نيما شريفى

ايران ورزشى - قريب به اتفاق پرسپوليسى ها از همين حالا تيم محبوبشان را برنده شصت و سومين دربى پايتخت مى دانند و البته براى اثبات اين ادعا علاوه بر استناد به اوضاع و احوال بغرنج استقلال كمى هم خرافه را چاشنى داعيه پيروزى مى كنند تا جنگ روانى پيش از آغاز اين ديدار سنتى به نفع قرمزها پيش برود. اين جماعت اما به گواه آمار كرى هاى عجين شده، دربى را به ميل خود جلو مى برند، چه اينكه اين بار مرد خوش پوش نيمكت استقلال براى آنها تداعى كننده اتفاقات دلنشينى است.
براى سرمربى فعلى استقلال هم هيچ اتفاقى بدتر از اين نيست كه به ناكام تمام عيار دربى ما شهره شود و با همه اسم و آوازه اى كه گوش فلك را كر كرده با استناد به آمار، مغلوب بزرگ دربى لقب بگيرد. مى گويند ناصر حجازى كليد خوشبختى پرسپوليس است و حضور او در دربى مترادف است با بخت و اقبال دوچندان قرمزها. به اين ترتيب پرسپوليسى ها همان اندازه كه از اسامى چون منصور پورحيدرى و امير قلعه نويى وحشت دارند از حضور حجازى در دربى استقبال مى كنند، چه اينكه او را فاقد تخصص ديگر مربيان استقلال مى دانند كه مقابل پرسپوليس همواره چهره يك مربى برنده را به خود گرفته اند. فلاش بكى به گذشته پرده از ناكامى هاى ناصر حجازى مقابل پرسپوليس برمى دارد تا اميد پرسپوليسى ها هرچند با چاشنى خرافه آميخته باشد اما چندان هم واهى به نظر نرسد.
هيچ استقلالى تمايلى به يادآورى خاطرات روز ۱۶ شهريور ماه سال ۵۲ ندارد. ماجرا با يك گل و دو گل تمام نشد تا استقلال با ۶ گل خورده در ورزشگاه آزادى مقابل پرسپوليس زمين گير شود. منصور رشيدى دروازه بان فيكس استقلال در آن ديدار بود و با پذيرش ۴ گل، سرمربى وقت را بر آن داشت تا حجازى را جايگزين وى كند. ۳۰ دقيقه اى كه ناصر حجازى حراست از دروازه استقلال را عهده دار شد اما بى دردسر عبور نكرد تا دومين ناكامى وى مقابل پرسپوليس رقم بخورد. به اين ترتيب سهم حجازى از شكست ۶-صفر دو گلى بود كه به تور دروازه او دوخته شد تا نامش در اين شكست تاريخى ثبت شود. اين شكست البته اولين تجربه تلخ حجازى برابر پرسپوليس نبود. بهمن ماه ۱۳۵۰ يعنى ۲ سال پيش از سنگين ترين باخت استقلال در دربى، آبى پوشان پايتخت در ورزشگاه امجديه با نتيجه ۴ - يك مغلوب پرسپوليس شدند. حجازى در اين بازى در دقايق ۴۳ و ۵۶ و ۷۵ سه بار تسليم بازيكنان پرسپوليس شد و در نهايت هم به واسطه مصدوميت زمين مسابقه را ترك كرد تا تقصير او در اين ناكامى تكميل شود. گل خوردن هاى متعدد از پرسپوليس براى ناصر حجازى باز هم تكرار شد.
شاخص ترين دروازه بانان ايران البته پيش از خودنمايى احمدرضا عابدزاده به عنوان يك گلر ششدانگ ديگر شكست سنگين خود را مقابل پرسپوليس و البته در قامت دروازه بان در خرداد ماه سال ۶۵ تجربه كرد. شكست ۳ - صفر كارنامه دربى هاى حجازى را بيش از پيش مخدوش كرد. با اين اوصاف ناصر حجازى در ۱۵ ديدارى كه به عنوان بازيكن در دربى حضور داشت با ۶ باخت و ۴ پيروزى و ۵ مساوى پرونده دوران بازيگرى خود را در دربى ها بايگانى كرد.
