على محمد كاظم
اهالى بسكتبال چندين ماه است به اتفاقات عجيب و كمياب ورزشى كه تنها نمودش در بسكتبال شده، عادت كرده اند. هر چند روز يكبار اخبار غيرقابل باورى از فدراسيون محمودخان مشحون به گوش مى رسد كه تأسف بسيارى براى دلسوزان واقعى بسكتبال ايجاد مى كند. محروميت هروس آوانسيان داور بين المللى بسكتبال به جرم اعتراض به شرايط دور از شأن جامعه داوران تهرانى آخرين نمونه از غضب هاى زنجيره اى فدراسيون بسكتبال با منتقدانش است. هروس چندسالى ابزار خوبى براى حسن نوربخش و اخوان مشحون بود كه افتخارات او در سطح مسابقه هاى جهانى را به رخ همكارانشان در ساير فدراسيون ها بكشند اما آوانسيان ناگهان در محاق محروميت قرار گرفت. اين داور بين المللى بسكتبال به رغم محروميت هفته هاى اخيرش از داورى، هرگز عليه فدراسيون موضع نگرفت تا جواب كم لطفى ها را با صبر دهد. هروس در گفت وگو با ايران ورزشى در پاسخ به تمامى سؤالات همان روش صادقانه و صبورانه اش را استمرار داد و تنها گلايه اش از خودش بود كه چرا داورى در بسكتبال را عشق مى دانسته.
آقاى آوانسيان اختلاف شما و كميته داوران فدراسيون بسكتبال از كجا شروع شد؟
< اصلاً بحث اختلاف نبوده و نيست. چند مدتى قبل و در شروع مسابقه هاى جام برتر تهران در تماس با حميد خمجانى رييس كميته داوران تهران از وى خواستم فعلاً براى من داورى نگذارند.
اين اتفاق براى بسيارى از داوران مى افتد كه به دليل مشكلات كارى يا به هر علت ديگرى تقاضا مى كنند داورى به آنها ندهند. اما ظاهراً درخواست من مستوجب جريمه شد.
شنيده مى شود علت درخواست شما براى عدم داورى در مسابقه هاى تهران دستمزد اندك آن بوده؟
< در مسابقه هاى تهران براى هر بازى ۳۶۰۰ تومان به داور مى دهند. با توجه به اينكه من در ساعات برگزارى بازيها وسيله نقليه شخصى ام را در اختيار ندارم در حدود ۵۰۰۰ تومان براى رفت و برگشتم به تالار آزادى بايد هزينه كنم. با تمام اين شرايط عجيب باز هم علت درخواست من پول يا دستمزد اندك نبود. من معتقدم در چنين شرايطى شأن داوران حفظ نمى شود.
اما معترض به اين شرايط فقط هروس بوده و بسيارى از داوران ديگر با همين مبالغ دستمزد هم با هيأت تهران همكارى مى كنند.
< درست است. هيچ گلايه اى به آنها نيست. در زمان رياست حسن ميرزا آقابيك بر بسكتبال تهران و در جلسه اى كه با حضور داوران تهران و مسؤولان هيأت برگزار شد بسيارى از داوران از شرايط آن روزها گلايه و حتى تهديد كردند قضاوت نمى كنند اما من برخلاف آنها گفتم كه حاضرم حتى بدون دستمزد داورى كنم.
در آن مقطع من براى خود اهدافى را داشتم.
دوست داشتم پيشرفت كنم و اين آرزو را با حضور در ميادين محقق شده مى ديدم. در حال حاضر هم همين شرايط حاكم است. داوران جوان بسيارى هستند كه شايد حاضر باشند مجانى سوت بزنند اما اين دليل نمى شود من يا ساير داوران قديمى در همان اشل حقوقى قرار بگيريم.
يعنى شما معتقديد بايد به آوانسيان يا داوران قديمى ديگر دستمزد بيشترى داده شود.
< بحث پول يا حقوق نيست. بسيارى از داوران هستند كه احتياجى به پول داورى ندارند. من مى گويم اگر هروس آوانسيان در مسابقه هاى جهانى اميدها در آرژانتين يا مسابقه هاى جهانى ژاپن سوت زده، تلاش كرده، مطالعه داشته، در نتيجه بايد شرايطش با سايرين متفاوت باشد. كميته داوران فدراسيون بسكتبال مى توانست به جاى محروميت من سايرين را تشويق كند كه خودشان را به سطوح بالاى داورى نزديك كنند. چه اشكالى داشت اگر كميته داوران تهران اعلام مى كرد ما به هروس در ماه فقط يك داورى مى دهيم و ۵۰ هزار تومان هم دستمزد و داوران جوان هم اگر خواستار اين شرايط هستند خودشان را به وى نزديك كنند.
آيا مشكلات خودتان با هيأت تهران را با محمود مشحون هم در ميان گذاشتيد؟
< رييس فدراسيون از همان ابتدا در جريان بودند. چند روز بعد از اينكه من از خمجانى خواستم به من داورى ندهند از سوى فدراسيون تماس گرفتند كه آقاى مشحون مى خواهند شما را ببينند. به فدراسيون رفتم. جلسه اى تشكيل شد با حضور محمود مشحون، حسن نوربخش و نصرت الله جعفريان.
در آن جلسه اين نكته مطرح شد كه چرا من به خمجانى گفتم داورى نمى كنم و اين موضوع را با نوربخش در ميان نگذاشتم.
و من هم پاسخ دادم كه اين موضوع به رييس كميته داوران تهران يعنى خمجانى ارتباط داشت. صحبت هاى زيادى مطرح شد. خود مسؤولان فدراسيون كمبودهاى موجود را قبول داشتند.
و نتيجه جلسه؟
< دست آخر حسن نوربخش عصبانى شد و خطاب به من گفت: اينكه مى گوييد دستمزد يا مشكلات مختلف براى داوران تهران وجود دارد درست است اما تو نبايد اعتراض مى كردى و براساس عدم همكارى تو با هيأت تهران در مسابقه هاى ليگ هم فعلاً داورى نمى كنى و جلسه را ترك كرد و من به همين راحتى محروم شدم.
شما در طول هفته هاى اخير به اختلاف نظر اتفاق افتاده بين خودتان و فدراسيون هيچ اعتراضى نكرديد.
< حالا هم اعتراض ندارم. اينكه فدراسيون نمى خواهد از من استفاده كند به خودش ارتباط دارد.
حتماً صلاح مى داند اينطورى بهتر است.
من در مهم ترين مسابقه هاى جهانى سوت زدم و تابلوى افتخارات كاملى دارم و هر زمان كه دوست داشتند در خدمت بسكتبال هستم.
حرف آخر.
< امروز داورى در بسكتبال ديگر عشق نيست. عشق اگر به بيراهه برود و برداشت نادرستى از آن بشود موجبات دردسر و باعث اثرات منفى در زندگى مى شود.
شرايط امروز موجود در داورى بسكتبال به نوعى مصداق اين مسأله است.

