گاتزتا-جى جى بوفون هرگز يك انسان معمولى نبوده. وقتى با مطبوعات حرف مى زند معمولاً با استراتژى و سياست هاى خاص فوتبالى صحبت مى كند، اما بوفون چه سياستمدار باشد چه نباشد هرگز صداقت و روشنگرى را فراموش نمى كند. وضعيت آينده دروازه بان شماره يك يوونتوس در روزهاى گذشته همه هواداران يووه را نگران كرده بود، اما حالا آنها مى توانند نفس راحتى بكشند. چرا كه بوفون اعلام كرده هرگز پيراهن بيانكونرى را كنار نمى گذارد. او مى داند كه تيم هاى اسپانيايى و انگليسى براى گرفتن او بى تابى مى كنند اما به سادگى مى گويد: «نه به رئال مى روم و نه به منچستر يونايتد من با شخصيت آنگلوساكسون ها بيگانه ام هر چند اينها تيم هاى بزرگى هستند. اما من هرگز بزرگترين حاميان خود را ترك نخواهم كرد.» بوفون به يووه فكر مى كند و در حرف هايش مى توان پى به تفكرات اش برد: «در رختكن ما احساس مى كنيم توان قهرمانى در اروپا را داريم. اهداف مهم در فوتبال جام جهانى، جام ملت هاى اروپا و ليگ قهرمانان است و ما ليگ قهرمانان را مى خواهيم.»
اما آيا اين جام هدف سختى براى يووه نيست؟ مرد شماره يك يووه در اين باره مى گويد: «همانطور كه اين جام براى ما مهم است براى تمام تيم هاى بزرگ همچون بارسا كه مدت ها است آن را به دست نياورده اند، اهميت زيادى دارد. اما يووه براى تصاحب آن مصمم تر است چرا كه ما تجربه از دست دادن آن را داريم و پيروزى در فينال از همه مهمتر است.»
بوفون براى موفقيت در سال آينده ايده هاى روشنى دارد: «به نظر من يك يا دو بازيكن جديد كافى است. بدشانسى بزرگ ما در اين فصل آسيب ديدگى ۴-۳ بازيكن اصلى همچون دل پيرو، ندود، ترزگه و امرسون به طور همزمان بود.»
يكى از نفراتى كه مى تواند تيم را تقويت كند، كاسانو است. اما بوفون مى گويد: «آخرين بارى كه در اردوى يووه بودم كسى در اين باره صحبتى نكرد.»
بوفون هم مثل سايرين از عدم دعوت توتى به تيم ملى تعجب كرده و مى گويد: «به هر حال ريسك بزرگى بود اگر توتى دعوت مى شد و روى نيمكت مى نشست. بازيكنى همچون توتى هميشه با شماره ده و پشت مهاجمان قابل تصور است. ليپى از آن دسته آدم هايى است كه خوب فكر مى كند و بعد تصميم مى گيرد. وقتى مى گويد با توتى تلفنى صحبت كرده و همه چيز را براى او توضيح داده ديگر جايى براى بحث باقى نمى ماند.»
بوفون مرد با تجربه يى در تركيب تيم ملى است و با تمام نتايج نه چندان مقبول به آينده آتزورى خوش بين است: «در بازى با نروژ ۴ غايب داشتيم. اما ما وقتى مشكل داريم بهتر عمل مى كنيم. من اطمينان دارم كه مى توانيم به جام جهانى برسيم.»

تيم ريچ
با پايان فصل رقابت هاى اروپا، ليگ برتر هم مثل ديگر ليگ هاى اروپايى از همين حالا وارد بازار نقل و انتقالات شده است. با توجه به آمارى كه در مورد ليگ برتر ارايه شده و از آن به عنوان بزرگترين ليگ اروپا از لحاظ درآمد نام برده شده است، جذابيت آن براى ستاره ها هم بيشتر از گذشته شده است. روزنامه ديلى تلگراف، آناليزى از وضعيت تيم ها در بازار نقل و انتقالات انجام داده كه از نظرتان مى گذرد.

