ليگ دسته اول
هفته هشتم
سه شنبه ۸۴‎/۹‎/۲۲
نيروى زمينى تهران - صنايع اراك
اكباتان تهران - هما تهران
عقاب تهران - ديهيم اهواز
كشت و صنعت شوشتر - ايرانجوان بوشهر
تراكتورسازى تبريز- نوژن مازندران
پگاه گيلان - شهاب زنجان
پيكان تهران - مقاومت مرصاد شيراز
برق تهران - سرخپوشان دلوارافزار
شاهين بوشهر - صنعت نفت آبادان
پگاه خوزستان - پيام ارتباطات خراسان
استقلال كيش - شهردارى لنگرود
صنعت مس كرمان - ماشين سازى تبريز
هفته نهم
سه شنبه ۲۹ آذرماه
صنايع اراك - اكباتان تهران
ديهيم اهواز - نيروى زمينى تهران
هما تهران - كشت و صنعت شوشتر
نوژن مازندران - عقاب تهران
ايرانجوان بوشهر - پگاه گيلان
شهاب زنجان - تراكتورسازى تبريز
مقاومت مرصاد شيراز - برق تهران
صنعت نفت آبادان - پيكان تهران
سرخپوشان دلوارافزار تهران - پگاه خوزستان
شهردارى لنگرود - شاهين بوشهر
پيام ارتباطات خراسان - صنعت مس كرمان
ماشين سازى تبريز - استقلال كيش

ليگ برتر
هفته چهاردهم
پنجشنبه۲۴/۹/۸۴
راه آهن - پرسپوليس (۱۵ ‎/ ۱۶ آزادى)

جمعه ۸۴‎/۹‎/۲۵
صباباترى _ برق (۱۵ ‎/ ۱۴ درخشان)
سپاهان_ سايپا ( ۱۵ ‎/ ۱۴ نقش جهان)
ملوان _ فولاد (۱۵ ‎/ ۱۴ تختى انزلى)
استقلال اهواز _ شموشك ( ۱۵:۱۴ تختى آبادان)
ابومسلم _ قندى (۱۵ ‎/ ۱۴ تختى)
استقلال _ ذوب آهن (۱۵ ‎/ ۱۶ آزادى)
فجر سپاسى _ پاس ( ۱۵ ‎/ ۱۴ حافظيه)
هفته پانزدهم
پنجشنبه ۱/۱۰/۸۴
ذوب آهن _ ملوان (۱۵:۱۴ فولادشهر)
پاس _ صباباترى (۱۵:۱۴ دستگردى)
جمعه ۲/۱۰/۸۴
برق _ استقلال (۱۵:۱۴ حافظيه)
سايپا _ فجرسپاسى (۱۵:۱۴ انقلاب)
شموشك _ راه آهن (۱۵:۱۴ شهداى نوشهر)
فولاد _ ابومسلم (۱۵:۱۴ تختى آبادان)
قندى _ استقلال اهواز (۱۵:۱۴ شهيد نصيرى)
پرسپوليس _ سپاهان (۱۵:۱۶ آزادى)
شروع بازيهاى آسيا يى

بهمن ماه ۸۴
شروع مقدماتى جام ملت هاى آسيا ۲۰۰۷
ليگ قهرمانان آسيا:
۱۷/۱۲/۸۴
فولاد - القادسيه كويت
الغرافه قطر - صباباترى
۲/۱/۸۵
الاتحاد سوريه - فولاد
صباباترى - الكرامه سوريه
۲۳/۱/۸۵
پاختاكور ازبكستان - فولاد
صباباترى - الوحده امارات
۶/۲/۸۵
فولاد - پاختاكور ازبكستان
الوحده امارات - صباباترى
۱۳/۲/۸۵
القادسيه كويت - فولاد
صباباترى - الغرافه قطر
۲۷/۲/۸۵
فولاد - الاتحاد سوريه
الكرامه سوريه - صباباترى
۱۹ خرداد _ ۱۸ تير
مسابقات جام جهانى ۲۰۰۶ آلمان