در اين ميان اما آمار مأيوس كننده به ۱۸ گلى برمى گردد كه ناصر حجازى در ۱۵ دربى و در قالب دروازه بان استقلال از پرسپوليسى ها دريافت كرد. ادامه ناكامى ها در دربى براى ناصر حجازى در شكل و شمايل ديگرى دنبال شد. ۲۰ تير ماه سال ،۷۶ ناصر حجازى در قامت سرمربى و به اميد محو كردن خاطرات عذاب دهنده استقلال را مقابل پرسپوليس روانه ميدان كرد. مهدى مهدوى كيا، ادموند بزيك و طاهرزاده اما امان از استقلال گرفتند تا چندمين شكست سنگين استقلال در دربى با حضور ناصر حجازى تكرار شود. ۲۲ آبان ماه سال ۷۷ هم باز هم اين ادموند بزيك بود كه با تك گل خود دامنه ناكامى هاى ناصر حجازى را به عنوان سرمربى استقلال در دربى گسترده كرد و البته در ۲۰ فروردين ماه سال ۷۸ تساوى يك - يك بهترين نتيجه براى ناصر حجازى در سه ديدارى بود كه به عنوان نفر اول كادر فنى نيمكت استقلال را قرق كرده بود.
ناكامى حجازى مقابل پرسپوليس البته فقط در دربى هاى پايتخت خلاصه نمى شود. ۴ شكست و يك تساوى از ۵ بازى حاصل حضور ناصر حجازى به فاصله سال هاى ۵۵ تا ۵۷ در تيم فوتبال شهباز است.
اگر چه طلسم شكست استقلال مقابل پرسپوليس در زمان سرمربيگرى ناصر حجازى در تيم هاى ديگر ۲ بار شكسته شد اما حسرت بردن پرسپوليس در ماشين سازى، استقلال اهواز و استقلال رشت همچنان ادامه داشت و هرگز به سرانجامى كه سرمربى انتظارش را داشت ختم نشد.
حجازى اما دو بار در زمان سرمربيگرى موفق به شكست پرسپوليس شد بلكه تا حدودى از بند اين ناكامى فرار كند. پيروزى سال ۶۷ با تيم محمدان بنگلادش اولين موفقيت حجازى در دوران سرمربيگرى مقابل پرسپوليس بود. نتيجه ۲ - يك كه منجر به شكست قرمزها شد البته در اوج درگيرى هاى درون تيمى پرسپوليس كه به قصد كنار گذاشتن على پروين طراحى شده بود اتفاق افتاد تا اين شرايط به امتياز محرزى براى عبور راحت از سد پرسپوليس تبديل شود. دومين پيروزى ناصر حجازى مقابل پرسپوليس به سال ۷۸ بازمى گردد كه هدايت ذوب آهن اصفهان بر عهده او گذاشته شده بود. برنده شدن مقابل پرسپوليس در آخرين هفته ليگ ۷۸ در شرايطى اتفاق افتاد كه قرمزها به فاصله ۵ هفته مانده به پايان ليگ جشن زودهنگام قهرمانى را برگزار كرده بودند و كسب هر نتيجه اى در ديدارهاى باقيمانده توفيرى در وضعيت موجود نمى كرد. ناصر حجازى اين بار براى جبران مافات و ختم اين غائله ناكامى مقابل پرسپوليس قرار مى گيرد و اگر چه شرايط فعلى استقلال بيش از هر زمان ديگرى نابسامان است اما مصاف با پرسپوليس به دلايل متعددى براى ناصر حجازى حايز اهميت است. اول اينكه شرط بقاى او به نتيجه اين ديدار بستگى دارد و دوم قطع نوار ناكامى ها در دربى و سوم اثبات داشته هاى فنى مردى كه پس از سال ها خانه نشينى وارد گود شد و دست بر قضا نتايج نااميدكننده اى با استقلال گرفته. حجازى براى پوچ كردن همه فرضيه هاى مطرح شده كه دسته جمعى ختم به نتيجه ناخوشايندى براى او مى شود به پيروزى در اين دربى احتياج دارد حتى اگر آمار از اتفاق ديگرى حكايت كند و خرافات از حجازى به عنوان مهره شانس پرسپوليسى ها بگويد، مختل كردن معادله هاى پيش بينى شده هدف اول و آخر سرمربى است.

