ايران ورزشى - مشكلات بين هواداران و مسؤولان باشگاه  هاى ملوان و صباباترى هنوز حل نشده است. اين موضوع را مى شد ۲ روز قبل در ورزشگاه صباشهر ديد.
وقتى كه هواداران ملوان در گوشه اى از سكوهاى ورزشگاه صباشهر حبس شده بودند تا از پراكندگى آنها و درگيرى هاى احتمالى جلوگيرى شود ملوان حدود ۳۰۰ تماشاگر از انزلى به تهران آورده بود تا در صباشهر تنها نباشد. اين تماشاگران البته سوژه اصلى خود را از دست داده بودند. مصدوميت على دايى و سكونشينى او باعث شد كه تماشاگران ملوان سوژه اى براى شعار دادن نداشته باشند. هرچند كه وقتى در اواخر نيمه دوم فهميدند دايى در جايگاه ويژه نشسته شعار دادند: »ملوان حمله كن، تيم دايى سوراخه.»
در اين لحظات صداى شعارهاى ملوانى ها بلندتر از تشويق صبايى ها بود. در نيمه اول صداى صبايى ها بيشتر بود اما با شروع نيمه دوم كه صبايى ها سانديس و ساندويچ هاى خود را گرفته بودند ورزشگاه را ترك كردند تا صداى ملوانى ها بلندتر از صبايى ها به گوش برسد. نكته جالب بازى صبا - ملوان كم شدن تعداد تماشاگران اين بازى بود.
صباباترى در بازيهاى خانگى فصل قبل خود به هر قيمتى كه بود ورزشگاهش را پر مى كرد از تماشاگرانى كه صداى تشويق آنها نشان مى داد ميانگين سنى افراد روى سكو چقدر پايين است اما در بازى با ملوان تقريباً نصف سكوهاى ورزشگاه خالى بود.
با اين وجود براى كشاندن همين تعداد تماشاگر به ورزشگاه باز هم خرج زيادى شده. شايد بهتر باشد صباباترى اين پول ها را خرج ورزشگاهش كند تا تماشاگران. به هر حال آنها تا چند ماه ديگر ميزبان جام باشگاه هاى آسيا مى شوند و با اين وضعيت بهتر است بازيهاى خانگى خود را در ورزشگاه ديگرى برگزار كنند.

مرتضى رضايى
امسال بازيهاى ليگ برتر خيلى خشن شده! نگاهى به آمار كارت هاى زرد و قرمز در هفته اول و دوم ليگ اين مسأله را ثابت مى كند. شايد تعداد كارت هاى زرد در اين آمار با فصل گذشته برابرى كند، اما تعداد كارت هاى قرمز نسبت به فصل پيش اصلاً قابل قياس نيست. امسال شرايط خيلى تغيير كرده. داوران به راحتى كارت هاى زرد و قرمز را از جيبشان بيرون مى كشند و همين باعث شده تا در دو هفته ابتدايى ليگ ۶۹ كارت زرد و ۸ كارت قرمز به بازيكنان داده شود. اين در حالى است كه فصل پيش در دو هفته اول ليگ برتر داوران ۶۶ كارت زرد و تنها ۲ كارت قرمز به بازيكنان نشان داده بودند. البته خيلى ها بالا رفتن آمار كارت ها در فصل جديد را به كلاس هاى آموزشى داوران، پيش از شروع ليگ برتر مرتبط مى دانند. يكى از كارشناسان داورى مى گويد: «به نظر مى رسد كه داوران در كلاس هاى آموزشى به خوبى توجيه نشده اند. به آنها گفته اند كه در بازى كمى سخت گيرتر باشند و به راحتى از كنار صحنه ها عبور نكنند اما مثل اينكه داوران بد برداشت كرده اند و در مسابقات فقط كارت زرد و قرمز خرج مى كنند.» اما هدايت ممبينى داورى كه در بازى پرسپوليس _ سايپا ركورد نشان دادن كارت هاى زرد و قرمز را زد نظر ديگرى دارد. او مى گويد: «به آمارهاى امسال و فصل پيش كارى ندارم اما اين خود بازيكنان هستند كه تعداد اخطارها را بالا مى برند. البته اصلاً نمى دانم دليلش چه چيزى است ولى بعضى از آنها از اخطار يا اخراج نمى ترسند. ما داورها كار خودمان را مى كنيم و اگر لازم باشد در هر بازى ۲۰ كارت زرد مى دهيم. بازيكن خطا مى كند و بايد جريمه شود. فكر مى كنم اگر باشگاه ها براى هر اخطار و اخراج جريمه اى در نظر بگيرند، آمار كارت هاى زرد و قرمز پايين مى آيد. بازيكنان