گروه D جام جهانى ۲۰۰۶ آلمان
۲۱/۳/۸۵
مكزيك - ايران (نورنبرگ)
آنگولا - پرتغال (كلن)
۲۶/۳/۸۵
مكزيك - آنگولا (هانوفر)
۲۷/۳/۸۵
پرتغال - ايران (فرانكفورت)
۳۱/۳/۸۵
ايران - آنگولا (لايپزيك)
پرتغال مكزيك (گلزن كرشن)

ميثم بهرامى

سه سال قبل تيم اميد ايران در مسابقات آسيايى بوسان با استفاده از ۳ بازيكن بزرگسال قهرمان آسيا شد. اين تيم با پيروزى مقابل تيم هايى مثل كره جنوبى و ژاپن كه از ۳ سهميه بازيكن بزرگسال خود استفاده نكرده بودند قهرمانى را به دست آورد. مسؤولان فدراسيون فوتبال كه در آن زمان تازه به قدرت رسيده بودند با اين روش توانستند به اولين افتخار خود برسند. اكنون در حالى كه حدود ۳ سال از آن مسابقات مى گذرد فدراسيون فوتبال در اتفاقى مشابه نتوانست به افتخارى ديگر برسد. مسؤولان فدراسيون ايران با هدف كسب مدال طلا ۶ بازيكن بزرگسال به مسابقات غرب آسيا برده بودند اما تيم اميد نتوانست به مقامى بهتر از سومى برسد. در هر ۴ مسابقه اى كه ايران انجام داد درصد زيادى از تركيب تيم سيموئز را بازيكنان بزرگسال تيم تشكيل مى دادند. با اين حال فدراسيون فوتبال به هدفش كه كسب مدال طلا بود نرسيد. ناصر صالح مربى سابق تيم المپيك مى گويد: «فدراسيون بايد اهدافى را براى خودش برنامه ريزى كند. يك هدف كوتاه مدت كه رسيدن به مدال است و يك هدف بلندمدت. اهداف كوتاه مدت ايران اصولى نبوده. ما چند بازيكن كنار جوان ها قرار داديم كه از نظر كار تركيبى با هم هماهنگ نبودند. بنابراين به اهداف كوتاه مدت خود نرسيديم. پس بايد برنامه ها را عوض كنيم و نگرشى جديد نسبت به تيم اميد داشته باشيم.»
ايران در مسابقات غرب آسيا ۲۰ بازيكن به قطر برد كه از جمع آنها ۶ نفر شرايط سنى بزرگسال و بقيه شرايط سنى اميد را داشتند اما از بين همان بازيكنانى كه شرايط سنى اميد را داشتند فقط ۴ نفر هستند كه مى توانند براى تيم ايران در مسابقات مقدماتى المپيك بازى كنند و بقيه نفرات به خاطر شرايط سنى خود نمى توانند ايران را همراهى كنند. از طرفى صعود تيم اميد به المپيك موفقيتى بسيار بزرگتر از قهرمانى در مسابقاتى مثل غرب آسيا و بازيهاى آسيايى است اما فدراسيون فوتبال به جاى بها دادن به جوان هايى كه به المپيك مى رسند، بازيكنانى را به مسابقات مى برد كه نمى توانند در راه صعود تيم اميد به المپيك كمكى به فوتبال ايران بكنند. مرتضى محصص كارشناس فوتبال مى گويد: «ما بايد تيم جوانان را به قطر مى برديم اما حالا ديگر دير شده. بهتر است به فكر آينده باشيم. بايد برگرديم به رده هاى پايين تر. سرمايه گذارى ما بايد روى تيم ملى جوانان باشد. چون آنها هستند كه به المپيك مى رسند. چرا ما نبايد در تورنمنت هاى امريكاى جنوبى و اروپايى شركت كنيم و هميشه به كشورهاى تركمنستان و امثال آن مى رويم كه بازى تداركاتى انجام بدهيم؟ كار كردن روى تيم ملى جوانان مى تواند كمكى بزرگ به صعود ايران به المپيك باشد.»
در مسابقات غرب آسيا قطر كه ميزبان بود و بيش از ساير تيم ها به فكر كسب مدال طلا بود با تيم ملى نوجوانان خود بازى مى كرد. كويت هم با تيم ملى جوانانش شركت كرده بود. اين نشان مى دهد كه اين كشورها روى تيم هاى پايه خود سرمايه گذارى كرده اند و به فكر برنامه هاى بلند مدت هستند ولى ايران نه تنها از ۶ بازيكن بزرگسال استفاده كرد بلكه بازيكنانى با خود برده بود كه حتى به المپيك هم نمى رسند. از طرفى مدير فنى تيم المپيك بارها گفته كه ايران در مسابقات آسيايى هم دنبال مدال است و از بازيكنانى استفاده مى كند كه شايد حتى به المپيك هم نرسند! مسابقات آسيايى آذر ۸۵ برگزار مى شود و در صورت استفاده از بازيكنان بزرگسال و آنهايى كه به المپيك نمى رسند باز هم يك فرصت عالى براى هماهنگ كردن تيم المپيك از دست مى رود اما با اين وجود فدراسيون مى خواهد در مسابقات آسيايى مدال بگيرد و از بازيكنانى استفاده مى كند كه به مسابقات مقدماتى المپيك نمى رسند. ناصر صالح مى گويد: «ايران در مسابقات غرب آسيا نه به اهداف كوتاه مدت رسيد نه به اهداف بلند مدت. يعنى نه مدال خوبى كسب كردند نه به بازيكنان جوان تر خود ميدان دادند. نبايد اين اتفاق در مسابقات آسيايى هم تكرار شود. بايد به بازيكنانى در مسابقات آسيايى بازى بدهيم كه مى توانند در مقدماتى المپيك بازى كنند. از هر جا شروع كنيم ضرر نمى كنيم. بايد به جوان ها هم ميدان بدهيم تا فوتبال ايران تغيير كند و از اين يكنواختى بيرون بيايد.»تيم فوتبال ايران در ۷ دوره قبلى المپيك نتوانسته به اين مسابقات صعود كند. اگر فدراسيون بخواهد اين راه را ادامه بدهد احتمال كمى براى صعود ايران به المپيك وجود دارد چون ايران يك بار همين راه را امتحان كرده ولى به المپيك نرسيده. در دوره قبلى هم ايران با تيمى در مسابقات آسيايى شركت كرد كه اكثر بازيكنان كليدى آن به مقدماتى المپيك نرسيدند و تيم اميد به اين مسابقات صعود نكرد.