آرسنال
امسال تابستان ديگر خبرى از رفتن پاتريك ويرا به مادريد نيست. امسال همه چيز حول انتقال سريع اشلى كول مى چرخد. انتقالى كه شايد به اسپانيا بيانجامد. بارسلونا دنبال تيرى آنرى است، ادو تازه از تيم جدا شده و فردريك ليونگ برگ هم ديگر نمى خواهد تا زمانى كه سياست خريد «۱۹ ساله ها» در كار است، در جمع آرسنالى ها باشد. آرسن ونگر از هم اكنون قصد دارد ريكاردو را جايگزين ينس لمن كند و در عين حال به ديرك كويتار مهاجم فاينورد هم علاقه دارد.

بولتون
سم آلردايس دوست دارد كارش را در پايان تابستان آغاز كنند اما دلش نمى خواهد بابت انتقال دايمى ال حاجى ديوف از ليورپول به مشكل بربخورد چون اكنون آنها بخشى از دستمزد او را مى پردازند. در حالى كه آلردايس بالاخره نتوانست جلوى كناره گيرى فرناندو هيرو را بگيرد، نگرانى ها بابت اينكه ونسان كاندلا هم راه او را پيش گيرد، زياد است. ديتمارهامان بعد از نقشى قهرمانانه در استانبول، ارزش زيادى براى ليورپولى ها دارد و آلردايس نمى تواند چندان به خريدش اميدوار باشد و اين در حالى است كه نگه داشتن جاناكوپولوس هم اهميت دارد و در اولويت است.

چلسى
بعد از داستان اشلى كول كه شباهت زيادى به قضيه ريو فرديناند داشت، به نظر نمى رسد كه بالاخره او به استمفوردبريج منتقل شود. ژوزه مورينيو سه بازيكن مى خواهد: يك دفاع چپ، يك هافبك و يك مهاجم. او در حال مذاكره براى استخدام آسيه دل هورنو، مدافع اتلتيك بيلبائو است و اين در حالى است كه باكسى ها هنوز به نگه داشتن اش اميدوارند. همين قضيه در مورد مايكل اسين، هافبك ليون هم صدق مى كند. خريد مهاجم به مراتب مشكل سازتر است به خصوص كه اينتر هر نوع پيشنهاد فضايى براى آدريانو را رد كرده است.

اورتون
در حالى كه تيم كاهيل تابستان سال گذشته به تيم اورتون منتقل شده، مسؤولان اين تيم مى خواهند انتقال ميكل آرتتا از رئال سوسيه داد را دايمى كنند. با توجه به خريد ۵/۳ ميليون پوندى سيمون ديويس از تاتنهام، خط هافبك تاتنهام عالى به نظر مى رسد. اگر آنها در راه انتقال اسكات پاركر، برنيو كاسل غلبه كنند آن هم با پرداخت حقوق هفته يى ۴۰ هزار پوند به همراه مزيت حضور در ليگ قهرمانان، ايده آل مى شود. اين در حالى است كه نيوكاسل با وجود حضور در جام يوفا، پيشنهادى ۵۵ هزار پوندى ارايه كرده است. اورتونى ها ميكائيل فورسل، مهاجم چسلى را هم مد نظر دارند.