مفت كارت مى گيرند.» ممبينى درباره كلاس آموزشى داوران مى گويد: «انتقادهايى درباره كلاس هاى آموزشى شنيده ام. اما اين كلاس هاى آموزشى فقط براى يادآورى و اجرا كردن درست قوانين برگزار شده بود. افرادى كه مى گويند داوران خيلى بد توجيه شده اند بيايند و...» ۶۹ كارت زرد و ۸ كارت قرمز در دو هفته ابتدايى ليگ برتر! خشونت در ليگ برتر بيش از اندازه است و شايد در آينده از اين هم خشن تر شود. مصدوميت، محروميت و... پيامدهايى هستند كه ممكن است از اين خشونت ها نصيب بازيكنان شود. با اين وجود پرويز سيار كارشناس داورى معتقد است كه حتى داوران بايد بيشتر از اين هم جدى باشند و در نشان دادن كارت هاى زرد و قرمز دودل نباشند. سيار مى گويد: «چه اشكالى دارد كه داوران كارت زرد يا قرمز نشان مى دهند. حتى به نظر من بايد تعداد اين كارت ها بيشتر شود. اظهار نظر بعضى افراد در مطبوعات را خوانده ام. آنها فقط خودشان را كارشناس مى دانند و از همه چيز بى اطلاع هستند. آقايى در مصاحبه هايش گفته بود كه داوران بدون دليل كارت هايشان را خرج مى كنند. اين حرف يعنى بازيكن سالارى. چرا وقتى بازيكنان يك تيم كارت هاى زيادى مى گيرند، كسى آنها را توجيه نمى كند و همه به داور حمله مى كنند؟ چرا مطبوعات از بازيكنى كه توپ را به صورت كمك داور مى كوبد، انتقاد نمى كنند؟ بايد قوانين داورى فشرده تر شود تا هيچ بازيكنى جرأت انجام اين كارها را نداشته باشد. هيچ كس برتر از قانون نيست و داور حكم مجرى قانون در وسط زمين را دارد. بازيكن ملى، بازيكن محبوب، مربى، سرمربى و... همه بايد از قانون حمايت كنند. مطمئناً اگر من رييس كميته داوران شوم نمى گذارم كسى به داوران من توهين كند. همين روش قضاوت خوب است و داوران بايد سخت گيرتر باشند.»
داوران يك بار در كلاس هاى توجيهى شركت كرده اند و به راحتى آب خوردن كارت هايشان را خرج مى كنند. اگر قرار باشد كه بيشتر از اين هم در قضاوت هايشان حساسيت نشان بدهند، مشخص نيست تا آخر ليگ چند هزار كارت زرد و قرمز رد و بدل شود.

فرهاد عشوندى
صبح ديروز تمرينات پاس براى بازى عصر چهارشنبه با العين امارات در چارچوب مسابقات ليگ قهرمانان آسيا در ورزشگاه دستگردى آغاز شد.
پاس كه در سال ۱۹۹۲ آخرين تيم ايرانى بود كه قهرمان آسيا شد، امسال با حضور مربى صاحبنامش مصطفى دنيزلى و جمعى از بهترين بازيكنان ايران شانس زيادى براى قهرمانى دارد.
پاسى ها، صبح ديروز پس از دو روز تعطيلى تمريناتشان را در ورزشگاه اختصاصى شان از سر گرفتند.
تمرين صبح ديروز با حركات كششى على تكين دستيار دنيزلى آغاز شد و پس از يك بدنسازى طولانى كه زمان زيادى از تمرين را گرفت، دنيزلى بازيكنان را به دو دسته تقسيم كرد تا شيوه مسابقه  با العين را تمرين كنند.
دنيزلى در تمام مدت بيش از آنكه به نوع تمرينات تيم اش توجه داشته باشد به تماشاگران تمرين نگاه مى كرد. او كه وسط زمين بازى تمرينى ياران اصلى را با بازيكنان ذخيره اش زير نظر داشت چند بار مترجمش را به كنار زمين فرستاد تا درباره چهره هاى ناشناس حاضر در تمرين اطلاعات بگيرد.
دو بازيكن تيم اميد پاس كه براى تماشاى تمرين تيم بزرگسالان به دستگردى آمده بودند حس كنجكاوى دنيزلى را تحريك كرده بودند. چهره سبزه احمد خذيراوى بازيكن تيم اميد پاس باعث شده بود تا دنيزلى فكر كند او نماينده باشگاه العين است. البته او شانس آورد كه يكى از دستياران دنيزلى مربى سابق اميدهاى پاس بود در غير اين صورت احتمالاً دنيزلى حكم اخراج او را صادر مى كرد!