ايران ورزشى ـ بازى خواستن و درست بازى دادن هنر مربيان موفق است. اين ويژگى منحصر به مربيانى است كه فهم درستى از استعدادهاى بازيكنان خود دارند و در وهله اول درست تشخيص مى دهند كه كدام بازيكن مى تواند ايده آل سيستم مورد نظر باشد و بعد از آن با انتقال درست تفكرات خود به بازيكنان در واقع كارى مى كنند كه ما نتيجه بگيريم؛ از بازيكن به درستى بازى خواسته شده و مربى در بازى گرفتن از بازيكنانش كمترين اشتباهى نكرده است. حجازى مردى كه شايد خيلى ها تصور كنند او ديگر تمام شده، به دليل همين اشتباهات جزئى اين ذهنيت تخريبى را به وجود آورده و اگر نه مرد محبوب استقلالى ها در اولين گام هايش در تمرينات استقلال نشانه هايى از رشد و بهتر شدن را در تيمش آشكار كرد. حجازى با به خدمت گرفتن دستيارانى همچون مرفاوى و ورمزيار در واقع كارى كرد كه مى بايست انجام مى داد، در واقع وظايف اينگونه تقسيم شد؛ حجازى در حوزه تصميم گيرى و ديگر اعضاى كادر فنى به عنوان مردان تمرين دهنده. اما سؤال اين است كه آيا حجازى كه همواره خود از منتقدان مربيان ناكام استقلال است تاكنون توانسته در استقلال تصميماتى بگيرد كه صحيح باشد؟ اگر حساب اتفاقات ناخواسته اى مثل مصدوميت ها و محروميت ها را كه براى حجازى رخ داد كنار بگذاريم به وضوح درمى يابيم كه حجازى در بعضى مواقع اشتباهاتى انجام داده كه در نهايت به شكست تيمش منجر شده است. استقلال كه در بازى با صباباترى روزنه هايى از تيم شدن را بروز داد اما در بازى حساسش مقابل سپاهان در حقيقت با اشتباهات فاحش حجازى نتوانست از سد حريف نه چندان باانگيزه اش بگذرد. اشتباه در مهره چينى استقلال را در چاله اى انداخت كه حتى حجازى هم هر چقدر سعى كرد با تعويض هاى درست اشتباهش را پاك كند هرگز موفق به انجام اين مهم نشد. حجازى بايد بپذيرد كه وقتى تيمش را با آرايشى غلط وارد ميدان مى كند بازيكنان به دليل قرار گرفتن در فضاى گنگ قادر نيستند تا پايان بازى اشكالات را رفع كنند و حتى اگر بازيكنان كارآمدى كه بيرون از ميدان مانده اند در جريان بازى وارد زمين شوند باز هم تاثيرى در روند بهبودى تيم نخواهد داشت. اين روزها ذهنيت غلط حجازى از بازى گرفتن از بازيكنان ناآماده به شدت استقلال را در مسير بحران قرار داده و حتى خود حجازى را هم در مخمصه اى گرفتار كرده كه بيرون آمدن از آن بسيار دشوار مى نمايد. پيدا كردن بهترين نفرات از ميان جمعى كه در اختيار حجازى قرار دارد به نظر مى رسد كار بسيار سختى است اما اين بى انصافى است كه چنين تصورى داشته باشيم و بپذيريم كه حجازى هم حق دارد در اين راستا اشتباه كند. حجازى خوب مى داند كه متر و معيار بازى دادن به بازيكنانش از دل تمرينات بيرون مى آيد. او كه خود نيز بارها به آمادگى بازيكنانش در جريان تمرينات اشاره مى كند قطع به يقين بايد به اين مهم پى مى برد كه بازيكنانى مثل روانخواه و ارسوويچ از حيث آمادگى به مراتب جلوتر از بازيكنانى همچون، منصوريان و عليزاده قرار دارند. اما حجازى نمى دانيم چرا و با كدام دليل و منطق پذيرفتنى اقدام به بازى گرفتن از منصوريان و عليزاده در همان دقايق نخست كرد! اين پرسش در آستانه دربى ۶۳ به ذهن مى رسد كه حجازى در بازى مهم يكشنبه هفته آينده آيا باز هم استوار به همين اصول تيمش را ارنج خواهد كرد؟ يا اينكه متر و معيارها را از دل تمرينات بيرون خواهد آورد عصر دوشنبه استقلال با هدف ريكاورى تمرين سبكى در استاديوم شيرودى انجام مى دهد و آنجا دوباره زمزمه هايى مبنى بر بازى گرفتن از عليرضا منصوريان و عليزاده به طور ثابت در بازى هفته آينده شنيده مى شود. البته، انتخاب مردان اصلى استقلال در بازى دربى حق مسلم كادر فنى است اما اميدواريم اين بار حداقل ما اشتباه كرده باشيم و حجازى درست انديشيده باشد و اگر قرار است منصوريان و عليزاده در تركيب قرار بگيرند با نمايشى چشمگير تحسين همگان را برانگيزند. حجازى نيك مى داند كه درست انديشيدن در اين روزها مى تواند تضمين كننده ابقايش در حوزه فنى استقلال باشد و اگر غير از اين اتفاق بيفتد چه بسا مرد محبوب استقلال از هفته دهم ديگر نتواند روى نيمكت تيمش بنشيند. فتح الله  زاده عصر دوشنبه در نطقى كوبنده اعلام كرد: مثل كوه پشت سر حجازى ايستاده ام و اگر قرار باشد حجازى برود اين من هستم كه مى بايست قبل از حجازى از تيم كنار بروم. اين حرف نشان دهنده حس عميق مديرعامل و حتى اعضاى هيات مديره استقلال در قبال سرمربى تيمشان است. اما آيا فتح الله زاده اين حرف را پس از دربى هم تكرار خواهد كرد و يا بهتر است اين طور مطرح كنيم؛ آيا حجازى كارى مى كند كه فتح الله زاده حرفش را دوباره تكرار كند؟

ايران ورزشى- بازيكن  ايرانى الاصل شاغل در بوندس ليگاى آلمان گفت: از اينكه فدراسيون فوتبال آلمان با من همكارى كرده، ممنون هستم درشرايطى كه اشكان دژاگه،  بازيكن ايرانى تيم ملى زير ۲۱ ساله هاى آلمان براى نرفتن به رژيم صهيونيستى جهت انجام بازى مقابل اين تيم در روز جمعه آينده، موضع ثابتى دارد.
وى از مسؤولان تيم بابت اين درخواست تشكر مى كند اگرچه  جريانات سياسى در آلمان به مخالفت با اين تمصميم مى پردازند.
۲ روز بعد از اعلام تصميم اشكان دژاگه مبنى بر عدم همراهى تيم آلمان، جريانات سياسى بيشترى به مخالفت با اين خواست منطقى بازيكن جوان ايرانى رو  آورده اند.

سوانسيگر: به تصميم آيلتس احترام مى گذاريم
ديتر آيلتس،  سرمربى تيم ملى زير ۲۱ ساله هاى آلمان اولين كسى بوده كه در زمان درخواست اين بازيكن،  «سريع» با آن موافقت كرد.
اين روزنامه با ذكر اين نكته، مشخص ساخت كه تئو سوانسيگر،  رييس فدراسيون آلمان كاملا در نقطه مقابل تصميم منطقى دژاگه نبوده است.
اين روزنامه ازقول سوانسيگر نوشته است: به تصميم مربى احترام مى گذارم. او توانست اين تصميم را به من منتقل كند كه دژاگه براى خود دلايلى دارد كه ربط به زندگى شخصى اش دارد. با اين حال، در فدراسيون آلمان نمى توانيم بپذيريم كه يك بازيكن تيم ملى به دلايلى نخواهد در ديدارى از تيم ملى حاضر باشد.
دژاگه: براى كارم دلايل شخصى دارم
دژاگه براى اينكه در سفر تيم ملى آلمان به رژيم صهيونيستى تيم زير ۲۱ ساله هاى آلمان را همراهى نكند، به صورت ادارى و دقيق عمل كرده است. اين بازيكن درخواست خود را به صورت كتبى ارايه كرده است.
اين روزنامه به اظهارات تازه دژاگه پرداخته است: عدم همراهى من براى اين سفر،  تنها به دلايل شخصى صرف بوده است. دلايلى كه مورد پذيرش سرمربى تيم ملى قرار گرفت.
