مدال هاى قهرمانى نمى تواند قضاوتى عادلانه باشد. بازيكنان معمولى زيادى را مى توان نام برد كه به تمام افتخارات ممكن رسيدند. به طور مثال كريستين كارمبوى فرانسوى كه قهرمانى در جام جهانى، يورو و ليگ قهرمانان اروپا را در كارنامه دارد اما هرگز يك ستاره نبود. در عين حال ستاره هاى بزرگ دنياى فوتبال از مهمترين افتخارات محروم مانده اند كه نمونه بارزش روبرتو باجوست.
با اين وجود در دنياى امروز افتخارات تيمى هنوز يكى از فاكتورهاى مهم است و البته كارنامه پائولو پر است از اين عناوين: 7 اسكودتو، يك جام حذفى، ۵ سوپر كاپ ايتاليا، ۵ قهرمانى در ليگ قهرمانان، ۳ سوپر كاپ اروپايى و البته ۳ بار قهرمانى در جام جهانى.
هرچند پائولو مالدينى هرگز به عنوان بازيكن سال اروپا يا جهان انتخاب نشد اما اگر از سياست هاى پشت پرده اين انتخاب با خبر باشيد هرگز تعجب نخواهيد كرد.
مدافع محبوب ميلان چندين ركورد را در اين تيم به نام خودش ثبت كرده: او ركورددار بازى براى روسونرى ها است و مسن ترين بازيكنى است كه در فينال ليگ قهرمانان دروازه حريف را گشوده است.
ركورد ملى
بعضى بازيكنان در سطح باشگاهى در حد فوق ستاره ظاهر مى شوند اما قادر نيستند همان عملكرد را در سطح ملى به نمايش بگذارند. بهترين نمونه از اين دست جيانى ريورا و الساندرو دل پيرو هستند.
ولى مالدينى لاجوردى پوش همان مالدينى ميلان بود كه در چهار جام جهانى و سه يورو يكى از مهره هاى اصلى تيمش بود. او كه با ۱۲۶ بازى ملى ركوردار بازى در تيم ملى ايتالياست با بدشانسى شاهد باخت تيمش در دو فينال مهم بود؛ فينال جام جهانى ۹۴ بازى را برزيل واگذار كردند و در فينال يورو ۲۰۰۰ به فرانسه باختند. قهرمانى در اين دو جام مى توانست او را به ركوردى دست نيافتنى برساند.
اما آنچه مالدينى را از ديگر بازيكنان ايتاليايى متمايز مى كند هم شنيدنى است: در كشورى كه هيچ فوتباليستى تا قبل از ۲۰ تا ۲۵ سالگى به تيم ملى دعوت نمى شود آن قدر عالى كار كرد كه نتوانستند او را ناديده بگيرند تا قبل از ۲۰ سالگى پيراهن تيم ملى را به تن كند.
او در ۱۹ سالگى پديده يورو ۸۸ لقب گرفت و البته بهترين دفاع آخر آن تورنمنت.
خيلى ها معتقدند در جام جهانى ۹۴ امريكا، روبرتو باجو به تنهايى ايتاليا را به فينال رساند اما آيا مى توان فراموش كرد زمانى را كه فرانكو بارزى افسانه اى چهار بازى را به دليل مصدوميت از دست داد تا مالدينى جوان به تنهايى خط دفاعى لاجوردى پوشان را رهبرى كند؟
به هر حال دوران حرفه اى مالدينى پر است از افتخارات. شايد يكى از شيرين ترين آنها لحظه اى بود كه جام قهرمانى ليگ قهرمانان ۲۰۰۳ را در الدترافورد بالاى سر برد، يعنى درست ۴۰ سال بعد از اين كه پدرش، چزاره مالدينى همين جام را براى ميلان در ويمبلى بالاى سر برده بود.
ماندگار
يكى ديگر از فاكتورهايى كه مختص ستارگان بزرگ و ماندگار دنياى توپ گرد است ثبات آنها در طول سال ها است. حتما بازيكنان زيادى را مى شناسيد كه دو، چهار يا حتى هفت سال در سطح اول فوتبال درخشيده اند اما پس از آن نتوانسته اند از پس رقابت پرفشار ستارگان بربيايند و به هر دليل جاى خود را به ديگرى داده اند. ولى مالدينى داستان خودش را دارد: او از ژانويه ۱۹۸۵ كه با تنها ۱۶ سال سن براى ميلان به ميدان رفت تا به امروز هميشه نمايشى در سطح اول جهان داشته . او براى يك ربع قرن جزو بهترين مدافعان جهان بوده و حالا در حالى كه فقط يك قدم تا جشن تولد ۴۰ ساگى اش فاصله دارد هنوز يكى از بهترين و آماده ترين مردان روسونرى ها است.
مالدينى در سه تيم پرافتخار ميلان بازى كرده: تيم آريگو ساچى دهه ،۸۰ تيم كاپلو در اوايل دهه ۹۰ و تيم كنونى كارلو آنچلوتى. خيلى ها تيم ساچى را بهترين تيم تاريخ اين باشگاه مى دانند و از مثلث هلندى فان باستن، رايكارد و رود گوليت به عنوان بهترين خط حمله اى مى دانند كه ميلان به خود ديده؛ در عين حال برترين خط دفاعى باشگاه را همان دفاع چهار نفره مائورو تاسوتى، الساندرو كاستاكورتا، بارزى و مالدينى مى دانند.
اما شايد مهمترين دليل محبوبيت مالدينى اخلاق خاصش باشد. ايتاليا هميشه بهترين مدافعان را به جهان فوتبال معرفى كرده. مدافعانى عموما خشن و بى پروا اما مالدينى هميشه با احترام به مهاجم حريف از دروازه تيمش دفاع كرده و حتما به همين خاطرست كه حتى هواداران رقيب هم هميشه دوستش داشته اند.
پائولو در اين باره مى گويد: پدرم هر آنچه را كه داخل مستطيل سبز و خارج از آن لازم بود به من آموخت.
و كيست كه نداند او در تمام عمرش يك ميلانى متعصب بوده؛ در دنيايى كه بازيكنان به خاطر چند دلار بيشتر به تمام عشق هوادارانشان پشت مى كنند او ۲۳ سال به پيراهن سرخ و سياه تيمش وفادار ماند تا اسطوره تيمش باشد.
در طى سال هاى گذشته جهان فوتبال مدافعان بزرگى به خود ديده: فرانكو بارزى، فاكتى، بكن باوئر، برايتنر، سانتوس و بابى مور.
بدون شك جاى پائولو مالدينى هم در بين اين بزرگان است اما اين سؤال مطرح است كه آيا مى توان او را برترين آنها دانست؟
|
|
|
|