ليورپول
خانه تكانى قهرمان اروپا آغاز شده است. ولاديمير اسميچر رفته، ميلان باروش هم احتمالاً راه ليون يا والنسيا را پيش مى گيرد و يرزى دودك با وجودى كه خيلى محكم حرف از ادامه كارش در ليورپول مى زند، احتمالاً در ليگ قهرمانان آخرين بازى اش را انجام داد.
به جاى آنها باز هم اسپانيايى به آنفيلد خواهد آمد. خوسه رينا، دروازه بان ويارئال و انتقال ۶ ميليون پوندى اش تقريباً قطعى شده و قرض هاى بالاى ساراگوسا مى تواند منجر به جدايى گابريل ميليتو شود.
منچستر يونايتد
سرالكس فرگوسن اصلاً براى حل پرفشارترين مشكل يونايتد يك دقيقه هم وقت تلف نكرد: «كمبود دروازه بانى در سطح كلاس جهانى. ادوين فان درسار كه قراردادى ۲ ساله را با اين تيم امضا كرده، مى تواند وارث واقعى لباس پيتر اشمايكل باشد. فرگى براى اينكه ميانگين سنى خط ميانى اش را پايين بياورد به دنبال انتقال پارك جى سون از آيندهوون است، كسى كه در پايان قراردادش با تيم هلندى است و حدوداً سه ميليون پوند مى ارزد. نصف اين مبلغ مى تواند از طريق انتقال كلبرسون به بنفيكا تأمين شود.

نيوكاسل
شما براى اينكه اشتباهات گرانقيمت سال هاى گذشته تان را حل كنيد، از كجا بايد شروع كنيد؟ پاتريك كلويورت كه خودش با فردى شپرد سر يك ميز نشست و بر سر قرارداد هفته يى ۶۷ هزار پوندى به توافق رسيد، دوباره به اسپانيا برگشته و اين در حالى است كه رفتن لى بوير هم از سنت جيمز پارك قابل انتظار است. كنار نام اين دو، هوگو ويانا و لوران روبر را هم قرار دهيد. كرگ بلامى به كسى كه بالاترين پيشنهاد را بدهد، پاسخ مثبت مى دهد و اين در حالى است كه فقط يك درصد از هواداران نيوكاسل اعتقاد دارند كه نيكى بات بايد بماند.

تاتنهام
شوك از دست دادن فرانك آرنسن، مدير ورزشى شان هنوز در وايت هارت لين مطرح است و اين در حالى است كه رابى كين بر سر دو راهى سلتيك و نيوكاسل گير كرده است. آنها احتمالاً اگر آندرس دالساندرو را از ولفسبورگ بياورند، موفقيت بيشترى به دست مى آورند. اين در حالى است كه يان ونگور آوهسلينك، مهاجم آيندهوون هم مى تواند جايگزينى شايسته براى كين باشد. اسپرز هنوز هم به استخدام دايمى وين روتليچ از كريستال پالاس اميدوار است.

وصال روحانى
سرى بازيهاى فينال (احتمالاً) ۷ گانه ليگ بسكتبال حرفه يى امريكا (NBA) كه از صبح فردا شروع مى شود، بيشتر عناصر برخورد و جنگ را در بر خواهد داشت تا غنا و استيل  هاى پيشرفته و مى تواند مجموعه يى از دوئل ها باشد.
هيچ يك از دو فيناليست  يعنى ديترويت پيستونز و سن آنتونيو اسپرز لزوماً زيبا بازى نمى كنند، اما بسيار قوى و مؤثر ظاهر مى شوند و نشانه هاى آشكار از راه هاى كسب موفقيت در دنياى امروز بسكتبال هستند. با اين حال نمى توان به تماشاى اين سرى ديدارهاى كاملاً غيرقابل پيش بينى ننشست. يكى قهرمان مقتدر فصل پيش است (پيستونز) و ديگرى در سال هاى ۱۹۹۹ و ۲۰۰۳ در صدر ايستاده است (اسپرز).
دو تيم خالى از سوپراستار هستند و فقط «تيم دانكن» اسپرزى است كه در اين تعريف نمى گنجد و به خودى خود ستاره يى فروزان است. بقيه و به خصوص تركيب ديترويت مصداق بارزى از اين فرضيه هستند كه «تيم» بر «فرد» رجحان دارد و با كار گروهى مى توان بر هر ستاره يى فايق آمد.
ساقدوش ها
جالب تر اينكه مربيان دو تيم دوستان نزديك يكديگر هم هستند تا به آن حد كه وقتى لرى براون مربى نظم گراى پيستونز ازدواج مى كرد، كرگ پوپوويچ رهبر اسپرز ساقدوش او بود. آنها اكثر روزها با يكديگر تماس تلفنى دارند. هر دو تيم و به خصوص ديترويت اصول دفاعى را سر لوحه كار خويش و دستمايه موفقيت هاى خود قرار داده اند و بازى منسجم و محكم ديترويت به واقع اسباب ترس است و با آن شكست دادن ليكرز در فينال سال پيش و هيت در نيمه نهايى رقابت هاى امسال امكان پذير شد. دو تيم، قدرى هم كمتر از ساير تيم هاى NBA «حاشيه» دارند و اين به دليل بافت وجودى و طبيعت بازى شان است كه از ابتدا قرار بوده برروى تك ستاره ها متكى نباشد.
از ديدگاه تاريخى دو تيم از شهرهايى به اصطلاح مهم مى آيند. يكى از سن آنتونيو كه جنگ الامو در آن روى داده است و ديگرى از اوبورن هيلز ميشيگان كه مأمن و محل جنگ مشهور ديگرى همچون پالاس بوده است.