دنيزلى حتى به خبرنگاران كنار زمين هم حساسيت داشت. مترجم او به خبرنگاران گفت تا روز بازى تركيب جديد پاس را در روزنامه ها ننويسند. دنيزلى در تمرين ديروز براى اولين بار تركيب احتمالى تيم اش را براى بازى با العين آزمايش كرد. به همين دليل خيلى مراقب بود تا اطلاعات اين تمرين به بيرون درز نكند. مهدى احمدپور دستيار دنيزلى در اين باره مى گويد: «او اصرار دارد كه هيچ مطلبى درباره شيوه بازى و ارنج پاس نوشته نشود چون ممكن است اين اخبار به نمايندگان العين برسد. دنيزلى مى خواهد تركيب پاس براى مربيان العين ناشناخته باشد.»
بازيكنان اصلى پاس سعى مى كردند دستورات تاكتيكى دنيزلى را در زمين پياده كنند و او هر چند دقيقه يك بار با سوت هايش بازى را قطع و اشتباهات بازيكنان را به آنها گوشزد مى كرد.»
از سبك بازى تمرينى مى شد فهميد كه دنيزلى به خوبى با شيوه بازى العين آشنايى دارد. دنيزلى در پايان تمرين گفت: «بازيهاى العين را در ايتاليا زير نظر گرفتم و شناخت خوبى از اين تيم دارم. العين تيم قوى و خطرناكى است اما من براى آنها برنامه ويژه اى دارم.»
تمرين صبح ديروز پاس با دويدن نرم دور زمين و شوخى  هاى ابوالقاسم پور با بازيكنان ديگر تمام شد. البته به خاطر قولى كه به دنيزلى داده ايم ارنج و شيوه بازى پاس را نمى نويسيم تا تغييرات پاس محفوظ و محرمانه بماند. او قبل از بازى با استقلال هم دو جلسه تمرين خود را پشت درهاى بسته برگزار كرد.

پس از يك سال نيمكت نشينى بار ديگر شماره يك پاس است. او پس از دو بازى درخشان در دو هفته اول ليگ اميد اول تيمش براى حراست از دروازه است. رودباريان مى گويد: «اوايل فصل قبل تيم ما نتايج خوبى نگرفت و من هم خيلى زود روحيه ام را از دست دادم و نيمكت نشين شدم اما با آمدن دنيزلى انگيزه ام دوباره زياد شد و حالا مى خواهم بار ديگر به پيراهن تيم ملى برسم.»
او درباره بازى چهارشنبه تيمش با العين هم مى گويد: «بازى سخت و حساسى را در زمين حريف داريم. العين تيم خطرناكى است و فكر مى كنم از همان دقيقه اول حمله مى كنند. گرفتن امتياز در خانه حريف براى ما حياتى است و بچه هاى ما تلاش مى كنند با دست پر به تهران برگرديم. گرفتن امتياز از بازى رفت به معنى صعود پاس به مرحله بعدى است.»

ايران ورزشى- پس از شروع توفانى در هفته اول ليگ برتر و زدن دو گل، در بازى دوم پاس با استقلال خيلى زود از زمين اخراج شد. آرش اين فصل با آرش گل نزن فصل قبل قابل مقايسه نيست. خيلى خوب مى دود گل مى زند و حتى پاس گل مى دهد. او درباره وضعيتش مى گويد: «هنوز به آمادگى صد در صد نرسيده ام اما اين فصل با اعتمادى كه دنيزلى به من كرد سعى مى كنم در موفقيت تيمم سهم داشته باشم. دوست دارم امسال آقاى گل ليگ برتر بشوم.»
او قبل از بازى حساس با العين در چارچوب مسابقات ليگ قهرمانان آسيا مى گويد: «العين تيم خطرناكى است ولى پاس هم مجموعه اى از بهترين بازيكنان ايران _ يكى از بهترين تيم هاى آسيا- را دارد و دنيزلى هم يكى از بزرگترين مربيان دنياست به همين دليل فكر مى كنم مى توانيم العين را شكست بدهيم.»
او درباره نقش خودش هم در بازى با العين مى گويد: «مى خواهم با گلزنى به العين نقش مهمى در پيروزى تيم مقابل العين داشته باشم.»

