و سرانجام خاتمى آمد

ايران ورزشى- اينجا فضا را نمى شود توصيف كرد. مثلاً نمى شود گفت وقتى رييس جمهور وارد ورزشگاه شد چه اتفاقى افتاد. بله او آمد. وقتى آمد كه كسى خبر نداشت. وقتى آمد كمتر كسى او و محافظانش را ديد اما وقتى وارد ورزشگاه شد لحظه يى تاريخى اتفاق افتاد. وقتى چهره اش روى اسكوربورد ورزشگاه نقش بست، سرانجام سيدمحمد خاتمى در ورزشگاه آزادى ديده شد. براى او دست مى زدند. ديگر صداى هيچ چيز و هيچ كس نمى آمد؛ فقط تشويق براى رييس جمهورى كه مى خندد.

عابدزاده و همسر برانكو دير آمدند
وقتى احمدرضا عابدزاده آمد دور و برش خيلى شلوغ شد. همه ريختند از او عكس و امضا بگيرند اما وقتش نبود. دقايقى ديگر بازى شروع مى شد. او خيلى سريع خودش را به VIP رساند تا هيچ چيز را از دست ندهد. لحظاتى بعد همسر برانكو ايوانكوويچ هم از راه رسيد. او هم به همين جايگاه رفت تا بيبند همسرش در مقابل بحرين چند مرده حلاج است.

دوستت داريم
مهندس مهرعليزاده رييس سازمان تربيت بدنى و معاون رييس جمهور ۵ دقيقه زودتر از سيدمحمد خاتمى وارد ورزشگاه شد. وقتى او وارد شد كارمندان سازمان كه اغلب خانم بودند براى او دست تكان دادند و تشويقش كردند. آنها مدام مى گفتند: «مهرعلى دوستت داريم...» شلوغ بود. كسى متوجه تبليغات انتخاباتى نبود.

بليت ۳۰ برابر قيمت
عقربه ها، ساعت ۱۸ را نشان مى دهد و ورودى غربى ورزشگاه آزادى بسيار خلوت است. اكثر طرفداران از ساعاتى قبل خودشان را رسانده اند، پس دليلى نيست كه خيابان هاى اطراف شلوغ باشد. حدود ۳۰ - ۴۰ طرفدار مقابل در ورودى غربى پرسه مى زنند. آنها اصلاً حدس نمى زدند كه بليت گيرشان نيايد. بعضى ها مى گفتند بليت مى خريم و بعضى ها فرياد مى زدند بليت «۳۰ هزار تومان!» اين هم از بازار سياه.

تمام دوربين هاى زمين
تعداد عكاسان در پيست تارتان آزادى به قدرى زياد است كه كف پيست ديده نمى شود! حساسيت بازى ايران و بحرين باعث شده بود از خبرگزارى هاى خارجى هم عكاسان و خبرنگاران زيادى به ورزشگاه بيايند. تعداد دوربين هاى تلويزيونى هم با تعداد عكاسان برابرى مى  كند، تعدادى از اين دوربين ها در خارج از ورزشگاه كمين كرده اند و مدام با مردم عادى صحبت مى كنند. همه مردم مى گفتند ايران برنده است.

امنيت ۲۰
حضور رياست جمهورى، سيدمحمد خاتمى در آزادى به خودى خود تدابير امنيتى را بالا مى برد. ديروز تماشاچيان و خبرنگاران چندين بار از سوى مأموران تفتيش بدنى شدند تا مبادا توپ، تانك،  مسلسل و... همراه خود داشته باشند.

يك درگيرى عادى
يك لحظه جلوى در ورودى غربى شلوغ مى شود. صداى داد و بيداد چند آدم به گوش مى رسد. كمى نزديك تر كه مى رويم دو نفر را مى بينيم كه به جان هم افتاده اند. اين درگيرى براى دوربين هاى خارجى يك سوژه داغ است ولى براى ما... خدا را شكر بعد از دقايقى كسانى كه درگير شده بودند بى خيال شدند.

درگيرى جلوى جايگاه
جلوى جايگاه خيلى شلوغ است و به خبرنگاران و ميهمانان ويژه اجازه ورود نمى دهند. يكى از تماشاگران سعى دارد به سردار طلايى برسد كه مأموران انتظامى او را مى زنند اما طلايى دست اين تماشاگر را مى گيرد و سعى دارد با بدنش مانع كتك خوردن او از سربازانش شود اما سربازان هم به حرف فرمانده خود توجهى ندارند.