ايران ورزشى - تيم ملى واليبال كه براى شركت در رقابت هاى قهرمانى جهان در ژاپن وارد اين كشور شده است، نخستين تمرينات خود را ديروز انجام داد.
امير خوش خبر سرپرست تيم ملى ، وضعيت تيم واليبال را مطلوب ارزيابى كرد و گفت: ملى پوشان ايرانى تمرينات خود را براى صعود در اين رقابت ها آغاز كرده اند.
خوش خبر ادامه مى دهد:برگزارى اين دوره از مسابقات كه درآستانه بازيهاى آسيايى دوحه قطر انجام مى شود براى تيم واليبال ايران به عنوان مسابقاتى تداركاتى نيز محسوب مى شود.
وى ضمن ابراز اميدوارى از آمادگى صد درصد واليباليست هاى ايرانى براى شركت در بازيهاى آسيايى، مى گويد: تيم واليبال ايران قرار است يك هفته پس از اين دوره از مسابقات، براى شركت در بازيهاى آسيايى قطر عازم دوحه پايتخت اين كشور شود.
خوش خبر گفت: تيم ملى واليبال ايران قرار است در راستاى ادامه تمرينات خود ديروز با تيم واليبال محلى ترى فوئرزا ژاپن كه از تيم هاى ليگ برتر اين كشور است، مسابقه اى دوستانه برگزار كند.
امير حسينى، محمد شريعتى، پيمان اكبرى، محمد محمدكاظم، محمد تركاشوند، آرش صادقيانى، محمد منصورى، داود مقبلى، عليرضا نادى، سيدمهدى بازارگرد، فرهاد ظريف و بهنام محمودى ۱۲ بازيكن اصلى تيم واليبال ايران هستند كه اين تيم را در رقابت هاى جهانى واليبال در ژاپن همراهى مى كنند.
اميرحسين منظمى و محسن عندليب نيز به عنوان بازيكنان ذخيره به همراه تيم ملى واليبال كشورمان در اين دوره از بازيها حضور دارند.
تيم ملى واليبال ايران را ميلوراد كياچ و امير حيدرى سرمربى و مربى، ايوان كركوويچ و نادر شوندى، آناليزور و بدنساز، دكتر طاهرعلى امين پور و دكتر فرهادى پزشك تيم و فيزيوتراپ و امير خوش خبر سرپرست تيم، همراهى مى كنند.
تيم واليبال ايران به همراه تيم هاى جمهورى چك، ونزوئلا، ايتاليا، بلغارستان و امريكا در گروه سوم اين دوره از رقابت ها قراردارد. تيم واليبال ايران در اولين ديدار خود روز جمعه برابر جمهورى چك به ميدان مى رود.

