آقايان، حاجى زاده را قربانى كرديد ولى...
اسرافيل دودانگه مربى سازنده و بسيار پركار كشتى را، ورزش اول هرگز فراموش نمى كند. او زبان گزنده اى دارد، بى رودربايستى حرف دل خود را بر زبان جارى مى كند ولى شك نكنيد تمام وجودش براى كشتى بى قرارى مى كند. در همه رده هاى سنى كشتى گير مطرح، توانمند و بزرگ به تيم هاى ملى معرفى كرده است و نيازى نمى بينيم كه بيشتر و بيشتر از او بنويسيم.
ديروز اين نام آشنا با روزنامه تماس گرفته بود و مى گفت آقا تاشكند ۲۰۰۱ را حتماً از ياد نبرده اى، حاجى زاده را در تركيب تيم جوانان خوب زير ذره بين داشتى، آيا مظلوم تر، ساكت تر و مطيع تر از او كسى هم در تيم آزاد جلب نظر مى كرد؟
پاسخ آقاى دودانگه مشخص بود و جواب من هم به سؤالات ايشان مثبت و بعد مربى سرشناس تهرانى گفت چرا كشتى گير سر به زير و گوش به فرمان ديروز به يك كشتى گير پرخاشگر تبديل شده؟
آيا هر كه قهرمان جهان مى شود بايد از خود بيخود شود، آيا هر كه انگشت نما و صاحب شهرت و افتخار مى شود بايستى طبق عرف و عادت براى همه گردنكشى كند؟ آقاى دودانگه حرف هاى به حقى زد كه انعكاس دادن آنها به صلاح كشتى نيست و نمى تواند گره اى از گره هاى امروزى را باز كند.
ديروز با حذف مهدى حاجى زاده كه شايد دليل عمده شما عصيان و اعتراض به خواسته ناصواب شما بود دليلى نيست كه قهرمان ۲۰۰۲ كشتى جهان را از گردونه خارج كرده ايد. اگر كشتى گير مظلوم و گوش به فرمان ديروز، امروز بر عملكرد شما ايرادگيرى مى كند، اگر شما برنامه ريزى موجهى براى معرفى ملى پوش ۷۴ كيلو نداريد، اگر گمان مى كنيد بايد گربه را دم حجله كشت، راهى كه انتخاب كرده ايد پايان خوشى ندارد.
افراط و تفريط كار شما يكى دو تا نيست ولى به اين باور برسيد كه بايد اصولى شناخته شده و چارچوبى منطقى را براى كشتى گير مشخص نماييد و بعد از آنها انتظار فرمانبرى و اطاعت كوركورانه داشته باشيد.
مهدى حاجى زاده يا اصغر بذرى هر دو فرزندان شايسته و جلب كننده ايران زمين هستند ولى شما فراموش نكنيد كه با اين نوع برخورد كردن شما نوع نگاهتان به قهرمانان ايران اسلامى يكسان نيست و شايد همين توفير نگاه آغازكننده رقابتى فشرده تر و بحث انگيزترى در كشتى ايران خاصه در ۷۴ كيلو باشد!
