ليلى خرسند
مسؤولان كميته ملى المپيك مى خواهند به وضعيت تيم ملى وزنه بردارى رسيدگى كنند. آنها نمى توانند اعتراض حسين رضازاده، محمدعلى فلاحتى، حسين توكلى، كوروش باقرى و... را ناديده بگيرند. همين دو روز پيش بود كه رضازاده در انتخاب بهترين ورزشكار سال ۲۰۰۳ جهان هفتم شد. چند ماه پيش بود كه رضازاده طلاى المپيك را گرفت. هنوز مدال طلاى توكلى در سيدنى فراموش نشده، همين طور طلاهاى فلاحتى، نصيرى نيا و باقرى در مسابقه هاى جهانى.
شايد مرادى شانه هايش را بالا بيندازد و بگويد مگر اينها نباشند، مشكلى پيش مى آيد؟ اما همه مى دانند وزنه بردارى ايران فعلاً به جايى نرسيده كه به راحتى قهرمانانش را كنار بگذارد. آنها حتماً از مرادى مى پرسند كه در دوره قبل مسابقه هاى جوانان جهان، كدام ايرانى مدال گرفت كه حالا با اعتماد به نفس مى گويد رضازاده نيايد، فلاحتى نيايد و... و بعد هم افتخار مى كند كه جوانان و نوجوانان هستند و جاى قهرمانان فعلى را مى گيرند.
اين درست كه اردوى بلغارستان فقط يك اردوى تداركاتى است و اگر هيچ كدام از اين بزرگان وزنه بردارى هم نباشند، اتفاقى نمى افتد، اما موضوع اصلى اختلاف آنها با فدراسيون است. اينكه مرادى چطور بدون دليل يك مربى را كه همه قبولش دارند كنار مى گذارد و بعد تأكيد مى كند كه سرمربى بلغارى چنين تصميمى گرفته، در حالى كه همه مى دانند ايوانف چه اندازه به بهمن زارع علاقه دارد. وزنه برداران از اينكه فدراسيون صادقانه دليل اش را براى كنار گذاشتن زارع اعلام نمى كند و توپ را به زمين ايوانف مى اندازد، ناراحتند. با اين وجود نگرانى مسؤولان فدراسيون آنجا كه تأكيد مى كنند نبايد ورزشكار مربى اش را تعيين كند، قابل درك است.
در چنين شرايطى مسؤولان كميته ملى المپيك و سازمان تربيت بدنى كه بازى هاى كشورهاى اسلامى، بازى هاى آسيايى دوحه قطر و المپيك ۲۰۰۸ پكن را پيش رو دارند، بيش از همه بايد نگران باشند، در روزهاى آينده قرار است ناظرى كه كميته ملى المپيك انتخاب مى كند به اين وضعيت رسيدگى كند و حالا مسأله مهم اين است كه اين ناظر چه كسى باشد. مسؤولان كميته ملى المپيك يكى از قديمى هاى وزنه بردارى را براى اين كار در نظر گرفته اند. كسى كه با دو طرف آشنا باشد و بتواند با گزارشى كه تهيه مى كند بيشترين كمك را به مسؤولان اين كميته كند و آنها بهترين تصميم را بگيرند. اما وزنه برداران چندان موافق اين كار نيستند. آنها شخص بى طرفى را مى خواهند.
كسى كه از جنس وزنه بردارى نباشد. نه مرادى را بشناسد و نه آنها را. وزنه برداران با مشكلاتى كه در دوره هاى قبل از مرادى هم داشته اند، مى گويند اگر ناظر از خود مسؤولان كميته ملى المپيك باشد بهتر است. كسى كه از هيچ كس طرفدارى نكند. در اين دعوا نه طرف مرادى را بگيرد و نه بيش از حد به ضرر او كار كند. آنها مى گويند قصد تخريب شخصيت كسى را ندارند و علاقه يى هم به ادامه بى دليل اين بحران در وجودشان نيست. مطمئناً نه آنها، نه فدراسيون و نه كميته ملى المپيك و سازمان ورزش، هيچ يك از اين اختلافات سودى نخواهند برد. پس بهتر نيست همه، كمى سنجيده تر تصميم بگيرند؟

روابط عمومى فدراسيون دو و ميدانى، دليل اصلى لغو سفر تيم ملى دو صحرانوردى جوانان را به اسپانيا، نبود زمان عنوان كرد.