ايسنا _ رنه سيموئز سرمربى تيم اميد گفت: «تنها ايراد فوتباليست هاى ايرانى را در اين مى داند كه نمى توانند ذهنيت هاى گذشته را حذف كنند.»
سيموئز پس از پيروزى تيم ملى اميد برابر عربستان و كسب عنوان سومى بازيهاى غرب آسيا، مى گويد: «اين بازى راحت نبود، ما براى طلاى فوتبال به دوحه آمده بوديم اما متأسفانه كار به اينجا كشيد و براى برنز هم اضطراب داشتيم. انتقاداتى كه به بازيكنان ايران پس از بازى با سوريه شد، منطقى نبود چرا كه پس از بازى متوجه شدم داورى اين بازى ضعيف بود و موقعيت هاى ما را آفسايد اعلام كرد.»
سيموئز درباره بازى عربستان گفت: «تيم عربستان تيم خوبى است. آنها خوب فوتبال بازى كردند، وقتى دو گل از ايران دريافت كردند نتوانستند به بازى برگردند و اين باعث پيروزى ما شد. اگر بازيكنان ايران پس از زدن دو گل بازى را جدى مى گرفتند با اختلاف زيادى پيروز مى شديم. متأسفانه بازيكنان ايرانى روش هاى بازى را از قبل در ذهن خود جا داده اند كه براى پاك كردن آن با مشكلات زيادى روبرو هستيم. ايرانى ها عادت به ارسال توپ هاى بلند دارند كه اين سيستم نمى تواند كارساز باشد. براى تغيير آن تلاش زيادى كردم تا در بازى با عربستان بازيكنان نشان دادند كه در صدد فراموشى گذشته هستند. تا المپيك راه درازى داريم، بايد بازيكنان را بيشتر بشناسم. اين تيم المپيك ايران نيست بايد بازيكنانى را انتخاب كنيم تا در المپيك موفق باشيم.»
سيموئز از محمود ياورى براى سامان دادن تيم اميد در مسابقات غرب آسيا تقدير كرد و گفت: «فوتبال ايران مشكل ناهماهنگى بين خطوط دارد، هيچ تعادلى بين بال هاى دفاعى و خط ميانى و مهاجمان وجود ندارد، فوتبال پاس صحيح دادن و بازى زيبا كردن است. در خط حمله عنايتى و برهانى در بسيارى موارد جا مى ماندند، دفاع ناهماهنگ بود. وقتى توپ در اختيار بازيكنان ما بود تيم هجومى مى شد و توپ كه به حريف مى رسيد، دفاع مى كردند. اين فوتبال نيست.»
سيموئز در پاسخ به سوال خبرنگارى درباره بازتاب مسابقات غرب آسيا گفت: «تا به حال در شش كشور مربيگرى كرده ام و روزنامه ها سعى داشتند مرا متقاعد كنند بهترين مطبوعات جهان هستند. مشكلى با مطبوعات ندارم، فوتبال بدون مطبوعات معنا ندارد.»
او درباره انتخاب جايگزين مناسب براى نكونام در المپيك گفت: «ايران بازيكنان شايسته اى دارد. مسلماً هفت يا هشت نكونام براى المپيك پيدا مى كنيم.»
او درباره قرعه كشى جام جهانى گفت: «نمى خواهم با نظراتم در كار برانكو دخالت كنم. نظر خاصى ندارم گروه خوبى است.»