نشانه هاى پرخاشگرى
در عين نظم پذيرى دو تيم، نشانه هاى پرخاشگرى نيز در هر دو ديده مى  شود. ديترويت رشيد، والاس را دارد كه با اينكه در زمين بسيار كارآمد است، اغلب دهانش بيشتر از دست هايش كار مى كند و حرف هاى تندش را از روى سكوها هم مى توانيد بشنويد. و در اسپرز مانو جينوبيلى آرژانتينى را مى بينم كه مظهر همان استعدادهاى لجام گسيخته از امريكاى جنوبى است.
بازيكنان ذخيره پست گارد رأس در دو تيم از كشورهاى درجه چندمى مثل اسلوونى و پورتو ريكو مى آيند، ولى آدم هاى پرتجربه يى در دو گوشه و در مقام تصميم گيرنده ها ايستاده اند و همين مسأله بر اهميت تقابل دو تيمى كه بيش از «افراد» بر «جمع» متكى هستند، مى افزايد هر چند شكى نيست كه از اين بابت ديترويت نه فقط از اسپرز بلكه از هر تيم ديگرى در NBA «تيم» تر است.
چانسى بيلاپز يكى از «خوب» هاى پرشمار ديترويت كه تيمش يك بار ديگر با فتح سرى بازيهاى كنفرانس شرق فيناليست شده است. ديروز مى گفت: «فكر مى كنم باز يكسرى مسابقه بزرگ را در پيش داريم. رقابت سنتى براى هر دو سو است و طاقت خود من نيز براى شروع كارزار به پايان رسيده است.» مسابقات از صبح جمعه در سن آنتونيو در ايالت تگزاس شروع مى شود و دوشنبه هفته آينده در همان محل ادامه مى يابد. سپس ديدارهاى سوم تا پنجم را در ديترويت خواهيم داشت.»