مهران تيشه گران در اين باره مى گويد: «مهدى قدمى معاون فنى سازمان تربيت بدنى به همه فدراسيون ها بخشنامه كرده كه ۴۵ روز قبل از شروع مسابقه، بايد اعزام تيم را اطلاع بدهيد. تورنمنت ايتاليا و اسپانيا كه عزيز ميرزايى سرمربى جوانان مصر است تيم را در آن شركت بدهد، يك ماه ديگر برگزار مى شود. از طرف ديگر اين مسابقه ها در تقويم ورزشى فدراسيون نيست و صددرصد شوراى برون مرزى با آن مخالفت مى كند.» دليلش هم اين است كه توجيه  مالى ندارد. البته ميرزايى اسپانسر گرفته اما دست كم ما بايد از سازمان تربيت بدنى، ۱۰ هزار دلار بودجه بگيريم.
او مى گويد:« ميرزايى گفته فدراسيون با سفر تيم شركت نفت به چين موافق است، اما باس فر تيم صحرانوردى نه. شركت نفت هر ساله در تورنمنت بين المللى چين شركت مى كند. همه اعضاى اين تيم را نفرات تيم ملى تشكيل مى دهند. عبدالغفار سقر، احسان حدادى، جعفر باباخانى، اسماعيل كبوتران، محمد عاكفيان و ...»

مهين گرجى
درست مثل ليگ حرفه يى فوتبال، مربيان بسكتبال هم ديگر حاشيه امنيت ندارند. در دو هفته اخير ۴ مربى شغل خود را صرفاً به خاطر نتيجه نگرفتن از دست داده اند. قبل از آن ذوب آهن يكى از قديمى  ترين همراهان خود را به دلايلى كه از آن به خستگى كار و استعفا نام برده شد، كنار گذاشت. نتيجه گرايى و انتظار قهرمان شدن به نظر مى رسد اپيدمى رايج ورزش و از جمله بسكتبال باشد. به اين دليل است كه در ناكامى تيمى، آنكه سخت تر از همه بايد تنبيه شود مربى است، سراغ نداريم كه در چنين ناكامى هايى مدير باشگاهى به دليل قانع كننده محكوم شده باشد چرا كه همه مربيانى را مى بينند كه جلوى چشم همه روى نيمكت نشسته اند. از همان زمانى كه طرح ۱۶ تيمى شدن سوپر ليگ در مجمع سالانه بسكتبال در اسفند ماه ۸۲ مطرح شد، قابل پيش بينى بود كه تيم ها به صرافت نتيجه گيرى مى افتند. سرمايه گذارى جدى يى كه در بسكتبال انجام شد اين حدس را قوى تر كرد كه باشگاه ها همه دنبال نتيجه اند؛ قهرمانى. اما از آنجا كه اين تصميم گيرى ها تفكر هدفمندى را پشت سر ندارد طبيعى است كه كادر فنى را براى نتيجه گرفتن تحت فشار مى گذارد،
حتى آوردن بازيكنان خارجى با دستمزدهاى كلان هم از همين تفكر مقطعى سرچشمه مى گيرد. ممكن است عنوان بشود كه براى داشتن ليگ حرفه يى، وجود بازيكنان خارجى لازم است اما تيمى كه ۲۴ ساعت قبل از مسابقه شكل مى گيرد از كدام قوانين حرفه يى پيروى مى كند؟ باشگاهى كه يك ماه قبل از شروع ليگ تازه به فكر يارگيرى مى افتد را مى شود يك باشگاه حرفه يى ناميد؟ كدام تيم بسكتبال را سراغ داريد كه تشكيلات مستقل باشگاه داشته باشد؟ آيا كانون هاى هواداران آنها فعال است؟ زمين و تأسيسات ورزشى دارند؟ در چنين شرايطى است كه مربيان براى نتيجه گيرى به صرافت استفاده از روش هايى مى افتند كه بعضاً ممكن است معقول به نظر نرسد. امسال در فوتبال در ۷ تيم، ۶ مربى بركنار شدند و دو مربى هم رفتن را بهتر از ماندن ديدند. در بسكتبال هم چنين اتفاقاتى در حال افتادن است.