پريسا قهرمانى
اوايل سال ۶۶ بود، يعنى دقيقاً ۱۸ سال پيش. در آن مقطع پرسپوليس تحت پوشش بنياد بود و قرار بود يك اتفاق جديد بيفتد. مسؤولان بنياد تصميم گرفتند براى اولين بار در طول تاريخ باشگاه با بازيكنان قرارداد ببندند. با اين روش پرسپوليسى ها مى توانستند هر ماه از باشگاه حقوق بگيرند و مسائل مالى تا حدود زيادى سر و سامان مى گرفت اما در اين ميان يك مانع بزرگ وجود داشت. على پروين با نظارت بنياد روى كار پرسپوليس مخالف بود و بهترين كار مى توانست مخالفت با طرح پيشنهادى باشد ولى فضاى تيم اجازه اين كار را نداد. بازيكنان و در رأس آنها محمد حسن انصارى فرد و سعيد نعيم آبادى موافق سياست هاى بنياد بودند، كار به جايى رسيد كه پروين درست در آستانه بازيهاى باشگاه هاى آسيا از كادر فنى كنار كشيد تا پرسپوليس با هدايت مسعود معينى راهى بنگلادش شود. هرچند شكست مقابل «محمدان» بنياد را براى هميشه از تيمدارى منصرف كرد و پروين بار ديگر در رأس كادر فنى قرار گرفت اما حمايت هاى انصارى فرد از ذهن نفر اول پرسپوليس پاك نشد. در آن روزها طرفداران افراطى پروين در يكى از بازيها با پرتاب سنگ و بطرى مثل هميشه مخالفت خود را با مهره هاى مخالف سلطان اعلام كردند، اختلاف ها يكى دو بار ديگر هم سر باز كرد. دعواهاى پروين در رختكن و مؤاخذه هاى منحصر به فرد او به هيچ وجه با خصوصيات اخلاقى انصارى فرد همخوانى نداشت تا او در چندين مقطع نسبت به اين موضوع واكنش نشان دهد.