وى افزوده است:  خواهش مى كنم همه متوجه باشند دلايل اين تصميم ماهيتى شخصى دارد و ربطى به مناسبات نزديك خانوادگى ام پيدا مى كند. از اين بابت، از فدراسيون فوتبال آلمان كمال تشكر را دارم.

باشگاه وولفسبورگ: به ما ربطى ندارد
باشگاه وولفسبورگ در مورد تصميم دژاگه دخالت نمى كند.
كورت ريلوهولس،   سخنگوى باشگاه وولفسبورگ اظهار كرد: با دژاگه درخصوص اظهاراتش صحبت كرده ايم و قضيه برايمان كاملا مشخص است. به باشگاه مرتبط نمى شود و خود دژاگه مسؤول است.

اشپيگل: اشكان انسان حساسى است
سايت نشريه اشپيگل در گزارشى به انعكاس تصميم دژاگه،  واكنش رييس فراكسيون حزب اتحاد دموكرات مسيحى برلين،  واكنش نايب رييس شوراى يهوديان آلمان،  واكنش فدراسيون آلمان و ... پرداخته كه طى يكى  دو روز گذشته در سطح رسانه ها منعكس شده است.
در بخش پايانى اين گزارش از قول مربى دژاگه در تيم جوانان كه نخواست نامش فاش شود ،  عنوان كرده است: «اشكان آدمى حساس است و مى داند خانواده تا چه حد برايش مهم هستند. درست است كه پدرو مادرش و نيز برادرش در آلمان زندگى مى كنند  اما اشكان در ايران خويشاوندان زيادى دارد و خب به طور حتم به آنان هم توجه خاصى دارد.»
اين نشريه افزوده است: مسلما اشكان دژاگه اولين بازيكن بوندس ليگايى نيست كه از حضور و بازى با تيم رژيم صهيونيستى سر باز مى زند اما اولين نفرى است كه اين بنيان را آشكارا پى ريزى مى كند.
در فصل ۲۰۰۵-۲۰۰۴ بايرن مونيخ درليگ قهرمانان با تيم مكابى تل آويو بازى داشت. در آن دوران وحيد هاشميان،  مهاجم ايرانى بايرن نه در بازى رفت و نه در بازى برگشت به ميدان نرفت زيرا علت رسمى اين امر،  مصدوميتش بود. تصميم شجاعانه اشكان دژاكه درخصوص رويارو نشدن با تيم فوتبال رژيم صهيونيستى گويا همچنان واكنش هاى رسانه اى را در آلمان باعث شده هر چند كه اظهارات و حمايت هاى مسؤولان فدراسيون فوتبال آلمان از فشارها كمى كاسته است. از قرار معلوم تصميم بازيكن آلمانى، ايرانى وولفسبورگ واكنش هايى را نيز در داخل كشورمان به همراه داشته است. چه در همين حال اين رييس ورزش بسيج كشور يعنى سردار مشايخى است كه ضمن تقدير از حركت شجاعانه دژاگه تاكيد كرده: «وطن براى اشكان آغوش گشوده است.»

ايران ورزشى - مدافع سابق تيم ملى فوتبال گفت: چند ماهى است كه فوتبال ايران درسطح بين المللى مجهول الهويه است و ما متأسفانه هيچ هويتى در فوتبال بين المللى نداريم.
رحمان رضايى با اشاره به برگزارى انتخابات فدراسيون فوتبال در دوشنبه آينده گفت: فكر مى كنم با انتخاب رييس جديد بسيارى از مشكلات فوتبال ايران مرتفع شود. متأسفانه چند ماهى است كه فوتبال ايران در بعد بين المللى مجهول الهويه است و ما هيچ هويتى در فوتبال بين المللى نداريم. فكر نمى كنم تيمى را پيدا كنيد كه شرايطى مانند ايران را داشته باشد. در ۳-۲ ماه اخير چهار هفته ليگ هاى اروپايى تعطيل شد تا تيم هاى ملى بتوانند بازيهاى بين المللى برگزار كنند اما متأسفانه تيم ملى ايران بدون برنامه از اين بازيها محروم بود.