ايران ورزشى - محمد شادابى -اولين بار در كنار پارك كى وون الفباى مربيگرى را آموخت و اكنون در كنار يكاچ درس هاى اول بودن در سال هاى آتى را ياد مى گيرد. ايرج مظفرى مربى تيم ملى واليبال قبل از عزيمت به ژاپن در گفت وگو با ايران ورزشى نويد ارايه بازيهاى قابل قبول در مسابقه هاى جهانى را داد هر چند معتقد بود به سبب برخى موفقيت هاى سال هاى گذشته تيم هاى پايه ايران، توقعات از تيم ملى بزرگسالان زياد است.

تيم ملى واليبال در ۲ گروه

ايرج مظفرى- بازيكنان تيم ملى واليبال را به ۲ گروه تقسيم مى كنم.
گروه اول كه به لحاظ درك تكنيك و اجراى تاكتيك قابليت هاى زيادى دارند و گروه دوم بازيكنان كم تجربه اى كه متأسفانه فاصله زيادى با گروه اول دارند و من اميدوارم اين فاصله هرچه زودتر به حداقل برسد.
حسن اين تيم حضور بازيكنان جوانى است كه در تركيب تيم قرار دارند. آرش صادقيانى، محمد محمدكاظم و داود مقبلى از آن دسته اند. دومين مزيت اين تيم پذيرش مسؤوليت پاسور دومى از سوى محمد شريعتى است.
اين موضوع باعث شده است تا تعويض او با حسينى با كمترين تنش ممكن ايجاد شود. حسينى اعتماد به نفس خوبى دارد درست مثل پيمان اكبرى، كاپيتان تيم. او يكى از دوست داشتنى هاى واليبال ايران است كه اعتماد به نفسش كمك زيادى به كارش مى كند و در صورتى كه بتواند حملاتش را نيز قوى تر كند قطعاً براى واليبال كشور سودمندتر خواهد بود.
اما خط دفاع واليبال ايران با حضور نادى و منصورى تبديل به يكى از شاخصه هاى تيم ملى شده است. به اعتقاد من نادى بايد كمى خارج از ايران فكر كند. او توانايى هاى به مراتب بيشترى دارد پس نبايد قانع باشد.
فرهاد ظريف ليبروى پرتلاشى است. او با خود من تمرين مى كرد. بازيكنى علاقه مند كه هرگز از زير كار در نمى رود. در اين بين جاى احسن هم خالى است. بايد بگويم در تيم ملى بازيكنان ما بايد بتوانند همه جوانب را تمرين كنند نه فقط تكنيك و تاكتيك بلكه روحيه با گروه بودن و در خدمت تيم بودن است كه وجود دارد اما بايد تقويت شود و من اميدوارم بتوانيم از شيركوند در كنار ظريف در بازيهاى آسيايى استفاده كنيم.
مى رسيم به بازيكن استثنايى واليبال ايران، محمد تركاشوند. او بدون شك در همه زمينه ها استثناست. هر وقت او در تيم به راه مى افتد حسينى خوب پاس مى دهد، نادى و منصورى خوب دفاع مى كنند و اكبرى هم خوب آبشار مى زند. بازيكن مظلوم، دوست داشتنى، باوقار و البته مطيع. به اعتقاد من او خصايص يك پهلوان را داراست.
در رابطه با حامد رضايى هم افسوس مى خورم. او از بازيكنان آينده دار و درخشان واليبال ايران است كه اگر ميدان به او بدهند، توانايى هايش را به خوبى اثبات مى كند به نظر من او كار سرعتى هاى تيم ملى را در آينده دشوار مى كند.

هماهنگى با برنامه هاى آسيا و جهان

قبلاً پيشنهاد كرده بودم برنامه هاى برگزارى ليگ را با كشورهاى صاحب سبك آسيا و اروپا هماهنگ كنيم، هنوز هم چنين نظرى دارم. به هر حال بايد بپذيريم آنها در برنامه ريزى، دقيق تر از ما عمل مى كنند پس چاره اى نداريم، بايد از آنها الگوبردارى كنيم اما در مورد تيم ملى هم بايد برخى از تفكرات خود را تغيير دهيم. ما در تمام مسابقات از تيم ايران نتيجه مى خواهيم و اين طرز فكر لطمه زيادى به تيم مى زند. دكتر شوندى به عنوان بدنساز گاهى اعتراض مى كرد كه ما بايد يك تيم را در مدت ۶ ماه، پنج بار تا ۹۰ درصد آماده كنيم و اين روش در تمام دنيا غلط است.
تيم ملى ايران هم بايد در ايتاليا برنده باشد هم بايد در قزاقستان قهرمان شود. بايد تمام رقيبانش در فرانسه را ببرد. بايد از تيم هاى ويوودينا و نووا هم بازنده بسازد، پس بازيهاى آسيايى و مسابقات جهانى چه مى شود؟
اگر تيم ملى ايران مى خواهد آينده اى روشن براى خود بسازد، بايد بعضى از تورنمنت ها را فداى هدفش كند. حداقل در بعضى از مسابقات دوستانه ۴ بازيكن اصلى اش را استراحت بدهد.
بايد بپذيريم كه با يك تير نمى شود به ۱۰ هدف زد. در اين شرايط بازيكنان اصلى ما هميشه ثابت هستند و بازيكنان ذخيره، هميشه ذخيره.