ارتباط آنها از اين فراتر نرفت. انصارى فرد ترجيح داد در روزهايى كه همه معتقد بودند اوج دوران فوتبال اوست از پرسپوليس خداحافظى كرده و به كشاورز برود تا قصه بازيكن اخلاق گراى پرسپوليس با پروين در آن روزها ظاهراً به آخر برسد. بعد از اين اتفاق آنها ديگر هيچ برخوردى با هم نداشتند. انصارى فرد برخلاف بسيارى از همدوره اى ها تحت هيچ شرايطى به پروين نزديك نشد. او جزو معدود نام هاى آشنايى بود كه هرگز براى ملاقات با پروين به توانير نرفت و ترجيح داد رويارويى هايش با او فقط از روى اتفاق و در جريان گردهمايى هاى دسته جمعى باشد. شرايط در مقابل هم به همين صورت پيش مى رفت. پروين در تمام اين سال ها هيچ مصاحبه اى عليه انصارى فرد نكرد. اين در شرايطى بود كه اطرافيانش معتقد بودند شاگرد بى سر و صداى سال هاى نه چندان دور در رديف نام هايى قرار گرفته بود كه پروين به هيچ وجه تمايلى براى حضور در جبهه مخالف آنها را نداشت. گروهى كه غير از او نام هاى ديگرى نظير عابدزاده، پيروانى و مايلى كهن را هم شامل مى شد. با اين حال آنها دوباره به هم رسيدند. محمد حسن انصارى فرد نفر اول كادر مديريتى پرسپوليس شد تا بعد از ۱۴ سال همه چيز از اول آغاز شود و دوباره اين سؤال بزرگ به وجود بيايد كه اين بار چه اتفاقى مى افتد؟

نمى توانست خوشحالى اش را از انتخاب مدير عامل جديد مخفى كند. به هرحال در شرايطى كه قرار بود بين انصارى فرد و مايلى كهن يكى روى صندلى اول بنشيند چه كسى مى توانست بهتر از شاگرد خوش اخلاق چند سال پيش باشد؟ به خاطر همين هم بود كه يك روز بعد از مراسم معارفه جلسه ويژه اى در دفتر باشگاه تشكيل شد تا پروين در ملاقات حضورى با انصارى فرد شرايط را بررسى كند. نتايج جلسه البته كاملاً رضايتبخش بود. آنها كنار هم ايستادند، به دوربين ها نگاه كردند و لبخند زدند تا مشخص شود حداقل در ظاهر هيچ اختلافى وجود ندارد. در حال حاضر پروين- انصارى فرد روزهاى آرامى را پشت سر مى گذارند. مدير عامل جديد فعلاً برنامه اى براى تغيير يا حذف پروين ندارد. هرچند موضوع مربى خارجى مورد موافقت طرفين قرار گرفته موضوعى كه بار ديگر روى زيركى پروين در شرايط سخت صحه مى گذارد. او بعد از نتايج ضعيف اول فصل و اتفاقات به وجود آمده بين تماشاگران براى كم شدن فشارها مخالفتى با اين موضوع ندارد. هرچند انصارى فرد هم شرايط مشابهى دارد. او فعلاً تصميمى براى حذف پروين ندارد. مديرعامل جديد پرسپوليس در محافل خصوصى اعلام كرده هدف اصلى اش از قبول پست جديد ايجاد يك تحول بزرگ در باشگاه است. او به هيچ وجه نمى خواهد اين فرصت طلايى را با پرداختن به مسائلى نظير رويارويى با پروين و دو آتشه هايش از دست بدهد. به خصوص اينكه هدف او پيش از اين توسط هيچ كدام از مديران قبلى عملى نشده. آنها فعلاً در سايه تفاهم متقابل كار مى كنند هرچند طرفداران پروين هنوز آرامش فعلى را باور ندارند. يادآورى شرايط آرام ابتدايى در دوران مديريت غمخوار كه در نهايت منجر به حذف يكساله پروين از پرسپوليس شد هنوز از ذهن آنها بيرون نرفته، هرچند آنها به خوبى مى دانند سلطان فكر تمام شرايط احتمالى را كرده است.