يك اتفاق نادر؟
از ۱۹۹۴ به بعد اتفاق نيفتاده است كه در مرحله نهايى NBA هر ۷ بازى به اجرا در آيد و هميشه قبل از مسابقه نهايى كار به سود يكى از دو تيم تمام شده است! (براى فتح بازيها به كسب پيروزى در حداقل ۴ ديدار نياز است). اسپرز كه به عنوان تيم برگزيده كنفرانس غرب راهى فينال شده و در نيمه نهايى منى نيكس سانز امتيازگيرترين تيم امسال را ناكام و حذف كرد، اميدوار است با آدم هاى چالاكى مثل تونى پاركر فرانسوى و البته «تيم دانكن» آن سنت را بشكند و بازيها را به عدد ۷ برساند و شايد هم زودتر از آن برنده شود. چيزى كه به نفع اين تيم كار مى كند، اين است كه به لطف غلبه سريعش بر ياران استيونش ۸ روز وقت براى استراحت داشته حال آنكه ديترويت تا روز سه شنبه مشغول سر و كله زدن با ياران «شك اونيل» و دوواين ويد در فينال پايان ناپذير منطقه شرق ليگ بود و طبعاً خسته تر از ياران دانكن است.
با اين حال هر كس بخواهد استحكام تيمى و انسجام گروهى تيم واقعاً بى ستاره و به شدت دفاعى ديترويت را دست كم بگيرد، سرش بدجورى به سنگ خواهد خورد.
بهترين عنصر دفاعى
هيچكس در اين تيم بر ديگران برتر نيست و همه عضوى برابر از «پيكره تيمى» هستند، اما در همين پيكره بن والاس كه ۴ بار به عنوان بازيكن برتر دفاعى فصل انتخاب شده، يك افت براى حريفان است، قاعدتاً از او خواهند خواست كه دانكن را بگيرد ولى از كسى كه قبلاً «شك» را تا حدى كمرنگ كرده، گرفتن نسبى دانكن را هم مى توان انتظار كشيد، هر چند كه دانكن اين روزها به لحاظ فيزيكى بى مشكل تر از يك شك «نيمه مصدوم» است.
والاس مى گويد: «چه مى شود كرد؟ بايد او را هم مثل شك بگيرم. اما خيالى نيست. با غول ها بايد جنگيد.»
بهترين گلزن
اين طور نيست كه ديترويت اصلاً عنصر تهاجمى نداشته باشد. ريچارد هميلتون در هفته هاى اخير بهترين گلزن اين تيم بوده و در تيمى كه ذاتاً كند است، مثل گلوله شليك شده از تپانچه مى ماند. از ۱۸ مسابقه يى كه ديترويت در مرحله پلى آف رقابت هاى امسال NBA انجام داده است، هميلتون به جز در يك مورد در تمام ديدارها كسب كننده حداقل ۲۰ امتياز بوده است. كرگ پوپوويچ براى مهار او بروس بوون بهترين عنصر دفاعى تيمش را كانديدا كرده است.
همين دوئل هاى متقابل است كه به سرى ديدارهاى امسال جذابيت مى بخشد و گرنه دو تيم چنان به اصول كار گروهى معقتقدند كه نمى توان انتظار نمايش هاى فردى پرشكوه را از آنان كشيد.
شانس اسپرز بيشتر است؟
شرط بندان و برخى كارشناسان شانس بيشترى را براى اسپرز قايل اند، چون مثلث دانكن، جينوبيلى و پاركر در مقتضى ترين مقطع فصل به اوج رسيده اند، اما ديترويت در اين دو سال عادت كرده است كه دايماً بازنده اش بدانند و پيروز شود. باز از زبان بيلاپز بشنويم: «سال پيش نيز همين بساط داير بود و مى گفتند كه در برابر ليكرز هيچكاره ايم ولى ما ۱-۴ برديم و قهرمان شديم و امسال همان حرف ها را در خصوص رويارويى ما و ميامى در فينال كنفرانس شرق زدند و گفتند كه ما مى بازيم ولى باز برديم.
پس در فينال هم اين اتفاق مى تواند دوباره بيافتد.»
در تقابل با تيمى كه تاى شاون پرينس و رشيد والاس نيز فقط به حلقه هاى يك زنجير ممتد در آن بدل شده اند، اسپرز بايد بهترين بازيهاى امسال خود را ارايه بدهد تا قهرمان شود. اسپرز در رويارويى با سانز نشان داد كه قابليت وفق يافتن با سيستم هاى متنوع و دشوار حريفان را دارد و از فردا تست ترسناك ترى در اين زمينه براى آنها شروع خواهد شد. پوپوويچ با جمله يى كه قرار است نشان دهنده آرامش ظاهرى تيمش باشد، به كركرى هاى قبل از مسابقه پايان مى بخشد. «خب آنها قهرمان سال پيش هستند و اين يعنى توان خاصى دارند. با اين حساب شكست هم براى ما بد نخواهد بود ولى ما برنامه هايى دقيق براى بردن داريم.»