رفتيم تا ۴ سال ديگر!

فدراسيون يزدانى خرم زحمات زيادى را براى تيم كنونى كشيد. شرايط سفر به قزاقستان و ايتاليا را فراهم كرد و فدراسيون داورزنى هم به طبع آن اين راه را ادامه داد. بازيكنان زمان زيادى را تحت فشارهاى روحى و جسمى قرار گرفتند اما به هر حال بايد پذيرفت كه مسابقات جهانى رفت تا ۴ سال ديگر. در مورد كادر فنى تيم هم بايد بگويم آنها هم تلاش زيادى را براى كسب آمادگى ملى پوشان داشتند. به اعتقاد من اگر اين كادر بتواند تيم ملى را به جايگاه منطقى خود در جهان و آسيا برساند، بهترين گزينه براى هدايت تيم جوانان ايران خواهد بود. در آن شرايط من حتى حاضرم جايم را در تيم به محمدرضا دامغانى بدهم. كياچ در اين مدت كوتاه واليبال و ايران را به خوبى شناخته و در صورت موفقيت در ژاپن و قطر بهترين گزينه براى جوانان است.

كاش رقابت ها ى جهانى بعد از آسيايى بود
بيشترين هدف ما كسب سكو در بازيهاى آسيايى قطر است و اين موضوع طبعاً در نوع مسابقات ما در ژاپن تأثيرگذار خواهد بود. از طرفى نگران احتمال بروز آسيب ديدگى بازيكنان هم هستيم. البته تدابير لازم انديشيده شده است و منظمى و عندليب به همين دليل آماده باش هستند.
از سوى ديگر هم خوشحال هستيم كه تمام تيم هاى همگروه ما در ژاپن، تيم هايى با سبك بازى قدرتى هستند و اين به اولين ديدار ما مقابل تيم قزاقستان در دوحه قطعاً كمك خواهد كرد.
از سوى ديگر نبايد فراموش كنيم كه غرور بازيكنان ما و جنگندگى حريفان آسيايى از يكسو و بازى سرعتى كره از سوى ديگر آفت هاى بزرگى براى تيم ملى محسوب خواهند شد اما قول مى دهم با پيروزى بر كره، قهرمان آسيا خواهيم شد.

كياچ كامل نيست، مثل همه مربيان
سرمربى صرب تيم ملى واليبال محسنات زيادى دارد اما او هم مربى كاملى نيست، مثل همه مربيان. امتيازات مثبت او خيلى زياد است و كم لطفى است كه به سبب كوچينگ، او را با چشم ديگرى نگاه كنيم. بازيكنان ثابت و تعويضى هاى ما فاصله زيادى با هم دارند و اين در حاليست كه قبول هدايت تيم ابزار مى خواهد. كياچ علاقه زيادى به انجام دو تعويض دارد و اين موضوع از فاكتورهاى كارى اوست و من اين كارش را به سبب كوتاهى قامت پاسور تيم تأييد مى كنم. ضمن اين كه او براى برگزارى تمرينات در شرايط مسابقه تلاش زيادى انجام مى دهد (گيم لايك ـ عين مسابقه) من اجراى ۲۰۰ نوع تمرين را از او آموخته ام و خوشحالم كه طى اين مدت در كنارش بودم.

كاش ۵ مربى ايرانى به ژاپن مى آمدند
اى كاش فضايى فراهم مى شد و فدراسيون واليبال مى توانست با هزينه باشگاه ها ۵ مربى شهرستانى و حتى تهرانى را به ژاپن ببرد. باشگاه پيكان كار ارزشمندى انجام داد كه با سفر كارخانه و حسينى به ايتاليا موافقت كرد. فدراسيون واليبال مى تواند از اين پس در مكاتبه با كشورهايى نظير فرانسه، ايتاليا، بلغارستان و امريكا مربيان كارآمد و بازده را به اين كشورها اعزام كند. بدون ترديد باشگاه ها هم با آن مخالف نبودند.