از همان شروع فصل وقتى كه پيكان دچار دودستگى شد قابل پيش بينى بود كه امسال ليگ وضعيت طبيعى ندارد. اولين مربى يى كه در فصل ۸۳ شغل خود را از دست داد سعيد فتحى بود
و بعد عبدالحميد افشاريان بعد از چند سال مجبور به خداحافظى اجبارى با پتروشى مى ماهشهر شد چرا كه مديريت تصميم داشت كه تحول جدى در اين تيم ايجاد كند، داستان شهردارى گرگان و مربيان فصلى  آن هم از كفر ابليس مشهورتر است. شهردارى هر سال ۲ يا ۳ مربى عوض مى كند و اين شيوه را از اسلاف خود به ارث برده. آنها امسال با داريوش نبوى وارد مذاكره شدند و بعد از اينكه ديدند آب از آب تكان نخورده، در يك تصميم گيرى ضربتى نريمان ويليشايف مربى اخراجى سال قبل خود را دوباره به كار گرفتند.
قربانى بعدى مسعود انصارى مهر بود كه بعد از ۱۰ هفته نتيجه نگرفتن جاى خود را به محمد پاكروان در تيم پيام ارتباطات داد، رضا نورى مربى قديمى تيم بابل هم در حالى از كار خود بركنار شد كه پيش از آن خبر از فشار مضاعف روى اين مربى مى دادند و آخرين پاكسازى شده مجيد ولى پور است كه به خاطر مشكلاتى كه با مديريت باشگاه به دليل نتيجه نگرفتن پيدا كرد جاى خود را به مهدى پور اصفهانى داد. در همه اين بركنارى ها تنها نتيجه گيرى در مسابقات ليگ عنوان شده است.
به نظر مى رسد در بيشتر موارد مديران باشگاه پشت مربى سنگر مى گيرند تا مربيان در تيررس انتقادات باشند نه آنها، حرفه يى تر به قضيه نگاه كنيم. كدام مدير را سراغ داريد كه به خاطر ناكامى ها كه ناشى از نداشتن سياست گذارى كوتاه مدت باشد خانه نشين شده باشد؟

طرح اولويت بندى هيأت هاى ورزشى براى حضور موفق ورزشكاران در بازيهاى آسيايى قطر و المپيك چين براى اولين بار در كشور، در آذربايجان شرقى برگزار مى شود. على شكارلو معاون ورزشى تربيت بدنى آذربايجان شرقى با بيان اين مطلب به ايسنا مى گويد: «اين طرح در سال ۸۰ آغاز شد و ثمره اين كار كسب ۸۹ مقام تيمى و ۴۱۱ مدال رسمى در سال ۸۲ بود.
امسال براى اين منظور ۲۴۰ ورزشكار از ۱۰ هيأت ورزشى مردان و دو هيأت بانوان كه اميد بيشترى براى كسب مدال داشتند را براى حضور در اردوهاى آمادگى انتخاب كرديم. براى اجراى اين طرح بيش از ۵۰۰ ميليون تومان اعتبار پيش بينى شده و در حال خريد تجهيزات براى اين رشته ها هستيم. براى آمادگى ورزشكاران از مربيان درجه يك ايران استفاده مى كنيم.»
به گفته شكارلو جمعيت ورزشى سازمان يافته استان آذربايجان شرقى در سال ،۸۱ شصت و دو هزار نفر بود كه اين تعداد امسال به ۷۸ هزار نفر رسيده است.
