لئو فرانكو سنگربان تيم اتلتيكومادريد با پايان نيم فصل به دنبال آرزوهاى جديدى براى تيمش است. اتلتيكو با در اختيار داشتن لئو جزو تيم هايى به حساب آمده كه كمترين گل ها را دريافت كرده است. لئو فرانكو گفته هاى جديدى براى هواداران اتلتيكو در سال ۲۰۰۵ دارد:
سال ۲۰۰۴ در حالى به پايان رسيده كه اتلتيكو در سطح اروپا حرف زيادى براى گفتن نداشته، خصوصاً شكست اخير اين تيم در كالدرون همه چيز را خراب كرد چه چيزى
مى تواند دوباره اتلتيكو را در فصل جديد به تعادل برگرداند؟
< به عقيده من در نيم فصل گذشته اتلتيكو تيم مؤثرى بوده است و فقط در خارج از كالدرون نتايج خوبى به دست نياورده. در حال حاضر شرايط ليگ به گونه يى است كه كسب امتياز خارج از خانه براى هر تيمى مشكل است. ما با تلاش بيشتر در روزهاى آتى مى توانيم امتيازهاى خودمان را افزايش دهيم. سال جديد را با قدم هاى استوار آغاز خواهيم كرد.
سزار فرراندو در آغاز ليگ بسيار از شما راضى بود در واقع عملكرد شما را در پيروزى هاى تيم بسيار مؤثر مى داند، در اين ارتباط چه
مى گوييد؟
< از روز اولى كه به اين تيم آمدم هميشه سعى كردم كه در همه صحنه ها حاضر و فعال باشم. من پوشيدن پيراهن اتلتيكو را افتخارى بزرگ مى دانم و هميشه دلم
مى خواهد در اين تيم سرنوشت ساز باشم.
تيم اتلتيكو به دفاع بسيار مستحكمى كه در اختيار دارد مشهور است، آيا از نام كسى به عنوان بهترين دفاع در اين تيم
مى توانى نام ببرى؟
< در جواب سؤال شما بايد از عملكرد دو يا سه نفر صحبت كنم، خط دفاعى ما قابليت هاى تحسين برانگيزى دارد و در راندمان تيم مؤثر بود اما من هميشه سعى
مى كنم به كار گروهى فكر كنم و تفاوتى قايل نباشم.
شما بعد از تجربيات بسيار خوبى كه در مايوركا داشتيد اين تيم را رها كرديد و به جمع اتلتيكويى ها پيوستيد. آيا اين تغيير جا را به راحتى انجام داديد؟
< هميشه همه چيز اتوماتيك وار پيش مى رود من هميشه به دنبال پيشرفت هستم و دلم نمى خواهد چيزى را از دست بدهم، رها كردن تجربيات گذشته كار ساده يى نيست اما براى پيشرفت لازم است در ضمن من آنها را براى خودم حفظ كرده ام. آمدن من به اتلتيكو خيلى هم به سرعت صورت نگرفت اما آن لحظه كه اين تصميم را گرفتم مطمئن بودم كه وارد يك تيم پرتلاش مى شوم كه فوتبال را كاملاً حرفه يى بازى مى كنند.
در بازى تيم شما روند يكنواختى ديده نمى شود چرا؟
< خوب اين هم بستگى به شرايطى دارد كه در آن بازى مى كنيم فكر مى كنم اين وضعيت براى همه تيم ها به وجود مى آيد اين جزيى از واقعيت هاى فوتبال است.
مهمترين هدف شما براى سال آينده چيست؟
< دلم مى خواهد در عين حالى كه ساعات بيشترى را با خانواده ام سپرى
مى كنم در تيم هم نقش آفرين باشم.
مترجم: شقايق پاكزاد

گابريه له ماركوتى
هيچ فوتباليستى مثل ديه گو آرماندو مارادونا نتوانسته تا اين حد تمايز مرز بين فناپذيرى و الهيت را براى هواداران فوتبال دشوار كند. اين مسأله آنچنان به افتخاراتى كه مهاجم تيم ملى آرژانتين در زمين بازى به دست آورد، ندارد. همان افتخارات هم كافى بودند تا او تبديل به يكى از بهترين هاى دنياى توپ گرد تا به حال به خود ديده شود. ايجاد اين تمايز به دليل نحوه كسب اين افتخارات است نه خود ذات آنها. او رييس گربه سياهانى بود كه كشور جهان سومى را در جام جهانى ۱۹۸۶ فراتر از غول هايى چون انگليس و آلمان غربى، قهرمان جهان كرد و جام جهانى ۱۹۹۰ را در حضور برزيل و ايتالياى ميزبان از دست داد.