وى افزود: ما در وضعيت معلق هستيم و هيچ وضعيت بسامانى در تيم ملى ايران وجود ندارد. فوتبال آنقدر در كشورها مهم است كه هيچ وقت وضعيت تيم ها مجهول نمى شود اما ما پس از جام ملت ها شرايط نامناسبى را تجربه مى كنيم. اميدوارم كه رييس آينده فدراسيون با حضورش بتواند شادابى و طراوت قبلى را به فوتبال ايران بازگرداند. ما با وجود اينكه يكى از تيم هاى قدرتمند آسيا به حساب مى آييم اما هم اكنون هيچ نام و نشانه اى در فوتبال آسيا نداريم و اين تيم ملى كه طرفداران فراوانى در تمام دنيا دارد در بلاتكليفى محض به سر مى برد. درست است كه در جام ملت ها نتوانستيم نتايج خوبى كسب كنيم.اما اين دليلى نمى شود كه بخواهيم هميشه به آن مسابقات فكر كنيم. هر شكستى آغازى است براى پيروزى هاى آينده. ما بايد محكم تر گام برداريم و شكست هايى مانند شكست در جام ملت ها تجربه خوبى براى ماست.
رضايى كه تا پيش از اين دليل خداحافظى اش از تيم ملى را عنوان نمى كرد، اين بار يكى از دلايل اصلى خداحافظى اش از تيم ملى را حمايت نشدن از اين تيم و بازيكنانش عنوان كرد و گفت: وقتى قرار است شما با اين همه مسؤوليت در تيم ملى بازى كنيد اما هيچ كس نباشد كه بالاى سر تيم ملى حضور داشته باشد خود به خودمايوس مى شويد. ما مسؤوليت سنگينى در تيم ملى برعهده داشتيم اما متأسفانه كسى نبود كه از تيم ملى حمايت كند. خدا شاهد است كه بحث من بحث مالى نيست. تنها حمايتى است كه ما به لحاظ معنوى پشت سر تيم ملى نياز داشتيم. اين يكى از دلايل خداحافظى من از تيم ملى بود. رضايى در پاسخ به اين سؤال كه آيا فكر مى كنى با انتخاب رييس جديد مشكلات فوتبال ايران حل شود؟ گفت: قطعاً اين چنين خواهد بود. اميدوارم كه با انتخاب نفر جديد همه مشكلات به پايان برسد. هر كسى در انتخابات پيروز شود قطعاً براى دفاع از برنامه هاى خود تلاش خواهد كرد.
مدافع ايرانى ليورنو در بخش ديگرى از گفت وگوى خود با ايسنا درباره نتايج ضعيف اين تيم گفت: در آخرين خبرهايى كه از تلويزيون ايتاليا پخش شد به احتمال نود و پنج درصد مربى تيم را تغيير خواهند داد. ما نتايج بسيار ضعيفى را در اين فصل كسب كرده ايم و باشگاه با دو سه نفر از مربيان مذاكرات را آغاز كرده است كه يكى از اين مربيان مربى تيم فصل قبل پالرمو است كه از مربيان بسيار خوب ايتالياست اما به دليل قراردادى كه عليرغم كنار گذاشتنش با تيم دارد نمى تواند به تيم ما بيايد.
رضايى در پاسخ به سؤال دخالت هاى مدير باشگاه چقدر در كار دروسى تأثيرگذار بوده است گفت: اين مسأله مى تواند يكى از دلايل نتايج ضعيف ما باشد. او مى خواهد در كار مربى دخالت كند تا تيم موفق شود، ولى هميشه نتيجه، نتيجه عكس بوده است. فكر مى كنم تنها چاره خارج شدن از اين شرايط تغيير مربى باشد.
رضايى درباره وضعيت خود در ليورنو و نيمكت نشينى در اين تيم گفت: تنها كارى كه اين روزها مى توانم انجام دهم اين است كه از نظر بدنى خودم را آماده نگه دارم، چرا كه با آمدن مربى مى توانم خودم را به تركيب اصلى وارد كنم. اگر مربى عوض شود و تحت تأثير مدير باشگاه نباشد و اختيار تام داشته باشد فكر مى كنم كه بتوانم به تركيب اصلى بازگردم.