در نظرسنجى از ورزشكاران، فوتبال و واليبال به عنوان پرطرفدارترين رشته هاى مورد علاقه مردم آذربايجان شرقى به حساب مى آيند و رشته هاى تكواندو، كشتى، رزمى، كاراته، وزنه بردارى، كوهنوردى، همگانى، بسكتبال، تنيس روى ميز، هندبال، دو و ميدانى، جودو و دوچرخه سوارى به ترتيب در رتبه هاى بعدى قرار دارند.

شهردارى تهران اعلام كرد: «از ۱۲۰ مجموعه ورزشى در دست احداث، ۶۰ درصد آن به بانوان اختصاص پيدا مى كند.»
احمدى نژاد شهردار تهران قبل از شروع بازيهاى زنان پايتخت هاى كشورهاى اسلامى و آسيايى اين خبر را داد. او درباره اين بازيها مى گويد: «اين بازيها به ما كمك مى كند تا براى رشد و توسعه ورزش بانوان در تهران برنامه ريزى كنيم.»

رابينسون بازيكن هندى تيم بسكتبال فرش مشهد دوباره به كشورش برگشت. مهدى پوراصفهانى سرمربى جديد تيم فرش مشهد در اين باره گفت: «او براى بانكى در هند كار مى كند و مثل اينكه در قراردادش مشكلى پيش آمده بود كه مجبور شد برگردد. بنابراين در دو بازى مقابل نگارسنگ شهركرد و راه آهن اين بازيكن را نداريم.» رابينسون كه بعد از اينكه براى شركت در مسابقات ايالتى هند ۲ هفته براى فرش بازى نكرد، اين بار هم نمى تواند اين تيم را در ۲ بازى حساس همراهى كند. مشهدى ها به دنبال جذب ۲ بازيكن امريكايى هستند. او بعد از بازى با گنبد دوباره به هند برگشت.

اختلاف نظر مسؤولان تيم پگاه شيراز درباره خطايى كه رضا جوادى يكى از دو داور بازى پنجشنبه ۲۴ دى در مقابل پيكان روى گوران كوشين اعلام كرد به نظر مى آيد تمامى ندارد. در حالى كه شيرازى ها عقيده دارند در يك صدم ثانيه از وقت بازى آنها  مى بايست ۲ پرتابى كه داور اعلام كرده بود را انجام مى دادند، داوران بعد از مشورت با ميز منشى اين رأى را باطل اعلام كرده و بازى را به وقت اضافه بردند. از فدراسيون بسكتبال خبر مى رسيد كه كميته برگزار كننده مسابقه ها، رييس هيأت بسكتبال اين شهر را براى توضيح درباره خراب بودن دستگاه اسكوربورد به تهران احضار كرده است. گفته مى شود كه شيرازى ها اين قضيه را پشت گوش انداخته اند و مشكل به وجود آمده روز پنجشنبه را هم مقامات به اين دليل عنوان مى كنند.
خرابى دستگاه اسكوربورد را مهران حاتمى سرمربى معترض پگاه تأييد مى كند: «دستگاه مرتب خراب مى شود اما در آن لحظه درست بود. فدراسيون راست مى گويد. دستگاه اسكوربورد چندين بار در طول مسابقه ها خراب شده اما در آن لحظه درست بود.»
اين مسأله را رضا جوادى اينطور عنوان مى كند: «من سوت فول بابك مرادى را زدم. آمدم كه بروم به ميز اعلام كنم به من گفتند كه قبل از آن وقت بازى تمام شده بود و چون من صداى زنگ را نشنيده بودم با آنها مشورت كرديم. براى همين ۲ پرتاب آزاد را كنسل كرديم.»
جوادى در پاسخ به اين سؤال كه آيا شلوغى سالن اجازه شنيدن صداى زنگ را نمى داد مى گويد: «نه ما صداى زنگ را مى شنيديم و مشكلى نبود. اما آن لحظه چيزى نشنيدم.ِ»
حميد كيان ارثى داور ديگر اين بازى هم اين مسأله را كه زنگ دستگاه خراب نبود اين گونه توضيح مى دهد: «اسكوربورد در كوارتر دوم يا سوم يك دقيقه خاموش شد و چند دقيقه تأخير در بازى به وجود آورد اما زنگ دستگاه مشكلى نداشت. »