امروز، جامعه شناسان «دست خدا» ى او كه همان گل تاريخى اش به تيم ملى انگليس در مرحله يك چهارم نهايى جام جهانى ۱۹۸۶ بود را نمونه يى عالى از قصه يى عبرت آموز مى دانند كه توانايى برده يى هوشيار در غلبه بر صاحب قدرتمندش را به نمايش مى گذارد. اينكه مارادونا، حضور خدا را در به ثمر رسيدن اين گل با اهميت مى داند، به جنبه هاى عارفانه اين قضيه جلا مى دهد. توانايى مارادونا در تغيير اوضاع به نفع خودش نه تنها افسانه بودنش را شدت مى بخشد بلكه جايگاه ويژه يى را نزد هوادارانش به او مى بخشد.
فرقى هم نمى كند توانايى هايش چگونه بروز كنند چه با حقه بازى در يك ميهمانى بعدازظهر چه با وجدان كارى. تجمع آنها براى مارادونا مقابل كليسايى كه به «كليساى مارادونا» در شهر روزاريوى آرژانتين شهرت دارد خيلى اغراق آميز است. احساساتى از ته قلب ولى اغراق آميز. اما احساسات صميمى و واقعى هواداران به او در تمامى معابد و ديوارهاى نقاشى شده منطقه كارگرنشين ناپل، جايى كه مارادونا ۱۴ سال پيش در استاديوم «سان پائولو» براى آخرين بار به ميدان رفت، هنوز هم به چشم مى خورد.
اين ميزان احساسات به خوبى از نقاشى هاى زنده يى كه ديوارهاى كوچه هاى ناپل و عكس هاى او را با شور و احساسات و گل هاى نگاشته شده به دست هواداران مشخص است؛ هوادارانى كه پيغام ها و نامه هايشان خطاب به او در كنار تصاوير زنده و تاريخ سازش به چشم مى خورند. حكمرانى او در ناپل خيلى راحت به چشم مى آيد. با رهبرى مارادونا، شهر فقير و عقب مانده جنوبى ايتاليا به جنگى تن به تن و شانه به شانه با متروپول هاى صنعتى و ثروتمند شمالى رفت و دو عنوان سرى A را برايشان به ارمغان آورد. بر خلاف بسيارى از خارجى ها، او همواره خود را با شرايط ناپلى ها وفق داده و از تحسين آنها لذت برده است. مارادونا تنها نماينده پرواز به متافيزيك است؛ نماينده انسان معمولى كه در هيبت خداى ورزش از وجود انسانى و خلاف جهت انسان هاى متوسطى كه جهان را به تسخير خود درآورده اند.
با اين حال هر كسى مى تواند او را به بشريت ارتباط دهد (ضعف او حتى پيش از رسوايى دوپينگش هم آشكار بود) و اين تنها چيزى است كه مى تواند موفقيت هاى او را به وضعيت مسيح در انجيل وصل كند. در سنت مسيحيت، مسيح با هيبت انسانى عادى همان گونه زجر كشيد كه بشر زجر مى كشد و اين گونه بود كه به بهشت برين و براى هميشه پرواز كرد و به همين دليل است كه مارادونا در چشم هوادارانش، شمايل انسانى است كه پيش از رسيدن به الوهيت فوتبالى اش، دوران زجرها و بدبختى هايش را بايد سپرى كند. حداقل اين توضيحى جامعه شناسانه و به شدت عوام پسندانه است.
هنوز جام جهانى ۹۸ در فرانسه از خاطرشان نرفته است؛ جايى كه عكس بزرگى از مارادونا در بخش سنت چارلز چپل دركليساى بزرگ نوتردام پاريس آويزان شده بود و زير آن، يك نفر اين آيات انجيل را نوشته بود: «بدانيد! شما بايد در راهى قدم گذاريد كه همه در آن قدم گذاشته اند.
اما كيست كه پاداش مى گيرد؟ پس برويد. شايد كه به آن برسيد و هر انسانى كه عطش رسيدن به اسرار و رموز را دارد با هر چيز وسوسه مى شود. آنها تاجى فاسد را بر سر مى گذارند اما ما، پادشاهانى پاك و منزهيم.» ممكن است تاج مارادونا، تاجى فاسد باشد (يا به گفته بسيارى تاجى «فاسد شده» ) اما اين تاجگذارى هيچ چيز از معنادار بودن اين مراسم نزد هواداران عاشقش كم نمى كند.
مترجم: محمد والايزدانى