ايران ورزشى - حتماً شما هم مثل ما هر وقت اسم ميثم منيعى را مى شنويد، پيستون چپ پايى را به ياد مى آوريد كه به تازگى پيراهن تيم ملى را هم بر تن كرده است: اما به تازگى دنيزلى پست بازى او را تغيير داده و ميثم در كنار آرش برهانى در نقش يكى از مهاجمان پاس بازى مى كند. ميثم درباره پست جديدش مى گويد: »هنوز به بازى در خط حمله عادت نكرده ام اما دنيزلى اصرار دارد كه مى توانم در اين پست موفق شوم. تمام تلاشم را مى كنم كه مهاجم گلزنى براى پاس باشم.»با حضور مؤثر او در خط حمله پاس در بازى با استقلال و توجهى كه دنيزلى در تمرينات به او دارد به نظر مى رسد او در بازى با العين يكى از مهاجمان تيم اش باشد. ميثم در اين باره مى گويد: »فرقى ندارد كه در چه پستى بازى كنم مهم اين است كه بازى سختى داريم و بايد تلاش زيادى براى رسيدن به موفقيت داشته باشيم. العين تيم خوبى است اما با برنامه هايى كه دنيزلى دارد فكر مى كنم پاس مى تواند العين را در مجموع دو بازى رفت و برگشت شكست دهد.»

رضا رجبى
در فوتبال دنيا چون اكثر تيم ها خطى بازى مى كنند، يك محوريت دارند كه اين محوريت توسط يكى از بازيكنان اداره مى شود. بازيكنى كه ريتم بازى را تنظيم مى كند، حفظ توپ مى كند، به بازى سرعت مى دهد يا در آن تأخير ايجاد مى كند. در استقلال هم بايد اين كار انجام شود اما در ۲ بازى قبلى اين تيم هيچ وقت نديديم كه بازيكنى با اين خصوصيت در استقلال وجود داشته باشد. البته اين تيم ۲ بازيكن مناسب براى انجام اين كارها دارد اما تا حالا به آنها چنين وظيفه اى داده نشده. محمود فكرى و عليرضا منصوريان تنها كسانى هستند كه مى توانند اين وظيفه را به خوبى انجام دهند. البته فكرى به خاطر مشكلات خط دفاعى استقلال عقب بازى مى كند و با اين شرايط بهترين گزينه عليرضا منصوريان است. بقيه هافبك هاى استقلال چنين قابليتى ندارند. جبارى نمى تواند يك بازيساز باشد چون رو به جلو بازى مى كند و نمى تواند نفوذ نكند. طالب نسب هم يك چپ پاى نفوذى است كه قابليت بازى در وسط زمين را ندارد. كاظمى هم بيشتر خصوصيات دفاعى دارد و نمى تواند بازيسازى كند. استقلال به بازيكنى احتياج دارد كه هم در كارهاى دفاعى موفق باشد هم قابليت پاس دهى داشته باشد از طرفى بتواند فضاسازى كند و نبض بازى را در اختيار بگيرد. فعلاً منصوريان تنها گزينه اى است كه چنين قابليت هايى دارد. استقلال بدون داشتن يك بازيساز نمى تواند موفق شود. در بين تيم هاى مطرح دنيا فقط بارسلونا است كه بدون احتياج به چنين بازيكنى بازى مى كند. سيستم بازى آنها چرخشى است و برايشان داشتن يك بازيساز مهم نيست اما استقلال به يك بازيساز احتياج دارد. پارسال منصوريان و فكرى به تناوب اين كار را انجام مى دادند اما امسال يا خيرى در اين پست بازى كرده يا كاظمى، اما هيچ كدام از آنها نتوانسته اند خوب بازيسازى كنند. در ۲ بازى قبلى استقلال هيچ وقت از مركز خط ميانى اين تيم بازيسازى انجام نشد و تمام حركات رو به جلو يا از كناره ها بود يا توپ را بلند براى يك هدف كه عنايتى است مى فرستادند. هيچ وقت نديديم هافبك هاى استقلال بازيسازى كنند. مشكل استقلال البته اين است كه همه هافبك هايش يك شكل بازى مى كنند. مثلاً خيرى و كاظمى چيزى برتر از همديگر ندارند. اوايل دهه ۶۰ كه ما با استقلال قهرمان شديم، مراغه چيان جلوى دفاع بازى مى كرد، احدى در چپ، نعلچگر در راست و بيانى جلوى آنها. اين ۴ نفر هميشه در زمين بودند چون شكل بازى آنها متفاوت بود و هر كدام كارايى خاصى داشتند اما هافبك هاى اين فصل استقلال يك شكل بازى مى كنند و تفاوت زيادى نمى كند كه مثلاً خيرى در زمين باشد يا كاظمى.