گارد رياست جمهورى درها را بست
ده دقيقه قبل از ورود خاتمى نيروهاى گارد رياست جمهورى درهاى جايگاه را بستند و بسيارى از ميهمانان ويژه و خبرنگاران پشت درهاى جايگاه ماندند. گارد ويژه حتى به مسؤولان فدراسيون، حراست سازمان و نيروى انتظامى هم اجازه نزديك شدن به جايگاه را نمى داد.

عكس يادگارى ممنوع
صحنه خنده دارى بود، وقتى چند مرد مى خواستند با خانم هاى بازيگرى كه به ورزشگاه آمده بودند عكس بگيرند. آنها وقتى به خانم ها نزديك شدند با «لگد» به پايين پرتاب شدند تا سرى بعد از اين فكرها به سرشان نزند.

سوت روى سرود
وقتى بلندگوهاى ورزشگاه سرود ملى بحرين را پخش مى كرد صداى هر چيز به گوش مى رسيد الى سرود! طرفداران تيم ملى بدجور دلشان مى خواست انتقام چهار سال پيش را بگيرند، به همين خاطر حتى دوست نداشتند سرود ملى بحرين را بشنوند و مدام سوت مى زدند.

گل
وقتى ضربه محمد نصرتى به تير دروازه بحرين خورد همه به نيت گل از جايشان بلند شدند. اين صدا در يك لحظه شنيده شد: «گل!» اما لحظه يى بعد همه آهى كشيدند. حيف شد.

ميرزاپور نزديك بود
عجب اشتباهى كرد ميرزاپور، وقتى در دقيقه ۱۳ روى كاشته طلال يوسف و ضربه سر مرزوقى از دروازه خارج شد تا توپ را بگيرد نزديك بود ايران يك گل بخورد اما به خير گذشت.بعد از اين صحنه فقط يك صدا به گوش مى رسيد: «بقره، بقره». طرفداران با اين كلمه به بحرينى ها اعتراض مى كردند.

سوت روى ناسوت
در پشت محوطه بحرين مهدى مهدوى كيا سرنگون مى شود، لحظاتى بعد همين بلا سر دايى هم مى آيد. داور اما اعتقادى به خطا ندارد. همين مسأله كافى است تا طرفداران با سوت هاى ممتد به داور اعتراض كنند. الان دقيقه ۲۰ بازى است.

شب پرستاره
ديروز تا دلتان بخواهد هنرى، ورزشى، سياسى و... به آزادى آمده بود. هادى ساعى وقتى وارد ورزشگاه شد با خوشامد گويى از بلندگوهاى ورزشگاه مواجه شد. بازيكنان تيم ملى فوتسال هم همين طور. اغلب آنها از سوى طرفداران تشويق شدند. مخصوصاً وحيد شمسايى كه با كلى آدم دست داد! فوتساليست ها كاپ قهرمانى فوتسال آسيا را هم آورده بودند.

هو
۴۰ دقيقه مانده به شروع بازى، بازيكنان بحرين وارد زمين شدند تا گرم كنند اما وقتى وارد چمن شدند با سوت هاى مكرر تماشاگران مواجه شدند و سردرگم به رختكن برگشتند. بار دوم اما چنين اتفاقى نمى افتد. آنها همراه ملى پوشان ايرانى وارد زمين مى شوند و راحت گرم مى كنند و از هو شدن خبرى نيست.

رحمان را راه نمى دادند
خيلى جالب است. مأموران حراست، رحمان رضايى را نمى شناسند. در حالى كه او به همراه مهرداد ميناوند و مهدى پاشازاده قصد داشت وارد ورزشگاه شود مأموران جلويش را گرفتند و گفتند: »بفرماييد بيرون!» هرچه رحمان اصرار مى كرد مأموران مخالفت مى كردند اما با ارايه چند كپى شناسنامه، كلى فيلم بازيهاى ملى و همچنين شهادت ميناوند، پاشازاده و طرفداران او را به ورزشگاه راه دادند. البته رحمان گفت هرگز حركت زشت مأمورى كه او را به بيرون هل داد فراموش نمى كند.

اشك هاى همسر برانكو
همسر برانكو يكى از تماشاگران مسابقه ايران - بحرين بود. او در كنار تماشاگران خانم حاضر در استاديوم آزادى نشسته بود و البته پس از گل تيم ملى هيجان زده شد و زد زير گريه اما او چند دقيقه بعد بلند شد و تك تك تماشاگران خانم را بغل كرد تا به نوعى شادى اش را با آ نها قسمت كند. با اين وجود به خبرنگارانى كه براى مصاحبه به او نزديك شدند پاسخ منفى داد و گفت: «نمى توانم صحبت كنم.»